Brugges mooiste dag 2008 (11)

de processie van de natte baretten ...

Acht Jappen-op-een-rij.  Eigenaardig genoeg hebben twee ervan géén camera bij de hand.  Wedden dat zij tweeën doorheen hun spleetoogjes het meest van alle acht van de Heilig Bloedprocessie gezien hebben?

Was dit nu om te lachen of om bij te geeuwen?

Het wisselvallige weer zorgde blijkbaar bij het processieheir voor 'snotvallingen'.  Deze figurant haalde ostentatief zijn 21ste eeuwse zakdoek boven om zijn neus te snuiten.  Historische anomalieën als deze worden tegenwoordig in een stoet als deze Heilig Bloedprocessie gedoogd.  Twintig, dertig jaar geleden zou men daar schande van gesproken hebben.  Figuranten met brillen op, vrouwen als gildeleden, zwarte muzikanten, vendelzwaaisters bij Aglaja, ... het zou vroeger stuk voor stuk een smet geweest zijn op 'Brugges schoonste dag'.

Afgaande op deze en de voorgaande foto zou men kunnen denken dat de Heilig Bloedprocessie één lange begrafenisstoet was.  Want het enthousiasme straalde er bij sommigen niet bepaald vanaf, en da's nog zacht uitgedrukt.  De regenbui(-en) die de deelnemers op hun nek kregen zullen daar deels de oorzaak van geweest zijn, maar bij deze jeugdige vrouwelijke (!) figuranten speelde natuurlijk ook de trac, de plankenkoorts, een grote rol.  En bij iemand met plankenkoorts (in dit geval: stratenkoorts) gaan de gezichtsspieren verstijven terwijl de blik op oneindig (∞) gezet wordt.

Hahaha!  Sommigen onder u dachten, vreesden al dat ik niks van de Heilig Bloedprocessie zou tonen.  Mis, mis, totaal verkeerd gedacht.  Ook dat onderdeel van Brugges schoonste dag, 1 mei 2008, heb ik ter plekke meegemaakt er fragmenten ervan wil ik u niet ontzeggen.
Terwijl - veilig afgesloten van de buitenwereld - de socialisten hun hoogdag van het jaar aan het vieren waren in de driehoek Vismarkt-Astridpark-Langestraat (met veel gevoel voor overdrijving hoorde ik een jongeman dit bestempelen als 'de Bronx van Brugge'), vierden de katholieken hun hoogfeest in de 'betere wijken van Brugge'.  De Heilig Bloedprocessie dus, en iedereen is er opnieuw een jaartje ouder op geworden.  Deze eerwaarde heren van de confrerie van Onze-Lieve-Vrouw-van-de-Potterie zijn er het sprekende bewijs van.  Jaar na jaar verloopt het wandelen doorheen de Brugse straten voor sommigen onder hen steeds moeizamer.

Hier is hij dan: de 1 mei optocht van vanmorgen.  Net zoals de Heilig Bloedprocessie deze namiddag had men meer last van het weer dan van wat anders.  Op gezette tijden was er dus een fikse bui die men van hierboven kwistig liet nederdalen.  Voor een keer in Brugges historie kan men niet vertellen dat de 'sossen' of de 'kaloten' weer maar eens 'chance' hebben gehad met het weer.  Neen, want aangezien alles op dezelfde dag plaatsvond daalde de regen (en bij momenten zelfs de hagel!) neer op iedereen, blank of zwart, rood of geel.
Let op als u doorklikt: dit zijn filmpjes.
1.  de start van de 1 mei optocht
2.  de rode valken
3.  de plaatselijke kopstukken van de SP-A
4.  stil protest
5.  de fanfare
6.  de SP-A achterban
7.  de bezemwagen

Wachtend op de doortocht van de 1 mei optocht in de Langestraat ruikt deze dame aan haar roos.  Officieel zou de optocht van start gaan om kwart voor elf, maar het werd uiteindelijk een Brugs uurtje.  Pas om elf uur zette de karavaan zich in beweging.

Meestal is het omgekeerd, maar voor een keer moest de Lijn wijken voor de willetjes van de Stad Brugge.  Daarom: geen bussen vandaag in heel wat straten, waaronder deze Langestraat.

... en die dag zal ongetwijfeld vandaag, 1 mei, geweest zijn.  Heel uitzonderlijk viel die dag, die normaal gezien de dag van de socialisten is, compleet samen met het hoogfeest van de Brugse katholieken: rerum novarum, Onze Lieve Heer Hemelvaart en de daarbij behorende Heilig Bloedprocessie.  Als ultieme favoriet van Guareschi's Don Camilloboeken (en de sublieme verfilmingen ervan met Fernandel in de hoofdrol) hoopte ik stiekem dat de 1-mei optocht en de Heilig Bloedprocessie elkaar ergens onderweg tegen zouden komen en dat de hoofdrolspelers, namelijk burgemeester Don Munarde en zijn opponent Renato Landoute openlijk in de Brugse straten het gevecht zouden aangaan, maar niks is minder waar gebleken.  Helaas!  Vooraf waren er namelijk precieze afspraken gemaakt opdat de twee partijen elkaar nooit zou tegenkomen en kwatongen beweren dat het vooral Don Munarde geweest is die daarvoor gezorgd heeft.

Roland Rotsaert schreef dit bij de vorige foto van quizvraag 180:
"Van achter mijn computer bekeken, doet het mij denken aan de gevel van de (nu al voormalige?) verpleegsterschool in Zonneke Meers, die al het onderwerp was van een vorige vraag. De huidige foto zou dan genomen zijn op enkele tientallen meters van het kruispunt met de Oostmeers. Het gevaarsteken zou kunnen te maken hebben met het reuze-zebrapad dat daar ooit om onduidelijke redenen aangelegd is."
Volledig correct Roland!!!  Ik weet nu niet voor wat u vandaag gekozen hebt als overwinningsprijs, voor die gratis staanplaats voor de Heilig Bloedprocessie of voor een plaatsje middenin de optocht van de socialisten?  Eigenlijk mocht u zelfs de twee combineren, het was perfect mogelijk.
Vandaag is er helaas nog geen nieuwe quizvraag omdat ik nog heel wat in petto heb i.v.m. die H. Bloedprocessie en de 1-mei optocht van de socialisten.

 Dit huis, halverwege de Carmersstraat, dat volgens Mieltje meer dan een halve eeuw geleden nog een bakkerij was, werd naderhand een kruidenierszaak.  De huidige bewoners hebben het pand mooi gerestaureerd en omgevormd tot woonhuis en nu baadt het huis binnenin volop in de sfeer van de klassieke muziek.  Alles verwijst ernaar, zowel de boeken, de partituur, het borstbeeld van Beethoven op de kast, de aanwezige snaarinstrumenten, enzovoort ...  De heer des huizes blijkt een cellist te zijn.  En de dame des huizes, hier in gesprek met Mieltje, is trouwens de dochter van de vroegere Brugse ambtenaar van burgerlijke stand en schepen voor bevolking Lucien Verstraete.

In dit huis schuin tegenover Mieltjes ouderlijke huis was vroeger de bakkerij van Emma gevestigd.  Aan de huidige bewoners van het huis vertelt Mieltje dat Emma er zulke grote broden bakte.  Wie Emiel Pauwels ook maar een beetje kent weet dat hij nooit verlegen zit voor enige vorm van overdrijven.  In dit geval moeten we die broden zien vanuit het oogpunt van de kleine Miel, misschien amper 8 jaar oud, en voor zo'n klein ventje zullen die grote boerenbroden er inderdaad gigantisch groot uitgezien hebben.

Nog maar eens diezelfde plek in het centrum van Brugge.  Waar is dit te zien?  Wie nog voor morgenochtend correct antwoordt wint ofwel een gratis deelname in de 1 mei-optocht van de SP-A morgenochtend, ofwel een gratis staanplaats bij de komende Heilig Bloedprocessie morgennamiddag.
Aan u de keuze.

We zijn nog altijd op stap met Mieltje Pauwels in het Brugge van zijn jeugd en dit is ook nog altijd de Carmersstraat, die beroemd en berucht was als volksbuurt.  Dit is het huis rechttegenover Mieltjes ouderlijke huis.  Hier woonde naar het schijnt de 'schele patat'.  In een tijd dat plastische chirurgie nog uitgevonden moest worden kreeg de bewoner van dit huis zijn bijnaam mee dankzij zijn uiterlijk.

Te zien in dat wel heel erg verborgen hoekje ergens achter Mieltje Pauwels vroegere ouderlijk huis bloeien momenteel deze prachtige bloesems.

Omdat we nu toch aanbeland zijn in dat verborgen stukje dat zich ergens bevindt achterin de Carmersstraat waar ooit de haringrokerij van Koen Rau stond: hier is een wel heel verborgen hoekje.  Dit is zoals het er nu uitziet.  Tientallen jaren geleden was dit hoogst waarschijnlijk een tuintje acht een der huisjes van de Carmersstraat.

Hier waar nu deze garages zijn moet het visbedrijf van Koen Rau tijdens de vorige eeuw geweest zijn.  Het was tevens een haringrokerij.

Dit is de achterkant van Mieltjes ouderlijke huis.  Hij herinnert er zich tijdens de jaren '20 van de vorige eeuw als kind meegeholpen te hebben met het afdoen van viskoppen.  Achter dit huis bevond zich namelijk het visbedrijf van Koen Rau.