Sorry

Een heel opmerkelijk beeld.  De oude godshuisjes op de voorgrond en daarachter, fel contrasterend het Concertgebouw.  Het huis vooraan is het oudst.  Het dateert al van 1436.  In 1958 werd het verbouwd en die twee nieuwe schouwen geplaatst.  De andere huisjes zijn uit de eerste helft van de 17de eeuws.  Het straatje is genoemd naar Isabelle Gloribus die, samen met haar man de huisjes liet bouwen.  Het rode gebouw achteraan dateert van 2002.

Bruggeblog wil heel onpartijdig blijven in alles.  Fotografeer ik Brugge, dan is dat het Brugge zoals ik het zie.  Zit daar dan toevallig een handelszaak bij, dan is dat omdat het Brugge uitstekend representeert, of omdat er geschiedenis aan vasthangt.  Of omdat het gewoonweg grappig, leuk is, zoals hier het geval is met pub Napoleon op de hoek van de Korte Vuldersstraat en Hoogste van Brugge. 

Van vandaag af tot aan de Heilig Bloedprocessie op 25 mei beloof ik u elke dag een foto van \'Brugges schoonste dag\' te plaatsen.  De foto\'s dateren allemaal van 2004.
Laat ons beginnen met de eretribune die altijd opgesteld staat voor de Sint-Salvatorskathedraal.  Alle hoogwaardigheidsbekleders uit kerk, stad en provincie zitten hier op een hoopje.  Straks wanneer de processie passeert sluiten zij erbij aan samen met het Heilig Bloed en wandelen zo mee door Brugges straten.  Jaarlijks komen zo een 30 tot 60.000 personen kijken.
Onze burgemeester Patrick Moenaert is gemakkelijk te herkennen.  Hij is de enige die recht in de lens kijkt.  Hij zag er toen niet te best uit.  Later bleek hij een kwaadaardig gezwel op zijn nieren te hebben en hij werd daarvoor geopereerd.  Nu is hij weer de oude.  Aan zijn linkerzijde zit onze bisschop Mgr. Roger Van Gheluwe. 

Ik wil toch graag nog eens inzoomen op onze burgemeester Patrick Moenaert en onze bisschop Mgr. Roger Van Gheluwe.  Terwijl onze burgemeester zijn broek op hoog water staat (zoals wij dat hier zeggen) is duidelijk dat onze geestelijke vader zijn schoenen serieus afgesleten zijn.

Een indrukwekkend stukje natuur aan de rand van de stad.

Dit gedeelte van de Vestingen is uiteraard genoemd naar de Smedenpoort die vanop de omwalling er maar kleintjes uitziet.  En toch is dit een van de roemrijkste poorten van de stad.  Gebouwd in 1367-1368 en gericht op Frankrijk moest het vooral invallen vanuit die hoek opvangen.  Toen, om een voorbeeld te geven, Lodewijk XIV met zijn troepen door middel van de Gentenaar Frans van der Straeten de stad wilde binnenvallen, werd dit nog op het laatste nippertje verijdeld.  De Gentenaar werd vermoord en zijn schedel werd opgehangen aan de buitenkant van de poort.  Ondertussen is die schedel vervangen door een ijzeren doodskop.

Een watermolen is een molen water
Water molent in het molenwater
Molen watert in het watermolen
Wat er molent watert molen
Een watermolen molent water.

... rondom Brugge.  Het torentje is dat van de Sint-Sebastiaansgilde in de Carmersstraat, een schuttersgilde.

Het antwoord is nog altijd niet gevonden.  Het blijkt een moeilijke te zijn.  Misschien dat de straatkant van het gebouw tot opheldering kan leiden?  Let op de straat.
Waar is dit?
(sorry voor de wat mindere kleurkwaliteit maar dit is nu eenmaal een donkere straat met hoge gebouwen langs weerskanten.)

Wie denkt dat Brugge, die, op een plattegrond bekeken met zijn eivormige structuur met een hoogte van nauwelijks 3,5 en breedte van nog geen 2,5 kilometer volledig volgebouwd is heeft het verkeerd voor.  Hier en daar zijn nog wat lappen grond waar nog iets mee aangevangen kan worden.  Het gebied tussen de Vlamingdam, de Sint-Clarastraat en de Sint-Claradreef is zo een lap grond.  Men is naarstig bezig om alles vol te bouwen.  Dàt is ook Brugge.

Godshuizen.  Het is een van de vele aspecten die zo typisch verbonden zijn met Brugge.  Gegoede burgers van Brugge hadden iets op hun kerfstok, ze waren overspelig geweest, hadden misschien iemand vermoord, ...?  Om bij de Kerk en hun geloof opnieuw op een beter blaadje te staan stichtten zij een godshuis en lieten er meestal oudere weduwen wonen.  Wat de reden ook was van Christiaan De Vos, in 1713 liet hij dit godshuis bouwen met zes huisjes én de onvermijdelijke kapel.
Nu is het een toeristische trekpleister geworden.  Dagelijks nemen groepen bezoekers van aan de straatkant een kijkje.  Daarom vind ik het zo vreemd dat tijdens de winter van 2004 op 2005 een van de bewoners maandenlang voor dood in een van deze huisjes lag (rechts buiten beeld zijn er nog natuurlijk).  Men ontdekte zijn overlijden pas wanneer de wijkagent argwaan begon te krijgen.  Vreemd.

\'Bonne Chiere\' komt van het Frans en het verwijst naar het \'goede leven\'.  Ook deze molen is niet van oorsprong Brugs.  Hij kwam hier in 1911 ter vervanging van de vorige molen met dezelfde naam die op 21 november 1904 omver gewaaid was.  De Gazette van Brugge van twee dagen later berichtte over dit voorval:
\"Zaterdag namiddag had een zeer spijtig ongeval plaats, dat als door een wonder geen persoonlijke ongelukken voor gevolg had.  Een der twee eeuwenoude windmolens, die nog op de Sinte-Kruisvest staan en door het schilderachtig uitzicht, dat zij aldaar aan de stadsvesting geven, de bewondering opwekten der menigvuldige vreemdelingen, welke onze stad komen bezoeken, is omgewaaid en in puin en splinters geslagen.
Dit gebeurde rond 3 ure, wanneer een felle wind uit het westen waaide.  Daar er veel te malen viel, had de mulder van den eersten molen tegen de Kruispoort, zijne zeilen gespannen, nogtans uit voorzichtigheid een gedeelte van het doek opgerold latend.  Eensklaps vatte een sterke rukwind den molen aan en de vrouw van een plantenkweeker die in de nabijheid woont, zag het gevaarte als een bedronkene wankelen op zijne spil en dan, half, omdraaiend, plotseling omverre storten.  De spil waarop gansch de molen rust, was middendoor gebroken juist bij den vloer van den molen.  De kap vloog de water in der Gentsche vaart.  De molenwieken gingen dezelfde weg in en werden op den oever en op den kant van den molenwal verbrijzeld.  Zoo hevig was hun val dat een der pestels, die nauwelijks nieuw was, en gansch in ijzer gemaakt, als een stroohalm gebroken werd.  Het bovenste molenwerk, de groote houten wielen, kwamen op de wandelweg nevens den molenwal terecht, te zamen met een groot gedeelte van de verbrijzelde kas des molens.  Het overige, ook gansch vernield bleef nog op het vlak, evenals de plettersteenen en eene menigte zakken meel en graan.
Daar vonden ook de lieden, die eerst kwamen toegesneld eenen man liggen, die om hulpe riep.  Het was een oude molenaar, Jan Clicteur, 71 jaar die gedurende een korte afwezigheid van den pachter des molens, aldaar bezig was.  De man lag op een hoop zakken, onder eenen balk, die hem beschermde en wanneer men hem uit zijnen hachelijken toestand trok, bestatigde men dat hij maar eenige kneuzingen bekomen had en dat hij maar licht gewond was aan het hoofd en gelaat.  Het is als bij mirakel dat Jan Clicteur aan de dood ontsnapt is.  Treffende bijzonderheden, men vond hem liggen nevens het half gebroken kruisbeeld dat in den molen had gehangen.  [...]
De oude molenaar Jan Clicteur was gauw weer op de been en jammerde om den verbrijzelden molen.  Hij verklaarde dat hij wanneer de molen vie, door eene wolke van bloem omgeven werd, en eerst niet beseffen kon wat er met hem gebeurde.\"

Wie dacht hier met een oude Brugse molen te maken te hebben is mis.  Oud is hij wel.  Hij dateert van 1765-1766 maar komt uit Meulebeke.  De stad Brugge kocht deze molen aan en pas aan het einde van vorige eeuw werd hij hier weer opgebouwd op de plaats waar tot 1822 een oude graanmolen stond die de naam \'Coelen Wint\' (koele wind) had.  U begrijpt nu waarom men deze \'nieuwe\' molen op deze plek tot Nieuwe Koelewey omgedoopt hebben. 

Dezelfde plaats.  Buiten Kruisvest, maar nu kijken we richting Dampoort en ondergaande zon.  Niks, niemand te zien.
Nu moet ik wel toegeven dat op het ogenblik van deze foto en de voorgaande zowel aan de Dampoort als aan de Kruispoort de verkeerslichten voor het verkeer op de ringweg op rood stond.  Maar dan nog.  Brugge is \'s avonds een kalme, stille stad.  Neemt u het van mij aan.