Ringvaart

Het antwoord is nog altijd niet gevonden.  Het blijkt een moeilijke te zijn.  Misschien dat de straatkant van het gebouw tot opheldering kan leiden?  Let op de straat.
Waar is dit?
(sorry voor de wat mindere kleurkwaliteit maar dit is nu eenmaal een donkere straat met hoge gebouwen langs weerskanten.)

Wie denkt dat Brugge, die, op een plattegrond bekeken met zijn eivormige structuur met een hoogte van nauwelijks 3,5 en breedte van nog geen 2,5 kilometer volledig volgebouwd is heeft het verkeerd voor.  Hier en daar zijn nog wat lappen grond waar nog iets mee aangevangen kan worden.  Het gebied tussen de Vlamingdam, de Sint-Clarastraat en de Sint-Claradreef is zo een lap grond.  Men is naarstig bezig om alles vol te bouwen.  Dàt is ook Brugge.

Godshuizen.  Het is een van de vele aspecten die zo typisch verbonden zijn met Brugge.  Gegoede burgers van Brugge hadden iets op hun kerfstok, ze waren overspelig geweest, hadden misschien iemand vermoord, ...?  Om bij de Kerk en hun geloof opnieuw op een beter blaadje te staan stichtten zij een godshuis en lieten er meestal oudere weduwen wonen.  Wat de reden ook was van Christiaan De Vos, in 1713 liet hij dit godshuis bouwen met zes huisjes én de onvermijdelijke kapel.
Nu is het een toeristische trekpleister geworden.  Dagelijks nemen groepen bezoekers van aan de straatkant een kijkje.  Daarom vind ik het zo vreemd dat tijdens de winter van 2004 op 2005 een van de bewoners maandenlang voor dood in een van deze huisjes lag (rechts buiten beeld zijn er nog natuurlijk).  Men ontdekte zijn overlijden pas wanneer de wijkagent argwaan begon te krijgen.  Vreemd.

\'Bonne Chiere\' komt van het Frans en het verwijst naar het \'goede leven\'.  Ook deze molen is niet van oorsprong Brugs.  Hij kwam hier in 1911 ter vervanging van de vorige molen met dezelfde naam die op 21 november 1904 omver gewaaid was.  De Gazette van Brugge van twee dagen later berichtte over dit voorval:
\"Zaterdag namiddag had een zeer spijtig ongeval plaats, dat als door een wonder geen persoonlijke ongelukken voor gevolg had.  Een der twee eeuwenoude windmolens, die nog op de Sinte-Kruisvest staan en door het schilderachtig uitzicht, dat zij aldaar aan de stadsvesting geven, de bewondering opwekten der menigvuldige vreemdelingen, welke onze stad komen bezoeken, is omgewaaid en in puin en splinters geslagen.
Dit gebeurde rond 3 ure, wanneer een felle wind uit het westen waaide.  Daar er veel te malen viel, had de mulder van den eersten molen tegen de Kruispoort, zijne zeilen gespannen, nogtans uit voorzichtigheid een gedeelte van het doek opgerold latend.  Eensklaps vatte een sterke rukwind den molen aan en de vrouw van een plantenkweeker die in de nabijheid woont, zag het gevaarte als een bedronkene wankelen op zijne spil en dan, half, omdraaiend, plotseling omverre storten.  De spil waarop gansch de molen rust, was middendoor gebroken juist bij den vloer van den molen.  De kap vloog de water in der Gentsche vaart.  De molenwieken gingen dezelfde weg in en werden op den oever en op den kant van den molenwal verbrijzeld.  Zoo hevig was hun val dat een der pestels, die nauwelijks nieuw was, en gansch in ijzer gemaakt, als een stroohalm gebroken werd.  Het bovenste molenwerk, de groote houten wielen, kwamen op de wandelweg nevens den molenwal terecht, te zamen met een groot gedeelte van de verbrijzelde kas des molens.  Het overige, ook gansch vernield bleef nog op het vlak, evenals de plettersteenen en eene menigte zakken meel en graan.
Daar vonden ook de lieden, die eerst kwamen toegesneld eenen man liggen, die om hulpe riep.  Het was een oude molenaar, Jan Clicteur, 71 jaar die gedurende een korte afwezigheid van den pachter des molens, aldaar bezig was.  De man lag op een hoop zakken, onder eenen balk, die hem beschermde en wanneer men hem uit zijnen hachelijken toestand trok, bestatigde men dat hij maar eenige kneuzingen bekomen had en dat hij maar licht gewond was aan het hoofd en gelaat.  Het is als bij mirakel dat Jan Clicteur aan de dood ontsnapt is.  Treffende bijzonderheden, men vond hem liggen nevens het half gebroken kruisbeeld dat in den molen had gehangen.  [...]
De oude molenaar Jan Clicteur was gauw weer op de been en jammerde om den verbrijzelden molen.  Hij verklaarde dat hij wanneer de molen vie, door eene wolke van bloem omgeven werd, en eerst niet beseffen kon wat er met hem gebeurde.\"

Wie dacht hier met een oude Brugse molen te maken te hebben is mis.  Oud is hij wel.  Hij dateert van 1765-1766 maar komt uit Meulebeke.  De stad Brugge kocht deze molen aan en pas aan het einde van vorige eeuw werd hij hier weer opgebouwd op de plaats waar tot 1822 een oude graanmolen stond die de naam \'Coelen Wint\' (koele wind) had.  U begrijpt nu waarom men deze \'nieuwe\' molen op deze plek tot Nieuwe Koelewey omgedoopt hebben. 

Dezelfde plaats.  Buiten Kruisvest, maar nu kijken we richting Dampoort en ondergaande zon.  Niks, niemand te zien.
Nu moet ik wel toegeven dat op het ogenblik van deze foto en de voorgaande zowel aan de Dampoort als aan de Kruispoort de verkeerslichten voor het verkeer op de ringweg op rood stond.  Maar dan nog.  Brugge is \'s avonds een kalme, stille stad.  Neemt u het van mij aan.

Een visueel bewijs dat Brugge na 19u \'s avonds dood en verlaten kan zijn.  Toen ik deze foto nam was het 20u30 vanavond en ik bevond me langs de ringweg rond Brugge, die zonder twijfel als de drukste weg van de hele streek beschouwd kan worden.
Dit is de Buiten Kruisvest richting Kruispoort.  En wat zien we: een lege, verlaten weg.

Vroeger waren ze alomtegenwoordig die toiletten buiten.  Nu kunt u ze nog zien aan enkele godshuizen, maar bij elke restauratie verdwijnen ze en comfortabelere toiletten in huis komen in de plaats.  Zo heb ik dergelijke buitenwc\'s verleden jaar zien verdwijnen aan de godshuisjes in de Visspaanstraat 46-58.  Het oudste café van Brugge, café Vlissinghe heeft er wel nog een.  En dit is het W.C. buiten aan het Kantmuseum.

Dat is de naam van dit moderne kunstwerk van Leona Sels.  Als ondertitel kreeg het 'tussen mensen geen grenzen' mee.  Te zien aan de parking van het Oud Sint-Jan.

Het grootste ziekenhuis van Brugge, namelijk het Sint-Jan bevindt zich sedert 1977 buiten de stadspoorten.  Voor meer info of foto\'s van dat imposante gebouw kunt u beter naar hun site gaan:
http://www.azbrugge.be/
Tot 1976 was het Sint-Janshospitaal nog hier gevestigd in deze gebouwen die opgetrokken werden tussen 1856 en 1858  en die in 1864 in gebruik genomen werden.  Het geheel omvatte acht grote ziekenzalen.  Het zou nu ondenbaar en ondoenbaar zijn om op deze plaats nog geneeskunde te beoefenen.  Het werd gerestaureerd en doet nu dienst als ontmoetingscentrum en er is ook een internetcafé.
Het echte oude Sint-Jan bevindt zich hiernaast en sommige delen van dat hospitaal dateren al van het begin van de 13de eeuw.

Midden in het centrum liggen er ontelbare binnentuinen.  De meesten zijn ommuurd en geven ons geen mogelijk om binnen te kijken.  Maar die tuinen die langheen de reitjes liggen bieden ons wel de mogelijkheid om er een glimp van op te vangen.  Dit hier is de achterkant van huizen langs de Katelijnenstraat. 

Het is middag.  U hebt misschien juist gegeten, of u bent het nog van plan.  Smakelijk eten dan.
Hier achter de Sint-Salvatorskathedraal heeft onlangs een Italiaanse snackbar zijn deuren geopend en kijk, ze krijgen hem niet meer dicht.  Als ik me niet vergis was hier vroeger een antiekzaak en daarvoor een boekenwinkeltje en je zag er geen kat. 

De heilige in de nis kan om het even wie zijn.  Meestal herkent men een heilige aan zijn, in dit geval haar attributen maar hier zijn er geen attributen.  We gokken er dan maar op dat het een Mariabeeld is.

... zo noemt die loopwedstrijd van ongeveer 15 kilometer die zoals hij noemt echt \'Dwars door Brugge\' gaat.  Nu het weer zachter geworden is verschijnen vele lopers langs de vesten die zich tot doel gesteld hebben om volgende maand deze loopklassieker waar elk jaar zo\'n drie- tot vijfduizend enthousiastelingen aan deelnemen volgende maand zelf ook te volbrengen.  Hier is er eentje van die het klimmetje waagt naar de top van de Kazernevest.
En, wat de quizvraag nummer 13 betreft, neen, het is niet die schoorsteen.  Dat zou het al te makkelijk maken.

Morgenochtend is Bruggeblog er even niet maar vanaf morgennamiddag ben ik opnieuw op post.  Bruggefans, slaapwel en tot morgenmiddag.