Kleine Vismarkt (4)

Dit is de andere kant van het huis "de gouden karpel', maar nu aan de Vismarkt.  Hier is een viswinkel in gevestigd.  Vroeger was het het café "In de Jacob", uitgebaat door de familie De Meulemeester.  François De Meulemeester baatte ook de kleine vismarkt uit, de markt zelf,  en om die markt schoon te maken werd door de stad Brugge omstreeks 1900 een waterpomp die er al stond sinds 1859 met iets nieuws uitgerust.  In tegenstelling tot de andere Brugse pompen  van die tijd die alleen zuigpompen waren kon deze pomp van dan af zowel zuigen als persen.  Zo kon De Meulemeester de markt schoonspuiten.
In de daaropvolgende jaren was die pomp, die tegen de tweede wereldoorlog weggenomen werd, aanleiding tot heel wat discussie tussen de pachter van de vismarkt en de technische dienst van 't stad.
Er waren regelmatig gaten in de spuitslang die gestopt werden en later werd de slang vervangen. Of de zuigdarm was verstopt omdat de Reie te veel vervuild was.  Daarna werd de reie gereinigd.  François De Meulemeester werd verweten de pomp niet op de juiste manier te gebruiken, de spuitslang niet aan de voorziene haken te hangen maar op de grond te laten rondslingeren.  Hijzelf beweerde dat ze niet hard genoeg spoot omdat hij niet eerst het grof vuil wegvegen wou maar meteen alles in de riool wegspuiten wilde.  Hij beweerde ook dat de agent van dienst hier hem viseerde.  Enzovoort, enzovoort, ...  Vanaf 1913 werd er een nieuwe pachter aangesteld, een zekere Schaeverbeke, maar ook met deze nieuwe pachter bleven de problemen met de pomp aanslepen. 
De pomp werd nog vervangen door het exemplaar van aan de Rozenhoedkaai maar tegen de tweede wereldoorlog stond ook die pomp er niet meer.

Zo is de situatie nu.  De Kleine Vismarkt is 'Huidevettersplein' geworden en de visvrouwen zijn verdwenen.   In de plaats daarvan is een kunstschilder gekomen die, als het weer wat toelaat wat zichten van Brugge aquarelleert en natuurlijk zijn werken verkoopt.  De café's zijn tea-rooms en restaurants geworden met vanaf Pasen tot oktober een terras.  De café 'in de Jacob' is nu 'den gouden karpel' geworden. 

Laat ik het eens hebben over een 'petite histoire' uit het begin van de twintigste eeuw.  De grote geschiedenis van koningen, opstanden en oorlogen is belangrijk om weten, maar minstens zo belangrijk is de geschiedenis van de kleine man en zijn kleine voorvallen.
Wat nu het Huidevettersplein noemt was vroeger gekend onder de benaming 'Kleine Vismarkt'.  Daar werd, zoals de benaming laat vermoeden, de kleine vis verhandeld door de visvrouwen.  De marktuitbating vroeger werd, zoals nu nog altijd gebeurt op markten, in huur gegeven aan marktmeesters.  Die pachters van de markt moesten, als de markt gedaan was, die schoonmaken.  Waarschijnlijk eerder ook al, maar zeker tussen 1900 en 1913 was de marktmeester van dienst een zekere François De Meulemeester.  Ik ben op die geschiedenis gestoten omdat ik vroeger eens de stamboom van mijn vrouw uitgeplozen heb.  Tot dertien generaties voor haar (ik spreek dan van de jaren 1650) woonde haar familie al in Brugge.  Die François de Meulemeester, afkomstig van Houtave, niet zo ver van Brugge, was de oom van de grootvader van mijn vrouw.
Deze foto van Flori Van Acker is genomen in 1905 en misschien is die manspersoon op de foto wel François De Meulemeester.  Deze foto is op metersgroot formaat tentoongesteld in de Volkskundig Museum.  Let op de benaming van het café 'in de Jacob estaminet'.  De Meulemeester hield dit café open, samen met zijn vrouw en zijn vele kinderen.

Tot in het begin van de twintigste eeuw kwamen nog schepen de Langerei opvaren en ze meerden soms nog tot diep in de stad, tot aan de Jan Van Eyckplaats aan.  Daarom dat enkele stenen bruggen over die Langerei van recentere datum zijn.  De Snaggaardsbrug is er een van.

Een blik vanop de Minnewaterbrug op het belendende park met het Minnewaterkasteel.  Naar Brugse normen is het nog geen oud kasteel.  Het is 'maar' 109 jaar oud.  De architect Charles De Wulf inspireerde zich op de Brugse laatgotiek uit de 16de eeuw en daarom lijkt het misschien ouder dan het is.

We zijn aan een record toe hier bij Bruggeblog.  Nog nooit heeft u vijf foto's nodig gehad om de plaats waar het over gaat aan te duiden.  Totnogtoe was 4 het maximum.
De foto van vandaag werd genomen van aan de rand van de binnenkoer.
Het is aan u om het raadsel op te lossen.    

Een heel opmerkelijk beeld.  De oude godshuisjes op de voorgrond en daarachter, fel contrasterend het Concertgebouw.  Het huis vooraan is het oudst.  Het dateert al van 1436.  In 1958 werd het verbouwd en die twee nieuwe schouwen geplaatst.  De andere huisjes zijn uit de eerste helft van de 17de eeuws.  Het straatje is genoemd naar Isabelle Gloribus die, samen met haar man de huisjes liet bouwen.  Het rode gebouw achteraan dateert van 2002.

Bruggeblog wil heel onpartijdig blijven in alles.  Fotografeer ik Brugge, dan is dat het Brugge zoals ik het zie.  Zit daar dan toevallig een handelszaak bij, dan is dat omdat het Brugge uitstekend representeert, of omdat er geschiedenis aan vasthangt.  Of omdat het gewoonweg grappig, leuk is, zoals hier het geval is met pub Napoleon op de hoek van de Korte Vuldersstraat en Hoogste van Brugge. 

Van vandaag af tot aan de Heilig Bloedprocessie op 25 mei beloof ik u elke dag een foto van \'Brugges schoonste dag\' te plaatsen.  De foto\'s dateren allemaal van 2004.
Laat ons beginnen met de eretribune die altijd opgesteld staat voor de Sint-Salvatorskathedraal.  Alle hoogwaardigheidsbekleders uit kerk, stad en provincie zitten hier op een hoopje.  Straks wanneer de processie passeert sluiten zij erbij aan samen met het Heilig Bloed en wandelen zo mee door Brugges straten.  Jaarlijks komen zo een 30 tot 60.000 personen kijken.
Onze burgemeester Patrick Moenaert is gemakkelijk te herkennen.  Hij is de enige die recht in de lens kijkt.  Hij zag er toen niet te best uit.  Later bleek hij een kwaadaardig gezwel op zijn nieren te hebben en hij werd daarvoor geopereerd.  Nu is hij weer de oude.  Aan zijn linkerzijde zit onze bisschop Mgr. Roger Van Gheluwe. 

Ik wil toch graag nog eens inzoomen op onze burgemeester Patrick Moenaert en onze bisschop Mgr. Roger Van Gheluwe.  Terwijl onze burgemeester zijn broek op hoog water staat (zoals wij dat hier zeggen) is duidelijk dat onze geestelijke vader zijn schoenen serieus afgesleten zijn.

Een indrukwekkend stukje natuur aan de rand van de stad.

Dit gedeelte van de Vestingen is uiteraard genoemd naar de Smedenpoort die vanop de omwalling er maar kleintjes uitziet.  En toch is dit een van de roemrijkste poorten van de stad.  Gebouwd in 1367-1368 en gericht op Frankrijk moest het vooral invallen vanuit die hoek opvangen.  Toen, om een voorbeeld te geven, Lodewijk XIV met zijn troepen door middel van de Gentenaar Frans van der Straeten de stad wilde binnenvallen, werd dit nog op het laatste nippertje verijdeld.  De Gentenaar werd vermoord en zijn schedel werd opgehangen aan de buitenkant van de poort.  Ondertussen is die schedel vervangen door een ijzeren doodskop.

Een watermolen is een molen water
Water molent in het molenwater
Molen watert in het watermolen
Wat er molent watert molen
Een watermolen molent water.