Naar de inhoud

Mrs.Bo and Mr. Silver

seniorennet.beseniorennet.be
Zaterdag 7 januari 2017

Olà

Even komen kijken of mijn blogje nog toegankelijk was en ja hoor ... ik geraak er nog op! 

Goed hé lieve oude blogvrienden die deze tekst waarschijnlijk nooit verwacht hadden en nu allemaal van hun stoel vallen van verbazing. 😜

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door BOJAKO om 12:34 4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 22 juli 2013

een kat op een hete tinnen dak ...

een kat op een hete tinnen dak .... ja zo voelt het een beetje aan ... maar ik klaag niet hoor, ooooo neeee.... laat de hele zomer zo maar zijn.  
We hebben zo gezaagd en gezeverd over de buitengewoon lange, koude, natte winter en lente, dus nu lippen stijf opeen en regelmatig met een nat washandje mijn gezicht verfrissen en indien nodig plons ik het zwembadje in om de rest van mijn body ook af te koelen.

Vorige week een vluchtig bezoekje gebracht aan vriendin Paz,  die naar mijn en haar gevoel goed en snel aan het genezen is van haar hernia operatie.
Mijn rug knarste en kraakte ondanks de facet infiltratie, maar ik durfde haar niet ontmoedigen ...tenslotte is Pazke veel fitter dan ik en zal ze daarom hopelijk ook veel sneller genezen.

Zaterdag waren we uitgenodigd bij schoonbroer en schoonzus aan zee voor een heerlijke BBQ.  Naturellement was Schwiegermutti ook van de partij en zoals steeds werd ze door ons thuis aan de voordeur opgepikt met onze voituur.

Ze stapte in, trok achter zich de autodeur toe om meteen te beginnen zagen ...
" Oi oi booshma booshma ... kinterschlot stot noch oep en dor kan ich nie teege... mut opendoen!"

Kalm en beleefd zoals altijd antwoordde ik : " uw zoontje zal dat direct doen wanneer hij terugkomt (hij was even een karton water naar haar appartement gaan doen, want we moeten zien dat onze oudjes genoeg vocht innememen) maar denk eraan ma, het kinderslot moet onmiddellijk terug opgezet worden wanneer we straks weer thuis zijn, ik zou niet willen dat één van mijn kleinkinderen de auto uit dondert!"

Waarop zij weer : " ik verschton nie da daaine kindere allemol zoen prutsers zaain, maaine jongens hebbe da noeit kedaan, kinderen von vantaag meuge alles toen, was zoe nie fruger."

Waarop ikke weer, nog steeds uitermate kalm en beleefd  :roll: :  "moeder ... uw oudste zoon heeft nooit in een auto gezeten tot hij minstens vier of vijf jaar oud was, want toen woonden jullie beiden nog in een Duits kamp, hij kon dus moeilijk in een auto aan deuren prutsen.   Bovendien heb je me altijd verteld dat hij in dat kamp de vrije loop had als kleuter en je hem overal moest zoeken.   Verder herinner ik me dat jullie een VW hadden toen ik je leerde kennen en als ik me niet vergis waren er maar twee deuren in die auto ... ook moeilijk voor een kind om dan de achterdeur open te doen..."

Achter mij hoorde ik zoals steeds het gemompel :  " och du verschotst du nie Shaakie ...fruger was alles anders mit oenze kinderen ..."

Godzijdank kwam mijne zilveren op dat ogenblik terug en konden we naar zee vertrekken.
Om alle verdere gesprekken te vermijden neem ik altijd een boek mee en zetten we de radio aan in de auto.  
Niet dat het echt nodig is, want meestal slaapt ze vooraleer we de Kennedytunnel bereiken en moeten we ze wakker maken bij aankomst aan zee.

Ze heeft zich weer een nieuw soort GSM gekocht, speciaal voor ouderen van dagen - zoals men in de volksmond placht te zeggen en schrijven - aangeraden door een nieuwe vriendin, met een alarm achteraan.
Zoals steeds snapte ze weer niks van de werking.   

Ik stelde voor om eens op de alarm achteraan te drukken om te zien wat er zou gebeuren.
Het geluid van een alarm weerklonk en onze GSM's begonnen te rinkelen.  Hoera ... het ding werkte.  
Blijkbaar tot grote schrik van Schwiegermutti, want ze kreeg bijna een appelflauwte :
" oi oi ... ich bin bang, sebiet komt ambulance ... zet lawaait af, zet lawaait af  ... oi ich gon flauwvallen van zenuweëen..."

Schoonbroer zette het geluid af en enkele minuten daarop kregen we op haar nieuwe GSM een bericht van onze zoon 2 : "wie ben je en wat is er ?"

Ik belde hem onmiddellijk op om hem gerust te stellen.   Blijkbaar stond het nummer van Bobonne niet in zijn GSM en er was een bericht binnengekomen met de tekst : Help mij aub !
Soit ... als ze ooit leert hoe ze deze GSM moet gebruiken (de derde al denk ik) dan kan ze met gerust gemoed de straat op, want voor thuis heeft ze een alarm om de nek hangen.

't ja .... oud worden ... niet gemakkelijk hé.... benieuwd hoe wij later zullen zijn en hoe onze kinderen over ons gaan spreken :-)

Gisteren heb ik wegens de hitte de dagelijkse wandeling overgeslagen en ben ik met de regelmaat van een klok mijn zwembadje ingedoken om af te koelen, tussendoor even naar de TV gekeken om ons Flupke te zien koning worden.

Tussen de plonsbeurten in las ik verder in een uitstekend boek van Ben Elton : 'The two brothers', dat zich afspeelt in Nazi Duitsland.    Zeker aan te bevelen, want ik had enorm spijt toen het uit was.

Nu moet ik me dringend klaarmaken, want deze namiddag is het koffieklatch met mijn twee lieve vriendinnen in 't park...

Moesten Ludovicus en Lea hier komen lezen :   "heel onze bloggroep hoopt dat dit mooi weer blijft duren en dat jullie verder nog een prachtige vakantie aan zee hebben! "

Toedeloekes!   ;-)

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 12:47 18 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 17 juli 2013

lalalalala....die mooie zomer ....

Het is zo stil in blogland omdat bijna iedereen geniet van het mooi zomerweer, me, myself and I natuurlijk ook.
Geef toe .. 't is echt geen weer om achter een peeceeke te zitten puffen hé?
Maar toch doe ik het, want anders komt er weer niets van.
Ik heb nu even tijd.

Net mijn krant gelezen en me ziek geërgerd aan al het geld dat België niet heeft maar toch uitgegeven werd en wordt om schatrijke mensen nog in de bloemekes te zetten en nog rijker te maken.
Het ene diner na het andere, twee borstbeelden, een lens voor een camera ... allez mannekes toch, hoe is het in godsnaam mogelijk?
Albert is een lieve, brave, gezellige bompa ... ik vind dat ook, maar er zijn zoveel lieve bompa's en die moeten het stellen met een minimum pensioentje... een pensioentje waarvan 'de regering' zich afvraagt waar ze het geld gaan halen om dat minimum pensioentje te kunnen betalen.

Wel als eeuwig budgetterende huisvrouw met gezond verstand zeg ik :  haal het bij die rijke lieve oude man die het toch niet nodig heeft, want hij en zijn familie zijn al schatrijk.
Zijn al die diners nu écht nodig?    Ik dacht van niet.  
Op de laatste dag een receptie met broodjes en een horloge et voilà, klaar is Kees.
Beseft iedereen wel dat wij dat allemaal betalen ... dat komt uit onze portemonnee en daar vliegen al motten uit wanneer we ze opendoen.

Haalt het echt niets uit indien we allemaal protesteren?   Soit ... we kunnen dit bij de volgende verkiezingen misschien duidelijk maken aan de gestelde lichamen die nu zo heerlijk elke dag op onze kosten zitten te smullen bij het elfendertigste afscheidsdiner van onze king en zijn madam.

and now for something completely different ...

mijn facet infiltratie begint eindelijk precies een beetje te werken ... ik kan zonder medicatie vrij goed uit de voeten tot een uur of zes 's avonds en dan zijn de druppeltjes pijnstilling weer nodig.  Dus nog niet echt een groot succes. 
We shall wait and see said the blind man.  
(veel engels vandaag, ik weet het, maar ik ben weer veel boeken aan't lezen en dan komt dat weer boven zweven)

Vriendin Paz is thuis na haar hernia operatie en ook bij haar gaat het precies redelijk goed.  Kalmpjes aan en niet te snel en nog veel plat liggen.

Bijna alle kleinkindjes zijn terug thuis na hun kamp en enkelen staan in de startblokken om nu met de ouders op reis te vertrekken.

Zelf gaan we niet op reis dit jaar, maar dankzij het mooi weer van de laatste weken kan ik regelmatig in ons zwembadje wat rondplonzen en dromen dat ik op een exotisch strand lig.   Ons geld is nodig om onze royals te onderhouden ziet ge ...
neeje ik ga er niet terug over beginnen, want ik krijg er het zuur van.

Straks een mooie wandeling, een terrasje en daarna thuis in't zwembadje en meer is er niet nodig om gelukkig te zijn nietwaar?

Toedeloekes ;-)

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 11:35 9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 8 juli 2013

to blog or not to blog ...

Ai ... ik merk dat het weeral een tijdje geleden is dat ik m'n dagboek bijschreef ... foeikes toch en er gebeurt nochtans vrij veel, misschien iets teveel om tijd te maken om te schrijven.

We zijn ondermeer enkele dagen op hotel aan zee geweest en op bezoek bij vrienden die aan zee logeerden.   Ondanks het slechte weer toen hadden wij weer geluk, want de dagen dat we aan zee waren scheen het zonnetje, weliswaar niet zo warm als vandaag, maar kom :  een kinderhand is snel gevuld.

Verder was er het verjaardagsfeestje van kleinzoon 3 dat we ook buiten hebben kunnen vieren.  De kinderen konden al hun energie kwijt in de tuin en zoon 2 en zijn schoonbroer hadden voor een lekkere maaltijd gezorgd.
Alle kinderen bleken een uitstekend rapport te hebben en dan moeten de grootouders wel eens in de portemonnee duiken voor een kleine beloning. 
Schwiegermutti was ook van de partij.   Wanneer we weggaan halen we haar thuis op met de auto en zetten ze altijd braaf terug af aan de voordeur.
Ik voelde me die dag echt niet zo goed, misselijk en buikkrampen en om negen uur 's avonds stelde ik voor om naar huis te gaan, voor mij was het wel geweest en voor de kindjes ook...en ik was bovendien BOB en die beslist.
Schwiegermutti was zich best aan het amuzeren en had absoluut nog geen zin om naar huis te gaan, ik kreeg een boze blik en ze zei:  "mor Shaakie, ik haabe just nief sigaret oepgestooke, is nog goe weer, ik wil nog blaaive, ik amuzeir maai".
Met een diepe zucht antwoordde ik heel beleefd maar kordaat (dat heb ik van mijn schoonzus geleerd) : "goed ma, van mij moet ge niet naar huis, maar dan zult ge wel de bus moeten nemen, want deze taxi gaat nu vertrekken!"    Dik tegen haar zin is ze dan toch maar pruttelend in de auto gestapt.  :-)

De dag daarop was ik echt helemaal van de kaart en moest ik zelfs naar de dokter.  Waarschijnlijk heb ik tijdens ons kort reisje aan zee op restaurant toch iets gegeten waar lactose in zat.   't Ja op restaurant kan je moeilijk vragen om alles met soja klaar te maken hé.

Dinsdag moest ik willens nillens naar het ziekenhuis, want ik had al een jaar vroeger een afspraak gemaakt voor een facetinfiltratie in mijn rug.  Nu maar wachten tot het begint te werken, want dat kan een week tot veertien dagen duren.
Vol goede moed onderging ik de pijnlijke behandeling, maar een jonge man die in de stoel naast me lag op de kamer zei dat hij het nooit meer zou laten doen tenzij ze hem in slaap deden.
Al goed dat mannen geen kinderen moeten baren :-)

De dag daarop weer in bed doorgebracht ondanks het mooie weer, maar vrijdag voelde ik me toch in staat om naar onze maandelijkse blogmeeting te gaan.  
We waren maar met vier, want Ludovicus en Lea zijn met vakantie aan zee en gelukkig hebben ze dit jaar prachtig weer.   Blogvriendin Paz was de dag ervoor met spoed opgenomen in het ziekenhuis en moest dringend geopereerd worden aan een hernia.   Onze andere blogvriendin van het eerste uur Myette was dan weer naar de reumatoloog.  
Ons groepje begint uiteen te vallen en dan bedoel ik dat heel letterlijk ... er is niemand meer die niets mankeert, we lijden allemaal hoe langer hoe meer aan allerlei kwaaltjes.
Dat is oud worden zeker? 

Soit ... gisteren heb ik toch mijn uiterste best gedaan en ben ik met wandelstok tot aan de hondenwei gewandeld en terug, wat op zich al een hele prestatie is.    Ik vind wel dat ik mijn wandelstok een beetje moet 'pimpen' ... iemand een idee hoe ik dat best zou doen?
Knalroze met bloemenstickertjes misschien ...   :-)

Al de kleinkindjes zijn op kamp en de mama's en papa's profiteren van die gelegenheid om even tot rust te komen.
Daarnet een telefoontje gehad van zoon 1 en zijn vrouwtje, zij zijn een paar dagen op hotel in de Ardennen.

Ons nieuw ottooke is 'ontblutst' en ziet er weer spic en span uit!  

Voilà zie, dat staat er weer allemaal op en kan afgeprint worden voor mijn dagboek.

Geniet allemaal van het mooi weer, ik ga dat ook doen!

Toedeloekes ;-)
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 11:26 9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 24 juni 2013

warm en koud en besparingen ...

  





Twintig graden verschil met vorige week maandag … niet te geloven!  

We flippen heen en weer van zomer naar winter en terug net zoals het balletje in een flipperkast.

Gelukkig hebben we dit jaar geen hopen geld uitgegeven aan een duur appartement aan zee denk ik dan bij mijn eigen zichzelve, we hadden amper op strand kunnen zitten, net zoals vorig jaar.

 

Ja mensen, het is nu is officieel: het is zomer maar vandaag voelt het als als de herfst …

Menslievedeugd toch, maar kom, als we dan de vreselijke overstromingen zagen in midden Europa en zelfs in Lourdes, dan troosten we onszelf met de woorden : “bij ons is het goddank dan toch niet zó erg”.

 

Vorige week dinsdag daarentegen zat ik met vriendin Paz op een terrasje en we moesten lang zoeken naar een plaatsje uit de zon omdat het zó warm was.  

Tot onze verrassing was blogvriendin Myette er ook met haar lieve man, maar zij zaten aan een tafel met hun golf vrienden.

 

Rond vier uur kwam Mr. Silver aangewandeld met Molly en nadat hij ook een Duveltje had gedronken gingen we tevoet terug naar huis.

Maar …tevoet lukte me niet.  

De warmte – ik schat 35 C° - werd me teveel en omdat ik voor de eerste keer dit jaar met blote voeten mijn sandalen aanhadkreeg ik op elke voetzool een dikke blein.

Dan maar zo goed mogelijk naar de tramhalte gesukkeld en daar de tram naar huis genomen. Twee haltes om precies te zijn.

Thuis aangekomen liep ik gewoon puffend rechtdoor en ik trok onderweg in de tuin mijn kleren uit om uiteindelijk in mijn ondergoed in ons zwembad te springen …. God wat deed dat deugd …

 

’s Avonds voor de eerste keer de airco op onze slaapkamer aangezet, want de zon staat er de hele namiddag op.

De volgende nacht idem dito…het was nog altijd even warm.

 

Mr. Silver was naar zijn hobby club in het Dion theater en aangezien ze daar na het werken altijd één of meer pintjes pakken had ik gevraagd of hij zo vriendelijk wou zijn om in de logeerkamer te slapen.

Wanneer hij gedronken heeft, dan snurkt hij niet, maar dan zaagt hij hele bossen door.

 

Om drie uur ’s nachts werd ik badend in ’t zweet wakker.   De kamer leek op een sauna.

Ik sprong uit bed, verdwaasd omdat Mr. Silver niet naast me lag en ik ging naar hem op zoek.

Ach ja .. hij lag daar zalig te slapen in het logeerbed onder … geloof het of geloof het niet … maar ik zweer dat het waar is : een flanellen laken, twee dekens en een dikke sprei !

 

Ik ging terug naar onze slaapkamer om te kijken waarom de airco het niet deed.

Blijkbaar was de darm naar buiten kapot en Mr. Silver had er wat plakband rond gewikkeld en die was gelost.

De darm hing nu gewoon in de slaapkamer te bengelen en blies de hete lucht de kamer terug in.

Bibieke dan maar op zoek naar stevige plakband, vervolgens de darm gerepareerd en eindelijk … koude lucht!

Van slapen kwam er spijtig genoeg niets meer in huis, dan maar de TV opgezet en wat opgenomen programma’s bekeken.

 

En nu … nu slaap ik goed omdat het ’s nachts weer lekker fris is, maar wanneer ik ’s morgens naar buiten kijk,  dan zakt mijn moed in mijn schoenen.  

Fris vind ik niet erg, maar het moet op z’n minst droog zijn, dan kunnen we nog buiten.

 

Overmorgen vertrekken we voor enkele dagen naar zee, hopelijk is het dan droog.

Ik zit hier nu mezelf af te vragen welke kleding ik moet meenemen.   ’t Zal van alles een beetje zijn denk ik.   Het beste zijn lagen die je kan aan of uitdoen naarmate het warm,  koud of nat is.

’t Ja het slecht en wisselend weer is nu ‘het’ gespreksonderwerp bij iedereen die je ontmoet, dus meer valt er hier ook niet te vertellen.

 

Waar ook veel over gesproken wordt bij vrienden zijn de nodige besparingen om de economie van ons land te redden en meestal zijn die ten koste van Jan met de Pet, wij dus.

 

Ik nodig jullie dan even uit om naar de video te kijken hierboven!   Ge wordt er gewoon misselijk van.



Toedeloekes!  ;-)

 

 

 
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 12:56 13 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 17 juni 2013

een stadje doen ...

  




zicht op de Groenplaats juni 2013

Zaterdag was het mooi weer....
"Wat denkt ge van een stadje doen?" vroeg mijne zilveren.
"Awel, 't is prachtig weer om nog eens naar de koekenstad te trekken.." antwoordde ik natuuuuuuurlijk!

Omdat 'ze'??? tram 2 hebben omgeleid, de tram die sinds mensenheugnis van bij ons bijna aan de voordeur naar de Groenplaats reed,  moesten we nu overstappen aan het Centraal station om verder te rijden.
Ik stelde eerst voor om van het station gewoon te voet naar de Groenplaats te stappen, maar mijne wijze, bezorgde zilveren zei : "gaat dat wel met uw rug shoeke, zo ver?"
'Bwaaa... eens wandelen langs de Keyserlei is ook plezant' zei ik.
"Ja maar, ik wou met u naar de uitverkoop van uw boetiek" zei hij tot mijn verbazing.

Jaja ... voor de zoveelste keer had ik eindelijk een winkel waar ik terecht kon voor mooie kleding voor een maatje meer en nu zijn die verdomme ook weer failliet.

"Ik heb geen kleren meer nodig" protesteerde ik "mijn kast hangt al propvol."
"Komkom ... de winkel gaat sluiten en nu kunt ge wat kopen voor de toekomst tot ge weer een winkel vindt die kledij verkoopt naar uw goesting":  protesteerde Mr. Silver.

Maar ja mensen... ik ken mezelf, eens ze me loslaten in zo'n winkel kan ik niet meer stoppen... en toch liet ik me overhalen.    Ge moet toch af en toe iets doen om uw man tevreden te stellen nietwaar dames?  De eigenaar van de winkel wijtte de sluiting ervan aan de bar slechte zomerverkoop ... er was bijna geen verkoop geweest zei hij, omdat de winter tot enkele weken geleden heeft geduurd.
Ik begrijp hem,  een mens moet zijn boterham verdienen.

Soit ... ik zocht en ik kocht en Mr. Silver zat en keek toe en betaalde daarna met een glimlach.  
We leven nu, is zijn motto.

Het was nog veel te goed weer om naar huis te gaan, dus trokken we naar de Groenplaats, naar het stamcafé van Mr. Silver en zoals het goede Antwerpenaars betaamt zaten we op een terraske en keken we naar de passage, hij met een Duvel en ik met een Westmalle Triple voor ons.
We keken en luisterden vol genoegen naar al de Hollanders voor,  naast en rond ons ... ik voelde me terug thuis.   Het was eens wat anders dan Noord Afrikaans of Turks  -  Nederlands verstaan we ziet ge.:wink:


Normaal gezien had ik zaterdag mijn confituur willen maken, maar dat heb ik dan zondag maar gemaakt.    Twintig potten rabarber-abrikozen-aarbeien confituur, alles vers geplukt uit den Hof.  
Omdat ik dan toch in de keuken bezig was besloot ik nog een broodpudding te maken met rozijnen en ach wat ... ik begon dan ook maar aan de Osso Bucco voor 's avonds ...
en ja .... toen Mr. Silver me vroeg of ik mee ging wandelen na de middag moest ik weer forfait geven.
't was weer genoeg geweest voor Herniaretta (de feeks).

Maar kom, we tellen af ... begin juli kan ik terug naar de pijnkliniek voor een infiltratie.   Daarna huppel ik hopelijk weer rond als een jong veulentje.

Baai de wee ... Fons van blog 'keukenweetjes' schrijft weer .... hip hip hoera!   allen daarheen op het blog : https://blog.seniorennet.be/keukenweetjes/
Ik wou een link maken, maar ik ben weeral vergeten hoe dat moet...tch tch.. toch!

Toedeloekes!  ;-)

 

 

 
Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 12:42 7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 12 juni 2013

Op verzoek van veel vrienden hervat ik mijn blog …









Sapperdenondepippel, wat hebben wij toch een ongelooflijk goede engelbewaarder ! :-D

 

Na al die vreselijke,  koude, regenachtige dagen deze lente zagen we de dag van ons tuinfeest met lede ogen naderbij komen.

We gaven dit feest voor meerdere redenen.  
Ik ben dit jaar met pensioen gegaan, Mr. Silver en ik zijn 45 jaar gehuwd en begin juni was het de verjaardag van de zilveren surfer … dus drie vliegen in ene klap.

 

Een nieuwe extra steviger, grotere, waterdichte tuintent werd aangekocht.

Eén verwarmingselement werd geleend bij neef en eventueel zouden we er andere huren, want er kwam ongeveer veertig man naar ons tuinfeestje en die konden we nooit allemaal binnen aan tafel zetten.

 

Wat bleek…uitgerekend die dag was het prachtig weer.   Laura scheen in al haar glorie en de tent diende uiteindelijk enkel om voor noodzakelijke schaduw te zorgen.

Het was zelfs warm genoeg om de kleinkinderen in het zwembad te laten plonzen.

Heerlijk!

 

Heerlijk was het ook om bijna al onze familie en jarenlange vrienden samen te hebben die dag.

Er was wel heel wat voorbereiding aan te pas gekomen, maar op de dag zelf waren het onze zonen en schoondochters èn de kleinkinderen die voor alles zorgden.

Zoon 2 had voor een lekker consommé soepje gezorgd en kleine vol-au-vents en samen met zoon 2 bereidden ze daarna een bijzondere lekkere paella. Zelfs iemand die geen paella lustte vroeg ons nadien om het recept, zo lekker was het. :lol:    We mogen onze kinderen toch bestoefen of niet soms?

Voor de kleinsten (maar de groten mochten er natuurlijk ook van eten) was er vervolgens frikadellenkoek met kriekjes en daarna volgde een desserten buffet met hemelse soireekes van de bakkerij van ons nichtje en speciaal voor mij had schoondochter 2 enkele taarten en een biscuit gebakken zonder lactose.

 

De sfeer was ontspannen en ongedwonen en deed me denken aan een feest zoals bij een Italiaanse mama … de flessen wijn en water op tafel en ieder voor zich.

 

De allerkleinste kleinkindjes wilden natuurlijk ook helpen en ook zij gingen rond met scheefhangende schotels met aperitiefhapjes en ofwel heb ik het niet gezien, ofwel heeft er niemand iets gezegd, maar ik zag kleinzoon 4 (3 jaar oud) rondlopen en was er van overtuigd dat er meer op de schoot van de gast zou belanden dan in hun mond …

 

Ons Molly en Bobby (de hond van zoon2) dachten dat ze in de hemel beland waren…overal was er eten te vinden…

Na de koffie zongen we allemaal uit volle borst en onze allochtone buren zullen nu ook wel het liedje kunnen meezingen! :lol:  


’s Avonds toen iedereen vertrokken was keken Mr. Silver en ik elkaar in de ogen en we waren content, héél content!    Het was goed geweest!

 

De volgende dag was het iets minder. 
Herniaretta had sluimerend èn verdoofd door pijnstillers gewacht tot de dag voorbij was, maar toen sloeg ze toe als een bliksemslag.

Ik kon niet meer bewegen en heb twee dagen plat in mijn bed gelegen.   Mr. Silver ocharme heeft alles alleen moeten opruimen…

jajajajaja .... ik hoor jullie al lachen en zeggen : "goe gevonden zenne Bo'ke, laat de zilveren maar werken!"  .... maar 't was echtig en techtig hoor, ik zweer het op mijn eerste communie zielke. 

 

Allez … nu hop naar de vijftig, maar dit zal toch het laatste feestje zijn dat we thuis geven.  Binnen vijf jaar gaat dat niet meer lukken vrees ik.

Toedeloekes!   ;-)

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 15:08 9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 29 mei 2013

eventje terug ...

..

di Rupo zit bij Jean-Luc Dehaene een pintje te pakken.
Zegt di Rupo: "Toen gij premier waart, draaide de regering toch beter. Hoe deed ge dat?"
"Wel" zegt Dehaene "ge moet zien dat ge u omringt met slimme medewerkers."
"Hoe kunt ge weten dat ze wel slim zijn?" vraagt di Rupo.
"Door een klein raadseltje" antwoordt Dehaene en roept zijn vrouw en vraagt haar: "Celie, uw vader en uw moeder hebben een kind. Het is niet je broer en ook niet je zus. Wie is het?
Zegt Celie "Dat is simpel, dat ben ik."
Terug op zijn kabinet denkt di Rupo eventjes zijn ministers te testen en roept De Crem bij zich en vraagt: "Kijk Pieter, je vader en je moeder hebben een kind. Het is niet je broer ook niet je zus, wie is het?"
De Pieter fronst zijn wenkbrauwen en denkt diep na. "Ik weet het niet zo direct, ik kom straks even terug."
De Crem gaat terug naar zijn bureel en komt onderweg Bart De Wever tegen.
"Zeg Bart, ken jij het antwoord op dit raadseltje: "Uw vader en uw moeder hebben een kind. Het is niet je broer en ook niet je zus. Wie is het?"
"Wel, dat is gemakkelijk" antwoordt Bart De Wever "dat ben ik."
De Pieter bedankt hem en fier als een gieter gaat onze Pieter DeCrem terug naar di Rupo en zegt hem: "Ik weet het antwoord. Het is Bart De Wever"
Waarop di Rupo oranje kleurt en brult: "Neen, jij idioot, het is Celie Dehaene!" :-D
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 13:05 5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Mrs.Bo and Mr. Silver

↑ Terug naar de berichten