Maandag 22 juli 2013
een kat op een hete tinnen dak ...
een kat op een hete tinnen dak .... ja zo voelt het een beetje aan ... maar ik klaag niet hoor, ooooo neeee.... laat de hele zomer zo maar zijn.
We hebben zo gezaagd en gezeverd over de buitengewoon lange, koude, natte winter en lente, dus nu lippen stijf opeen en regelmatig met een nat washandje mijn gezicht verfrissen en indien nodig plons ik het zwembadje in om de rest van mijn body ook af te koelen.
Vorige week een vluchtig bezoekje gebracht aan vriendin Paz, die naar mijn en haar gevoel goed en snel aan het genezen is van haar hernia operatie.
Mijn rug knarste en kraakte ondanks de facet infiltratie, maar ik durfde haar niet ontmoedigen ...tenslotte is Pazke veel fitter dan ik en zal ze daarom hopelijk ook veel sneller genezen.
Zaterdag waren we uitgenodigd bij schoonbroer en schoonzus aan zee voor een heerlijke BBQ. Naturellement was Schwiegermutti ook van de partij en zoals steeds werd ze door ons thuis aan de voordeur opgepikt met onze voituur.
Ze stapte in, trok achter zich de autodeur toe om meteen te beginnen zagen ...
" Oi oi booshma booshma ... kinterschlot stot noch oep en dor kan ich nie teege... mut opendoen!"
Kalm en beleefd zoals altijd antwoordde ik : " uw zoontje zal dat direct doen wanneer hij terugkomt (hij was even een karton water naar haar appartement gaan doen, want we moeten zien dat onze oudjes genoeg vocht innememen) maar denk eraan ma, het kinderslot moet onmiddellijk terug opgezet worden wanneer we straks weer thuis zijn, ik zou niet willen dat één van mijn kleinkinderen de auto uit dondert!"
Waarop zij weer : " ik verschton nie da daaine kindere allemol zoen prutsers zaain, maaine jongens hebbe da noeit kedaan, kinderen von vantaag meuge alles toen, was zoe nie fruger."
Waarop ikke weer, nog steeds uitermate kalm en beleefd : "moeder ... uw oudste zoon heeft nooit in een auto gezeten tot hij minstens vier of vijf jaar oud was, want toen woonden jullie beiden nog in een Duits kamp, hij kon dus moeilijk in een auto aan deuren prutsen. Bovendien heb je me altijd verteld dat hij in dat kamp de vrije loop had als kleuter en je hem overal moest zoeken. Verder herinner ik me dat jullie een VW hadden toen ik je leerde kennen en als ik me niet vergis waren er maar twee deuren in die auto ... ook moeilijk voor een kind om dan de achterdeur open te doen..."
Achter mij hoorde ik zoals steeds het gemompel : " och du verschotst du nie Shaakie ...fruger was alles anders mit oenze kinderen ..."
Godzijdank kwam mijne zilveren op dat ogenblik terug en konden we naar zee vertrekken.
Om alle verdere gesprekken te vermijden neem ik altijd een boek mee en zetten we de radio aan in de auto.
Niet dat het echt nodig is, want meestal slaapt ze vooraleer we de Kennedytunnel bereiken en moeten we ze wakker maken bij aankomst aan zee.
Ze heeft zich weer een nieuw soort GSM gekocht, speciaal voor ouderen van dagen - zoals men in de volksmond placht te zeggen en schrijven - aangeraden door een nieuwe vriendin, met een alarm achteraan.
Zoals steeds snapte ze weer niks van de werking.
Ik stelde voor om eens op de alarm achteraan te drukken om te zien wat er zou gebeuren.
Het geluid van een alarm weerklonk en onze GSM's begonnen te rinkelen. Hoera ... het ding werkte.
Blijkbaar tot grote schrik van Schwiegermutti, want ze kreeg bijna een appelflauwte :
" oi oi ... ich bin bang, sebiet komt ambulance ... zet lawaait af, zet lawaait af ... oi ich gon flauwvallen van zenuweëen..."
Schoonbroer zette het geluid af en enkele minuten daarop kregen we op haar nieuwe GSM een bericht van onze zoon 2 : "wie ben je en wat is er ?"
Ik belde hem onmiddellijk op om hem gerust te stellen. Blijkbaar stond het nummer van Bobonne niet in zijn GSM en er was een bericht binnengekomen met de tekst : Help mij aub !
Soit ... als ze ooit leert hoe ze deze GSM moet gebruiken (de derde al denk ik) dan kan ze met gerust gemoed de straat op, want voor thuis heeft ze een alarm om de nek hangen.
't ja .... oud worden ... niet gemakkelijk hé.... benieuwd hoe wij later zullen zijn en hoe onze kinderen over ons gaan spreken
Gisteren heb ik wegens de hitte de dagelijkse wandeling overgeslagen en ben ik met de regelmaat van een klok mijn zwembadje ingedoken om af te koelen, tussendoor even naar de TV gekeken om ons Flupke te zien koning worden.
Tussen de plonsbeurten in las ik verder in een uitstekend boek van Ben Elton : 'The two brothers', dat zich afspeelt in Nazi Duitsland. Zeker aan te bevelen, want ik had enorm spijt toen het uit was.
Nu moet ik me dringend klaarmaken, want deze namiddag is het koffieklatch met mijn twee lieve vriendinnen in 't park...
Moesten Ludovicus en Lea hier komen lezen : "heel onze bloggroep hoopt dat dit mooi weer blijft duren en dat jullie verder nog een prachtige vakantie aan zee hebben! "
Toedeloekes! ;-)
We hebben zo gezaagd en gezeverd over de buitengewoon lange, koude, natte winter en lente, dus nu lippen stijf opeen en regelmatig met een nat washandje mijn gezicht verfrissen en indien nodig plons ik het zwembadje in om de rest van mijn body ook af te koelen.
Vorige week een vluchtig bezoekje gebracht aan vriendin Paz, die naar mijn en haar gevoel goed en snel aan het genezen is van haar hernia operatie.
Mijn rug knarste en kraakte ondanks de facet infiltratie, maar ik durfde haar niet ontmoedigen ...tenslotte is Pazke veel fitter dan ik en zal ze daarom hopelijk ook veel sneller genezen.
Zaterdag waren we uitgenodigd bij schoonbroer en schoonzus aan zee voor een heerlijke BBQ. Naturellement was Schwiegermutti ook van de partij en zoals steeds werd ze door ons thuis aan de voordeur opgepikt met onze voituur.
Ze stapte in, trok achter zich de autodeur toe om meteen te beginnen zagen ...
" Oi oi booshma booshma ... kinterschlot stot noch oep en dor kan ich nie teege... mut opendoen!"
Kalm en beleefd zoals altijd antwoordde ik : " uw zoontje zal dat direct doen wanneer hij terugkomt (hij was even een karton water naar haar appartement gaan doen, want we moeten zien dat onze oudjes genoeg vocht innememen) maar denk eraan ma, het kinderslot moet onmiddellijk terug opgezet worden wanneer we straks weer thuis zijn, ik zou niet willen dat één van mijn kleinkinderen de auto uit dondert!"
Waarop zij weer : " ik verschton nie da daaine kindere allemol zoen prutsers zaain, maaine jongens hebbe da noeit kedaan, kinderen von vantaag meuge alles toen, was zoe nie fruger."
Waarop ikke weer, nog steeds uitermate kalm en beleefd
: "moeder ... uw oudste zoon heeft nooit in een auto gezeten tot hij minstens vier of vijf jaar oud was, want toen woonden jullie beiden nog in een Duits kamp, hij kon dus moeilijk in een auto aan deuren prutsen. Bovendien heb je me altijd verteld dat hij in dat kamp de vrije loop had als kleuter en je hem overal moest zoeken. Verder herinner ik me dat jullie een VW hadden toen ik je leerde kennen en als ik me niet vergis waren er maar twee deuren in die auto ... ook moeilijk voor een kind om dan de achterdeur open te doen..."Achter mij hoorde ik zoals steeds het gemompel : " och du verschotst du nie Shaakie ...fruger was alles anders mit oenze kinderen ..."
Godzijdank kwam mijne zilveren op dat ogenblik terug en konden we naar zee vertrekken.
Om alle verdere gesprekken te vermijden neem ik altijd een boek mee en zetten we de radio aan in de auto.
Niet dat het echt nodig is, want meestal slaapt ze vooraleer we de Kennedytunnel bereiken en moeten we ze wakker maken bij aankomst aan zee.
Ze heeft zich weer een nieuw soort GSM gekocht, speciaal voor ouderen van dagen - zoals men in de volksmond placht te zeggen en schrijven - aangeraden door een nieuwe vriendin, met een alarm achteraan.
Zoals steeds snapte ze weer niks van de werking.
Ik stelde voor om eens op de alarm achteraan te drukken om te zien wat er zou gebeuren.
Het geluid van een alarm weerklonk en onze GSM's begonnen te rinkelen. Hoera ... het ding werkte.
Blijkbaar tot grote schrik van Schwiegermutti, want ze kreeg bijna een appelflauwte :
" oi oi ... ich bin bang, sebiet komt ambulance ... zet lawaait af, zet lawaait af ... oi ich gon flauwvallen van zenuweëen..."
Schoonbroer zette het geluid af en enkele minuten daarop kregen we op haar nieuwe GSM een bericht van onze zoon 2 : "wie ben je en wat is er ?"
Ik belde hem onmiddellijk op om hem gerust te stellen. Blijkbaar stond het nummer van Bobonne niet in zijn GSM en er was een bericht binnengekomen met de tekst : Help mij aub !
Soit ... als ze ooit leert hoe ze deze GSM moet gebruiken (de derde al denk ik) dan kan ze met gerust gemoed de straat op, want voor thuis heeft ze een alarm om de nek hangen.
't ja .... oud worden ... niet gemakkelijk hé.... benieuwd hoe wij later zullen zijn en hoe onze kinderen over ons gaan spreken
Gisteren heb ik wegens de hitte de dagelijkse wandeling overgeslagen en ben ik met de regelmaat van een klok mijn zwembadje ingedoken om af te koelen, tussendoor even naar de TV gekeken om ons Flupke te zien koning worden.
Tussen de plonsbeurten in las ik verder in een uitstekend boek van Ben Elton : 'The two brothers', dat zich afspeelt in Nazi Duitsland. Zeker aan te bevelen, want ik had enorm spijt toen het uit was.
Nu moet ik me dringend klaarmaken, want deze namiddag is het koffieklatch met mijn twee lieve vriendinnen in 't park...
Moesten Ludovicus en Lea hier komen lezen : "heel onze bloggroep hoopt dat dit mooi weer blijft duren en dat jullie verder nog een prachtige vakantie aan zee hebben! "
Toedeloekes! ;-)
We mogen onze kinderen toch bestoefen of niet soms?
18 reacties op dit bericht
Ik zal maar hopen dat het English stubbornness is die je hier weghoudt..haha
PS moet ik hier toch als code Suzi intikken zeker en meteen denk ik eraan dat zij dat " ongemak" niet heeft mogen meemaken al zou ze dat doodgraag gedaan hebben.. en dan zullen we maar niet klagen zeker maatje?
Ik geef het op... je bent nog erger dan de drie rakkers hier, die luisteren ten minste nog haha
Komaan maatje kak of genen kak de pot op om jouw ei hier te leggen want het duurt wel heel lang en we missen jouw spinsels!!
We maken ons toch stilaan ongerust hoor..
Booooooooooooo!!
..
inderdaad , dat dak is niet meer zoooo heet , kom er maar af !
KOM VAN DAT DAK AF .....!!
"
groetjes en kus x2
Ja inderdaad
Hoop toch echt dat het met je rug wat beter gaat.
Waterkoude knuf (warm is het al genoeg!)
Michelly
en de rug , al wat beter ? dat heeft zijn tijd nodig hoor , zegt een oude "ondervindingrijke " moe !
Oei oei oei...
Als het zo verder gaat dan belooft dat!! Sorry van je rug , ik lees dat die infiltratie niet veel geholpen heeft...ik wilde dat ik je kon helpen want een pijnlijke rug is geen lachertje!! Verzorg je maar extra. Tot binnenkort!
Ik probeer al heel de tijd een beeld te krijgen van die kat op dat dak en wat dat met jou te maken heeft...maar lukt me niet haha
...
daar is de zon
nu veel te hot op het balkon!
Knuffel van Nestje & Lipske
dikke poot van Hoshi
Hihihi
heerlijk!
en ben iktoch een stom kieken...ikke maar vertellen over mijn (hopelijkverholpen) pijnen, dacht echt dat het je nu beter ging terwijl ik nu lees dat het toch niet zo best gaat...dju toch!hopelijk komt er alsnog beterschap. liefs
een kat op een heet zinken dak ....
verder , jou verhaal over je schoonmoeder : hilarisch ! och arme , 't menske
ik las net HAAR NAAM WAS SARAH van titiana de Rosnay = prachtig -- roman met historische feiten over Parijs in 1942 !
Onze congé