Berichten van 1 juni 2013 tot 30 juni 2013

Twintig graden verschil met vorige week maandag … niet te geloven!  

We flippen heen en weer van zomer naar winter en terug net zoals het balletje in een flipperkast.

Gelukkig hebben we dit jaar geen hopen geld uitgegeven aan een duur appartement aan zee denk ik dan bij mijn eigen zichzelve, we hadden amper op strand kunnen zitten, net zoals vorig jaar.

Ja mensen, het is nu is officieel: het is zomer maar vandaag voelt het als als de herfst …

Menslievedeugd toch, maar kom, als we dan de vreselijke overstromingen zagen in midden Europa en zelfs in Lourdes, dan troosten we onszelf met de woorden : “bij ons is het goddank dan toch niet zó erg”.

Vorige week dinsdag daarentegen zat ik met vriendin Paz op een terrasje en we moesten lang zoeken naar een plaatsje uit de zon omdat het zó warm was.  

Tot onze verrassing was blogvriendin Myette er ook met haar lieve man, maar zij zaten aan een tafel met hun golf vrienden.

Rond vier uur kwam Mr. Silver aangewandeld met Molly en nadat hij ook een Duveltje had gedronken gingen we tevoet terug naar huis.

Maar …tevoet lukte me niet.  

De warmte – ik schat 35 C° - werd me teveel en omdat ik voor de eerste keer dit jaar met blote voeten mijn sandalen aanhadkreeg ik op elke voetzool een dikke blein.

Dan maar zo goed mogelijk naar de tramhalte gesukkeld en daar de tram naar huis genomen. Twee haltes om precies te zijn.

Thuis aangekomen liep ik gewoon puffend rechtdoor en ik trok onderweg in de tuin mijn kleren uit om uiteindelijk in mijn ondergoed in ons zwembad te springen …. God wat deed dat deugd …

’s Avonds voor de eerste keer de airco op onze slaapkamer aangezet, want de zon staat er de hele namiddag op.

De volgende nacht idem dito…het was nog altijd even warm.

Mr. Silver was naar zijn hobby club in het Dion theater en aangezien ze daar na het werken altijd één of meer pintjes pakken had ik gevraagd of hij zo vriendelijk wou zijn om in de logeerkamer te slapen.

Wanneer hij gedronken heeft, dan snurkt hij niet, maar dan zaagt hij hele bossen door.

Om drie uur ’s nachts werd ik badend in ’t zweet wakker.   De kamer leek op een sauna.

Ik sprong uit bed, verdwaasd omdat Mr. Silver niet naast me lag en ik ging naar hem op zoek.

Ach ja .. hij lag daar zalig te slapen in het logeerbed onder … geloof het of geloof het niet … maar ik zweer dat het waar is : een flanellen laken, twee dekens en een dikke sprei !

Ik ging terug naar onze slaapkamer om te kijken waarom de airco het niet deed.

Blijkbaar was de darm naar buiten kapot en Mr. Silver had er wat plakband rond gewikkeld en die was gelost.

De darm hing nu gewoon in de slaapkamer te bengelen en blies de hete lucht de kamer terug in.

Bibieke dan maar op zoek naar stevige plakband, vervolgens de darm gerepareerd en eindelijk … koude lucht!

Van slapen kwam er spijtig genoeg niets meer in huis, dan maar de TV opgezet en wat opgenomen programma’s bekeken.

En nu … nu slaap ik goed omdat het ’s nachts weer lekker fris is, maar wanneer ik ’s morgens naar buiten kijk,  dan zakt mijn moed in mijn schoenen.  

Fris vind ik niet erg, maar het moet op z’n minst droog zijn, dan kunnen we nog buiten.

Overmorgen vertrekken we voor enkele dagen naar zee, hopelijk is het dan droog.

Ik zit hier nu mezelf af te vragen welke kleding ik moet meenemen.   ’t Zal van alles een beetje zijn denk ik.   Het beste zijn lagen die je kan aan of uitdoen naarmate het warm,  koud of nat is.

’t Ja het slecht en wisselend weer is nu ‘het’ gespreksonderwerp bij iedereen die je ontmoet, dus meer valt er hier ook niet te vertellen.

Waar ook veel over gesproken wordt bij vrienden zijn de nodige besparingen om de economie van ons land te redden en meestal zijn die ten koste van Jan met de Pet, wij dus.

Ik nodig jullie dan even uit om naar de video te kijken hierboven!   Ge wordt er gewoon misselijk van.

Toedeloekes!  ;-)

Zaterdag was het mooi weer....
"Wat denkt ge van een stadje doen?" vroeg mijne zilveren.
"Awel, 't is prachtig weer om nog eens naar de koekenstad te trekken.." antwoordde ik natuuuuuuurlijk!

Omdat 'ze'??? tram 2 hebben omgeleid, de tram die sinds mensenheugnis van bij ons bijna aan de voordeur naar de Groenplaats reed,  moesten we nu overstappen aan het Centraal station om verder te rijden.
Ik stelde eerst voor om van het station gewoon te voet naar de Groenplaats te stappen, maar mijne wijze, bezorgde zilveren zei : "gaat dat wel met uw rug shoeke, zo ver?"
'Bwaaa... eens wandelen langs de Keyserlei is ook plezant' zei ik.
"Ja maar, ik wou met u naar de uitverkoop van uw boetiek" zei hij tot mijn verbazing.

Jaja ... voor de zoveelste keer had ik eindelijk een winkel waar ik terecht kon voor mooie kleding voor een maatje meer en nu zijn die verdomme ook weer failliet.

"Ik heb geen kleren meer nodig" protesteerde ik "mijn kast hangt al propvol."
"Komkom ... de winkel gaat sluiten en nu kunt ge wat kopen voor de toekomst tot ge weer een winkel vindt die kledij verkoopt naar uw goesting":  protesteerde Mr. Silver.

Maar ja mensen... ik ken mezelf, eens ze me loslaten in zo'n winkel kan ik niet meer stoppen... en toch liet ik me overhalen.    Ge moet toch af en toe iets doen om uw man tevreden te stellen nietwaar dames?  De eigenaar van de winkel wijtte de sluiting ervan aan de bar slechte zomerverkoop ... er was bijna geen verkoop geweest zei hij, omdat de winter tot enkele weken geleden heeft geduurd.
Ik begrijp hem,  een mens moet zijn boterham verdienen.

Soit ... ik zocht en ik kocht en Mr. Silver zat en keek toe en betaalde daarna met een glimlach.  
We leven nu, is zijn motto.

Het was nog veel te goed weer om naar huis te gaan, dus trokken we naar de Groenplaats, naar het stamcafé van Mr. Silver en zoals het goede Antwerpenaars betaamt zaten we op een terraske en keken we naar de passage, hij met een Duvel en ik met een Westmalle Triple voor ons.
We keken en luisterden vol genoegen naar al de Hollanders voor,  naast en rond ons ... ik voelde me terug thuis.   Het was eens wat anders dan Noord Afrikaans of Turks  -  Nederlands verstaan we ziet ge.


Normaal gezien had ik zaterdag mijn confituur willen maken, maar dat heb ik dan zondag maar gemaakt.    Twintig potten rabarber-abrikozen-aarbeien confituur, alles vers geplukt uit den Hof.  
Omdat ik dan toch in de keuken bezig was besloot ik nog een broodpudding te maken met rozijnen en ach wat ... ik begon dan ook maar aan de Osso Bucco voor 's avonds ...
en ja .... toen Mr. Silver me vroeg of ik mee ging wandelen na de middag moest ik weer forfait geven.
't was weer genoeg geweest voor Herniaretta (de feeks).

Maar kom, we tellen af ... begin juli kan ik terug naar de pijnkliniek voor een infiltratie.   Daarna huppel ik hopelijk weer rond als een jong veulentje.

Baai de wee ... Fons van blog 'keukenweetjes' schrijft weer .... hip hip hoera!   allen daarheen op het blog : https://blog.seniorennet.be/keukenweetjes/
Ik wou een link maken, maar ik ben weeral vergeten hoe dat moet...tch tch.. toch!

Toedeloekes!  ;-)