Aankondiging en menu huwelijk

Het huwelijk  van Sidonie De Vriese met Auguste Lepez werd opgeluisterd door zangeres Marie Bossier.

Voor en achterzijde van de aankondiging van het huwelijk van juffrouw Sidonie De Vriese met mijnheer Auguste Lepez. Het huwelijk vond plaats te Brugge op 7 juni 1887.

Menu naar aanleiding van het huwelijk van Jules Schelstraete met Augusta Mestdagh op
19 februari 1884.
Na de het lentesoepje en de Koninginnepastei volgde een ossehaasje, opgevulde kalkoen, croquetten, schapebout, prinsesseboontjes, kip, salade, kreeft en als toetje, taart, ijskreem met ananas en fruitdessert. Voor ieders smaak.

Huwelijksaankondiging.

Mijnheer Jules Schelstraete en juffrouw Augusta Mestdagh, verbonden op 19 februari 1884.
De kaart werd gedrukt door de lithograaf  E.J. Petyt uit de Sint-Jakobsstraat 11 te Brugge.
Jacob Petyt werd in Brugge geboren in het jaar 1822 en overleed er in zijn huis in de Sint-Jakobsstraat 11, in 1871.

Menu in volgend bericht

Hier nog twee kantwerksters met de rode doek met witte bollen op hun hoofd. De kant de ze aan het klossen is ziet er prachtig uit.

Hier zien we Sophie Linzeele die gewillig poseerd voor de fotograaf. Zij werd geboren te Brugge op 4 juni 1822. Veel stukken uit het interieur zouden nu als antiek voor veel geld worden verkocht.

De kantproduktie vertegenwoordigde in de 19de eeuw een groot deel van de inkomsten van de Brugse gezinnen. De "spellenwerkster", die meestal tot de laagste sociale klasse behoorde, werd gedwongen om telkens meer te produceren voor een lager loon. Desondanks bleef kant een luxeartikel waar de handelaars grote opbrengsten uithaalden. Het grootste deel van de opbrengst bleef aan de vingers kleven van enkele tussenpersonen. In de organisatie van de kantnijverheid speelden drie groepen een belangrijke rol : de kantwerksters, de koopvrouwen en de fabrikanten. De kantwerkster was enkel producent en stond op de laagste trap in het produktieprocres. De koopvrouw was de tussenpersoon en regelde de produktie naar de wens van de fabrikant. Deze fabrikant was de laatste schakel in het produktieproces en stond aan de top van de hierarchische piramide.

Het kantkussen op de afbeelding is geen model dat in Vlaanderen werd gebruikt. De klosjes zijn typisch Engels.

Met dank aan Gisela voor deze technische en belangrijke opmerking.