Zo'n 4 à 5 keer per jaar sturen we ons verzamelde materiaal op naar The Gambia . We doen dit tot op heden met Goods voor Gambia, een stichting ( zo noemen ze dat in Nederland ) die al jaren actief is in The Gambia.  Tot op heden is alles aangekomen. 

Wij verzamelen vooral babykleding 0-6 maanden , maar alle kinderkleding is welkom. Ook knuffels gaan mee.

Carine en ik gaan eerst shoppen voor we beginnen met het vullen van de dozen , choco , confituur, pasta , cornflakes , nick nack , koekjes ......

Zo zit er in elke doos naast kleding ook nog iets lekkers bij als verrassing.

Wij vullen en tapen de dozen nadien dicht.  Op elke doos komt een label met de ontvanger en zijn telefoonnummer.   Vervolgens registreren wij de dozen bij Goods for Gambia . Zo kunnen zij de plaats in hun containers in het oog houden  ( vol is vol ) en hebben ze ook alle informatie voor het opmaken van de factuur.   Verzenden is niet gratis : 7€80 per bananendoos.

Vervolgens brengen wij de dozen naar het ophaalpunt in Wommelgem.

Daar komt de vrachtwagen van de stichting alle dozen ophalen.  Zij stockeren en vullen de containers. Deze containers worden naar de haven gebracht en vertrekken via de boot naar Tanger in Marokko.  Daar worden de containers op een andere boot geplaatst die de Westkust van Afrika afvaart.   Deze boten doen vele havens aan.   Na ongeveer een maand (  in deze covid tijd is het langer ) komen de containers aan in haven van Banjul.   Ze worden ingeklaard en na alle controle's worden  ze met een vrachtwagen opgehaald.  Deze brengt de containers naar een warehouse , een pakhuis van de stichting.  Daar worden de contairers leeggehaald , dozen op nummer gezet en krijgen de ontvangers een telefoontje  dat ze hun doos mogen komen ophalen. Joepie  !!!!  Dat is voor hen een fantastich telefoontje, maar vervoer is vaak een probleem.  De meeste Gambianen moeten zich behelpen met de taxibusjes. Deze zitten meestal zo vol dat er ook buiten het busjes nog mensen aan het busje hangen.  Met 1 doos is dat haalbaar , maar 2 ( toch vaak zware dozen ) is het moeilijk.  Maar  ze helpen elkaar met een grote glimlach.  No problem ...... Hier kunnen we ook nog iets van leren.

Eens thuis kan het openen beginnen. Hierbij wat foto's die we ontvingen.

Hallo iedereen,

Ik kan het niet genoeg zeggen : dikke merci aan iedereen die spulletjes voor de baby's naar ons brengt.  Alles komt daar goed van pas. 

Voor de mama's met hun baby huiswaarts keren ( vaak kilometers te voet )  worden de baby's in fijne kleedjes gestoken.  Zo schattig om te zien. Regelmatig krijg ik foto's van Mary.  Hierbij een aantal om jullie mee te laten genieten.

We blijven kleding voor baby's verzamelen : 0 - 6 MAANDEN

Met dank aan iedereen die mee aan het verzamelen is gegaan !! 

Via "Goods for Gambia" krijgen wij onze spullen in Gambia.  

Wij betalen 7€80 per bananendoos.  Maar de blije gezichtjes die we nadien via de foto's te zien krijgen , daar doen we het voor . 

Ik krijg regelmatig een berichtje met foto's van Mary.  Ja , er worden nog dagelijks kindjes geboren in deze medische post. 

Sinds januari  zijn er 6 bananendozen onderweg met materiaal voor deze medische post.  Veel babykleding , dekentjes, breiwerkjes , maar ook medisch materiaal, zoals : ontsmettingsproduct,  vochtopnemende onderleggers, koortstermometer, stripjes om urine te testen , .....

De boot is onderweg en zou rond 27 februari aankomen in Banjul.  Dan is er nog wat tijd nodig om de container in te klaren , te verplaatsen naar het pakhuis van Goods fot Gambia en dan worden de mensen opgebeld dat ze hun dozen mogen komen ophalen.

Wij kunnen beroep doen op Kawsu.   Hij gaat voor ons de dozen ophalen  en brengt ze dan naar Mary in Pirang.    Er zijn ook altijd wat spullen bij voor zijn familie, dus 2 goede doelen op dat moment.

Vorige week bracht in terug 9 bananendozen weg met spullen voor Pirang.  Deze keer heb ik de dozen naar Zeeland gebracht ( lange rit van 130 km enkel ) . Eénmalig naar Zeeland omdat het afhaalpunt in Wommelgem vroeger gesloten was wegens vakantie ( deze mensen waren ook naar Gambia).  Als alles volgens plan verloopt zouden dee dozen rond 27 maart in Gambia moeten zijn.   Wij vertrekken op 27 maart en zullen dus deze keer de spullen zelf naar de medische post kunnen brengen.   

Carine kreeg bericht dat de centen van onze challenge op de rekening staan en dat ze nu alvast met hun werken kunnen beginnen.

Project : muur rond de medische post en electriciteit.      Echter is de opbrengst van de challenge niet genoeg om het hel project af te werken.   Ik zag dat er ondertussen al een team  voor Pirang wil gaan rijden in 2020.   Dat is goed nieuws. Zo kan het hele project worden afgewerkt. 

Ook wij willen ons op de achtergrond blijven inzetten voor Pirang door middel van kleine acties. Koekjes- en snoepverkoop, verkoop van gebreide gelukspoppetjes , .....wordt vervolgd

Spannende dag !  Hiervoor hebben we het gedaan : de veiling van de auto’s = goede opbrengst !

9 u . We rijden naar Bakau , op de parking voor het voetbalstadion van Banjul stallen we onze auto’s.  Allen mooi naast elkaar met de motorkap open.

Er is al wat volk op de been.   Al dagen voor onze aankomst werd er via verschillende kanalen publiciteit gemaakt voor de auto’s.  Er is regelmatig een veiling, dus als je in Gambia een auto nodig hebt , hou je dat wel in de gaten en ben je op post als je via de publiciteit een auto ziet voorbijkomen waarin je interesse hebt.  Dan ook maar hopen dat hij ( als Gambiaan ) niet te hoog gaat in prijs.

Eén voor één  worden de auto’s naar voor gebracht ( voor de tribune die goed vol zit)  en begint de veiling.   Ze starten met een laag bedrag en dan gaan de prijzen  langzaam omhoog.   Als het bieden stopt wordt er nog  2 keer gevraagd of er nog een bieder is en dan bij de derde gong  is de auto verkocht !   De veiling gebeurt op dezelfde wijze als bij ons, alleen een beetje meer kleur en ambiance.

Dan was het eindelijk aan ons .  Carine heeft ( samen met Binta , mijn sponsordochter) de Carlientje  voorgereden.  Toch wat hartzeer !!   Nu lieten we haar definitief achter.   Maar we zijn er van overtuigd dat ze in goede handen in terechtgekomen.  We spraken met de koper en de auto werd aangekocht voor familiegebruik.    Lees   : familiegebruik in Gambia = compound = veel volk !   Op een compound wonen vele families samen , grootouders ouders , broers en zussen , ale de kinderen …….

Dan kwam de Land Rover aan de beurt ….  Zelfde stramien.

Onze beide auto’s hebben de reis zeer goed doorstaan.  Op een paar hele kleine dingetjes na = perfect !!     Carlientje kreeg het soms wat warm,  maar daar had het moment / slechte wegen , putten en bulten mee te maken. 

Het moment komt nu om nog eens iedereen te bedanken die meegewerkt heeft opdat deze challenge een succes is geworden.  Namen noemen en mensen opsommen , hier durf ik niet aan te beginnen.  Het zijn zoveel mensen geweest.

Waar ik mij misschien nog durf aan  te wagen is deze  opsomming :

Sponsors

Deelnemers aan onze activiteiten,

Helpers  aan onze activiteiten

Alle breisters

Verzamelaars van materiaal  ( allerhande )

Koekjes bakster  en kopers van al onze  koekjes

Werkers  aan de auto’s

Gebruik van materiaal

Uitzwaaiers

Hulp ,steun en knuffels van andere deelnemers

Totale opbrengst van onze challenge :

10.532 €

De school in Kunting en  de medische post in Pirang hebben beide de helft van dit bedrag ontvangen.

Daar we na de veiling geen auto meer hadden hebben we beroep gedaan om Modou om ons terug te brengen naar het hotel.    Moe , maar voldaan !!!

Badpak aangetrokken en even voor een paar uurtjes aan het zwembad gaan liggen en een zwemmeke gedaan, dat hadden we verdiend ( vonden we zelf)   !!

De kinderen vlogen die avond terug naar huis .  Afscheid nemen dus !!   We weten nu dat ze het ook heel tof hebben gevonden om erbij te zijn deze paar laatste dagen.

Maandag 28 oktober   : naar huis

Koffers pakken , afscheid nemen van een aantal  mensen   : niet plezant .  Maar ergens weten we dat het afscheid niet voor heel lang zal zijn.   Volgend jaar gaan we iedereen nog eens opzoeken.

Dinsdag 29 oktober  

Zeer vroeg in de ochtend waren we thuis.    We werden opgewacht door onze vrienden die 2.5 weken voor onze Emiel hebben gezorgd.    Maar  toch eerst even  een paar uurtjes gaan slapen  vooraleer we met al onze verhalen konden uitpakken !

Missie geslaagd !!   Voor herhaling vatbaar  ????? 

Misschien wel .  Ondertussen is het voor Ludwig al duidelijk. Hij wil over een 2-tal jaar de uitdaging nog eens aangaan.   Misschien zijn er lezers onder jullie die ook goesting krijgen ……. Laat maar horen.