Categorie: Reisverhalen

Woensdag 23 mei 2018         Wekker liep af om 5u15. Amai , vroeg zulle !

Stipt om 6 uur vertrokken richting “haven” van Banjul. Omar wou absoluut zo snel mogelijk op de ferry.

Hoe later, hoe drukker het wordt.    Het was nu al een gewemel van mensen, auto’s en vrachtwagens die naar de overkant van de Gambia-rivier wilden. Er komt al een massa volk aan in Banjul.  Het uitstappen en instappen van de passagiers gaat vrij vlot.  De overvaart van Banjul naar Barra met de fveerboot duurt ongeveer 45 minuten, met de ‘oude’ ( een hele oude  ferry ) duurt de overtocht soms veel   langer.   Maar we hadden dubbel geluk.  Er was plaats voor de  auto en we gingen over met de nieuwe ferry naar Barra. De rivier is hier bij de monding ongeveer 3 km breed, de boot zigzagt door de vaargeulen. Er is ongeveer om het uur een ferry.   Er wordt rekening gehouden met het tij.  Deze overtocht is een belevenis op zich.   Je kan je niet voorstellen wat de passagiers allemaal meenemen  op de boot.  Dit gaat van geiten , kippen , schapen , goederen voor de markt.  Op de boot zat ook een familie die hun overleden familielid bijhadden om te begraven in de geboorteplaats. 

Schoolbezoek .  In deze school gaat Binta's jongere broertje nog naar school.  We werden ontvangen in het kantoor van directrice Mariama.

We kregen een uitleg over de werking van de school.   Ze krijgen ontzettend veel steun van de Vzw De Gambiavrienden.  We hebben veel foto’s genomen en hadden beloofd om hen deze foto's  in november te bezorgen.  ( Ik ben ondertussen de foto's in oktober 2018 zelf gaan afgeven ! ) .  

De kinderen hebben voor ons gezongen,  voor aunt Linda en aunt Carine.  ( ha ha  , ja , we hebben daar al veel familie  ) 

Salieu ( Binta’s kleine broertje) kwam piepen uit zijn klasje en was nu toch wel wat verlegen. Aunt Carine is zijn beste maatje. 

Mariama was blij met de spulletjes die we bij hadden.

Er is nood aan : potloden, schriftjes, bordkrijt, farmacie,........ Terwijl we in haar bureau zaten,  kwamen er 2 kinderen binnen met een wonde. Wij hadden gelukkig ook pleisters mee.  De  Isobetadine die ze via de Vzw krijgen was op. 

Ik moest mijn moeder bedanken van Mariama voor de 25 gestikte  rokjes!!          Afscheid nemen, weerom moeilijk moment !