Archief

Een paar kilometer ten zuidoosten van Yundum is een groot gebied rond een zijkreek van de Gambiarivier ( de Mandina Bolong) tot natuurlijk en cultuurhistorisch park omgevormd.   Het bevat ongeveer 1000 hectare aan mangrovegebied , struiksavanne en palmbossen. 

Wij deden er een boottocht en een wandeling.    Zeer mooi gebied, hier kan je weerom veel mooie vogels spotten.  

Dat was onze eerste kennismaking met een medische post in Gambia.   Toch shock !   Ze moeten het met zo weinig materiaal doen. Ondertussen weten we dat deze medische post in Yundum zeer goed werkt en hebben we al  andere plaatsen bezocht waar ze het met nog minder moeten doen.   Met niets eigenlijk !!! 

o.a. de medische post van Pirang :  voor dit project rijden we de Challenge !!!!! 

In de medische post van Yundum leveren de Gambiavrienden  zeer goed werk.   Maar er is altijd meer nodig.!!

De hoofdverpleegster vroeg ons om een boodschap door te geven aan Patrick en Krista .
Nodig : metalen archiefkasten (omdat de houten kasten worden opgegeten door ongedierte, mieren) .    ! In de kliniek hé ! 
Er zijn stoelen  nodig. De wachtende patiënten moeten staan of op de grond gaan zitten.
Grote plastieken opbergkoffers waarin ze dekens en lakens kunnen opbergen. Ze hadden een lek in het dak gehad en alles was nat geworden.
Verf : om de gebouwen op te frissen.
Stof : om gordijntjes te maken voor de vensters.
Roltafeltje om pillen rond te dragen en de verzorgingen te doen. 
De groententuin lag er mooi bij!
Stad Antwerpen en een aantal andere sponsors hebben in 2017  een waterpunt geplaatst. Hiermee zijn ze superblij.

Dit jaar ( 2019 )  zullen zowat alle wensen van de hoofdverpleegster in vervulling gaan.    Gebouwen worden geverfd, er komen metalen archiefkasten , ..........      

Ongeveer 2700 studenten in 24 klassen. Graad 1, 3 en 5 hadden les in de voormiddag en graad 2, 4 en 6 hadden les in de namiddag. Dit systeem werd opgezet omdat ze te weinig klassen hebben voor zoveel studenten. De 110 leerkrachten worden met ijzeren hand gestuurd door de directrice . Een  echte gendarme!!    Ze zou deze school terug op de rails hebben gezet!    Onder haar werken een soort inspecteurs die de leerkrachten moeten controleren.   We    ( Carine en ik )  hadden het idee dat deze personen (directie en inspecteurs) een luxe leventje hebben.     Voor de leerkrachten is het andere koek!
Er ontbreekt hen aan schoolbanken en stoelen, schoolborden, ...
Er gaan 2 zonen van Omar naar deze school.

Om 11 uur werden we opgepikt  door  Modou. Onderweg hebben we Omar opgepikt en zijn samen de kleuterschool gaan bezoeken. Hier gaat het kleine broertje " Salieu"  van Binta naar school. Hij is ons even goede dag komen zeggen en moest dan terug naar zijn klasje.
We werden ontvangen door de directrice , mevrouw Mariama.
Ongeveer 190 kinderen in 5 klasjes, allen tussen 2.5 en  7 jaar oud.
Mooi georganiseerd, propere wc’s, wel nood aan veel materiaal.
Schriftjes, schoolkrijt, kleurpotloden,....
Ze willen ook een extra toilet maken en willen daarvoor  een nieuwe wc pot !   Dit schooltje is in handen van de VZW De Gambiavrienden.  Jaarlijks trekt er een groep vrijwilligers naar Gambia  om de nodige werken te coördineren en samen met de mensen daar de problemen op te lossen, watervoorzieningen , elektriciteit , schilderen, reparaties  .........
Als de kinderen naar de grote school gaan ( 1 ste leerjaar ) , krijgen ze allemaal een startpakketje mee en ook een knuffeltje.
Als deze kleine gasten dit kleuterschooltje verlaten, kennen ze alle letters van het alfabet, kunnen ze de letters ook schrijven en kunnen ze tellen tot 20!    Keigoed  toch .   In Gambia wordt Engels gesproken. 

Woensdag 28 februari 2018
Op 28 februari gingen we op familiebezoek bij  Binta. 
Modou pikte ons op om 11 uur.   We waren   benieuwd hoe ze ging reageren.

We hadden  onderweg al  heel ontroerende momenten  meegemaakt. Een voorbeeld :  bij het uitdelen van zakjes Haribo snoepjes (de zakjes zijn klein , er zitten misschien 10 kleine snoepjes in )  deelde een  kleine jongen  zijn zakje met nog kleinere kinderen die aan geen zakje geraakt waren.

Het pijnlijke is hier  dat je nooit iets aan alle ( op dat moment aanwezige kinderen) kan geven. We overlegden elke keer , “hier gaan we iets uitdelen omdat het aantal kids meeviel”, maar elke keer viel het tegen omdat er uit alle hoeken nog aangestormd kwamen.  

We hoopten dat  het in de compound bij Binta zou meevallen en dat  haar en de familie  de geschenkjes , kleding en andere spulletjes in alle rust zouden kunnen afgeven zonder dat er andere moeders en kinderen op toekeken . Het is dan nadien aan hen,  wat ze in de compound met de anderen willen delen.  We werden ontvangen in het kleine huisje op de compound.
Het was zeer fijn om Binta te ontmoeten.  Ik had al jaren een link met haar via De VZW De Gambiavrienden, maar nu was  het echt.  Je weet niet op voorhand of het gaat klikken.  Maar er was een band en die is ondertussen alsmaar sterker  geworden.   Zeer emotioneel !!   Binta heeft een leuke Afrikaanse mama , een hele vriendelijke papa , nog een jonger broertje en een oudere zus en broer.  Het gezin  heeft  5 kinderen die allemaal naar school gaan.  Hiervoor werken de ouders zeer hard. ( weten we van de schooldirectrice)

Bij terugkomst in de Nemasu  lodge hadden we wel iets lekkers verdiend en nestelden we  ons in de stoeltjes  met zicht op de Atlantische Oceaan , met daarbij een lekkere cocktail. Een beetje decadent, maar ja..
Morgen wordt een speciale dag :   op bezoek bij mijn sponsor dochter Binta !   Ik ga Binta en haar familie voor de eerste keer ontmoeten. Spannend  !

Diner in de logde :  kip met gebakken rijst en als dessert een flan caramel en een lekker glaasje Zuid -Afrikaanse wijn erbij.