No mundo poucos anos, e cansados,
vivi, cheios de vil miséria dura.
Foi-me t o cedo a luz do dia escura,
que n o vi cinco lustros acabados.

Corri terras e mares apartados,
buscando vida algum remédio ou cura –
mas aquilo que, enfim, n o quer ventura,
n o o alcançam trabalhos arriscados.

Criou-me Portugal na verde e cara
pátria minha Alenquer. Mas ar corrupto,
que neste meu terreno vaso tinha,

Me fez manjar de peixes em ti, bruto
mar, que bates na Abássia fera e avara,
t o longe da ditosa pátria minha.

Vertaling

Op aarde in een paar afgematte jaren
heb ik in harde ellende rondgezworven.
Door dagen grauw, voortijdig afgestorven,
wist ik er nog geen kwarteeuw rond te waren.

Zeeën en kusten ben ik afgevaren
om heul tegen dit leven, diepbedorven –
doch wat ik niet bij voorbaat had verworven
bleek ook niet weggelegd in doodsgevaren.

Zo, opgegroeid in Portugal, mijn eigen
groen Alemquer, - meegesleurd naderhand
door de verrotting die ik in mij omdroeg,

Vreet mij je vis op, rauwe zee die me omsloeg
waar grimmige Abessijnse kusten dreigen,
ver weg van mijn gelukkig vaderland.

Nadat we je hadden meegenomen uit Oost-Vlaanderen en bijna uit het asiel.
Na 7 jaar in Izegem, met veel eenzame uren als we waren gaan werken.
Na 7 jaren van kwispelstaarten als we thuiskwamen,
als we je halsband aandeden om te gaan wandelen.
Zelfs als we je meenamen naar Portugal,
ook al had je een hekel aan de auto.
Je was hier onmiddelijk thuis: de zee, het strand.
En later de wijnranken en het bos en de lange wandelingen.
En plots: niets
Het gaat je goed trouwe vriendin.


(Obrigada Margarida é Romi)