De Fado van Fada

Tussen liefde op het eerste zicht en kopen zit nog altijd "den portemonée" en Carlos (Alias: Rocha).  Maar na 2 dagen onderhandelen was het zover: de ouderwetse handklap en een goed glas wijn en het huis was officieus van ons.  Nu nog de kleuren kiezen en de schilder kon aan de slag.  Op 1 mei 2008 (dag van de arbeid) konden we verhuizen naar onze stek in PÓVOA DA CADIMA. (Een krak die dit weet te vinden op een landkaart of op een GPS).  En dit is het eindresultaat geworden.  Eerst de buitenkant




Het resultaat van de samenwerking met de plaatselijke bevolking



Onze Casa Nana: ons eerbetoon aan Denise, zij die ons Portugal leerde kennen


en liefhebben.  Muito obrigado e até à vistà 

Ook ons terras is nu leefbaar geworden en vooral klaar voor de barbeque's.  We kunnen nu buiten eten met een prachtig zicht op de wijngaarden, bossen en een heldere hemel (toch tijdens de zomermaanden).


In de zomer kunnen we de parasol goed gebruiken


Het zicht op de wijnranken en het bos: daarvoor kom je naar buiten......


Onze tuin: en we moeten hem niet onderhouden


en natuurlijk ook voor ons madam aan de BBQ


en 's avonds met een ....... genieten van de ondergaande zon.

We kwamen hier toe zonder meubels en huisgerief.  Dus "moesten we trouwen mee ons lief" en op zoek gaan naar móveis (meubelen). Ik (Philip) heb er mijn buik van vol, maar heb het toch kunnen overleven dankzij....?  Ziehier een overzicht.


Ons madam en haar oranje periode


en haar fiekfakjes uit België




Oranje-periode???


Tot in bepaalde slaapkamers toe



Ondertussen staan er al TV'tjes en frigootjes

Waarom we voor deze streek kozen?  Kijk mee en geniet.

Ken je klassiekers????

Door de liefde voor het vak, werkt onze lieve vriend Silio, nog halftijds in ZIJN padaria-pastelaria.  Zie zijn glimlachje op de laatste foto!!!

Bakkerij en café O Silito


Zo werken ze niet meer in België.

en


 
De smaak en de kleur is ok.


En het gewicht doet hij op het gevoel, en het klopt nog wel ook.

We hebben onze olijfbomen verkocht en zo hebben we nu plaats voor een patio.  Maar ja de regen strooit roet in het eten.  Maar er is verbetering om komst.  Wat foto's van de voorbereidende werken.


Dit is 2008


Bepaalde mensen begrepen niet dat we de olijfbomen verkochten



maar we hadden plaats nodig om andere plannen te realiseren

Een boerengat, rust, natuur?????  Laat je overtuigen door de foto's.  Pas op we hebben geen kerk of kapel, geen CAFE, en een krak die het centrum weet te vinden tussen de foto's.  En wat is die grijze bak boven op het dak?


Beter gekend als: onze dreve


Boerboer zorgt voor het onderhoud en het prachtig uitzicht


"0nze" tuin in de herfst


De onvoltooide kapel van Michel d'Angelo


De winkelstraat


Het "marktpleintje"


Ooit het dorpscafé.

De "watertoren"

hoe kunnen onze buren, de landbouwer en de wijnboer, nu weten wat ze moeten doen als ze niet weten of het zal regenen of sneeuwen?  Dank zij het ongelofelijke weerstation van Póvoa zijn ze altijd op de hoogte.

Dit jaar ging voor het eerst de Grote Prijs......? door.  Er deed ook een plaatselijke renner mee.  De avond voordien hadden we de miss Póvoa-verkiezing moeten doorstaan.


Miss Póvoa 2009


Alles voor de foto


Home sweet home


En zoals altijd in Portugal: nu is het tijd voor COMER


Vlug poseren voor de plaatselijke pers


De plaatselijke security(?????)

Hier en daar komen we nog overblijfselen tegen van vervlogen tijden zoals: oude openbare wasplaatsen, het gevecht tussen het christendom en de heidense cultuur, een verjaardagsfeest(je)?, een overgebleven waterput, de nieuwste kabuzaki, en hoe je de nieuwe plantjes moet beschermen tegen de zon en hoe men nog altijd hars aftapt om vernis te maken.


De lokale wasserij


Geloof en ongeloof: hand in hand


Uit de bol gaan of toch een zonneslag???


Een oude waterput


De plaatselijke thuisleverancier


Planten beschermen tegen de regen of de zon? Of toch goed voor de siësta????


Hars aftappen: geduld

Ooit zagen we Madredeus in Montemor-O-Velho samen met nog andere Belgen.  Na ongeveer een half uur lagen al de andere in slaap, coma of waren ze zéér blij????.  Het decor, de aanwezige Portugezen en misschien ook de aanwezige vinho maakten dat het voor mij een onvergetelijk optreden was.

Montemor-O-Velho ligt in het dal van de Mondego, aan de voet van een vervallen, maar goed onderhouden, citadel die in de 11de eeuw werd gebouwd om te voorkomen dat de Moren vanuit de Estremadura naar Coimbra zouden doorstoten.  Vanop de citadel heeft men een prachtig uitzicht op de omiggende rijstvelden.  Bezoek ook eens het dierenpark, met een paar bijzondere bewoners.

Cantanhede is onze "inkoopstad" en een centrum voor de handel in wijn.  Het is tevens de streek van de bekende witte kalksteen (Ançãsteen).  Men kan er eens rustig rondwandelen, maar in feite is het een groot dorp gebleven.

Op ongeveer een 15 km van onze woning hebben we een prachtig natuurgebied met 2 meren.  Water, bomen, vissen, stilte en als je geluk hebt (en dat heb je normaal) reigers en andere waterbewoners.  Zelf zijn we geen kenners, dus de namen moeten we jullie schuldig blijven.  Sorry.  Als je te moe bent kan je in de gezellige blokhut iets eten of drinken.(Foto staat op linkerkant). Echt gezellig toeven.

Tijdens de zomervakantie wordt in Ança het riviertje afgesloten en kan de plaatselijke jeugd genieten van een open-natuurlijk zwembad, net naast de openbare wasplaats.  Dat noemen ze: tevreden zijn met de kleine dingen.

Ieder jaar vinden er een paar grote "festivals" plaats in en rond Cantanhede met toch wel bekende namen uit binnen en buitenland.  Ziehier een klein voorproefje: Mariza, Nelly Furtado, Whitesneak, Da Weasel en het internationaal vermaarde Dixiefestival (met Belgische deelnemers).