Berichten van 1 januari 2009 tot 31 december 2009

Op zaterdag 2 mei, zijn wij naar het dorpje Durmen gereden om een wandeling te gaan voorbereiden voor de club. Ik had van een ander lid van onze seniorenclub enkele wandelingen gekregen en zo gingen wij op weg. Het was er zalig ! Geen enkele fiets, alleen maar weg voor de hondjes en de baasjes. Wat wil je nog meer, en mooie zichten er bij. Hopelijk zien we vele vrienden in November.

SYRAH, AXELLEKE en HADIYA, samen met Marcel en Ikzelf natuurlijk wensen aan alle lezers van ons blogje, de prettigste en mooiste paasdagen toe die jullie je maar kunnen wensen. Niet te veel chocolade eten, das slecht voor de tandjes hé !!!!!

Ik heb mij de laatste dagen wat bezig gehouden met het herplaatsen van een heel lief rubytje BO. Hij was thuis niet meer gewenst en dank zij een goeie vriendin van me, heeft BO de ideale thuis gevonden bij Liliane uit Dworp, waar hij nu bij 3 andere cavjes zit en echt liefdevol is ontvangen. Het gebeurt toch nog veel te veel he, de hondjes die weg moeten.... maar BO zit nu goed, lees maar hieronder :


Hallo Kitty,

 Ja het valt echt goed mee.  Eerst wou hij niet mee, hij wou bij Veerle aan de leiband blijven, ik heb hem dan opgepakt en op mijn knieën vooraan in de auto geplaatst.

Een meevaller: hij rijdt graag in de auto, op mijn knieën en naar buiten loeren terwijl we rijden.

Bij de thuiskomst is de kennismaking met Lady, Boris, Layka en Ronron, de kat, heel vlot verlopen.  Hij heeft dan de tuin verkend en is terug binnengekomen.  Hij was eerst wat schuw maar dat is nu voorbij, hij trekt zich niet meer terug als we hem willen strelen.  Lauriane onze dochter, heeft gisterenavond nog de klitten rond zijn oortjes kunnen knippen, de pootjes, dat ligt nog te gevoelig, we zullen eerst nog meer zijn vertrouwen moet winnen.

Ik ging gisteren naar boven naar de kamer, Bo direct achter mij aan en hij legde zich op het bed waar hij trouwens later in de avond teruggekomen is en hij heeft er kalm de nacht doorgebracht.  Het eten valt nog niet mee, waarschijnlijk is nog wat gestresseerd.

Als we eten zit hij op een stoel naast ons, hij krijgt op het einde van de maaltijd wat restjes en daarna kapt hij zich af in de zetel.   Gezellig diertje dus.  Het valt echt mee, het is een heel lieve compagnon en bovendien is hij nog mooi ook.

Het enige waar ik spijt van heb, is dat ik zijn boekje niet meegekregen heb, ik weet dus niet wanneer hij juist geboren is (en wij hebben de gewoonte de verjaardagen van onze hondjes te vieren) en weet dus ook niet of hij in orde is met zijn inentingen of wanneer deze moeten hernieuwd worden.  Echt vervelend dus!!!

Ik hoop dat dat ook in orde komt.

Kitty, bedankt voor je inspanningen, ik ben er echt heel gelukkig mee … en hij ook.  Als hij wakker is, volgt loopt hij constant achter ons aan.

 Ik hou je verder op de hoogte….

Kusjes en tot ziens 

Liliane

Ik probeer nog een foto van hem te pakken te krijgen , dan kun je hem eens zien.