Archief

Ook een slijmzwam is het "Grootmazig netwatje" (Arcyria incarnata). De sporangia (sporendragers) zitten dicht naast elkaar in kleine groepen en zijn kort gesteeld tot bijna zittend. Ze worden maar tot 1,5 mm groot! Ze zijn mooi zalmroze en later worden ze wat beige. Het net (capillitiumnet) waarin de sporen zich bevinden is zeer wijdmazig, zeer elastisch en zet in alle richtingen uit. Zo worden de sporen ook best verspreid. Men kan het vooral vinden op afgevallen takken vooral aan de onderkant. De soort komt wel meer voor in een warmer klimaat dan het onze.Meer over slijmzwammen vind u o.a. ook bij Zilveren schijnpluimpje op 29/07.2010 en troskalknetje 28/01/2012 en even hiervoor.

Dit "Roodbruin netpluimpje" (Stemonites axifera) zien we hier in zijn rijpe fase. Het is een slijmzwam. In het begin zijn het amoebe-achtige diertjes die in kolonie samen voortkruipen en algen en bacteriën eten. Zij nemen deze op in een vacuole (lege ruimte in hun cel) en verteren deze met enziemen die ze bevatten.Men noemt dit systeem "fagotrophie". Hier zien we de sporangia (sporendragers) die gesteeld zijn. Ze staan in bundels bijeen en kunnen tot 20 mm hoog zijn. In verse toestand zijn ze roestkleurig en later roodachtig -bruin. In de pluimpjes bovenaan loopt er een steeltje door en is er ook en mazig net waarin de sporen vertoeven. In "bijlage" hebben we daar een microscopische opname van, even daar gaan kijken!

Het "Gewoon purperschaaltje" (Lecidella eleochroma) zien we gewoonlijk met zwarte apotheciën (vruchtlichamen met doorsnede 1 à 2 mm) die nog een zwart randje hebben. De verrassing is groot als we dan een exemplaar zoals dit tegenkomen dat bruinrode apotheciën heeft zelfs met een rood randje! Blijkbaar is dit zeer variabel, want inderdaad in de literatuur staat dat dit met rode apotheciën kan voorkomen. Soms hebben we het ook al wel als paars-purderachtig gezien (de Nederlandse naam moet toch wel van ergens komen) maar dit was toch wel echt rood! Het is dus wel en symbiose tussen een alg en een zwam! Zie nog meer, op data die boven staan, bij lichenen of korstmossen!In bijlage nog een opname van dichterbij.

Dit is een slijmzwam "Fopdraadwatje" (Trichie varia) die we eerst als kleine witte bolletjes aantroffen op een dode beuk. Daarna lieten we hem doorgroeien tot we rijpe sporendoosjes (de vruchtlichamen) kregen, die hier afgebeeld staan. Ze zijn niet groot slechts 1 mm hoog! Links zien we de sporen er uitkomen, deze zien er gelig uit. In deze sporendoosjes zitten ook nog elateren (een soort veermechanisme, die de sporen er uitgooien, wegschieten als het ware). In "bijlage" hebben we deze onder de microscoop vergroot tot 1000 x , even in "bijlage" kijken). Deze slijmzwammen die als amoebe-achtige diertjes beginnen, onstaan uit een spore-element dat anders is dan de sporen van een plant of zwam. Meer over deze bijzondere wezentjes kunt u lezen als u op datum klikt die bovenaan in de "algemene toelichting" bij Slijmzwammen staan. Ook daar eens verder kijken.

Het "Gestreept nestzwammetje" (Cyathus striatus) is altijd mooi om tegen te komen. Als het open staat zien we de gestreepte en gevoorde binnenzijde met de grijs-witte 'eitjes' van 1-2 mm die nog met een draadje vasthangen. Het is te vinden op spaanders, stronken en grof strooisel. Ook nog op takken en twijgen van loofbomen en struiken komt het voor. (Leeft dus vooral van dood hout).Hier heeft deze zwam zijn rijpheid bereikt en zal de eitjes loslaten om zich zo te verspreiden...De naam is ook prachtig gekozen: Nestzwammetje"! In "bijlage" nog een opname te bekijken.

Soms komt men al eens sporen in de natuur tegen die van een klein drama (althans voor het ei)getuigen. Hier zagen we links nog resten van een eierschelp liggen (de resten van en maaltijd) en daarnaast de uitwerpselen van een vos. Kenmerkend zou zijn dat de uitwerpselen van de vos op een puntje eindigen....

De "Paardenvliegen" (Tabanidae) of "Dazen" zijn breedgebouwde snelle vliegers met grote ogen. De wijfjes van deze soort zijn zeer bloeddorstig en zuigen bloed bij grote zoogdieren (Bv. paarden), inclusief de mens, met hun scherpe monddelen. Zo'n "beet" is nogal pijnlijk zoals de meeste mensen al eens ervaren hebben. De mannetjes daarentegen eten honing. De larven leven dan weer in vochtige grond of modder. Een 160 soorten van de 3500 komen in Europa voor. Het onderscheid maken tussen deze soorten is niet eenvoudig! Geen geliefde insecten!

De familie van de libellen is zeer groot. Hier hebben we de "Zwarte heidelibel" (Sympetrum danae) en allicht een mannetje, omdat het volwassen mannetje matzwart is. Vanop en vooruitstekende top zitten deze libellen op uitkijk om een ander insect te vangen. Het zijn snelle vliegers. Bij warm weer houden zij de vleugels wat omlaag om schaduw te hebben op de thorax. Deze liet zich wel geduldig benaderen! In "bijlage" nog een opname van deze snelle jongen. 

Nog een rups van een "uil" of nachtvlinder die er nogal grijs uitziet. De rups van de "Zuringuil" (Acronicta rumicis) daarentegen is ook weer zeer mooi! De grondkleur is roodbruin of grijsbruin met grijze en bruine haarborstels. Op de rugzijde is er een rij rode stippen met daarnaast een een witte vlek en onder de stigmata (ronde vlekjes die voor de ademhaling zorgen )zien we een rood gevlekte lengtestreep. Heel wat kleuren! De waardplanten zijn verschillende houtachtige gewassen zoals boswilg, ridderzuring, braam en nog andere. De vlinders kunnen drie generaties voortbrengen en de soort overwintert als pop op de grond of tussen plantenresten. In "bijlage" nog een opname van het voorste stuk van de rups!

Het "Roesje" (Scoliopterix libatrix) behoort tot de uilen en zijn dus 's nachts actief. Deze vlinder heeft een lange roltong en kan zo zuigen aan vruchten. Bv. aan de vruchten van bramen kunnen zij zich tegoed doen. Er kunnen twee generaties voorkomen in één seizoen en ze overwinteren als vlinder in kelders en grotten (wat toch wel apart is). Het moeten dus wat vochtige plekken zijn.De rups kan tot 50 mm lang worden en is opvallend langgerekt is lichtgroen van kleur en heeft een gele zijlijn. Een speciale naam voor deze vlinder, een sobere verschijning als rups maar een opvallende leefwijze en overwintering!