EDWARD BURNE-JONES ( 1833-1893 )

 

William Blake William Blake (28 november 1757 – 12 augustus 1827) was een Brits schrijver, dichter, tekenaar, schilder en graveur.
William Blakemaakte deel uit van de Engelse romantische stroming. William Blake leefde haast als een kluizenaar en had weinig oog voor materiele zaken. Hij leefde in een tijd waarin zowel de ideeën van de verlichting als het christendom sceptisch werden bekeken. Uit het werk van William Blake blijkt dat hij de verbeelding belangrijker vindt dan de rede. Blake plaatste vraagtekens bij alle heersende waarden van zijn tijd, op het gebied van kunst, religie en filosofie. Zijn poëzie loopt vooruit op de grote veranderingen die zouden komen: het loslaten van de conventies van de 18e eeuw. Zijn moeilijke mystieke gedichten worden weinig gelezen. Wellicht kon hij in de werken geen goede uitdrukkingsvorm vinden voor zijn ideeën. In de kortere gedichten weet hij zich echter volkomen open te stellen voor de lezer.

Een pionier van het 'beeldverhaal-tijdperk' was WILLIAM HOGARTH, die in 1732 A Harlot's Progress en in 1735 A Rake's Progress het licht deed zien. In zijn beeldverhalen kwamen in eerste instantie nog geen tekst voor. De tekeningen moesten voor zichzelf spreken. Later kwam in sommige van zijn afzonderlijke prenten een ingetekende tekst voor. Hij bracht zodoende een combinatie tot stand van de leeskunst en de strip (de balloonstrip).

De paus en de zakenman schreeuwen het uit, hompen vlees baden in bloed. Op handen en voeten loopt een kreupel kind. Op de stoep een hond. De wereld van de Britse schilder Francis Bacon (1909-1992) is even donker als fascinerend. “Ik ben als een uil”, verklaarde de schilder eens. Hij bedoelde niet zomaar een wijs man maar “een vogel die plots zijn prooi ziet”. Het was de hele werkelijkheid die aan Francis Bacon ten prooi viel. Hij zette ze genadeloos neer in de verf en zei: “Grote kunst bestaat erin het zogenaamde werkelijke, datgene wat we over ons bestaan weten, te verwerken en in een nieuw licht te laten verschijnen.” Bij Bacon verschijnt de wereld als een toneel, de mens als een verwrongen wezen met de trekken van een aap. Bacons leven speelde zich naar eigen zeggen af “between the gutter and the Ritz”. Mannen verslond hij, zoals een vogel zijn prooi. Bacon verslond ook de kunstgeschiedenis, van Velázquez over Picasso tot Muybridge. Hoe dan ook is hij een gigant van de twintigste-eeuwse kunst.