Mooie romantische schilderijen

Primavera

Biografie

Arcimboldo werkte aanvankelijk net als zijn vader als schilder aan de kathedraal van Milaan, tot hij in 1562 aan het hof in Praag ontboden werd door de Habsburgse keizer Ferdinand I.
Ook diens opvolgers Maximiliaan II en Rudolf II waren zeer gecharmeerd door Arcimboldo’s talenten.

Hij bleef tot kort voor zijn dood aan het hof werkzaam als schilder, maar ook als architect, ontwerper van bizarre kostuums en decors en als organisator van grote festiviteiten en toernooien.

Zijn werk werd in ambachtelijk en kunstzinnig opzicht zeer gewaardeerd, en het excentrieke, soms komische aspect vormde wellicht een welkome afleiding van de harde politieke realiteit van alledag. 

Gervasio Gallardo (geboren 1934) werd geboren in Barcelona, Spanje.

Hij staat bekend als een productief producent van surrealistische schilderijen en boekomslagen, voor veel science-fiction en fantasy schrijvers.

Gervasio Gallardo studeerde in Spanje, en werkte voor meerdere Spaanse reclamebureaus, voordat hij verhuisde naar München, Duitsland in 1959. .
De komende vier jaar heeft hij gewerkt voor de Delpire Agentschap in Parijs, voordat hij  op reis ging naar de Verenigde Staten in 1963. .
Uiteindelijk  keerde Gallardo terug naar Barcelona daar  richte hij  een studio in.

Hij heeft vele prijzen gewonnen in Europa en de Verenigde Staten, en heeft exposeerde zijn werk in Parijs, Barcelona, en de Verenigde Staten.

James Tissot - Kathleen Newton

Frans schilder en graficus, geboren in Nantes als Joseph-Jacques Tissot. Na een periode met afbeeldingen van historische kostuums, legde hij zich vanaf 1864 toe op het dagelijkse leven. Hierbij ontwikkelde hij een voorkeur voor portretten van mondaine vrouwen, en wel met name voor hun kleding.

James  Tissot  De profeet Haggai 

In 1871 vertrok hij naar Londen, waar hij zijn carrière met succes voortzette. Na de dood van zijn maîtresse (1882) keerde hij terug naar Frankrijk, waar hij zich vanaf 1888 toelegde op religieuze afbeeldingen. Hiertoe maakte hij twee reizen naar het Heilige Land (1886-87 en 1889). Net als zijn 'kledingstukken' was zijn religieuze werk zeer populair, hoewel sommigen de oriëntaalse sfeer ervan veroordeelden als te weinig evangelistisch.

Het portret is een uitsnede uit een zelfportret uit 1898.

Zijn zoon, Louis Aston Knight (1873 - 1948), is ook bekend als een landschapsschilder .

Breiende vrouw (1869)

William-Adolphe Bouguereau (La Rochelle, 30 november 1825 - aldaar, 19 augustus 1905) was een Frans academisch schilder. Bouguereau studeerde aan de Académie Julian te Parijs.
Zijn realistische genre-schilderingen en schilderijen over mythologische thema's werden gedurende zijn hele actieve leven tentoongesteld op de jaarlijkse tentoonstellingen van de Parijse salon.
Na zijn dood werd hij lange tijd veronachtzaamd, wellicht vanwege zijn hardnekkige verzet tegen de impressionisten, maar de laatste 20 jaar is er weer waardering voor zijn werk gekomen.

Flora And Zephyr 1875

In zijn eigen tijd werd Bouguereau algemeen beschouwd als een van de grootste schilders en zijn werken werden gretig gekocht door onder meer Amerikaanse miljonairs, doorgaans tegen hoge prijzen.
Na 1920 is hij op merkwaardige wijze in diskrediet geraakt, mogelijk als gevolg van een bewuste lastercampagne van de kant van het nieuwe "establishment van kunstcritici", dat hem zijn verzet tegen de nieuwe richtingen in de schilderkunst niet kon vergeven.

Waarschijnlijker is evenwel dat diepere maatschappelijke krachten ten grondslag liggen aan deze opmerkelijke omslag in smaak en gevoeligheid.
Tientallen jaren lang werd zijn naam niet eens in encyclopedieën vermeld.
Tegenwoordig zijn er weer heel wat mensen die Bouguereau beschouwen als een van de grootste schilders uit de 19e eeuw.

Het Art Renewal Center zet zich heel energiek in voor zijn "rehabilitatie".

Twee kleinere werken van Bouguereau zijn te vinden in het Museum Willet-Holthuysen in Amsterdam.

Picasso, La Lecture, 1932

Londen
Op 8 februari 2011 veilt Sotheby's tijdens een veiling van Impressionistische en Moderne Kunst het schilderij La Lecture (1932) van Picasso.
De waarde wordt geschat op 13-19,6 miljoen euro, dat maakt het naar deze schatting het duurste lot uit dit veilingseizoen.
Het schilderij zou het veilingrecord voor een Picasso kunnen breken.

Parijse metro
Op het schilderij beeldde Picasso Marie-Therèse Walter af, zijn muze en minnares, die hij vijf jaar eerder in de Parijse metro had ontmoet.
Op dat moment was Picasso getrouwd en was Marie-Therèse pas 17 jaar oud.
Later vertelde Marie-Therèse: 'Hij nam me zomaar bij de arm en zei: "Ik ben Picasso! Jij en ik gaan samen geweldige dingen doen!" ' Hun liefdesrelatie hielden ze lange tijd geheim.
In januari 1932 kon Picasso zijn gevoelens echter niet langer onderdrukken en maakte hij een reeks schilderijen van Marie-Therèse: La Rêve, Nu au plateau de sculpteur en La Lecture.
Hiermee onthulde hij de affaire aan zijn vrouw en de rest van de wereld.

Volgens Helena Newman, hoofd Impressionistische en Moderne Kunst van Sotheby's is het geopende boek in Marie-Therèses schoot een duidelijk seksueel geladen symbool.

Tijdens deze veiling komen nog zes andere schilderijen van Picasso onder de hamer, naast werken van onder anderen Giacometti, Monet, Renoir, Magritte, Signac en Moore.

Bron: the Guardian / persbericht Sotheby's

 Blue Girl Reading

August Macke (1887-1914) Duitse expressionist

De Duitse expressionist August Macke werd in 1887 geboren in Meschede in het Sauerland.
Hij studeerde van 1904 tot 1906 aan de kunstacademie en de kunstnijverheidsschool in Düsseldorf.
In deze stad was Macke enige tijd werkzaam als ontwerper voor diverse theatervoorstellingen.
In 1905 maakte Macke zijn eerste reis naar Italë.
Een jaar later verbleef hij onder meer in België, Nederland en Engeland.
In Parijs raakte Macke bekend met het impressionisme en het fauvisme.

Samen met Paul Klee en Louis Moilliet maakte Macke in 1914 een reis naar Tunesië. Hier schildert hij een serie aquarellen in krachtige kleuren en tektonische stijl.

Koorddanser (1914)

Na zijn ontmoeting met Kandinsky en Marc rond 1910, wordt August Macke beïnvloed door de ideeën van Der Blaue Reiter, waarin de eenheid van mens en natuur de centrale gedachte vormt.
Het verlangen naar het herstel van deze harmonie krijgt bij Macke niet dezelfde kosmische allure als bij Marc, maar wordt vertaald in een simpele en serene kunst. Macke sluit stilistisch aan bij het orfisme van de Delaunay, met name in het dynamische kleurgebruik.

Ook voor Macke is de beweging een belangrijke factor.
De dynamiek van de kleurvlakken is uitdrukking van de krachten die alle voorwerpen en levende wezens doordringen.
De kunstenaar, aldus Macke, ondergaat die krachten en geeft ze een plastische vorm. Haven te Duisburg is één van drie variaties op een zelfde thema. Sterk geschematiseerde huizenblokken omringen de twee figuren.
Het koloriet is beheerst en de ruimtelijke werking van de kleurvlakken bepaalt de compositie.
Mackes verzoening van expressionistische en kubistische elementen vinden we terug bij Van den Berghe en De Smet.

Na terugkomst in Duitsland werd Macke opgeroepen om zijn dienstplicht te vervullen. In september 1914 stierf August Macke op het slagveld aan het Duits-Franse front.

“Les deux fusils” by Fernand Léger     

In 1907 ontmoette hij Robert Delaunay en via hem raakte hij bevriend met Alexandre Archipenko, Chaïm Soutine, Amédeo Modigliani en Marc Chagall. Ook komt hij in contact met het werk van Cézanne, dat hem ertoe brengt om meer kubistisch te gaan werken. In 1911 sloot Léger zich aan bij de Puteaux-groep ten huize van Jacques Villon.

In 1920 ontmoette Léger de architect Le Corbusier, met wie hij vriendschap sloot. Ook maakte hij kennis met het werk van Piet Mondriaan en Theo van Doesburg, dat een inspiratiebron voor hem werd.

Scheveningen Circusplein. Kunstwerk "La Grande Fleur qui Marche" (1952) van Fernand Léger

n 1935 bezochten Léger en Le Corbusier de Verenigde Staten. Het Museum of Modern Art in New York organiseerde een expositie van zijn werken. Ook tijdens de Tweede Wereldoorlog verbleef Léger in de VS. Hij keerde terug naar Frankrijk in 1945.

--.Copyright Jozef Peeraer

Kazimir Severinovitsj Malevitsj, was een schilder en een kunsttheoreticus, pionier van geometrische abstracte kunst en één van de belangrijkste leden van de Russische avant-garde.
Kazimir Severinovitsj Malevitsj, was een schilder en een kunsttheoreticus, pionier van geometrische abstracte kunst en één van de belangrijkste leden van de Russische avant-garde.

Malevitsj werd geboren in de buurt van Kiev, Oekraïne.
Zijn ouders, Seweryn en Ludwika Malewicz, waren Pools. Zijn vader was de manager van een suikerfabriek. Kazimir was oudste van veertien kinderen.
Zijn familie verhuisde regelmatig en hij bracht het grootste deel van zijn jeugd in de dorpen van de Oekraïne naast suikerbietplantages door, ver van de culturele centra.

Schilderstijl

Van 1912 tot met 1914 schilubistische schilderijen. Malevitsj' bekendste werken rekent men tot het suprematisme geschilderd in de periode van 1915 - 1916.
In het werk Suprematistisch schilderij uit 1916 gebruikte Malevitsj rechthoeken in zwart, wit en primaire kleuren.
Er is een strenge verdeling van vormen en kleuren.
Malevitsj gebruikte meer soorten rechthoeken.
Hij gebruikte ook mengkleuren van de primaire kleuren.
Hij gebruikte verschillende tonen rood en geel. Hij zette ook bijna alles schuin; de rechthoeken staan gekanteld. Malevitsj gebruikte geometrische vormen.

Hij beperkte zich daarbij niet tot uitsluitend horizontale en verticale lijnen en vormen, zoals de schilder Piet Mondriaan wel deed. Kazimir Malevich is één van de grondleggers van de abstracte kunst.

Vanaf 1932 schildert hij vooral portretten waaronder een zelfportret.

/ Agit-porselein

De schilder Kasimir Malevitsj (1878-1935) maakte ook totaalkunst: ontwierp onder andere kleding, textiel en keramiek en publiceerde een boek over de nieuwe systemen in de kunst.
Kenmerkend zijn de abstract geometrische vormen, zoals het vierkant, de cirkel en het kruis in pure kleuren.
Deze figuren lijken te zweven, maar proberen pure emotie uit te drukken.

De ontwerpen van Malevitsj werden door kunstenaars als Nikolai Mikhailovich Suetin (1897-1954) op porselein geschilderd.

Kort na 1917 grepen de revolutionairen namelijk de kans om ook op porselein propaganda te maken.
De opdracht die de kunstenaars kregen was om porselein te vervaardigen dat de revolutie liet zien.