Archief

voor compositie is dit dik in orde: een mooie diagonaal,die de blik onvermijdelijk leidt naar de bloem, die bijna helemaal op zo'n sterk punt staat: bravo!
jammer genoeg is ook deze foto niet helemaal naaldscherp zoals wij hier gewoon zijn, omdat wij verwend worden door virtuoze makro-specialisten... het lijkt immers allemaal zo "vanzelfsprekend", dat weinigen er bij stil staan wat er allemaal bij komt kijken voor je een puntgave bloemenfoto kan maken.
mogelijk is je lens niet geschikt om op zo'n korte afstand te werken, of heb je niet geduldig genoeg scherpgesteld (makro is een specialiteit voor mensen met himalaya's aan geduld!).
graag kregen we van jou een inzending waarbij je minstens een meter van je onderwerp blijft, dan kunnen wij uitvissen wààr de fout ligt voor die onscherpte.
maar vooral: volhouden, want de tijd die je NU investeert, wordt later beloond met meesterwerkjes!
warme groet van
fjet.

als dit geen "lucky shot" ofte toevalstreffer is, dan staan we hier voor een natuurtalent: iemand die met zijn/haar ellebogen aanvoelt hoe je een foto maakt waar de toeschouwer niet nààst kan kijken,  ook al klopt er totaal niets  van de "klassieke" regels.
de klassieke fotografen zullen weliswaar steigeren, omdat de duiven allebei de verkeerde richting uitkijken, omdat de rechtse duif niet op een sterk punt staat, omdat de linkse duif er half afvalt, omdat de achtergrond niet scherp is, maar evenmin onscherp genoeg...
mijn standpunt (dat lang niet door alle veteranen zal gedeeld worden) is dat de kompozitieregels een handig hulpmiddel zijn voor beginnelingen, maar dat ze absoluut geen bindende wetten zijn en dat ervaren fotografen ze uiterst "soepel" zullen toepassen of er zelfs heel BEWUST  van afwijken.
omdat dit jouw eerste inzending is, blijft het gokken of je hier even "geluk" hebt gehad, of dat je integendeel een doorgewinterde bent, die hier héél doelbewust de wetten van de kompozitie "misbruikt" heeft, om precies daardoor de aandacht te trekken EN gevangen te houden.
ik vind dit een zeer "forse" kompozitie en hoop heel vlug méér werk van jou te zien.
warme groet van
fjet.

ai winsock... na de veelbelovende flessen is dit een stapje terug, want al heb je hier een zeer forse kleurkombinatie neergezet, met de lichtval uit de juiste richting, deze keer is die belichting véél te "hard" en daarmee bedoelen we dat de kontrasten té groot zijn voor jouw type toestel, zodat alle nuances verloren gaan.
omdat je onderwerp toch niet kan weglopen, zou je met een reflektiescherm kunnen werken, om de schaduwpartijen nog wat doortekening te geven (een plaat wit karton of plastiek zou dan een beetje van dat "harde" licht terugkaatsen.
anderzijds gaat deze les over COMPOSITIE en daarvan is hier weinig te merken: in deze les proberen we jou duidelijk te maken dat een onderwerp STERKER overkomt als het op een "sterk punt" staat (in de lesjes die Tobias je toegezonden heeft kan je alles lezen over sterke lijnen en sterke punten, want een "centrale" kompozitie wordt door topfotografen slechts zelden gebruikt, in speciale omstandigheden).
we hebben jouw foto wat bijgeknipt, om de kalebas op zo'n sterk punt te krijgen: VOEL je het verschil? - de bedoeling is dat je die kompozitieregels tenminste uitprobeert en (zoals bij je inschrijving gevraagd werd) de ingezonden fotoos SPECIAAL VOOR DEZE LES te maken, zodat me zien of je de tips wel degelijk begrepen hebt.
in tegenstelling met de powetische foto van de flessen, is de onscherpte hier werkelijk storend: dus voortaan in dergelijke omstandigheden OFWEL een statief gebruiken OF toch minstens een kortere sluitersnelheid.
nogmaals: de kompozitieregels zijn niet "uitgevonden" om beginnelingen te treiteren, het zijn in tegendeel zeer handige hulpmiddelen, die je als beginneling beter een tijdje volgt, tot je ze helemaal onder de knie hebt en er dan BEWUST van kan afwijken.
bij een volgende inzending graag écht rekening houden met sterke lijnen en sterke punten, je zal merken dat je door BEWUSTER te fotograferen niet alleen betere rezultaten zal behalen, maar dat je ook meer plezier gaat beleven aan het fotograferen (want dààr is het ons allemaal om begonnen: ons voortdurend méér bekwamen in deze fantastische liefhebberij,  om onze fotoos niet alleen voor onszelf veel "boeiender" te maken, maar ook voor anderen.
warme groet van
fjet.

dat is het goede hout, waaruit rasfotografen gesneden worden: alles laten vallen om hals over kop een kamera te gaan opduiken omdat je voelt dat DIT smeekt om gefotografeerd te worden.
het beestje staat voorbeeldig op dat sterke punt, maar voor de compositie had het NOG iets beter gekund, als de plantenstengel diagonaal zou lopen, van onder links naar boven rechts toe.
het had ook scherper gekund, maar dààrvoor kan je beter terecht bij onze makro-specialisten: die vertellen je dan wel hoe belangrijk het is om (met een aangepaste lens) de nodige dieptescherpte te krijgen en hoe je met een scherm de wind kan tegenhouden om bewegingsonscherpte te voorkomen.
hoofdzaak is dat je plezier beleeft aan het fotograferen en deze groep zal je héél zeker steunen met  opbouwende kritiek en praktische tips om het NOG beter te doen.
voorlopig even iets verder van je onderwerp blijven tot je het helemaal onder de knie hebt en dan zien we graag je volgende inzending tegemoet.
warme groet van
fjet.

heerlijke belichting en heel fijn genuanceerde stofweergave, maar inzake compositie zou het nog aangenamer ogen, als je bij de opname een klein stapje naar rechts had gezet en dan de hals van de liggende grote fles op het sterke punt links onder had gebracht, zodat die achterste lange flessehals op het sterke punt boven rechts zou komen.
maar het is en blijft... KLASSE !
warme groet van
fjet.

joepie, hoera.... nog eens iemand die met licht durft "spelen", zelfs als het niet helemààl is zoals hij zou willen en zélfs als de kontrasten nogal hard uitvallen.
véél fotografen zullen in zo'n situatie naar de zogenaamde "invulflits" grijpen, maar slechts héél bitter weinig uitzonderingen kunnen daarin "maat" houden en ze flitsen dan al dat subtiele spel van licht en schaduw gewoon plat met een bulldozer.
hier had je aan de rechterzijde een reflekterend scherm kunnen plaatsen (wit papier, karton...) om de slagschaduwen wat op te vangen, maar ik heb de toets "tegenhouden" van adobe gebruikt om weer wat doortekening te brengen in belangrijke schaduwpartijen en het rezultaat is best bevredigend.
min-puntje blijft de storende schaduw van de de armstomp onder de rechterborst van deze dame, die het nagelbijten echt niet kon laten... en dan loont het de moeite om rond zo'n beeld te blijven draaien en zoeken.
toch even een misverstand opruimen: de term "kadreren" die vroeger gebruikt werd in de mailgroep, heeft niets te maken met "kadertjes maken rond een foto" - de bedoeling was om een zo perfekt mogelijke uitsnijding uit de grote werkelijkheid te maken, maar omdat die term nogal vaak verkeerd begrepen werd, heeft de Raad van Grijze Wijzen (M/V) beslist om voortaan de term COMPOSITIE te gebruiken, maar die nieuwe vlag dekt dus wel degelijk dezelfde lading.

als we ook je volgende foto bekijken, dan voelen we meteen aan dat de mailgroep fotografie met jou een serjeuze aanwinst gedaan heeft.
dus: NOG NOG NOG !
warme groet van
fjet.

WOW: een spetterende, sprankelende, uitbundig kleurrijke lentebloesem, die meteen een schot in de roos is (woehaha... dit is waarschijnlijk ketterij in de ogen en oren van de plantologen, maar het KLINKT mooi).
want ja hoor: het sterke punt, de redelijk scherpe makro van de meeldraden, de niet meer storende maar wél ondersteunende onscherpe achtergrond, het is er allemaal.
je zal hier heel vlug aansluiting vinden bij zielsverwanten, die je ongetwijfeld nuttige tips zullen geven op hun gespecializeerd terrein en waarschijnlijk zal je NOG meer leren door HUN makro's te ontleden, want over bloemen en makro heb ik jou kennelijk niks meer te leren.
hopelijk stuur je nog wat àndere onderwerpen, waarbij ik je dan (hopelijk) nog wat praktische tips kan geven.
warme groet van
fjet.

het "registreren" of "kopiëren" van de werkelijkheid kan ongetwijfeld erg nuttig zijn in de wetenschap en de industrie, maar als fotoliefhebbers proberen wij toch om fotografie te gebruiken als een TAAL waarin we, veel direkter dan met woorden, verhalen kunnen vertellen of een "sfeer" kunnen overbrengen op anderen.
elke foto is in feite niets anders dan een stukje werkelijkheid die wij "uitsnijden" om te vereeuwigen, maar in tegenstelling tot "gewone stervelingen" kiezen wij héél bewust de grenzen van die uitsnijding en bouwen wij één samengend beeld op rond één hoofdonderwerp, waarbij wij rekening houden met sterke lijnen en sterke punten (waarover je alles kan lezen in het lesje "compositie" dat je toegestuurd kreeg bij je inschrijving).
uitsnijden (of: "croppen") kan meestal nog redding brengen, maar hier loopt alles echt téveel door elkaar en ik heb getracht om tenminste de "sfeer" te bewaren, door die achtergrond donkerder te maken, maar in dit geval blijft het (helaas) een pleister op een houten been.
de voornaamste TIP voor jou is op dit ogenblik: probeer één enkel hoofdonderwerp te kiezen en zorg dan voor een zo rustig mogelijke achtergrond (in afwachting dat je het spelen met "dieptescherpte" volledig onder de knie hebt, zodat je het hoofdonderwerp scherp kan maken tegen een onscherpe achtergrond, zou het best zijin dat je deze oude ploeg even verplaatst en ze dan met mooi strijklicht opnieuw fotografeert tegen een effen achtergrond).
er zit een schat aan fotomateriaal in afgedankte landbouwwerktuigen, zoals deze "dubbele brabander" waar ik héél lang geleden als prille tiener twee van die reusachtige paarden mocht voorspannen, om dan een hele dag te gaan ploegen, helemaal alleen en vanzelfsprekend apetrots.
laat vooral de moed niet zakken: hier wordt NIEMAND uitgelachen, want ooit zijn we allemaal onderbeginnelingen geweest en we trachten elkaar hier vooruit te helpen met praktische TIPS en OPBOUWENDE kritiek en ik kijk verlangend uit naar een "nieuwe" versie van deze brok nostalgie.
warme groet van
fjet.

het is duidelijk dat je hier de tegenstelling hebt willen beklemtonen tussen wat er overblijft van een "publieke" waterpomp uit grootmoeders tijd en de nieuwbouw op de achtergrond, maar... hoewel goede bedoelingen onmisbaar zijn om een goed fotograaf te zijn of te worden, volstaan ze niet.
want ondanks die goede bedoelingen is je originele foto (die we hier NIET afdrukken) voor het "gewone" publiek helaas niet veel méér geworden dan een tamelijk rommelig zoekplaatje, waarbij de aandacht tevéél van het "hoofdonderwerp" afgeleid wordt door een overdaad aan details.
je zal merken dat je de aandacht van de toeschouwer veel méér kan boeien door één enkel hoofdonderwerp (hier de waterpomp) uit te kiezen en dat dan op een sterke lijn en zoveel mogelijk op een sterk punt te zetten en dan de achtergrond zo rustig mogelijk te houden... de regels van de compositie (die je rustig kan nalezen in het lesje van vriend Tobias je heeft toegestuurd bij je inschrijving) zijn immers geen "boekenwijsheid" om beginnelingen te pesten, maar erg praktische  en handige "truuks" die de eerste fotografen schaamteloos "gepikt" hebben van de klassieke schilderkunst.
we hebben totaal NIETS aan jouw foto toegevoegd in de onderste uitsnijding, maar ze lijkt ons véél sterker dan de originele en als je die regels een tijdje heel bewust tracht toe te passen, zal je tot je eigen verrassing merken dat je op zéér korte tijd ENORME vorderingen maakt... ik zou zeggen: dapper proberen en vooral veel plezier bij het maken van fotoos die  jouw "boodschap"  sterker doen overkomen bij de toeschouwer.
we volgen met gelangstelling jouw "klim naar de top van de fotografie".
warme groet van
fjet.

de boomstam staat voorbeeldig op de linkse vertikale sterke lijn en de rotsklomp ligt "bijna"  op een sterk punt, maar toch VOEL je gewoon dat hier net niet DE topfoto gemaakt werd... wij denken dat je met reuzesprongen vooruit kan gaan, als je voortaan rekening houdt met enkele bazisprincipes en een paar praktische tips.
elk seizoen heeft een eigen charme, maar de "bladloze" periodes bezorgen de landschapsfotograaf wel heel wat hoofdbrekens, want het is nu eenmaal een psychologische wet, dat onze ogen onweerstaanbaar aangetrokken worden door het hoogste licht op een foto en in de winter krijg je dan te maken met die pijnlijk witte luchten, die de aandacht gewoon wég-zuigen van wat er verder op de foto staat.
dezelfde foto bij zonnig weer, met een staalblauwe lucht en daarin enkele nopjes witte wolken, zou een totaal àndere (en veel intiemere) sfeer geven aan deze foto en dat hebben we hier trachten aan te tonen met het "emmertje" van adobe.
andere mogelijkheid is natuurlijk om die lucht helemaal weg te knippen... of dergelijke ekstreme kontrasten te vermijden bij de opname zelf.
wij wensen je intens fotoplezier en we zullen met belangstelling jopuw vorderingen volgen,  want  jij hebt HET  heel zeker in je vingers.
warme groet van
fjet.