Archief

welkom bij de kreatievelingen en we hopen dat je door onze praktische tips op héél korte termijn totaal àndere fotoos kan gaan maken.
je eerste foto is een prachtige gelegenheid om heel overtuigend aan te tonen dat je door MINDER overbodige info doorgaans een veel STERKERE kompozitie kan maken.
want als je beide fotoos grondig bekijkt, zal je moeten toegeven dat het landschap op de onderste uitsnijding veel grootser en majestatischer lijkt, door die hele voorgrond gewoon weg te knippen, omdat die reusachtige grasvlakte eerder saai en vervelend wordt.
als je op de koop toe de moeite genomen hebt om het eerste lesje over kompozitie door te nemen, dan zal je merken dat de magische "sterke lijnen" en dat magische "sterk punt" hier opeens als "vanzelf" op de "juiste" plaats vallen en dat die kompozitieregels er dus niet zijn om je het leven zuur te maken, maar dat ze (zeker voor beginners) een handig instrument zijn om je fotoos "sterker" te doen overkomen, want dààrover gaat het: de aandacht van de kijker trekken door dat stukje werkelijkheid net iets "ànders" te zien dan de toevallige voorbijganger.
fjet.

gek, maar ik zou me  niet echt "veilig" voelen op de bank van jouw foto... die boomstam op de achtergrond vormt ergens een grens tussen TWEE fotoos en ik heb voortdurend de indruk dat er links "iets" gaat opduiken.
je kan de foto zo uitsnijden dat die boomstam tegen de linker zijkant van de foto komt en je zal merken dat je daardoor een veel "rustiger" achtergrond vormt - ik heb dat trachten duidelijk te maken door de boomstam wat te verbreden.
mogelijk vind je dat dit cijfers achter de komma zijn, maar als je de bekroonde fotoos van onze cracks aandachtig bestudeert, zal je merken dat dergelijke "kleine details" echt het verschil maken tussen een écht goede en een "bijna heel goede" maken.
en hou vooral voor ogen dat wij hier niet zitten om elkaars fotoos "af te breken" maar dat wij met onze opbouwende tips elkaar proberen te helpen om NOG betere fotoos te maken.
fjet

een lekker forse en ruige foto, waarbij je naaldhakjes beter kan ruilen voor een 4 x 4 (ook al is die dan niet zo milieu-vriendelijk...)
maar toch, of je wil of niet, door die spierbwitte winterlucht worden je ogen automatisch wég-gezogen van de boeiende modderstruktuur  (onze ogen worden namelijk altijd aangetrokken door het hoogste licht en daar kan je dus beter rekening mee houden).
op een zonnige dag met een staalblauwe lucht en daarin wat witte pluisjes wolk, zou het er helemaal ànders (en sterker!) uitzien, wat ik hier heb trachten aan te tonen door die lucht blauwer te maken...
andere oplossing is natuurlijk om die lucht gewoon weg te snijden, maar dan mis je uiteraard de boeiende lijn van de boomkruinen...
het magische recept voor de volmaakte foto bestaat helaas niet, maar het is wel de bedoeling dat je met onze praktische tips stilaan op die "ideale" opname begint af te stevenen... goeie moed en VOORAL: veel intens fotoplezier.

welkom aan mamapoes, die met klamme handjes haar eerste inzending stuurt en (dus) meteen opgelucht adem kan halen, want je zit al meteen in de kategorie van rasfotografen die iets méér willen dan de klassieke toeristische kiekjes die we allemaal al honderden keren gezien hebben op postkaarten en posters.
ook uit de fotoos die je naar de mailgroep gestuurd hebt, blijkt overduidelijk dat je op zoek bent naar de sfeer en dat je die dan tracht te "vangen" met je kamera: HET kenmerk van de rasfotografen, want techniek kan je altijd bijleren, maar smaak... dat heb je of dat heb je niet.
omdat dit de les "compositie" is, verwacht je dus enkele TIPS om je foto NOG beter te maken.
van jouw originele foto heb ik enkele uitsnijdingen gemaakt, om aan te tonen hoe je de "boodschap" van een foto kan veranderen door "kreatief" kiezen van het formaat.
in het staande formaat (rechts boven) leggen we alle nadruk op het lichtspel van de zon in die Nijl, in het liggend formaat benadrukken we dan meer de uitgestrektheid van het landschap - de middelste foto is helemaal "volgens het boekje" met die opgaande zon op een sterk punt en de oever op een sterke lijn, maar ik pleit er hier  voortdurend voor om die compositieregels SOEPEL toe te passen, want ook al staat die zon op de onderste foto NIET op een sterk punt, toch lijkt deze uitsnijding mij feitelijk de meest geslaagde (onder meer omdat er NIET geknipt werd aan die plantenstengel).
het voornaamste is dat je de sfeer "aanvoelt" en dan de regels van de compositieleer doelbewust  gebruikt om die sfeer ook op anderen over te dragen... daarom graag twee "verse" fotoos, als oefening op het bewust (maar SOEPEL) hanteren van sterke lijnen, sterke punten en een al even bewuste keuze tussen tussen staand en liggend formaat.
warme groet van
fjet.
 

helemaal in orde met de regels van de compositie, want je hebt de toren op een voorbeeldige wijze op de rechtse vertikale sterke lijn gezet en de huizenrij op de onderste horizontale sterke lijn, maar... die toren valt net NIET om.
in dit geval is het niet omdat je het toestel scheef gehouden hebt, want als we de foto kantelen tot de toren recht komt, dan staat de hele huizenrij scheef: een kwestie vzan paralax dus, waarschijnlijk omdat je met een groothoek-instelling gewerkt hebt.
dat hebben we veranderd met de toets VERVORMEN van photoshop.
verder werd er links enkel een heel klein stukje weggeknipt, zodat de huizenrij nu "afgeblokt" wordt door dat ene gebouwtje en we niet langer afgeleid worden door wat er er toch niet herkenbaar opstaat.
net zoals bij de volgende foto, een bravo voor de lichtval en voor de toepassing van de compositie-regels... technisch begin je steeds sterker te worden en ik hoop dat je die kennis voortaan gaat gebruiken om "kreatieve" fotoos te maken, waarop je de stempel van je eigen persoonlijkheid drukt door een doelbewust gebruik van de technische hulpmiddelen (zoals compositie en lichtval).
.

ook hier een prachtige lichtval met mooi strijklicht, terwijl ook rekening gehouden werd met de compositieregels, maar bij dit soort fotoos vraag ik me toch af wat de bedoeling was van de fotograaf: als het om de boom te doen was, dan staan die gebouwen daar nogal opdringerig aandacht te vragen, maar als het om het gebouw zelf te doen was, dan staat die boom in de weg om een duidelijk beeld te krijgen.
door een ànder standpunt te kiezen voor de kamera (enkele meters naar links bijvoorbeelden dan op de knieën of plat op de buik) had je het hele gebouw duidelijk op de foto kunnen krijgen, met de boom als bijkomend ornament... maar in het andere geval had je iets dichter kunnen komen, om dan van de boom het hoofdonderwerp te maken, met een deel van het gebouw ergens vaag op de achtergrond... gewoon een kwestie van wat JIJ op dat ogenblik het belangrijkste vindt: de INHOUD van de foto...
als we enkel rekening houden met de compositie dan is de beeldopbouw bijna perfekt: in de onderste foto heb ik rechts én links heel kleine stukjes weggeknipt om enkele details te verwijderen die de aandacht afleiden en geen werkelijke informatie toevoegen aan de foto, terwijl ook de linker vleugel van het gebouw iets verhelderd werd, maar dit zijn werkelijk alleen maar puntjes op de i.

ben even gaan terugbladeren in je vorige inzendingen en ben nu diep onder de indruk omdat jij van "registrerend" landschapsfotograaf uitgegroeid bent  tot fotograaf met een boodschap.
je hebt nu heel duidelijk begrepen dat de regels van compositie nuttige instrumenten zijn, om een foto "sterker" te maken, maar dat die regels niet volstaan om een meesterwerk te produceren... een hamer en een beitel zijn onmisbare instrumenten voor een beeldhouwer maar niet elke kleuter zal op slag een michelangelo worden als je hem/haar zo'n hamer en beitel laat bezorgen door sinterklaas.
het kontrast jong/oud wordt hier niet alleen virtuoos door de kleurkontrasten in beeld gebracht, maar ook (en VOORAL) door de zeer gewaagde opstelling van de kamera, waardoor de uitbundige vitaliteit van dat zotte jonge geweld niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk uitvergroot wordt.
het was voor mij een eer (en een genoegen ook natuurlijk) om jou een eindje te mogen begeleiden op weg naar dat inzicht.
warme groet van
fjet.

met deze opname heb ik het iets moeilijker... let wel, grote waardering voor de heerlijke lichtval, de uitermate broze sfeer en de weloverwogen beeldopbouw met het kontrast de tussen de eenzame reus (die het door de wind zwaar te verduren heeft gekregen) en de veilig in het rijtje staande populieren, maar... het doet mij vizueel pijn als er "geamputeerd" wordt.
in dit geval zijn de toppen van de bomen net afgesneden, terwijl op een gerdeelte van die donkere voorgrond weinig te beleven valt.
je zal wel merken dat die voorgrond (mét die heellijke lichtvlekken) wel degelijk een zeer belangrijke rol blijft spelen in de uitsnijding die ik voorstel.
even heb ik met de gedachte gespeeld om dat stuk rechts van de grote boom eveneens weg te snijden, maar dan gaat de hele ziel van de foto verloren (probeer het zélf maar eens, dan zal je meteen begrijpen wat ik bedoel).
je blijft vanzelfsprekend welkom voor besprekingen of adviezen over compositie, maar je de diploma als landschapsfotograaf heb je dubbel en dwars verdiend en mogelijk kan leraar Tobias je vanuit zijn ervaring nog wat méér TIPS geven.
warme groet en héél warme gelukwensen van
fjet.

hallo zusje, hou asjeblief voor ogen dat we hier allemaal ooit begonnen zijn en laat je asjeblief niet ontmoedigen door de heel knappe voorbeelden die hier gepubliceerd worden, want met een héél klein beetje moeite, kan je zélf ook van die meesterwerken gaan maken die anderen aanspreken, vooral omdat jij de buitenkans krijgt om binnen te gluren in het dagelijkse leven van je minder rijkelijk bedeelde vrienden in je adoptiedorp.
als voorbeeld hebben we een béétje gesneden in je originele foto, om de "ouderlingenraad" op zo'n "sterk punt" te zetten... je zal hopelijk merken dat die senioren dan méér aandacht krijgen en dat de hemle foto er boeiender door wordt.
op de voorgrond is er een beetje van die rommelige oever weggenomen en bovenaan links hebben we dat witte gat van de lucht een beetje opgevuld met de "stempel" van adobe... dat is echt geen latijn en je zal die truukjes heel gauw door krijgen (onze ogen worden automatisch "aangezogen" door licht en worden dus afgeleid van het hoofdonderwerp, in dit geval het koffiekransje van de plaatselijke senioren, die jij zo raak hebt gesitueerd in hun eigen omgeving).
warme groet van
fjet.

een héél warme proficiat voor deze foto, want ik zie écht niet in hoe een "gevorderde" met een peperdure kamera hier een NOG betere opname had kunnen maken... je bewijst hier dat je het "oog" en de "durf" hebt om boeiende fotoos te maken, want door de foto vanuit de rijdende trein te maken, geef je ons het gevoel dat we er zélf bij waren en door die dame op de voorgrond te zetten (op zo'n "sterk punt" nog wel!) maak je er iets veel persoonlijker van en kan je dat treintje bijna horen puffen en blazen terwijl het tegen die helling opstoomt... héél graag nog méér van dit soort fotoos!
warme groet van
fjet.