De beelden werden gisteravond voor het eerst getoond tijdens een live-uitzending op de BBC.
Snel borstkanker opsporen dankzij piepkleine chip
De Universiteit Hasselt ontwikkelt een test waarmee de huisarts zeer snel borstkanker kan opsporen. Gewoon door wat bloed op een kleine chip te druppelen. Dat onderzoek kunnen ze starten dankzij flink wat Europees geld (6,5 miljoen euro). Over drie jaar is hopelijk het eerste prototype klaar.
Microbiomed ontwikkelt een kleine chip die niet alleen zegt of je borstkanker hebt of niet, maar ook nog eens gevoelig is voor verschillende types van gezwellen.
“Die kleine chip is een microlab op zich. Een druppel bloed is genoeg om een diagnose te stellen”, zegt professor Marc D’Olieslaeger. “Via de test kunnen we merkermoleculen opsporen, dat zijn eiwitten die aangeven of er in de borst of eierstokken gezwellen zijn. Je kunt de werking vergelijken met een geavanceerde zwangerschapspredictor.”
Die test is nog niet voor morgen. “We hopen over drie jaar met een prototype op de markt te komen.”
Of die chip een mammografie als middel om borstkanker op te sporen overbodig maakt, zal nog uit het onderzoek moeten blijken.
In het BioMiMedics-project ontwerpen onderzoekers nieuwe biodegradeerbare kunststoffen voor klinisch gebruik. “We gaan materialen ontwikkelen die na een tijdje uit het lichaam verdwijnen”, zegt professor Thomas Cleij.
“Klassieke implantaten moet je uit het systeem halen, deze dus niet. Bovendien kunnen we bepaalde geneesmiddelen toevoegen die op het juiste moment in het lichaam vrijkomen.”
Ook het biologische afbraakproces in het lichaam moeten ze bestuderen. “We moeten het precieze verloop kennen om zo ontstekingen, stollingen of irritaties te vermijden”, zegt professor Luc Michiels.
Het BioMiMedics-project kost in totaal 6,8 miljoen euro, Microbiomed 5,9 miljoen euro.
"Dino's stierven uit door stof"
Wetenschappers debatteren nog steeds over wat leidde tot het uitsterven van de dinosaurus. De dieren konden niet tegen de enorme stof- en gaswolken die 65 miljoen jaar geleden in de atmosfeer zaten, zegt 'asteroïde-adept' Jan Smit, verbonden aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Maar werden die wolken nu veroorzaakt door een asteroïde-inslag of door vulkaanuitbarstingen?
"Kern van de maan lijkt op die van de Aarde"
De kern van de maan is best vergelijkbaar met die van de Aarde. Dat
heeft een nieuwe analyse aangetoond van meer dan dertig jaar oude
gegevens.
De astronauten van de Apollo-missies hebben van 1969 tot 1972 seismische instrumenten op de maan geïnstalleerd. Tot 1979 werden er gegevens van metingen van kleine maanbevingen doorgestuurd.
Zo hoopten vorsers meer inzicht te krijgen over hoe de maan er inwendig uitziet. Vermits de dataverwerkingstechnieken nu flink verbeterd zijn, werden de gegevens nog maar eens onder de loep genomen.
De nieuwe analyse toont dat de maan een vaste, ijzerrijke kern met een straal van 240 kilometer heeft. Daar rond zou, net als bij de Aarde, een buitenkern van vloeibaar ijzer met een straal van 330 kilometer zitten.
Wat wel verschillend is, is dat de maan nog een grenslaag van gedeeltelijk gesmolten materiaal van 150 kilometer heeft.
De maankern zou hiermee groter zijn dan tot dusver werd aangenomen.
"Gewichtloosheid in ruimte doet aantal spermacellen dalen"

Tash concludeert dit na experimenten met muizen. Bij alle knaagdieren die naar de ruimte gingen, was het aantal spermacellen (bij de mannetjes) of het aantal eicellen (bij de vrouwtjes) gedaald.
"We hebben veel gegevens die nader onderzoek vereisen", zegt Tash. "Bij sommige vrouwtjesmuizen die vijftien dagen meevlogen met de spaceshuttle Discovery (foto), raakten de eierstokken volledig verstopt."
De wetenschapper vreest echter dat er nog een taboe heerst over het gevoelige onderwerp en dat het verder onderzoeken van de zaak moeilijk wordt. In februari stuurt hij weer muizen mee de ruimte in.
Een verzoek tot de meting van spermacellen bij mannelijke astronauten werd door de ruimtevaartorganisatie NASA al met een 'njet' beantwoord. "Men vond deze informatie te privacy-gevoelig", besluit Tash.
Unieke Gentse foto's van onze buren

Nieuwe chip maakt pc's 20 keer sneller
Wetenschappers van de Schotse universiteit van Glasgow hebben een nieuwe chip ontwikkeld die desktopcomputers twintig keer sneller kan laten werken.
Computer denkt nu even snel als mens
IBM heeft een nieuwe chip ontwikkeld waarmee supercomputers duizend keer sneller kunnen rekenen. Dat betekent dat de machines zullen kunnen concurreren met de gedachtesnelheid van de mens, schrijft de krant Het Laatste Nieuws.
Meer dan 200 ufo's gespot in Belgische luchtruim in 2010
Weer een stap dichter bij minuscule moleculaire computers

Dit experiment aan het Karlsruher Institut für Technologie brengt ons een stap dichter bij de moleculaire computer: een uiterst kleine en energiezuinige computer die communiceert via optische kanalen, niet meer met elektronische schakelingen op microchips.
De verbindingen van moleculen met koolstof nanobuisjes (zogenaamde CNT-molecule-CNT verbindingen) zijn pas de laatste jaren ontwikkeld, maar nog niemand was erin geslaagd de molecule te laten oplichten. De lichtgevende molecule tussen de twee buisjes vormt ook het eerste optische bewijs van het bestaan van deze verbindingen.
De metallische nanodraden fungeerden in de proefopstelling als elektroden. De onderzoekers maakten een onderbreking van minder dan tien nanometer (1 nanometer = 1 miljoenste millimeter) groot in de nanodraden en wisten in het gat een molecuul te positioneren. Het zes nanometer grote, staafvormige molecuul was speciaal ontwikkeld om elektroluminescentie te vertonen: het licht op als er spanning op wordt gezet.
De wetenschappers in Karlsruhe, die samenwerken met chemici uit Basel en een Poolse universiteit, ontwikkelen nu verschillende moleculen die verschillende golflengtes licht produceren.
Computer filtert vloed aan klimaatgegevens

"Alle data en informatie die voortdurend worden verzameld door satellieten en sensoren kunnen de wetenschappers enorm veel problemen bezorgen", zegt James Wang, hoogleraar informatiewetenschappen aan de Penn State-universiteit in de Verenigde Staten. "Ze hebben gewoonweg de tijd niet om elke pixel van elk satellietbeeld te analyseren. Onze doelstelling was hen een instrument te geven dat bruikbare informatie of kennis haalt uit de enorme zee van data."
Het computerprogramma is gebaseerd op een database over oceaanstructuren. Met de kennis van experts leerden de informatiewetenschappers het programma om veranderingen in de oceaan te herkennen en identificeren.
De technologie werd getest op satellietbeelden van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee ter hoogte van Spanje. Bij de beste combinatie van filters en classificatiemethodes werden de echte klimaatveranderingen boven de oceaan in 89 procent van de gevallen correct geïdentificeerd.