Maandag 19 januari 2009

Componist van de week is Samuel Colerigde-Taylor op Neerlands Radio 4

Vara-serie op Radio 4
Terwijl Joseph Haydn (1732-1809) in de serie van BBC Radio 3 op de officiële werkdagen van maandag 19 tot en met vrijdag 23 januari Composer of the week is, en 2009 niet alleen het Mendelssohn-jaar is (geboren in 1809) en het Händel-jaar (overleden in 1759), mag het ware echte Haydn-jaar pas op 31 mei beginnen, aangezien het dan exact twee eeuwen is geleden dat de oude heer is heengegaan.
In de Vara-reeks op Radio 4, die eveneens als Componist van de week wordt betiteld, is het vijf dagen achtereen een Engelse naam, die de boventoon voert: Samuel Coleridge-Taylor (1875-1912) — niet te verwarren met de, eveneens Engelse, dichter, criticus en tevens filosoof Samuel Taylor-Coleridge (1772-1834). Samuel Coleridge-Taylor was de zoon van een Engelse moeder en een arts uit Sierra Leone, die echter al voor de geboorte van zijn zoon terugkeerde naar zijn vaderland.

Eeuwwisseling in Engeland
De jonge componist en dirigent is tijdens het Britse fin de siècle het boegbeeld geworden van de zwarte intellectuelen in Engeland, waar hij met zijn uitzonderlijke talenten en intelligentie werd beschouwd als een nieuwe belofte voor de twintigste eeuw. Dat hij bijzondere muziek schreef, bleek tevens uit de reactie van een Amerikaans criticus toen die de muziek van Coleridge-Taylor in New York had gehoord. Hij beschouwde de jonge componist als "de nieuwe Mahler". Tal van blanke orkestmusici noemden hem "black Mahler". Hij genoot een enorme populariteit bij de Afro-Amerikaanse bevolkingsgroepen, hetgeen bij elke tournee opnieuw naar voren kwam. President Teddy Roosevelt nodigde hem uit in het Witte Huis. Opvallend is dat juist in de zo sterk discriminerende Verenigde Staten deze Britse componist populairder werd dan in zijn geboorteland.
Hoewel hij in tal van de klassieke genres heeft gecomponeerd, werd Hiawatha's Wedding Feast zijn bekendste werk. Die cantate is ontstaan naar de omvangrijke Hiawatha-cyclus van Henry Wadsworth Longfellow (1807-1882). Coleridge-Taylor moet met die poëzie wel een zeer sterke affiniteit hebben gehad. Hij heeft zijn zoon (1900-1980) de voornaam Hiawatha gegeven.
Een tijdlang was deze, al op 37-jarige leeftijd aan longontsteking overleden, componist uit de focus van muziek-geïnteresseerden in de meest brede zin min of meer verdwenen, en daarom is het goed dat er nu aandacht voor zijn werk is. Wellicht dat vijf keer een half uur muziek via een Nederlandse radiozender de aandacht toch weer een beetje kan genereren.
Voor details over de programmering kunt u terecht op de website van Radio 4, Componist van de week, onderdeel Speellijst.
____________
Afbeeldingen
1. De Engelse componist Samuel Coleridge-Taylor.
2. De Amerikaanse dichter Henry Wadsworth Longfellow.

Geschreven door Heinz Wallisch om 14:24 Stuur door Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Maandag 19 januari 2009

Vierde verfilming van De Graaf van Monte Christo op BBC One

Op BBC One-tv
Om 23:35 uur, onze tijd, begint, maandag op 19 januari via BBC One Television de uitzending van de speelfilm The Count of Monte Cristo. Het is een avonturenfilm van Kevin Reynolds naar de lijvige roman van Alexandre Dumas senior (1802-1870), die in de jaren 1844-45 in twaalf afleveringen is verschenen, mede onder druk van het enorme succes van De drie Musketiers in 1844.

De nieuwste rolprent uit 2002 is een Brits-Amerikaans-Ierse coproductie, welke de vierde omzetting op celluloid van de stof, die reeds eerder in tal van varianten tot de verbeelding heeft gesproken.
De eerste keer dat het verhaal van de in vele opzichten mishandelde graaf op het witte doek is verschenen, was in 1934 met de toen al beroemde Robert Donat in de hoofdrol. Veertig jaar later verscheen de verfilming met weer een in die periode internationaal bekende acteur: Richard Chamberlain. Enige jaren voordat Kevin Reynolds zich aan het verhaal heeft gewaagd, was er in Frankrijk een televisieserie gerealiseerd, die onder alle omstandigheden succesvol moest worden omdat Gérard Depardieu de rol van Monte Christo heeft uitgebeeld.

Ruim twee uur
De rol van het geïncarneerde kwaad in de nieuwste verflming wordt gespeeld door Guy Pearce; de protagonist van de geschiedenis is toebedeeld aan James Caviezel, die is geboren in1968 en eeuwige faam heeft behaald met zijn Jezus-vertolking in The Passion of Christ. Voor de rest zien we nog een aantal acteurs met meer dan een vage reputatie voorbijtrekken, zoals Luis Guzman, James Frain, Dagmara Dominczyk, Richard Harris en Michael Wincott.

Men kan een verhaal met zo veel geburtenissen op tal van manieren en in diverse lengtes voor het witte doek of het huiskamerscherm, dan wel voor de planken bewerken, en in die laatste voorstelling van het verhaal kan dat als drama dan wel als musical.
De film van Kevin Reynolds duurt iets meer dan twee uur, zodat de dinsdag ruimschoots is uitgebroken wanneer de afloop van het spannende verhaal aan alle kijkers is vertoond.
____________
Afbeeldingen
1. Voorzijde van het omslag van een Nederlandse bewerking van de roman, uitgegeven voor derden, door Foresta in Groningen medio jaren zeventig, daarbij inspelend op de verfilming met Richard Chamberlain. Het boek is voorzien van 244 — veelal paginagrote — gravures die zijn overgenomen van de boekuitgave uit 1855.
2. De acteur James Caviezel, die in Kevin Reynolds bewerking van Papa Dumas' teksten de rol van Monte Christo uitbeeldt.

Geschreven door Heinz Wallisch om 11:56 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 19 januari 2009

Mysterieuze tijgerhaaien op diverse plekken in zee

Feiten of deels fictie?
Op woensdag 20 januari — 's avonds tussen 20:15 uur en 21:00 uur — zal de Westdeutsche Rundfunk (WDR), een van de zogeheten Dritte Programme, weer een

natuurdocumentaire uitzenden. Deze keer is het onderwerp de tijgerhaai. Hoewel het dier tot de grootste en mooiste roofvissen behoort, die niet alleen pijlsnel en volkomen onberekenbaar zijn, maken ze de indruk dat ze qua voedsel eveneens onverzadigbaar zijn.
Verder heeft het dier de reputatie dat het overal ter wereld aan overvolle stranden opduikt en daar hele volksstammen in paniek doet raken, met alle gevolgen van dien. Maar . . . wat was er eigenlijk eerst: de wereldwijde paniek, waardoor films als Jaws zo populair werden — al hebben insiders wel eens gemeld dat de bewuste haaien in al die films slechts een symbolische functie hadden en dat het over het

dreigende wereldcommunisme ging dat via de stranden van alle landen zou binnenkomen — of is het zo dat sedert de vertoning daarvan de angst is toegenomen. Is hier eventueel sprake van zeemansgaren en visserslatijn? Natuurfilmer Sigurd Tesche ging op onderzoek uit en wat hij allemaal heeft vastgesteld is — in ieder geval ten dele — te zien in de film die dinsdagavond te zien zal zijn op het scherm. De WDR herhaalt de film op woensdag 21 januari 's middags om 15:00 uur.

Geschreven door Heinz Wallisch om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 19 januari 2009

Portret van Giuseppe Tomasi di Lampedusa op de Nederlandse digitale zender Cultura

Siciliaans schrijver herdacht
De Nederlandse digitale televisiezender Cultura presenteert dinsdag 20 januari — 's avonds tussen 20:56 uur en 21:42 uur— in de reeks Great Writers een portret van de Italiaanse edelman en schrijver Giuseppe Tomasi di Lampedusa (1896-1957) die bij de meeste lezers, als ze zijn naam al kennen, in het geheugen zal zijn blijven hangen door de roman De Tijgerkat, oorspronkelijk Il Gattopardo, voor het eerst verschenen in 1958.
Het is de geschiedenis van een Italiaanse familie die meer en meer in verval raakt in de jaren 1861-1863, de periode van de opkomst van Giuseppe Garibaldi. Deze roman werd door de Italiaanse uitgever Feltrinelli

gepubliceerd in hetzelfde jaar dat hij Doctor Zjivago van Boris Pasternak heeft voorgesteld. Het duurde niet lang of het boek werd als een klassieker van de twintigste eeuw beschouwd. In de Franse krant Réalités stond dat Il Gattopardo de Gone with the Wind van de Garibaldi-strijd was. En zoals dat vaak gaat komt er dan nog weer een andere recensent die nog hoger van de toren blaast. In de New York Herald Tribune stond zelfs dat het lang zou duren voordat er een evenknie van deze roman zou verschijnen.

Verfilming
De Engelse titel, The Leopard, is helaas een vlag die de lading niet dekt: een luipaard is nu eenmaal een heel ander dier dan een ocelot. Vrijwel onmiddellijk daarna zijn er vertalingen verschenen, en in ons land was dat in 1959.
Enkele critici hebben de auteur verweten dat hij in dit boek literaire kwaliteiten heeft gemixt met diverse elementen die tot de sfeer der decadente esthetiek behoren. Die formule zal echter zeker hebben bijgedragen tot een grotere toegankelijkheid en tot de verbeelding hebben gesproken van regisseur Luchino Visconti (1906-1976), die Burt Lancaster, Alain Delon en Claudia Cardinale voor de hoofdrollen heeft weten te interesseren. De film is in 1963 in de bioscopen verschenen.

Ander werk
Zoals dat heel dikwijls gebeurt, is deze auteur bij het grote publiek alleen maar in herinnering gebleven, als ze zijn naam überhaupt nog kunnen reproduceren, vanwege die Tijgerkat. Maar hij heeft ook nog heel aardige korte verhalen geschreven, die pas na zijn overlijden gebundeld zijn uitgekomen als Racconti. Een

verzameling van vier verhalen is ook in het Nederlands verschenen, bijdezelfde uitgever als zijn bovengenoemde hoofdwerk, onder de titel De senator en de sirene. Dat is één van de verhalen. Het boek heeft de belangstelling van het wat grotere publiek dan alleen de

fijnproevers niet weten te bereiken. Het restant aan plano's is door de grootste boekenramsjzaak van ons land opgekocht en in de toen eigen binderij te Baarn van een lelijk bandje voorzien dat men heeft vervaardigd van een hele reeks restanten aan materialen en vervolgens, voorzien van een ordinaire belettering, voor 95 cent aan de man gebracht; althans dat heeft men geprobeerd.
____________
Afbeeldingen
1. De adellijke, Italiaanse auteur Giuseppe Tomasi di Lampedusa.
2. Voorzijde van de Amerikaanse Signet-editie uit 1961.
3. Duitse filmposter voor de onverkorte uitgave van Der Leopard.
4. Engelse poster voor de film The Leopard.

Geschreven door Heinz Wallisch om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 18 januari 2009

Drie Droom-gedichten van de schrijver Edgar Allen Poe (1809-1849)

A DREAM

In vision of the dark night
I have dreamed of joy departed—
But a waking dream of life and light
Hath left me broken-hearted.
Ah! what is not a dream by day
To him whose eyes are cast
On things around him with a ray
Turned back upon the past?

That holy dream—that holy dream,
While all the world were chiding,
Hath cheered as a lovely beam,
A lonely spirit guiding.

What thought that light, thro' storm and night,
So trembled from afar—
What could there be more purely bright
In Truth's day-star?
(1827)

* * * * * * *

DREAMS

OH! That my young life were a lasting dream!
My spirit not awakening, till the beam
Of an Eternity should bring the morrow.
Yes! though that long dream were of hopeless sorrow,
'Twere better than the cold reality
Of waking life, to him whose heart must be,
And hath been still, upon the lovely earth,
A chaos of deep passion from his birth.
But should it be— that dream eternally
Continuing—as dreams have been to me
In my young boyhood—should it thus be given,
'Twere folly still to hope for higher Heaven.
For I have revelled when the sun was bright
I' the summer sky, in dreams of living light
And loveliness,— have left my very heart
Inclines of my imaginary apart *
From mine own home, with beings that have been
Of mine own thought—what more could I have seen?
'Twas once—and only once—and that wild hour
From my remembrance shall not pass—some power
Or spell had bound me—'twas the chilly wind
Came o'er me in the night, and left behind
Its image on my spirit—or the moon
Shone on my slumbers in her lofty noon
Too coldly—or the stars—howe'er it was
That dream was that night-wind—let it pass.
I have been happy—and I love the theme:
Dreams! in their vivid colouring of life
As in that fleeting, shadowy, misty strife
Of semblance with reality which brings
To the delirious eye, more lovely things
Of paradise and Love—and all my own!—
Than young Hope in his sunniest hour has known.

[* De editor van het boek met onder meer Poe's
Poems is echter van mening dat in die regel zou
moeten staan: In climes of my imagining apart.]

* * * * * * *

A DREAM WITHIN A DREAM

Take this kiss upon the brow!
And, in parting from you now,
Thus much let me avow—
You are not wrong, who deem
That my days have been a dream:
Yet, if hope has flown away
In a night or in a day,
In a vision or in none,
Is it therefore the less gone?
All that we see of seem
Is but a dream within a dream.

I stand amid the roar
Of a surf-tormented shore,
And I hold within my hand
Grains of the golden sand—
How few! yet how they creep
Through my fingers through the deep,
While I weep—while I weep!
O God! can I not grasp
Them with a tighter clasp?
O God! can I not save
One from the pitiless wave?
Is all that we see or seem
But a dream within a dream?
(1849)

(19-01-1809 — 7-10-1849)

Geschreven door Heinz Wallisch om 09:27 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 18 januari 2009

Rietkwintet Calefax integreert stertrompettist Marco Blaauw als pronkjuweel voor zes concerten

Zes concerten in acht dagen
Niet alleen voor het gemak, maar tevens in volle overtuiging gaan we er van uit dat de toegevoegde waarde — waarmee de Vijf van het Riet [1], beter bekend onder de verzamelnaam Calefax, in de periode van 20 tot en met 28 januari voor zes optredens in den lande tijdens de dan duistere avonden bijstand krijgen van koperblazer Marco Blaauw, thans uit onze heel direct oostelijke Nachbarstaat — niet als een belasting zal worden ondergaan; niet voor de uitvoerenden en al evenmin voor de tweebeners die komen luisteren. Immers, die Jongens gaan niet over één nacht ijs, en dat is maar goed ook, want bij de huidige weerssituatie tussen Tilburg en Groningen — waar deze optredens zullen plaatshebben — kan men maar beter een heel ander vervoermiddel kiezen dan schaatsen of een arreslee, anders komen er ongelukken van en bieden vijf kleine doch o-zo-fijne rietjes niet voldoende soelaas om boven water te blijven. Moge zulks dan ook nimmer de aanleiding zijn dat Raaf Hekkema zijn Tranenvloed uit 2008 in de eerste maand van dit oneven jaar zesmaal de vrije loop zal laten.

Tijdelijk sextet van vijf maal hout en één keer koper
Op de website van impresario Tia Schutrups worden deze optredens als volgt aangekondigd: "Calefax voegt een gouden rand toe aan zijn rietgeluid." Hoewel we hier geen opzettelijke of tersluikse knipoog vermoeden, kon het toepasselijker niet zijn, enige nadruk tijdens het laatste concert op 28 januari te Groningen, aangezien deze Stad in het Grunnens Laid wordt omschreven als (Nederlands gezegd:) Pronkjuweel in Gouden Rand. [2]
Ze zijn heel wat van plan als sextet, al moet direct gezegd dat men niet alleen samen speelt, doch ook nog onafhankelijk van elkaar en dat verruimt het scala alleen maar ten faveure van de luisteraars die tijdens die concerten ook best kijkers mogen zijn; en dat alles dan ter meerdere glorie van Santa Caecilia.
Karel de Grote-laureaat Marco Blaauw, die tevens de reputatie van vernieuwer heeft verworven, zal een eigen compositie voorstellen, Improvisaties en er zullen ook drie premières worden gespeeld, één ware eerste uitvoering (die dat predikaat acht dagen achtereen zal houden), en twee Nederlandse premières, waaronder er één is van Sander Germanus, die daarmee de derde eigentijdse Nederlandse componist blijkt welke is vertegenwoordigd tijdens deze tournee. Het andere nieuwerwetse werk voor Neerlands bodem nu is afkomstig van Karlheinz Stockhausen (1928-2007): Harmonien, eveneens een solostuk voor de uitbundige trompettist.
Een andere, eenentwintigste eeuwse compositie, voor Calefax zonder dat het vijfvoudige riet een koperen inkleuring krijgt, draagt de titel Line and length, stamt uit 2007 en is geschreven door de in 1975 geboren Australiër, die echter in Londen leeft: Matthew Shlomowitz.
De overige drie composities zijn afkomstig uit de koker van drie oudgedienden, van wie Miles Davis nog de meest recente is. Deze virtuoos werd in 1926 geboren en wist intens te leven en te werken voordat hij de immer gereed zijnde Lift naar het Schavot des levens in 1991 heeft betreden.
Al het boven omschrevene aan nieuwere en nieuwste composities zal worden omsloten door twee veel oudere stukken in een hedendaagse aanpassing voor de beschikbare bezetting. Ter opening wordt dat een werk van Guillaume Dufay (ca. 1397-1474); ter afsluiting komt Papa Bach (J.S.: 1685-1750) nog even met een Ricercare uit BWV 1079, dat velen van u en tal van al de uwen zullen kennen als Musikalisches Opfer.

Verdere details over het programma alsmede exacte gegevens over de uitvoerenden zijn te vinden op het daarvoor ingeruimde gedeelte van de website van impresario Tia Schutrups. Dat geldt eveneens voor de plaatsen en aanvangstijden op de zes dagen dat dit concert zal worden gegeven.
__________
[1] Het lijkt warempel wel de titel van een streekroman, die is ontstaan uit eveneens een samenvoeging: van de Engelse schrijfster Enid Blyton, die ook al legio boeken over De Vijf schreef, en de Nederlandse auteur W.G. van de Hulst, die de calvinistische waarden tussen het riet liet vinden.
[2] "Ain Pronkjewail in golden raand is Grunnen Stad en ommelaand."
____________
Afbeeldingen
1. Stertrompettist Marco Blaauw.
2. De Nederlandse componist Sander Germanus.
3. Calefax Rietkwintet.

Geschreven door Heinz Wallisch om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 17 januari 2009

ZDF presenteert zondagavond documentaire over de allereerste onderzeeër

In het geschiedenismagazine met de dwaze Yanken-titel ZDF-History zal op zondag 18 januari — vanaf 23:50 uur tot 00:35 uur in de nacht op maandag 18 januari — een documentaire worden vertoond over de eerste onderzeeboot, de CSS Hunley. Het vaartuig was genoemd naar de ontwerper, Horace Lawrence Hunley (1823-1863). De boot is in de aandacht van historici, krijgskundigen en andere geïnteresseerden gebleven, in eerste instantie doordat dit vaartuig erin is geslaagd een oorlogsschip tot zinken te brengen. Dat gebeurde in 1864, tijdens de Amerikaanse burgeroorlog.

De tweede reden dat belangstellenden alert bleven, was doordat het vaartuig nooit meer boven water was gekomen en vele generaties op de zeebodem heeft doorgebracht. Na 1864 zijn er tal van pogingen ondernomen de boot te bergen, maar pas een goede eeuw later, in 1881, zette iemand zijn tanden er wel heel erg scherp in: de schrijver Clive Cussler, die er na een expeditie van veertien jaar in is geslaagd het wrak te vinden, dat op 8 augustus 2000 uit de oceaan is opgevist. Ook toen was nog steeds niet helemaal duidelijk wat exact de oorzaak is geweest voor de letterlijke ondergang, al bestaan daarover nu, na inspectie, wel theorieën.
Het vaartuig was twaalf meter lang en bood plaats aan totaal negen bemanningsleden. De ontwerper, bovengenoemde advocaat en tevens zakenman Hunley, naar wie het schip is genoemd, heeft niet meer beleefd dat zijn ontwerp met succes is gebruikt: hij is met de gehele bemanning omgekomen tijdens een testduik in oktober 1863.
____________
Afbeelding: Tekening uit 1902 door R.G. Skerrett van het Confederate States Ship Hunley.

Geschreven door Heinz Wallisch om 23:16 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 17 januari 2009

Portret van de onvergetelijke tenor Fritz Wunderlich (1930-1966) op CANVAS

Blijvend belang
Zondag 18 januari, 's middags tussen 12:00 en 13:00 uur, presenteert het tweede Nederlandstalige Belgische televisienet Canvas weer een aflevering van de reeks Canvas Klassiek. Daarin zal deze keer een portret worden vertoond van de Duitse zanger Fritz Wunderlich, die niet alleen wordt beschouwd als de ideale Schubert-zanger, maar die tegelijkertijd een Mozart-tenor bij uitstek was.

Net als die beide Weense grootmeesters is ook deze zanger jong overleden; zelfs Mozart heeft nog bijna een jaar langer geleefd. Fritz Wunderlich werd, op negen dagen na, 36 jaar oud.
In tegenstelling tot de meeste andere musici van formaat is Fritz Wunderlich pas met een zangstudie begonnen toen hij al twintig jaar was. Dat laatste mag eige verbazing wekken als men bedenkt dat hij ouders had die beiden in het officiéle muziekleven een functie vervulden Dat deed hij tussen 1950 en 1955 aan de Musikhochschule van Freiburg. Na zijn afstuderen werd hij direct geëngageerd door de Staatsopera van Stuttgart. Drie jaar daarna werd hij daarnaast door de Oper van Frankfurt am Main gecontracteerd en in 1960 is daar de Bayerische Staatsoper te München nog bijgekomen.
De zanger ontwikkelde snel een enorm repertoire waarmee hij tevens op tournee ging, zowel binnen het Duitse taalgebied alsook verder in en buiten Europa. Elk jaar opnieuw was hij als zanger te gast tijdens de Salzburger Festspiele. Naast het operarepetoire waarin hij uitblonk in muziekdramatische rollen van Mozart en Richard Strauss, was hij eveneens groots in rliederenecitals. Voorts heeft hij een blijvende indruk gemaakt met de partij van de Evangelist in Bachs Matthaeus Passion.

Priveleven
In1956 trad Fritz Wunderlich met de harpiste Eva Jungnitsch in het huwelijk. Hij was toen net een jaar verbonden aan de Staatspera van Stuttgart, en daarom nam het echtpaar in die stad ook zijn intrek. Later verhuisde het stel naar München. Uit dat huwelijk werden drie kinderen geboren. Medio jaren zestig, toen zijn carrière reeds op het hoogtepunt was aangekomen en hij was uitgenodigd door de New Yorkse Metropolitan Opera, viel Fritz Wunderlich, in een jachthuis bij vrienden, van een trap, hetgeen hem fataal is geworden door een schedelfractuur. Binnen een etmaal is Fritz Wunderlich overleden.

Historische opnamen
Van zijn stem bestaan tal van opnamen, waarvan vele nog in enigerlei vorm te beluisteren vallen. In de laatste jaren van de vorige eeuw zijn erin de reeks faszination Musik — een

samenwerkingsverband van de SWR (Südwestrundfunk) en Hänssler Classic — twee cd's met zogenoemde Historische opnamen uitgegeven. Eén daarvan is een verzameling van aria's uit opera's en operettes, die Fritz Wunderlich in de jaren 1954-1965 [1] heeft gezongen: Scarlatti, Gluck, Verdi, Puccini enerzijds en aan de andere kant Robert Stolz, Franz Lehar, Emmerich Kálmán, Leo Fall en Nico Dostal. De voordracht op de tweede Hänssler-cd beperkt zich tot Geistliche Lieder [2], opgenomen in de jaren 1956-1958. Naast zeer bekende namen: Heinrich Schütz, Georg Philipp Telemann en Dietrich Buxtehude komen we eveneens componisten tegen die bij het grote publiek van nu minder naam en faam genieten Johann Rosenmüller (1619-1684) Chriistoh Graupner (1683-1760) en Johann Philipp Krieger (1649-1725).
__________
[1] Hänssler Classics CD 93003.
[2] Hänssler Classics CD 93025.
____________
Afbeeldingen
1. De tenor Fritz Wunderlich.
2. Voorzijde cd-boekje met historische opnamen: aria's uit opera's en operettes.

Geschreven door Heinz Wallisch om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 16 januari 2009

BBC Natural world '” Dieren in Indiaas Ghats-bergen

Zes meter regenwater
In de BBC-reeks Natural world biedt presentator Sandesh Kadur in de aflevering die hedenavond via BBC Two Television zal worden uitgezonden — tussen 21:00 uur en 22:00 uur, onze tijd — enig inzicht in Mountains of the Monsoon.
Op slechts enkele uren afstand van het drukke zakenleven dat zich in de stad Bangalore afspeelt, vindt de voormalige zakenman maar tegenwoordige milieuverdediger Sandesh Kadur, en de natuurwonderen die hij daar beleeft, laat hij ons zien in de nieuwste aflevering van Natural world.
De toppen van de Ghats-bergen in het westen en de afgelegen dalen krijgen jaarlijks zes meter regenwater te verduren. Toch leven in die omgeving flink wat wilde dieren. Naast de bekendere als olifanten, tijgers en pauwen, komen we er een paarse kikvors tegen met heel aparte kop, en een aap die manen en een staart heeft als ware hij een tijger.

Geschreven door Heinz Wallisch om 11:21 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 15 januari 2009

Sprekende gitaren van meesterbouwer Flip Scipio

Het Uur van de Wolf
In het NPS-televisieprogramma Het Uur van de Wolf van de NPS wordt op vrijdag 16 januari via de zender Nederland 2 — tussen 22:50 uur en 23:50 uur — een muzikale documentaire gepresenteerd over onze Meestergitaarbouwer Flip Scipio, een tot op het merg door liefde voor de muziek en nog andere uitingen van schoonheid bezeten man, die in staat blijkt een combinatie te realiseren tussen vakmanschap en niet in vervulling gegane beloften. De man is weliswaar Nederlander, maar hij heeft een werkplaats op Staten Island in New York.

Het betreft een film uit 2007, gerealiseerd door Claire Pijman, voor wier rekening niet alleen de regie maar tevens het draaiboek komt. Naast Flip Scipio — die een der meest geroemde en daardoor tevens geliefde gitaarbouwers van onze planeet is — komen in de rolprent tal van andere bekende grootheden uit de internationale muziekwereld voor, waarbij opvalt dat er niet echt namen uit de sfeer der klassieke kunstmuziek voorkomen. Wel zien we op de rol de namen van Carly Simon en Paul Simon staan, naast Ry Cooder en Jackson Browne, Ben Taylor en David Shaw, alsmede nog elf anderen. In de film zien we Bob Dylan, Bruce Springsteen en Paul McCartney weliswaar niet, maar ook die drie zijn klanten van Flip Scipio.
De film — die overigens eveneens als dvd bestaat, maar dan een duur van 73 minuten heeft —, zal worden herhaald op zondag 18 januari — maar dan tussen 22:00 uur en 23:00 uur — op het digitale kanaal met de stupide naam Holland Doc.

Geschreven door Heinz Wallisch om 23:09 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 15 januari 2009

Basic elements van Urmo Raus in Gasunie-gebouw

Doordrongen van natuur
Op zondag 18 januari zal in het in meer dan één opzicht magistrale Gasunie-gebouw aan de Concourslaan in Groningen een nieuwe expositie officieel van start gaan: Basic Elements van de in 1969 te Talinn geboren Estlandse kunstenaar Urmo Raus, die intussen naar Nederland is verhuisd en nu direct achter de Haagse duinen woont.

Voor iemand, die zich principieel door de natuur laat inspireren en oorspronkelijke elementen in zijn werk integreert, moet dat een hele omslag zijn geweest na de zo anders gestructureerde aspecten van het Estlandse landschap. In wezen kan zoiets alleen maar heilzame invloed hebben op de creativiteit van in principe ieder mens, die bewust leeft en zich mede laat leiden door wat haar of hem wordt geboden, maar voor iemand die kunstzinnige creaties stelt tegenover zoveel kunstmatigs dat de maatschappij in de sleur van het menselijk bestaan niet zo zeer te bieden heeft als wel aan ons opdringt — met bijna dagelijks nieuwe technologiche ontwikkelingen — moet de kans om heel snel de drukte van alledag in te ruilen voor een oase aan rust en een aanrollende dan wel wegebbende zee, een inspiratiebron vormen, waarbij hij een creatieve voorsprong heeft op alle andere — al dan niet beeldende — kunstenaars, die deze basis elements niet min of meer in de schoot geworpen krijgen.
Dat heeft voor Urmo Raus tot gevolg dat hij vanuit de chaos werkt om via grote gebaren tot resultaten te komen, die zijn (over)gevoeligheid voor hetgeen de natuur te bieden heeft blijvend moeten uitdrukken. Dat proces is vergelijkbaar met datgene wat gymnasiasten in het kader van de (Griekse) mythologie wordt bijgebracht over het ontstaan van de wereld — lees: de natuur — uit zo'n zelfde Chaos. Het onderbewuste dat gestalte krijgt in onder meer de aarde, is dan ook als fundament terug te vinden in de van natuur doordrenkte doeken van Urmo Raus, die vanaf zondag in het Gasunie-gebouw te bezichtigen zijn.

Ambassadeur van Estland
De expositie van Urmo Raus, die als aan artistiek ambassadeur van Estland mag worden beschouwd, zal op zondag 18 januari 's middags om 15:30 uur, in aanwezigheid van de kunstenaar, officieel worden geopend door de in ons land al even officiële ambassadeur van Estland: mevrouw Gita Kalmet. Een half uur daaraan voorafgaand kunnen al die tentoongestelde werken van haar landgenoot door de genodigden reeds worden bekeken, en dat zal tot 17:30 uur het geval zijn.
Op de zeer fraai vormgegeven uitnodigingskaart worden geen verdere openingstijden en eventuele -dagen vermeld en evenmin de termijn van deze expositie, aangezien deze uitsluitend op zondag 18 januari voor externe bezoekers te bezichtigen valt.

Afbeeldingen
1. Werk van Urmo Raus, te bezichtigen tijdens de expositie in het Gasunie-gebouw te Groningen.
2. Urmo Raus, een Estlands-Nederlandse kunstenaar.
3. Twee doeken van deze kunstenaar, geëxposeerd in Groningen.

Geschreven door Heinz Wallisch om 12:41 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 15 januari 2009

Een teken aan de wand '” Achtdelig drama Het wassende water na twintig jaar opnieuw op de Nederlandse buis

Acht zondagen vroeg in de avond
Dat de tijd steeds sneller gaat in de loop van een mensenleven, is al zo vaak gebleken, al gebeurt dat vanzelfsprekend niet letterlijk, doch gevoelsmatig. Maar doordat het inmiddels twintig jaar geleden is dat de NCRV de achtdelige dramaserie Het wassende water — gecreëerd naar de gelijknamige roman uit 1925 van Herman de Man (1898-1946) [1] — heeft uitgezonden, besef je ook alleen al door de toevoeging van het jaartal in de aankondiging van de herhaling, hoe razendsnel de tijd henen vliedt. Het geheel zal ook nu weer in acht afleveringen, steeds op zondagavond, in principe tussen 19:20 en 20:15 uur, door de NCRV worden uitgezonden via Nederland 2. De eerste keer is dat op zondag 18 januari.
Voor de voornaamste rollen in dit drama waren Kitty Courbois, Thom Hoffman en Hans Veerman geëngageerd, en hen allen kunt u nu opnieuw zien. Laatstgenoemde speelde, twee decennia eerder, tevens een rol in de hoorspelbewerking door Anton Quintana, die door dezelfde omroepgemachtigde vanaf oktober 1970 in twintig afleveringen werd uitgezonden.
___________
[1] Herman de Man werd op 11 juli 1898 geboren als Salomon Herman Hamburger, en hij kreeg de doopnamen Ezechiel Petrus Paulus. Kort na de Tweede Wereldoorlog is hij op Schiphol omgekomen door een vliegtuigongeluk als gevolg van mist.

Geschreven door Heinz Wallisch om 08:10 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 14 januari 2009

Händels opera Rodrigo donderdagmiddag op BBC Radio 3

Aan het begin van het Händel-jaar
In het radioprogramma Afternoon on 3 van de Britse zender BBC Radio 3, dat op donderdag 18 januari zal worden uitgezonden tussen 15:00 uur en 18:00 uur (onze tijd), zal als eerste onderdeel van het programma een complete opera van Georg Friedrich Händel (1685-1759) — ongetwijfeld met een zijdelingse of zelfs rechtstreekse blik naar het (onder meer) Händel-jaar 2009 — worden uitgezonden.
Het werk is een muziekdrama in drie bedrijven op een tekst, die zijn oorsprong vindt in een libretto van Francesco Silvani. Deze man, die tevens bekendheid genoot onder het anagram-pseudoniem Frencasco Valsini, werd omstreeks 1660 in Venetië geboren, waar hij eveneens is overleden, maar over het sterfjaar bestaat onduidelijkheid: het zal ergens tussen en 1744 zijn geweest. Silvani had dat libretto geschreven voor Marc Antonio Ziani, die het voor Il duello d'a more e di vendetta van 1700 had willen gebruiken.

Rodrigo
De eerste uitvoering van Rodrigo werd in november 1707 in Florence gegeven. De laatste kwart eeuw is dit muziekdrama uit de barok nog weer opgevoerd, zowel in Londen, alsook in Karlsruhe, maar dan in het Duits. Zoals de korte en krachtige titel al doet vermoeden, is er sprake van een Spaanse achtergrond. Het verhaal speelt aan het begin van de achtste eeuw in Spanje. Twee vrouwen — Eliselena, echtgenote van koning Rodrigo van Castilië , alsmede diens minnares Florinda — strijden om de gunst van hun geliefde. Maar Rodrigo blijkt niet bereid terg te keren naar Florinda, en dat leidt ertoe dat haar broers Giulino en Evanco wraak zweren. In de strijd delft Rodrgo weliswaar het onderspit, maar hij blijft in leven door af te zien van de troon.
Alan Curtis leidt het ensemble Il complesso Barocco. Afgezien van de gewone vrouwenrollen worden nog drie mannenpartijen door vrouwenstemmen gezongen. Exacte namen van de zangeressen en de door hen te zingen partijen, zijn te vinden op het betreffende onderdeel van de website van BBC Radio 3.
____________
Afbeeldingen
1. Georg Friedrich Händel, geschilderd door Thomas Hudson (1701-1779).
2. Dirigent Alan Curtis in gepaste kledij, in dito omgeving.

Geschreven door Heinz Wallisch om 20:14 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 14 januari 2009

Ook in januari 2009 sijpelt het Puccini-jaar nog gestadig door

Opera's en documentaire
Mezzo-televisie heeft op 13 januari diverse Puccini-programma's uitgezonden, onder meer een opera, een Making of en een portret van die componist. Hoewel sommige programmagidsen voor aanstaande zaterdag melden dat die zender dan zelfs vier onderdelen van de programmering aan deze vooraanstaande Italiaan zal wijden, is overigens niet juist. Maar drie verschillende bijdragen vergen in totaal ook al zes uur zendtijd.
In de ochtenduren wordt vanaf 10:00 uur Puccini's opera Turandot uitgezonden, gevolgd door een documentaire The making of..... In de avonduren volgt dan nog de veel minder bekende opera Edgar, waarvan het verhaal zich in het veertiende eeuwse Vlaanderen afspeelt. De verfilming vn dit laatstgenoemde muziekdrama zal op zondag 25 januari, vanaf 17:00 uur in de namiddag, nog eens door Mezzo-televisie worden uitgezonden.
Op de Nederlandse fin de siècle-site All art is quite useless van Rond1900.nl heb ik daarnet een uitgebreid artikel geplaatst over al deze prgramma-onderdelen, welke Mezzo zaterdag 17 januari aan u en al de (eventuele) uwen zal presenteren.

Geschreven door Heinz Wallisch om 13:38 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 13 januari 2009

Dmitri Sjostakovits' Vijfde Symfonie dinsdagnacht via WDR-tv

Sjostakovitsj' meestgespeelde symfonie
Het Symfonieorkest van de Westdeutsche Rundfunk (WDR) is te zien op die zender in de nacht van dinsdag 13 op woensdag 14 januari. Eigenlijk is het dan al de veertiende van deze eerste maand, maar de programmering van al die ether-instanties loopt gewoon door, en meestal vindt men aldaar dat op het tijdstip van 06:00 uur in de ochtend de nieuwe dag begint.
Dat ensemble, met dirigent Semyon Bychkov [1] presenteert dan een uitvoering van de Symfonie nr. 5 in d kleine terts, opus 47, van Dmitri Sjostakovitsj (1906-1975), afgerond in het jaar 1937.
Mijns inziens is het de meest gespeelde van de vijftien symfonieën van deze componist. Hetzelfde werk staat in februari tevens als laaste compositie op het programma van het jaarlijkse concert dat het Nederlands Studentenorkest weer in diverse steden van ons land geeft.
__________
[1] Niet dat familiebanden een belangrijke rol in de berichtgeving mogen spelen, maar omdat men het qua namen niet zou verwachten, hier toch de informatie dat Semyon Bychkov de oudere broer van dirigent Yakov Kreizberg is.
__________
Foto: Dirigent Semyon Bychkov.

Geschreven door Heinz Wallisch om 10:11 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 12 januari 2009

Ons Nederlands zakt steeds verder in het moeras

In Trouw van maandag 12 januari
"Fusies kosten vaak meer dan het oplevert", meldde de elektronische middageditie van het voor de rest, in taalbegrip en taalbeheersing, doorgaans voortreffelijke dagblad Trouw. Ziet u wat er fout is in die zin, of vergaat het u al net als menig lezer van het NOS-Journaal, en is het u ook al om het even wat er achter de, al dan niet praktisch geplaatste, komma staat?
Fusies is een meervoudsvorm, dus hoort er in het tweede deel van de zin te staan: dan ze opleveren. Een andere mogelijkheid ware geweest het woord fusies te vervangen door fuseren: dan was de zin wel juist geweest.
Dat veel mensen dit soort fouten maken, is een vaststaand gegeven, maar als instanties met een voorbeeldfunctie — zoals de gedrukte èn de elektronische media — al niet verantwoord met ons Nederlands omgaan, hoe kan men dan nog verwachten dat de consumenten van dergelijke programma's — die zelf geen verder 'onderzoek doen' — het nog wel kunnen weten. Die onwetendheid, respectievelijk die intense slordigheid, breidt zich uit als een olievlek met sneeuwbaleffect, en met de gevolgen van een in de vijver geworpen steentje.

In De Pers van maandag 12 januari
Ook in een andere kwaliteitskrant — de enige tussen de drie die ons maandag tot en met vrijdag van iedere week gratis beschikbaar worden gesteld — De Pers maken (de) scribenten er ook steeds meer een potje van. Tijdens snel doorbladeren stelde ik in de uitgave van eveneens heden, binnen een minuut veel te veell stupiditeiten vast.
Zo is de werkloosheid in Duitsland meer toegenomen dan verwacht. Nog afgezien van het feit dat dit naief is van al degenen die zulks hadden verwacht binnen het kader van de algemeen-maatschappelijke ontwikkelingen op basis van de financieel-economische crisis die op en over het ondermaanse is losgebarsten, staat verderop in de kleine bijdrage dat het aantal werkelozen nu 7,6 procent bedraagt. Aangezien werkelozen niet per definitie werkloos hoeven te zijn en werklozen niet werkeloos hoeven toe te zien, lijkt het erop dat de verantwoordelijke voor die tekst in de burelen van De Pers al evenmin het verschil tussen die beide begrippen kent als zo menig medewerker van het NOS-Journaal die deze begrippen ook door elkaar gebruikt, kennelijk zonder het geringste besef dat daartussen nog werelden van verschil bestaan.
Op een andere pagina in diezelfde krant meldt iemand onder de kop Veronica doet humor, dat deze zendgemachtigde vindt dat in 2009 humor een peiler moet worden van de zender.
U zag het natuurlijk al: het woord moet PIJLER zijn.
En dat zijn dan nog maar de dwaasheden die mij bij snel bladeren in het oog sprongen. Zou dat toevallig zo zijn en de rest van deze krant alleen een toonbeeld van taalkundig exact Nederlands?
Kom nou, er doemen immers meer en meer mensen op, ook binnen de journalistiek, die helaas het verschil niet blijken te kennen tussen materiaal en materieel, en die al evenmin weten dat schijnbaar iets heel anders is dan blijkbaar.

Televisieperikelen qua taal
Maar: hoe diep is men in de wereld der algemene media gezonken als men Taalprogramma op de televisie laat presenteren door lieden die op voet van oorlog met het Nederlands verkeren. En dan is er nog die veelgeprezen quiz-presentatrice, die niet alleen bijna stikt in het overmatige en op zich al onaanvaardbare Yankenwoord okay, maar die er evenmin voor terugdeinst om te zeggen: "het NRC" of "Dan hadden hun gewonnen", en niet te vergeten "Dan had het goed geweest."
Weet zij dan helemaal niet (meer) dat in het koppelwerkwoord zijn binnen de vervoeging gebruik gemaakt wordt van vormen uit oudere Nederlandse werkwoorden: issen, bennen en wezen? Maar kom, ook de zichzelf als zo taalgevoelig profilerende ooit-CdK in de provincie Groningen, Henk Vonhoff, zei eveneens in een interview. "Dan had ...... geweest." Zou die man later in zijn memoires echt opschrijven: "Ik heb ook nog jaren CdK in Groningen geweest"?
Dus wat moet er gebeuren bij de Vara èn in de Haagse-, provinciale en de gemeentepolitiek? Er zullen als de wiedeweerga reeksen speciale cursussen Nederlands voor taalverloederende medewerkers dienen te worden georganiseerd.
Figuren als mevrouw Joosten, die er al vele jaren lang een ergerlijk potje van maakt, dient de aanzegging te krijgen dat er een heel hoge hardleersheidstoeslag zal worden ingesteld, die ten goede zal komen aan groeperingen die hulp dringend behoeven. Op die manier komt er dan toch nog iets goeds voort uit een zeer kwalijk fenomeen dat hand over hand toeneemt.
En dan hebben we het nog helemaal niet gehad over het geraaskal van zo menig, of toch elke zich profilerende, medewerker van de uitzinnig irritante, Nederlandse zogeheten jongerenzender BNN.

Geschreven door Heinz Wallisch om 22:41 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 12 januari 2009

Als vrouwen eemaal aan het moorden slaan, wees dan op uw aller hoede

Voorbedacht
Al heel lang maakt een moordenares het de Duitse politie en justitie knap lastig door ze steeds een paar stappen voor te blijven. Men is al jaren naar haar op zoeken en steeds opnieuw vist men, soms heel direct, achter het net. Ondanks het DNA dat sedert kort bekend is en, vanzelfsprekend, verspreid over alle gelieerde instanties binnen Interpol, volgt men nog steeds het spoor. Maar zolang het een kwestie blijft van op de hielen zitten, is het wel een uitermate frustrerende — zij het tegelijkertijd zeer uitdagende — bezigheid.
Misschien hoort de op dit moment meest gezochte moordenares in het Duitse taalgebied tot die categorie van criminele pleegsters van deze ultieme misdrijven, die waarlijk berekenend en koelbloedig tot in het merg te werk gaan. Zulks hebben de instanties in

kwestie meer dan eens beleefd en inmiddels is er een boek over verschenen, geschreven door een politiecommissaris, Stephan Harbort. In dat boek worden opzienbarende moordzaken van de twintigste eeuw behandeld, en over de daarbij betrokken vrouwen in de rol van dader, zegt de politieman dat er een groot verschil is met mannelijke moordenaars. De laatste categorie handelt niet zelden in blinde woede, bijvoorbeeld aan het slot van een steeds hoger oplopende ruzie. Vrouwen daarentegen gaan volkomen anders te werk. Zij doden hun object(en) na een grondige voorbereiding, in het geniep en veelvuldig in de huiselijke kring.

Driedelige documentaire
Dat bovengenoemde boek van de commissaris vormt de basis voor een driedelige serie documentaires over moordende vrouwen, waarvan het eerste Duitse publieke televisienet op maandag 12 januari, 's avonds direct na de Tagesschau — tussen 21:00 uur en 21:45 uur — het

eerste deel zal uitzenden. Wenn Frauen morden luidt de titel van de serie. De aflevering in kwestie — Madonna oder Mörderin, een film van Ute Bönnen en Gerald Endres — gaat over gebeurtenissen rond Ruth Blaue, die zich weliswaarvooral tijdens het begin van de jaren vijftig van de vorige eeuw afspelen, maar waarvoor de basis reeds was gelegd in 1946 tijdens de direct op de Tweede Wereldoorlog volgende jaren van crisis en enorme chaos, die mede werden veroorzaakt door de vier verschillende bezettingszones waarin het land was verdeeld.
De twee andere afleveringen staan gepland voor maandag 19, respectievelijk maandag 26 januari aanstaande.
____________
Afbeeldingen
1. Scène uit de documentaire Wenn Frauen morden.
2. De 'madonna' Ruth Blaue, ruim een halve eeuw geleden.

Geschreven door Heinz Wallisch om 19:03 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 12 januari 2009

De Sahara nader onderzocht door Duitse wetenschappers

Anatomie van een woestijn
Op maandag 12 januari presenteert de Frans-Duitse cultuurzender Arte-televisie, vanaf 19:00 uur,de documentaire Das Herz der Sahara, een film van Sylvia Strasser, die in 2008 voor het tweede Duitse publieke televisienet werd gerealiseerd, en thans binnen één week twee keer door Arte zal worden uitgezonden. Het is een rolprent op het formaat 16:9, voorzien van stereofonisch geluid, met een lengte van 43 minuten.

Niet altijd werd de woestijn, die wij kennen onder de naam Sahara, gekenmerkt door hitte en droogte. Er zijn perioden geweest dat hier regen in de juiste hoeveelheden zijn neergedaald, die vruchtbaarheid van de bodem ten gevolge hebben gehad, waardoor het mogelijk is geweest om er te leven. De Sahara — die de grootste woestijn op aarde is — vormt dan ook een gebied waar ooit beschavingen zich hebben kunnen manifesteren en een hele tijd lang hebben kunnen staande houden.

Prognose
Wetenschappers van het in Keulen gevestigde Henrich-Barth-Institut hebben, met behulp van de in het zuiden van Lybië woonachtige Toereg-bevolking, onderzoek gedaan naar de geschiedenis van de natuur en de aldaar gevestigde mensen. Eén van de conclusies van hun werkzaamheden in de huidige woestijn is dat er, in het kader van de klimatologische veranderingen, die op aarde zijn ingezet, het opieuw mogelijk zal zijn dat regenval aldaar er op termijn voor zal zorgen dat er zich weer mensen kunnen vestigen.

Arte-televisie herhaalt deze documentaire op maandag 19 januari, 's middags om 14:00 uur.
____________
Afbeeldingen
1. Foto genomen op locatie. (© ZDF/Sylvia Strasser.)
2. De Sahara letterlijk in kaart gebracht.

Geschreven door Heinz Wallisch om 06:57 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 11 januari 2009

Arte-televisie zendt maandag Jevgeni Onegin uit door Bolsjoj Theater

Moskous gezelschap speelde in Parijs
Begin september 2008 heeft het gezelschap van het Moskouse Bolsjoj Theater in de Parijse Opéra

Garnier een uitvoering gegeven van de lyrische scènes, die als totaal muziekdrama bekend staan onder de naam Jevgeni Onegin van een componist die zichzelf als honderd procent Rus beschouwde: Pjotr Iljitsj Tsjajkovski (1840-1893). Filmregisseuse Chloé Perlemuter heeft die voorstellingvastgelegd, en het resultaat, met een lengte van 160 minuten, wordt op maandag 12 januari — vanaf 22:50 uur tot in de nacht op dinsdag de dertiende van deze maand, omstreeks half twee — door de Frans-Duitse cultuurzender Arte gepresenteerd.
Over deze gebeurtenis heb ik op vrijdag 10 januari een artikel met informatie over de opera en zijn personages, en over de uitvoerenden — alsmede voorzien van enkele kanttekeningen — opgenomen op de Nederlandse fin de siècle-site All art is quite useless van Rond1900.nl.

Geschreven door Heinz Wallisch om 19:33 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 11 januari 2009

Romantisch drama in speelfilm The horse whisperer op BBC 1

Kijken in de ziel van een paard
Het budget van de film The horse whisperer uit 1998 wordt geschat op zo'n zestig miljoen dollar. Een bovengemiddelde hoeveelheid geld voor die tijd, maar het is dan ook een rolprent geworden met bijna de dubbele lengte — 170 minuten — van een gemiddelde speelfilm.

De film werd geregisseerd door Robert Reford, die tevens een van de hoofdrollen voor zijn rekening neemt en daarin wordt bijgestaan door Kristin Scott Thomas, Dianne West, Scarlet Johansson en Sam Neill.
Het verhaal is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1995 van de in 1950 geboren Engelse journalist, scriptschrijver en romancier Nick Evans. Het draaiboek naar dit verhaal werd samengesteld door Ezric Roth en Richard LaGravenese.

Kijken in de ziel van de begeleider van het paard
In dit verhaal speelt Robert Redford de figuur van Tom Booker, die als 'paardenfluisteraar' tot in de ziel van een dier kan kijken en veel daar eventueel aangetroffen schade kan beperken. De man zelf is echter van mening dat hij niets anders doet dan paarden te ondersteunen bij de problemen die deze dieren ondervinden in de omgang met mensen.
Een vrouw, stadmens door en door, maar die wel inziet dat haar paard en haar dochter in ernstige mate getraumatiseerd zijn, neemt die beiden op sleeptouw en dan voltrekt zich het romantische drama doordat de stadsmens gefascineerd raakt door de eenvoud en daarbij behorende wijsheid van de plattelander.
De filmbeelden zijn gerealiseerd door Robert Richardson; de muziek werd gecomponeerd door Thomas Newman en Gwil Owen.
BBC One Television zendt deze film uit op zondag 11 januari, tussen 16:20 uur 's middags en 19:00 uur 's avonds onze tijd.
____________
Afbeeldingen
1. Filmposter van The horse whisperer.
2. Acteur Robert Redford in jongere jaren. (Zonder jaartal.)

Geschreven door Heinz Wallisch om 11:38 Reageer op dit bericht Stuur door

Reageer op dit bericht

Meer van Cultuurspectrum