Het is ochtend, je ligt op bed, je bent moe, niet meer zo ziek als je was, maar nog wel heel moe, deze ochtend mag je uitrusten...... je ligt wat te soezelen, je bent blij dat je niet op hoeft te staan, dat je lichaam mag rusten, herstellen, weer op kracht komen.......... je weet, er is nog veel werk te doen, boodschappen, huis, hof, maar je weet oo, dat er altíjd vel te doen is, er komt geen eind aan al wat je moet doen,
wanneer je pas rust, wanneer al het werk gedaan is, kom je nooit aan rust toe........ en soms moet je lichaam rusten en regenereren
je hoort een zacht geruis ......... je doet je ogen open en ziet mij staan.........ik ben gekomen op engelenvleugels ..........ik lach je stralend toe.........kom naar je toe, geef vlinderkusje op je voorhoofd, help je overeind te zitten, schud je kussen op en geef je groot glas vers sinaasappelsap, ik hou je vast terwijl je drinkt
ik voel de moeheid in je lijf, en sla behalve mijn armen nu ook mijn vleugels om je heen
als de sinaasappelsap op is, zet ik het lege glas weg en kom naast je liggen, ik neem je in mijn armen en dek je toe met mijn vleugels,
we zeggen niets, ik hou je gewoon vast , zonder dat je maar íets hoef te zeggen, voel ik je moeheid: de eindeloos lange dagen van werken, ze zijn in je lijf gaan zitten, in je ziel, in je hart, werken, werken en nog eens werken, uur na uur, dag na dag ,een eindeloos lange rij van dingen die gedaan moeten worden
je bent moe van werken, van volhouden , van doorzetten, doorgaan door alle vermoeidheid heen, en je bent moe van nog iets anders, het noemt verdriet, je praat daar nooit over, je weet: dat heeft geen zin, het is maar zielig doen en helpt nergens voor, praten daarover.........
ik weet, je wilt daar niet over praten, ik mag daar niet naar vragen,
ik voel het gewoon
ik hou je vast en voel je moeheid, je verdriet
ik lig naast je , hou je teder vast
streel je over je lieve hoofd, en voel hoe je het gevecht tegen het voelen van je verdriet opgeeft
je lichaam ontspant zich,
je voelt je verdriet , woordeloos verdriet, het mag er zijn, je voelt het, helemaal, ik hou je vast, zeg niets, vraag niets, hou je gewoon vast, terwijl je voelt, wat je al zo lang niet hebt willen, durven voelen..............je voelt het nu helemaal......de pijn, het verdriet en je neemt er tijd voor en dan laat je het los............je voelt het, met de tranen, uit je wegstromen,
ik hou je vast, streel je over je rug, over je lief bolleke, je valt in slaap, ik blijf bij je,
en als je uren later wakker wordt, is al je vermoeidheid weg, je voelt je gelukkig en vrij
je kijkt me, ietwat verlegen, aan,
ik lach je stralend toe, we praten nergens over
is niet nodig, ik hou je vast, je hebt nieuwe energie, en honger, ik zie het en zeg, kom je mee naar de keuken, ik ga koken!
ik maak je lievelingskostje, je zit in je zetel en kijkt naar mij
je verdriet is weg, moeheid is weg, je bent herboren
het eten ruikt verrukkelijk
ik schep het op de borden
schenk wijn erbij
we genieten van het eten, van het samenzijn
van je hernieuwde kracht
het leven is goed
zie, de zon schijnt, we maken wandeling door de hof
horen de vogels zingen
vlinders fladderen rondom ons, strijken op ons neer, ze houden van ons
en wij houden van het leven
hand in hand lopen we door de hof
het voelt gelijk het paradijs
dan is het tijd voor mij om weg te gaan,
je weet: als het leven weer eens moeilijk is en zwaar,
kun je altijd terug naar dit moment
naar deze ochtend in het paradijs
Damma
de uitreiking