Dinsdag 25 oktober 2005

Speelgoedmuseum - 2

Soldaatjes

Kastelen, cowboys & indianen en de legendarische tinnen soldaatjes zijn goed vertegenwoordigd. Bekijk originele 'doe-het-zelf kits' waarmee kinderen en verzamelaars zelf hun soldaatjes goten en daarna beschilderden.

Het pronkstuk van de afdeling is zonder twijfel de maquette van de 'Slag van Waterloo'. Deze maquette met maar liefst 8007 minuscule soldaatjes toont alle hoogtepunten van de laatste veldslag van Napoleon en werd gerealiseerd door de familie Alen uit Borgerhout (België).

Vervoer in miniatuur

Wanneer we spreken over vervoer in miniatuur denk je spontaan aan Matchbox- en Dinky Toy autootjes. In het Speelgoedmuseum komen behalve autootjes ook andere voertuigen aan bod.

Het speelgoed volgde de technische ontwikkelingen van de vorige eeuw op de voet: boten, zeppelins, vliegtuigen, motoren al dan niet met sidecar deden het allemaal goed. De populairste telg onder de miniatuurvoertuigen is en blijft de trein, maar die verdiende een aparte afdeling.

Treinen

Miniatuurtreinen bestaan in alle schalen. In het museum staan de meest voorkomende op een rijtje: van de piepkleine 1/220 schaal (6,5 mm spoorbreedte) tot de 1/22,5 schaal (45 mm). Vanuit de treinafdeling kijk je uit op het Nekkerspoelstation, dus met een beetje geluk zie je zelfs een trein in schaal 1/1 voorbijrijden.

De treinafdeling is meer dan een verzameling treinen in kastjes. Dankzij het aangepaste decor voel je je daadwerkelijk een miniatuurfiguur die door een ouderwets treinlandschap wandelt. Topstuk is een Märklin-treintafel van 17,8m lang met 162m spoor en 150 huisjes. Eén druk op de knop en de treinen razen door het landschap.

'Mobiliteit in Vlaanderen'

Nog een pronkstuk is de treinmaquette 'Mobiliteit in Vlaanderen'. Deze stond in 1992 op de wereldtentoonstelling in Sevilla. Met sporen en treintjes in de kleinste schaal krijg je een overzicht van het treinnetwerk van Vlaanderen.Via een interactief computerscherm krijg je meer informatie over modeltreinen en het bouwen van treinbanen.

De treincollectie is één van de meest uitgebreide afdelingen van het museum.

Circus & Kermis

Zowel het circus als de kermis oefenen al meer dan honderdvijftig jaar een enorme aantrekkingskracht uit op kinderen. Speelgoedfabrikanten speelden daar natuurlijk gretig op in. In 1903 verschijnen de eerste beweegbare houten miniatuurclowns en diertjes van het Amerikaanse 'Humpty Dumpty Circus'.

Ook in Europa verschijnt heel wat blikken circusspeelgoed. Naast de klassieke molentjes lenen talloze andere kermisattracties zich perfect tot het maken van miniatuurversies. Beweging en modelbouw worden op een unieke wijze gecombineerd in spookhuizen, botsautootjes, rupsen en nog veel meer.

Hoewel deze kunstwerkjes niet altijd speelgoed waren, behoren ze toch tot de speel- en leefwereld van het kind. Daarom kregen ze in het Speelgoedmuseum dan ook terecht een plaats.

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Maandag 24 oktober 2005

Speelgoedmuseum - 1

SPEELGOED MUSEUM

Na de middag plannen we een bezoek aan het Speelgoedmuseum om er één van de meest uitgebreide speelgoedcollecties te bewonderen. Verspreid over een oppervlakte van maar liefst 7000m² vind je speelgoed van over de hele wereld, van vroeger en nu. De charme ervan wordt nog extra in de verf gezet door aangepaste decors.

Een bezoek aan het museum is bovendien meer dan alleen maar kijken: één druk op de knop en treinen, clowns en kermisattracties in miniatuur komen tot leven. Stap letterlijk in het schilderij van Pieter Bruegel, bewonder treinen van schaal 1/220 tot schaal 1/1 en herbeleef samen met Napoleon de Slag van Waterloo. Als dat nog niet genoeg is, kun je verschillende traditionele spellen en puzzels ter plaatse uitproberen.

Onze speelgoedcollectie boeit zowel jong als oud. Kinderen kunnen zich verwonderen over de eenvoud van het speelgoed van hun grootouders en volwassenen zullen zich even opnieuw een kind wanen bij het herkennen van speelgoed uit hun jeugd.

Traditionele kinderspelen & Pieter Bruegel

Stap letterlijk het schilderij "de kinderspelen" van Pieter Bruegel binnen en ga terug in de tijd. Het schilderij werd helemaal in 3D uitgewerkt en je ziet er het speelgoed waarmee kinderen vroeger buiten speelden.

Van de eerste knikkers en bikkels tot een paar schaatsen gemaakt uit de beenderen van een paard. Ook boogschieten, het kegelspel, vogelpik, de pietjesbak en andere traditionele volksspelen vind je in de deze afdeling.

De categorie 'beentjeskracht' omvat een bonte verzameling van twee-, drie- of vierwielers die in beweging gebracht worden door kinderbeentjes. De autoped verdween lange tijd uit het straatbeeld maar begon enkele jaren geleden aan zijn comeback. Je vindt hier zelfs de fiets van Leopold III.

Poppen

Poppen behoren tot het oudste speelgoed ter wereld. Over heel de wereld en in alle tijden hadden jonge meisjes hun eigen kinderpoppen. In onze poppenafdeling vind je dan ook een groot aantal scènes met de meest uiteenlopende exemplaren. Bewonder Griekse poppen uit terracotta, artistieke Franse poppen uit porcelein, Duitse poppen in celluloid en Barbiepoppen uit vinyl.

De spiegel van de maatschappij

Poppen zijn de spiegel van de maatschappij. De elitaire mode met hoepelrok uit de 19de eeuw, de pracht en praal uit de jaren 20, de extravagante mode uit de jaren 60. Dat alles wordt, naast de vaak armtierige poppen van kinderen uit de lagere klassen, weerspiegeld in onze uitgebreide poppenafdeling.

Poppenkast & Theater

Al in 1000 v.C. werd er poppenkast gespeeld. Dat gaf mensen de kans hun mening te uiten over een aantal onderwerpen die normaal taboe waren. Poppen konden zelfs tegenover keizers en koningen ongestraft hun zegje doen.

Hoewel de eerste poppenkasten duidelijk bedoeld waren voor volwassenen, wijden we een gedeelte van onze poppenafdeling aan marionetten en het theater. Natuurlijk komen ook de poppenkastpoppen voor kinderen uitgebreid aan bod.

Creatief & leerzaam speelgoed

Behalve voor het plezier kan speelgoed ook een hulpmiddel zijn om kinderen op een plezierige manier iets bij te brengen. Sommige speelgoedsets zijn zelfs een ideale voorbereiding op hun toekomstige carrière. Dit speelgoed was vaak erg duur. In de eerste helft van de 20 ste eeuw moest een arbeider wel twee weken loon neertellen om voor zoon- of dochterlief een leerzaam stuk speelgoed te kopen.

In het museum vind je naast houten telramen, de electro uit 1950, timmerdozen voor de jongens en breidozen voor de meisjes ook merkwaardigere speelgoedsets. Dozen met alles wat je nodig hebt om postbediende of conducteurtje te spelen. Of wat dacht je van de priesterset uit 1920, compleet met kelk, kandelaars, wierrookvaten en een gewaad in kindermaat?

Mechanisch & blikken speelgoed

Kort nadat in 1812 conservendozen in blik op de markt kwamen, verscheen ook het eerste speelgoed in blik. Blik en mechaniek vormden de ideale combinatie. Speelgoed bewoog uit zichzelf en kinderen konden leren typen op miniatuur typemachines.

Door het opleggen van strengere veiligheidsnormen voor speelgoed, is het gebruik van blik bijna volledig verdwenen. Toch hebben we aan deze periode enkele van de meest originele en vernieuwende stukken speelgoed te danken: van mechanische tollen tot de robot.

Constructiespeelgoed

Bij constructiespeelgoed denk je onmiddellijk aan Lego. Niet onterecht want sinds het verschijnen van hun eerste sets in 1955 gaan er jaarlijks nog steeds miljoenen bouwsteentjes over de toonbank. Zelfs moderne concurrenten zoals K'nex hebben Lego nog steeds niet van de troon kunnen stoten. Maar de fabrikant van de felgekleurde plastic blokjes was niet de eerste om met constructiespeelgoed te beginnen.

In het Speelgoedmuseum tref je naast Lego ook oudere maar zeker niet minder interessante bouwsystemen aan. Anker (namaakstenen uit geperst zand, krijt en lijnolie), Matador (houten bouwelementen met staafjes) en metershoge ijzeren creaties met Meccano zijn slechts een greep uit enkele van de vele soorten constructiespeelgoed.

Puzzels & gezelschapsspellen

Gezelschapsspellen bestaan van in de verre oudheid. De Oude Grieken waagden zich al aan dobbelsteenspelletjes en van klassiekers zoals het ganzenbord bestaan talloze varianten. Het Speelgoedmuseum wijdt een aparte afdeling aan deze spellen.

Je kunt er naast puzzels, kaartspellen en mechanische handspelletjes ook klassieke versies bewonderen van schaken, lotto, het hengelspel en het paardjesspel (mens-erger-je-niet).

Zelfs in deze tijden van computerspellen en Internet maken zowel kinderen als volwassenen graag tijd voor een gezelschapsspel. Er gaat immers niets boven een leuk spel in goed gezelschap.

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 22 oktober 2005

Ann Labordery

Ann Labordery is kok en eigenaar van De Carrillon in Mechelen. Koken was haar passie van kindsbeen af. En omdat ze haar eigen baas wou zijn is ze samen met haar man een restaurant begonnen.
De ondernemingszin kreeg ze van thuis uit meegekregen en de drang om creatief te zijn van haar overgrootvader; hij was schilder.
Ze vermijdt borden met teveel ingrediënten of ingewikkelde combinaties. De seizoenen zijn haar leidraad. Wild in de winter, asperges in het voorjaar en een zuiderse keuken in de zomerperiode.

We hebben, na het apéritief en een fazantencrèmesoep, de wildschotel geproefd en de maaltijd afgerond met een crème brulée. Een goede fles rode Chardonnay erbij, heerlijk....

Ook Elly, die vegetarisch heeft gegeten - een geitenkaasje in een korstje met een salade, een groente wokschotel en een ananastaartje, had blijkbaar ook geen opmerkingen te formuleren.

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 21 oktober 2005

De Carillon

Restaurant De Carillon

Steenweg 8 2800 Mechelen
(onder den toren)

Tel./Fax : 015/ 210.245
Gsm : 0495/ 230.245

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 20 oktober 2005

De veemarkt

Dan steken we de Frederik de Merodestraat over. Via de Biest bereiken we de Veemarkt. Op het plein zoeken we het standbeeld van Neptunus door de Mechelaars beter gekend als de "Vadderik", waar deze tweede wandeling eindigt.

Veemarkt
		Dit monumentaal herenhuis, gelegen op de Veemarkt, werd gebouwd in opdracht van Cosmas van Prant, schepen van Mechelen, en dateert uit de 17de eeuw.

Klik op de afbeelding om de link te volgen

Standbeeld Vadderik.
Op zaterdag 16 april 2005 werd de veemarkt officieel geopend door burgemeester Somers, het heeft 3 jaar geduurd voor de werken met ondergrondse parking af waren, het Neptunusstandbeeld heeft na 5 maal verplaatst te zijn geweest terug zijn vaste plaats op de veemarkt gekregen.
Deze 18 eeuwse waterpomp is bij de Mechelaars beter gekend onder de naam Vadderik of Vadsigaard.
Het verwijst naar de luiaard die nog liever van honger omkwam dan zich te bukken om de broden, waar hij op zit te nemen.
Dit Neptunusbeeld was oorspronkelijk bedoeld als sierstuk boven de waterpomp die in 1710 aangelegd werd.
De Mechelaars moesten immers tot 1927 hun water aan zo'n pompen halen, pas daarna werd de waterleiding aangelegd over de hele stad .

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 19 oktober 2005

Hof van Busleyden

We lopen nog even terug om een blik te werpen op de binnentuin van het prachtige palazzo : het Hof van Busleyden.

Hof van Busleyden

Vroeg-16^de-eeuwse woning van Hiëronymus van Busleyden, leraar van Keizer Karel en rechter in de Grote Raad van Mechelen. De prachtige zuidvleugel heeft een opengewerkte galerij met renaissance zuilen en een gotische balustrade. Vandaag museum Hof van Busleyden.

En wat een goed idee om hier eens binnen te piepen, want daar was een receptie aan de gang ter gelegenheid van de opening van de heraangelegde binnentuin. En we "moesten" zelfs als doodgewone toeristen meedrinken en kaasjes snoepen. We maakten zelfs kennis met de eindverantwoordelijke van de toeristische wandelingen in het kader van Mechelen, Stad in vrouwenhanden.

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 18 oktober 2005

Beiaardschool

Op het einde van de straat op de linkerhoek met de Frederik de Merodestraat, valt een fraai wit hoekhuis in rococostijl op. Hier bevindt zich de koninklijke Beiaardschool.

De Koninklijke beiaardschool (internationaal hoger instituut voor Beiaardkunst) te Mechelen werd in 1922 opgericht door Jef Denyn.

De beiaardschool te Mechelen gevestigd in ’t Schipke‘ aan de Fr. de Merodestraat is sindsdien een middelpunt van de beiaardkunst.

Elk jaar vinden studenten uit verschillende landen hun weg naar deze beiaardschool.

O.l.v. Jo Haazen wordt de beiaardkunst onderwezen. jo haazen.jpg (6634 bytes)

Het bespelen en beluisteren van de zeer zware beiaard in de St. Romboutstoren is hierbij steeds een bijzondere ervaring voor zowel student als toehoorder.

mechelen-klokken.jpg (14442 bytes)

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 17 oktober 2005

Kliniek, textiel, St. Janskerk

We lopen verder en slaan rechts de Kannunik De Deckerstraat in. Vervolgens slaan we rechts af de Goswin de Stassaertstraat in. Aan onze linkerzijde, op de hoek met de Van Hoeystraat, zien we een groot gebouw. Dit was de Sint-Elisabethkliniek.

Het Sint-Elisabethziekenhuis was het resultaat van het engagement van een vrouw met visie en een missie : Jeanne Hellemans.

Het gele gebouw rechts is de voormalige de Manufactuur Braquenié

We vervolgen onze weg en slaan de eerste straat links in, de Sint-Jansstraat. We lopen aan onze rechterkant de Sint Janskerk voorbij.

Sint-Janskerk

Het sobere gotische uitzicht contrasteert met de kerkschatten binnenin. Boven het altaar bevindt zich het ingebouwde “Drieluik van Mechelen”, de fameuze barokke triptiek van P.P. Rubens. Vooral middenpaneel “De aanbidding van de drie wijze koningen” beschouwde Rubens zelf als bijzonder geslaagd. Uniek zijn ook de kerkmeesterbanken in verfijnd houtsnijwerk.

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 16 oktober 2005

Tapijten De Wit

We slaan nu de eerste straat links in, de Schoutestraat. Aan het einde van de straat links bevindt zich de voormalige Refugie van Tongerlo.

Nu hetrbergt het de wereldberoemde Manufactuur De Wit.

Refugie van de abdij van Tongerlo

15^de-eeuwse voorpost van de Norbertijnen uit Tongerlo met pittoreske torens en mooie tuin binnen de hofmuur. Het gebouw vestigt de Koninklijke Manufactuur van Wandtapijten De Wit, wereldberoemd weef- en restauratieatelier van wandtapijten.

Manufactuur van Wandtapijten
DE WIT

since 1889

ROYAL MANUFACTURERS OF TAPESTRY

detail from tapestry THE TRIUMPH OF FAME

VISITS

The collection of tapestries, the workshop and the location (the Refuge of the Tongerlo Abbey, founded in 1480) can be visited with a guide (in English, French, Spanish, German or Dutch) and rounded off with a weaving demonstration.

Group visits by special appointment
Tel:       +32 (0)15 202905
Fax:      +32 (0)15 204888
Mobile: +32 (0)475 522905
E-mail:   info@dewit.be

Individual visits every Saturday at 10.30 a.m. (not in July or between Christmas and New Year)

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 15 oktober 2005

Bisschoppelijk paleis

We lopen verder en bereiken via de Wollemarkt de Goswin de Stassaertstraat. We lopen voorbij het aartsbischoppelijk paleis en het "Groen waterke"n (een deel van de vliet Melaan)

Aartsbisschoppelijk paleis

Classisistisch gebouwencomplex, bewoond door de aartsbisschop van Mechelen-Brussel.

Groen Waterke

Enige niet-overwelfde of gedempte restant van de Melaan, een oud vlietje. Het groen komt door een waterplant: eendenkroos. Mooi zicht op de refugie van Sint-Truiden

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 14 oktober 2005

Figurentheater De maan

We vervolgen onze weg, lopen langs Figurentheater DE MAAN en steken het kruispunt over.

Heilige-Geestkapel

In deze middeleeuwse kapel (13^de eeuw) verleenden de “Armenmeesters” sociale hulp aan de allerarmsten. Maakt vandaag deel uit van het figurentheater De Maan

Zo komen we uit op het Sint-Romboutskerkhof. Tussen de huizenrij, rechtover de kerk staat een kapel. We staan voor de Congregatiekapel van de Dienaressen van de Maagd Maria.

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 13 oktober 2005

Beeldhouwster Teugels

In de ogen van de ouders van Mariette Teugels paste een opleiding Kunstacademie niet in de opvoeding van hun dochter en dus borg ze haar ambitie om beeldhouwster te worden op. Ze hielp haar man in zijn fotografiezaak en voedde haar 2 kinderen op. Ze was uiteindelijk de 35 voorbij toen ze zich inschreef aan de academie.

Haar figuratieve kunst dient niet om te schokken. Beweging en blijdschap, daarover gaat het.
De bekendste van haar beeldengroepen zijn "De lopers" en "Hommage aan Isidora Duncan"

Enkele van haar beeldengroepen vonden een sfeervol onderkomen in de Cellekens, het voormalig tehuis voor alleenstaande vrouwen. Woonhuis, atelier, binnentuin, tentoonstellings- en receptieruimtes, alles werd door haar en haar man met evenveel zin voor detail afgewerkt en ingericht.

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 12 oktober 2005

De Cellekens

Tegenover de gaanderij van de Minderbroederskerk zien we de ingangspoort van de Cellekens : onze volgende halte :

De Cellekens

Gebouw uit de 19^de eeuw van een liefdadigheidsinstelling die werd opgericht ten behoeve van arme en alleenstaande vrouwen. Hier konden behoeftige en alleenstaande vrouwen terecht. In 1973 verliet de laatste bewoonster de Cellekens en werd het complex door leegstand bedreigd. De redding kwam na 20 jaar toen beeldhouwster Mariette Teugels en haar man het aankochten. Acht jaar restaureerden ze de gebouwen met vallen en opstaan. Het resultaat is ronduit prachtig en de kroon op het werk is dat ze de Europa Nostraprijs voor Erfgoed kregen.

Het gesticht 'Cellekens' is opgericht in 1620 door dame Anna de Blehen, met het doel kosteloos onderdak te verlenen aan behoeftige meisjes en kinderloze weduwen. Oorspronkelijk verspreid over de stad, worden ze in 1854 op de gronden van het zogeheten Spaans Gasthuis samengebracht. De gebouwen krijgen een 18de-eeuws uitzicht door de verwerking van herbruikt materiaal. De foto toont de oostvleugel gezien vanaf de binnentuin, links van het hoofdgebouw. Hij is opgesplitst in woonhuisjes van twee of drie traveeën onder een doorlopend zadeldak.

Geschreven door andré om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 11 oktober 2005

Minderbroederskerk

Voorbij het Conservatorium en het Cultuurcentrum nemen we de eerste straat rechts : de Minderbroedersgang en komen zo bij de gaanderij van de oude Minderbroederskerk

home

MINDERBROEDERSKERK

Een sober gebouw in laat-gotische stijl, dat dateert van het begin van de zeventiende eeuw. Het maakte deel uit van een omvangrijk kloostercomplex dat onder meer nog een binnenhof, gastenverblijven en een infirmerie omvatte. In 1796 werd de orde door de Fransen verjaagd. Klooster en kerk werden omgevormd tot kazerne en hooimagazijn en geraakten steeds meer in verval. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werden enkele panden gesloopt om plaats te maken voor het Cultuurcentrum, de academie voor beeldende kunsten en het conservatorium. Wat de kerk betreft werd in de jaren tachtig gered wat nog te redden viel. Het oorspronkelijke dakgebinte werd fraai hersteld. Maar het koorgedeelte en het kerkschip werden van elkaar gescheiden om de constructie stabiel te houden en om een verbinding te maken met de overige culturele ruimtes.

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 10 oktober 2005

De Melaan

We volgen de Dijle stroomafwaarts richting jachthaven en slaan links de Keerbergstraat in. Ooit bloeide het volksleven in de zijstraatjes van de Dijle met zijn ontelbare wijkkermissen en kaffedrinken. We belanden in een oud volksstraatje en houden halt in het midden.

De Keerbergstraat komt uit op de Adegemstraat. We draaien ze links in en lopen tot het huisnummer 79-81. In dit gebouw is een kinderdagverblijf ondergebracht. Het gebouw heeft weinig historische waarde maar is de aanleiding om even bij de kinderopvang stil te staan. In tegenstelling tot vandaag voorzagen de eerste kindercrèches enkel opvang voor de armste bevolkingsgroep, waarvan ook de vrouwen verplicht waren te gaan werken om te kunnen overleven.We lopen een eindje verder door en slaan links de Kraanstraat in om de tekst te lezen.

We vervolgen onze weg en via de Kraanbrug steken we opnieuw de Dijle over. Door de Persoonshoek lopen we links de Melaan op. Dit is een gedempte zijtak van de Dijle die terug opengelegd wordt. Ter hoogte van de straat 'De Melaan' en het Jef Denynplein, wordt de vliet over een breedte van ca 4-5 meter terug opengemaakt. Er komt een 'boulevard' langs de vliet om te wandelen en een reuzebank over de ganse lengte van de vliet om van het water en de stad te genieten. Sommige historische bruggen worden terug geplaatst, er komt een nieuwe bomenrij, en een heel verkeersplan was al voorgesteld.
Het archeologisch onderzoek is gepland voor juli en augustus, in oktober van dit jaar wordt er gestart, als alles naar plan verloopt.

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 9 oktober 2005

Stadswandeling ne 2 : start

Stadswandeling met als titel : Van arbeidersvrouw tot koningin

Deze wandeling vertrekt aan de Kraanbrug, op de Haverwerf. Van op de oever, bij de drie prachtige historische gevels met de rijke sculptuur, hebben we een mooi uitzicht. Het is de plaats waar in de 19de eeuw de vrouwen water putten uit de Dijle om er het stro in te weken, dat ze als stoelenvlechsters gebruikten om stoelzittingen te vlechten.

Sinds de dertiende eeuw stond aan de Dijle (linkeroever), naast de Kraanbrug een grote houten stadskraan om schepen te lossen. De stadsrekeningen vermelden vanaf 1311 talrijke herstellingswerken aan deze ingenieuze houten ‘machine’. Dit was typisch voor een middeleeuwse stad die haar zelfstandigheid en welvaart wilde benadrukken; militaire bouwwerken (zoals stadpoorten), maar ook economische infrastructuur zoals de stadskraan, kregen een prestigieus tintje.

De kraan werd bediend en beheerd door een groep werklieden die men de ‘Kraankinderen’ noemde. Zij liepen in de tredmolens en bestuurden de kraan. Dit gezelschap, bestaande uit 5 personen o.l.v. een ‘kraanmeester’, kreeg vanwege het stadsbestuur het monopolie op het laden en lossen van schepen. In ruil kregen zij een vast percentage van de opbrengsten.

De Mechelse kraan, met zijn twee grote tredraderen aan de buitenzijde, bleef nog meerdere eeuwen in functie. Tot het midden van de 19de eeuw werd de stadskraan regelmatig gebruikt. In 1873 verrichtte men nog de nodige herstellingen. Maar toen dit in 1886 weer nodig bleek, zag men op tegen de grote onkosten. De kraan was niet meer in gebruik en bracht dus ook niets meer op. Bovendien vond het stadsbestuur dat de veiligheid van voorbijgangers in het gedrang kwam omwille van de bouwvallige toestand ervan. Ondanks luid protest van de Cercle archéologique werd de stadskraan in 1887 openbaar verkocht en afgebroken. Zo verdween zo een uniek stukje pré-industriële technologie. Vandaag herinneren enkel de vertrouwde Kraanbrug en de Kraanstraat nog aan het bestaan van de houten kraan.

Haverwerf

Plaats waar haver verscheept en verhandeld mocht worden vanaf de 14^de eeuw. Drie prachtige burgerhuizen uit de tijd toen Mechelen belastingen hief op schepen die zout, haver of vis aanvoerden langs de Dijle. Het centrale gebouw “De Duiveltjes” is een zeldzaam houten huis uit de 16^de eeuw. Links daarvan “Sint-Jozef” (17^de eeuw) en rechts “Het Paradijske” (16^de eeuw) met in het fronton de uitgebeelde uitdrijving van Adam en Eva.

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 oktober 2005

Trein

Om in Mechelen te geraken nemen de trein van 9 uur 12 in Wetteren en staan om 9 uur 50 ter plaatse (wanneer alles normaal verloopt).
De terugreis uit Mechelen - centraal geschiedt om 10 min na het uur (richting kortrijk nemen) : aankomst wetteren 48 min na uur. We gokken op 18 uur 10 om af te sluiten in Mechelen.
Wanneer we uit Mechelen - nekkerspoel vertrekken (speelgoedmuseum) gebeurt dit best op 53 min na uur (richting brussel zuid) om 2 min later in mechelen centraal te staan. Daar overstappen op de trein van hierboven.

Weekendbiljet

De voordelige formule voor een ontspannen weekend.

Het Weekendbiljet is een heen-en-terugbiljet voor 1ste of 2de klas, dat je een korting biedt van 50%.
Voor Wetteren - Mechelen komt dit op 6,20 euro
Je bepaalt zelf de dag van de heenreis (op vrijdag vanaf 19u01, op zaterdag of op zondag) en je kiest de terugreis op zaterdag of zondag, hetzelfde weekend.

Bovendien kan je de terugreis aanvangen vanuit een ander station dan het station waar je de heenreis beëindigd hebt, voor zover je dit vraagt op het moment dat je je biljet aankoopt (enkel mogelijk bij aankoop aan het loket). Je hoeft dit echter niet aan te vragen indien het station in kwestie een kuststation is.

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 7 oktober 2005

Margareta van york

Margaretha van York (1446-1503)De Engelse Margaretha van York werd in mei 1446 geboren op kasteel Fotheringhay in Northamptonshire. Zij was een telg uit de oudste tak van het Engelse koningshuis, want haar vader was Richard van York (1411-1460) en haar moeder Cecilia Neville. Margaretha was de zuster van de Engelse koningen Edward IV en Richard III.

Margaretha kwam in 1468 op 22-jarige leeftijd naar Vlaanderen. Zij werd de derde vrouw van de hertog van Bourgondië, Karel de Stoute. Zij trad in juli 1468 in Brugge in het huwelijk met de dertien jaar oudere Karel. Margaretha was betrokken bij de opvoeding van Maria van Bourgondië, een dochter van Karel uit zijn verbintenis met Isabella van Bourbon. Later zal Maria in het huwelijk treden met Maximiliaan I van Oostenrijk.

Na de dood van Karel de Stoute in de slag bij Nancy in januari 1477, vestigde Margaretha zich in een paleis in Mechelen. Vanuit dit gebouw behartigde ze de belangen van haar schoonfamilie in de Nederlanden. In 1486 schonk ze het paleis aan de stad Mechelen, die het later ter beschikking stelde aan Maximiliaan en zijn zoon Filips de Schone.

Margaretha is niet alleen belangrijk geweest op politiek, maar ook op cultureel gebied. Door haar kunst kwamen Engelse gebruiken in Europa in zwang. Ook werden kunstenaars uit de Lage Landen uitgenodigd door de Britse adel.
Margaretha overleed in 1503 en werd begraven in de Minderbroederskerk in Mechelen.

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 6 oktober 2005

Brandglas

Brou. Mausoleum voor een grote liefde

Nadat haar man Filibert was overleden, begon margareta van Oostenrijk in maart 1505 met de uitvoering van haar plan: in Brou (net buiten Bourg-en-Bresse) een klooster en een kerk te bouwen ter nagedachtenis aan Filibert. De eerste steen van het complex legde zij op 28 augustus van het volgende jaar. Voor haar bouwplannen haalde Margaretha de beste bouwmeester, steenhouwers en beeldhouwers uit de Nederlanden naar Brou, waar ze wedijverden met het puik van de houtsnijders uit Bourgondië en de streek van Bresse. Het resultaat is een parel, een uniek monument, gevolg van een unieke concentratie van talent.

Margaretha, hertogin van Savoye, brandglas in de kerk van Brou

Haar bouwmeester baseerde zich voor de kerk op de mooiste voorbeelden van de late Brabantse gotiek: de kathedraal van Antwerpen en die van Mechelen, de Sint-Pieters van Leuven. De hoge koorafsluiting vormt een kantwerk van steen. In het koor vind je de drie praalgraven, in wit marmer van Carrara (Italië): in een muurnis dat van haar schoonmoeder Margaretha van Bourbon, centraal dat van Filibert en aan de zijkant dat van Margaretha zelf. Overal is haar devies uitgehakt of aangebracht in de glasramen: FORTUNE INFORTUNE FORT UNE, wat kan vertaald worden als: het Lot maakt één persoon zeer ongelukkig, een verwijzing naar de wisselvalligheden van haar leven en het kortstondige van alle aardse geluk, door de wentelingen van het rad van fortuin. Margaretha zou de voltooiing niet beleven: pas midden mei 1532, bijna twee jaar na haar dood was het complex klaar om haar lijkkist onder het grafmonument in het koor bij te zetten.

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 5 oktober 2005

Margareta van oostenrijk

Margaretha van Oostenrijk of van Savoye
(Brussel 1480 - 1530)

Margaretha was hertogin van Savoye, landvoogdes van de Nederlanden, en de enige dochter van keizer Maximiliaan I en Maria van Bourgondië. Na de dood van haar moeder op 27 maart 1482 werd de tweejarige Margaretha van Oostenrijk verloofd met de toen dertienjarige Karel VIII, de Franse dauphin. In 1491 echter trad Karel in het huwelijk met Anna van Bretagne en Margaretha werd in 1493 bij de vrede van Senlis aan haar vader, Maximiliaan, teruggegeven. Twee jaar later huwde Margaretha met de tengere Johan van Castilië, de troonopvolger van Spanje. Deze bezweek echter vijf maanden later, totaal uitgeput door feestelijkheden, blijde intredes en echtelijke plichten.

Op 5 maart 1500 arriveerde Margaretha te Gent, waar de geboorte werd gevierd van Karel, de zoon en erfopvolger van haar broer Filips. Op 28 nov. 1501 huwde zij met Philibert, hertog van Savoye, maar zij verloor haar tweede gemaal amper drie jaar later: Philibert stierf na een jachtparij op een hete dag, toen hij overvloedig ijskoud bronwater had gedronken. Margaretha nam zich toen voor de weduwenkap tot het eind van haar dagen te dragen en verwoordde haar rouwgevoelens in Franstalige gedichten.

De hertogin keerde naar de Nederlanden terug, waar keizer Maximiliaan (Regent na de dood van Filips de Schone) haar op 18 maart 1507 belastte met de landvoogdij. Margaretha regeerde vanuit Mechelen, waardoor deze stad de hoofdplaats van de Nederlanden werd. Voor het bestuur van deze gewesten deed ze vooral een beroep op de Geheime Raad.

Toen zij toenadering zocht tot de koning van Engeland en deze samen met het leger van Maximiliaan de Franse troepen in Normandië versloeg, kwam door haar bemiddeling op 10 maart 1508 de Vrede van Kamerijk tot stand, waarbij o.a. de jonge aartshertog Karel voorbestemd werd te huwen met Maria Tudor, dochter van de Engelse koning.

Toen Karel V in 1515 meerderjarig werd verklaard, leefde zij enige tijd teruggetrokken. Nadat Karel naar Spanje was vertrokken om er na het overlijden van Ferdinand V van Aragon de troonopvolging waar te nemen werd Margaretha,'la bonne tante' voor een tweede maal belast met de regering over de Nederlanden.

Eén van haar successen was de verkiezing van Karel V tot keizer (1519), wat gepaard ging met een hervatting van de oorlog tegen Frankrijk, waarbij de Franse koning de souvereiniteit over Artesië verloor. Samen met de koningin van Frankrijk ijverde ze voor een vergelijk, wat op 3 aug. 1529 tot de 'Damesvrede' leidde, waarbij Frans I definitief afstand deed van alle aanspraken op Vlaanderen en Artesië. Tijdens de laatste tien jaar van haar bewind liet Karel V het gehele bestuur over de Nederlanden op haar schouders rusten.

In vele opzichten kan men Margaretha's regering beschouwen als een tijd van rust en welvaart.

Ten gevolge van een slepende beenkwaal stond ze in 1530 het bewind over de Nederlanden af aan Antoine Lalaing, graaf van Hoogstraten. Margaretha overleed te Mechelen in de nacht van 30 november op 1 december 1530.

Geschreven door andré om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Brou. Mausoleum voor een grote liefde

Meer van De Vrouwen 2005