Archief

Voorbij het Conservatorium en het Cultuurcentrum nemen we de eerste straat rechts : de Minderbroedersgang en komen zo bij de gaanderij van de oude Minderbroederskerk

home MINDERBROEDERSKERK Een sober gebouw in laat-gotische stijl, dat dateert van het begin van de zeventiende eeuw. Het maakte deel uit van een omvangrijk kloostercomplex dat onder meer nog een binnenhof, gastenverblijven en een infirmerie omvatte. In 1796 werd de orde door de Fransen verjaagd. Klooster en kerk werden omgevormd tot kazerne en hooimagazijn en geraakten steeds meer in verval. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werden enkele panden gesloopt om plaats te maken voor het Cultuurcentrum, de academie voor beeldende kunsten en het conservatorium. Wat de kerk betreft werd in de jaren tachtig gered wat nog te redden viel. Het oorspronkelijke dakgebinte werd fraai hersteld. Maar het koorgedeelte en het kerkschip werden van elkaar gescheiden om de constructie stabiel te houden en om een verbinding te maken met de overige culturele ruimtes.

Tegenover de gaanderij van de Minderbroederskerk zien we de ingangspoort van de Cellekens : onze volgende halte :

De Cellekens
		Gebouw uit de 19de eeuw van een liefdadigheidsinstelling die werd opgericht ten behoeve van arme en alleenstaande vrouwen. Hier konden behoeftige en alleenstaande vrouwen terecht. In 1973 verliet de laatste bewoonster de Cellekens en werd het complex door leegstand bedreigd. De redding kwam na 20 jaar toen beeldhouwster Mariette Teugels en haar man het aankochten. Acht jaar restaureerden ze de gebouwen met vallen en opstaan. Het resultaat is ronduit prachtig en de kroon op het werk is dat ze de Europa Nostraprijs voor Erfgoed kregen.

Het gesticht 'Cellekens' is opgericht in 1620 door dame Anna de Blehen, met het doel kosteloos onderdak te verlenen aan behoeftige meisjes en kinderloze weduwen. Oorspronkelijk verspreid over de stad, worden ze in 1854 op de gronden van het zogeheten Spaans Gasthuis samengebracht. De gebouwen krijgen een 18de-eeuws uitzicht door de verwerking van herbruikt materiaal. De foto toont de oostvleugel gezien vanaf de binnentuin, links van het hoofdgebouw. Hij is opgesplitst in woonhuisjes van twee of drie traveeën onder een doorlopend zadeldak.

We vervolgen onze weg, lopen langs Figurentheater DE MAAN en steken het kruispunt over.

Heilige-Geestkapel
		In deze middeleeuwse kapel (13de eeuw) verleenden de “Armenmeesters” sociale hulp aan de allerarmsten. Maakt vandaag deel uit van het figurentheater De Maan

Zo komen we uit op het Sint-Romboutskerkhof. Tussen de huizenrij, rechtover de kerk staat een kapel.  We staan voor de Congregatiekapel van de Dienaressen van de Maagd Maria.

We lopen verder en bereiken via de Wollemarkt de Goswin de Stassaertstraat.  We lopen voorbij het aartsbischoppelijk paleis en het "Groen waterke"n (een deel van de vliet Melaan)

Aartsbisschoppelijk paleis
		Classisistisch gebouwencomplex, bewoond door de aartsbisschop van Mechelen-Brussel.

		Groen Waterke
		Enige niet-overwelfde of gedempte restant van de Melaan, een oud vlietje. Het groen komt door een waterplant: eendenkroos. Mooi zicht op de refugie van Sint-Truiden

We lopen verder en slaan rechts de Kannunik De Deckerstraat in. Vervolgens slaan we rechts af de Goswin de Stassaertstraat in.  Aan onze linkerzijde, op de hoek met de Van Hoeystraat, zien we een groot gebouw. Dit was de Sint-Elisabethkliniek.

Het Sint-Elisabethziekenhuis was het resultaat van het engagement van een vrouw met visie en een missie : Jeanne Hellemans.



Het gele gebouw rechts is de voormalige de Manufactuur Braquenié



We vervolgen onze weg en slaan de eerste straat links in, de Sint-Jansstraat. We lopen aan onze rechterkant de Sint Janskerk voorbij.

Sint-Janskerk
		Het sobere gotische uitzicht contrasteert met de kerkschatten binnenin. Boven het altaar bevindt zich het ingebouwde “Drieluik van Mechelen”, de fameuze barokke triptiek van P.P. Rubens. Vooral middenpaneel “De aanbidding van de drie wijze koningen” beschouwde Rubens zelf als bijzonder geslaagd. Uniek zijn ook de kerkmeesterbanken in verfijnd houtsnijwerk.

Op het einde van de straat op de linkerhoek met de Frederik de Merodestraat, valt een fraai wit hoekhuis in rococostijl op.  Hier bevindt zich de koninklijke Beiaardschool.

De Koninklijke beiaardschool (internationaal hoger instituut voor Beiaardkunst) te Mechelen werd in 1922 opgericht door Jef Denyn.

De beiaardschool te Mechelen gevestigd in ’t Schipke‘ aan de Fr. de Merodestraat is sindsdien een middelpunt van de beiaardkunst.

Elk jaar vinden studenten uit verschillende landen hun weg naar deze beiaardschool.

 

O.l.v. Jo Haazen wordt de beiaardkunst onderwezen.

Het bespelen en beluisteren van de zeer zware beiaard in de St. Romboutstoren is hierbij steeds een bijzondere ervaring voor zowel student als toehoorder.

We lopen nog even terug om een blik te werpen op de  binnentuin van het prachtige palazzo : het Hof van Busleyden.

Hof van Busleyden
		Vroeg-16de-eeuwse woning van Hiëronymus van Busleyden, leraar van Keizer Karel en rechter in de Grote Raad van Mechelen. De prachtige zuidvleugel heeft een opengewerkte galerij met renaissance zuilen en een gotische balustrade. Vandaag museum Hof van Busleyden.

En wat een goed idee om hier eens binnen te piepen, want daar was een receptie aan de gang ter gelegenheid van de opening van de heraangelegde binnentuin.  En we "moesten" zelfs als doodgewone toeristen meedrinken en kaasjes snoepen.  We maakten zelfs kennis met de eindverantwoordelijke van de toeristische wandelingen in het kader van Mechelen, Stad in vrouwenhanden.