GOED OM WETEN

Paddenstoelen fotograferen

Paddenstoelen zijn prachtige onderwerpen om te fotograferen, vooral in de herfst. Er zijn veel verschillende soorten, vormen en kleuren van paddenstoelen, die je op allerlei plekken kunt vinden. Gisteren kreeg je alvast enkele tips om ze mooi in beeld te brengen..... en het grootste voordeel is: ze lopen niet weg als je dichtbij komt....! Ik heb alvast 25 foto's op een rijtje gezet.

Klik op de "play-knop" om het filmpje te bekijken (Geluid aan) MP

Wat is AI of artificiële intelligentie ?

Iedereen kent de Google-zoekmachine. Je tikt iets in wat je wil weten.... en Google  presenteert een hoop websites waar je info over het gevraagde onderwerp kan vinden. Na raadpleging van deze websites kan je zelf een antwoord samenstellen en formuleren.... maar dan nog ben je al vlug 15 à 30 minuten bezig.

Sinds kort kan je ook opzoekingen doen via apps die artificiële intelligentie gebruiken zoals bv ChatGPT, Bing, Siri enz... Daar geef je net zoals bij Google een zoekterm in en de app geeft u na 5 seconden een compleet antwoord waar je zelf niets of slechts weinig hoeft aan te wijzigen. 

Bij wijze van voorbeeld gaf ik bij "Bing" de zoekterm "paddenstoelen fotograferen" in en 5 seconden later kreeg ik bijgevoegd antwoord waar ik geen letter heb aan gewijzigd! Een artikeltje schrijven voor de Buntblog wordt vanaf nu heel wat gemakkelijker!

Paddenstoelen fotograferen (Klik op onderstaande foto om het antwoord van "Bing" te bekijken (WordDoc)

Ligusterpijlstaart -  Sphinx ligustri – Privet hawk moth

Als je een rups van een pijlstaart ziet, weet je waarom deze nachtvlinders zo genoemd worden. De rupsen hebben namelijk een puntige stekel op hun achterlijf. De ligusterpijlstaart is als vlinder mooi, maar de rups steelt toch echt de show. Felgroen met subtiele wit-paarse streepjes, dat is nog eens een outfit. Hij komt in het hele land voor, en de waardplanten – niet alleen liguster, maar ook sering, vlier, sneeuwbes, Gelderse roos, gewone es, vlier en moerasspirea – staan vaak in tuinen. Als je het geluk hebt er eentje in je tuin te zien (en dat kan nog begin november), let dan op de typische houding van de rups: met de kop omhoog.

Ligusterpijlstaart - Rups (Foto: Jan DIRKX)

Ligusterpijlstaart - Vlinder (Foto's: Paul BERTELS)

Bitterzoet - Solanum dulcamara - Bittersweet

Bitterzoet is een zeer algemeen voorkomende plant die groeit in moerasbossen, aan waterkanten en langs heggen op tamelijk voedselrijke grond.. De plant is gemakkelijk te herkennen aan de paarse bloemen met gele helmknoppen. De bloeitijd loopt tot einde september.
De 1 cm grote, ovale bessen, die in oktober na de bloei gaan groeien, verkleuren van groen via geel naar rood en zijn glanzend. Ze bevatten vele zaden, die jaren kiemkrachtig blijven. De rijpe bessen zijn zacht en eetbaar voor vogels, die zo mede zorgdragen voor de verspreiding van de plant. Voor de mens zijn ze echter zeer giftig! Zo lang het niet vriest kan je de bessen nog vinden....

Bitterzoet  (Foto's: Karel VERBRUGGEN)

Bruinrode heidelibel - Sympetrum striolatum - Brown-red darter

De algemeen voorkomende bruinrode heidelibel koloniseert graag pas gegraven poelen, maar vliegt ook in tuinen met een vijver. De eitjes worden vliegend in tandempositie afgezet in het water. Het vrouwtje haalt met haar achterlijf sperma uit het secundaire copulatieorgaan van het mannetje. Tijdens het afzetten van de eitjes, telkens het vrouwtje het water aantikt, is het mannetje verankerd met zijn achterlijf met de ‘nek’ van het vrouwtje (= tandempositie).
De laatste beelden zijn gemaakt in mijn eigen tuin: een bruinrode heidelibel komt even poseren op de antenne van mijn auto.

Roger DAMEN.

Klik op de "play-knop" om het filmpje te bekijken (Geluid aan) MP4

Vuurgoudhaan - Common Firecrest - Regulus ignicapilla

De vuurgoudhaan lijkt op een goudhaan, maar met nog fellere kleuren. De kruin- en zijkruinstrepen zijn ongeveer gelijk, maar de vuurgoudhaan heeft een contrasterende witte wenkbrauwstreep en daaronder een gitzwarte oogstreep door het oog heen. Dit geeft aan de kop van dit bijzonder kleine vogeltje een vurig uiterlijk. Het mannetje heeft in plaats van geel een geheel fel oranje kruinstreep. Maar naast het verschil in uiterlijk maken zang, biotoop, trekgedrag en leefwijze hem eigenlijk tot een totaal andere vogel.

Gewone goudhaan (Foto: Wim MARTENS)

Vuurgoudhaan (Foto: Wim MARTENS)

Molse watertoren verwelkomt gierzwaluwen
Uit: Het Nieuwsblad 

Gierzwaluwen plaatsen hun nesten in holtes in muren of dakpannen. Ze gebruiken ook door de mens vervaardigde nestkasten.

Klik op onderstaande foto om het volledige krantenbericht te lezen.
Gierzwaluwnesten aan Gemeentehuis in Dessel (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Opvolging Niras boscompensatie "Den Diel" in Dessel

De bomen die moesten verdwijnen voor de berginssite heeft NIRAS even verderop gecompenseerd aan het natuurgebied Den Diel. In 2019 en 2020 werden er ongeveer 11 hectare aan nieuwe bomen en vegetatie aangeplant. De percelen, die eigendom zijn van de gemeente Dessel, maken deel uit van het Natura 2000-netwerk. NIRAS blijft tot 2025 instaan voor het onderhoud van het nieuwe bos. Daarna neemt de gemeente Dessel het beheer van de terreinen over. NIRAS doet er alles aan om een gezond, gevarieerd bos over te dragen aan de Desselse gemeenschap. Dit sfeerverslag geeft u een indruk en stand van zaken.

Klik op onderstaande afbeelding en wij linken U door naar de website van DIGICAT om een filmpje van Erik GEUSENS (2023) te bekijken.

Herbebossing "Den Diel" (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Wandeling Gierle - Zondag 22/10/23 

Eliane en Robert ontvangen 38 Bunters in een opgestelde tent voor hun vakantiehuis in Gierle om ons eens te laten genieten van een rustige wandeling in dit prachtig gebied.

Klik op de "play-knop" om filmpje te starten (Geluid aan)
Fotografie: Roger DAMEN

Verslag wandeling Gierle - Zondag 22 oktober 2023

op uitnodiging van Robert en Eliane

Klik op onderstaande afbeelding om het verslag van René OOMS te lezen
Foto: Roger DAMEN

Gewone dwergvleermuis

 Van eind mei tot in oktober melden veel mensen soms grote aantallen vleermuizen aan hun huis. Dat zijn onschadelijke en ongevaarlijke kraamkolonies van  gewone dwergvleermuizen. Je kan ze ’s nachts weer rond zien fladderen, op jacht naar muggen, dansmuggen en schietmotten. Van de kleine insecten moeten ze er een paar honderd eten per nacht.  Behendig achtervolgen ze hun prooien met snelle wendingen en duikvluchten.  De jongen worden geboren in juni. Vermijd om de vleermuis met de blote handen vast te nemen. Vleermuizen zijn zelden uit zichzelf agressief, zelfs als ze in het nauw worden gedreven. Ze zullen nooit aanvallen, maar kunnen wel bijten uit zelfverdediging als ze vastgenomen worden .

Gewone dwergvleermuis (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Holenduif - Columba oenas – Stock dove

Overal in ons land komen wel duiven voor. Er zijn meerdere soorten, die vrij makkelijk uit elkaar te houden zijn. De holenduif is bijvoorbeeld een van de duiven die bij ons voorkomen. Het is een opvallende verschijning, met zijn mooie groenglanzende nek. Holenduiven hebben een bijzonder lang broedseizoen: ze broeden van begin maart tot half oktober! Drie broedsels zijn geen uitzondering en mogelijks volgt er nog een vierde of zelfs vijfde nest. De ouders hebben het dus maandenlang erg druk met het voeren van de jongen…!

Holenduif (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Meidoorn - Crataegus - Hawthorn

De struiken en bomen van de meidoorn zitten nu vol knalrode bessen. De stekelige meidoorn werd vroeger in heggen gebruikt om weilanden te omheinen. Door de scherpe stekels en de dichte groei is het een uitstekende barrière. In het voorjaar profiteren insecten van de bloemen; in de herfst en winter eten veel vogels van de bessen. Als je een bes plukt, kan je de éénstijlige meidoorn en de tweestijlige meidoorn makkelijk uit elkaar houden: de eerste heeft vruchten met één zaadje, de tweede heeft twee of zelfs drie zaadjes per vrucht.

Zilvervlekdansvlieg op meidoorn (Alle foto's: Karel VERBRUGGEN)

Houtduif op meidoorn

Meander

In het driemaandelijks tijdschrift "Meander" uitgegeven door "Natuurpunt Netebronnen" in Mol, worden in elk nummer enkele bladzijden voorbehouden voor foto's die worden ingestuurd door de leden. In het laatst verschenen nummer (okt-nov-dec 2023) stond er ondermeer een foto van de rups van de doodshoofdvlinder, ingestuurd door onze voorzitter Roger DAMEN.

Klik op onderstaande foto om deze bladzijde te raadplegen.
Rups doodshoofdvlinder (Foto: Roger DAMEN)

Waarom raak ik berenklauw beter niet aan?

Elk jaar opnieuw wordt er gewaarschuwd voor berenklauw, een plant waarvan het sap in combinatie met zonlicht ernstige brandwonden kan veroorzaken. Er zijn twee soorten, de ene al gevaarlijker dan de andere. De reuzenberenklauw is een exoot uit de Kaukasus die tot 4 meter hoog kan worden... en dat is de gevaarlijkste! Zijn inheemse broertje, de gewone berenklauw, wordt niet hoger dan 1,5 meter. Hoewel die ook furocoumarinen bevat die huidirritaties veroorzaken, heeft hij een minder irriterend effect. Als je twijfelt is er maar één goede raad: alleen maar naar kijken... en aankomen niet !!

Gewone berenklauw - Heracleum sphondylium - Hogweed (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Reuzenberenklauw - Heracleum mantegazzianum - Giant hogweed (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Hoeveel soorten koolwitjes zijn er?

Volgens de Vlinderstichting  leven er in Nederland, en ook in ons land, drie verschillende soorten koolwitjes: het klein koolwitje, het groot koolwitje en het klein geaderd witje. Recent is er nog een vierde soort bijgekomen: het scheefbloemwitje. Natuurpunt geeft ook aan dat koolwitjes een verzamelterm is voor deze drie algemene soorten.

Op de bovenkant van de voorvleugel zitten ook belangrijke kenmerken: die kan je zien als de vlinder met de vleugels (half)open zit. Het groot koolwitje heeft in de vleugelpunt opvallend veel zwart, dat langs de achterrand van de vleugel afloopt. Bij het klein koolwitje zit er in de vleugelpunt een klein, meestal grijsachtig vlekje. Het klein geaderd witje dankt zijn naam aan de grijsgroene bestuiving langs de aders op de onderzijde van de achtervleugel.

En dan laat Roger DAMEN nog weten dat het groot geaderd witje niet vernoemd is, wellicht omdat het een andere geslachtsnaam heeft (Aporia crataegi). Vandaar dat deze niet bij de koolwitjes wordt gerekend. Wel wat verwarrend! En hij stuurde meteen ook een foto van deze prachtige vlinder, gemaakt in de Ardennen op 23juni 2022.

Drie soorten koolwitjes (Alle foto’s: Karel VERBRUGGEN)

Groot geaderd witje (Foto: Roger DAMEN)

Natuurpunt "Netebronnen" in Mol - Fototentoonstelling in 't Kristallijn

Alle praktische gegevens kan je terugvinden op onderstaande flyer. Voor de openingsreceptie ben je natuurlijk te laat, maar je kan de tentoonstelling nog wel bezoeken op:

Zaterdag 21 oktober en zondag 22 oktober van 14 tot 17 uur
Zaterdag 28 oktober en zondag 29 oktober van 14 tot 17 uur

Eén van de fotografen die deelnemen is Katelijne BOHY (echtgenote Jef SAS)
en in de wedstrijd voor de "beste foto" mag je natuurlijk voor haar stemmen !!
Verder zijn er nog tal van andere aktiviteiten waar je kan aan deelnemen.

Cameravallen Ardennen - 1ste oktoberweek 2023

De eerste week van oktober was een topper qua dierenbezoek ’s nachts in de Ardennen. Twee cameravallen werden opgesteld, beiden met groot succes. De gekende wildwissels waren dit maal fel belopen, vandaar een cameraopstelling bij de oversteek van een beek en een talud langs waar ze passeren bij het oversteken van een baan. Eénmaal veilig na de oversteek wacht de evers een festijn aan mais. De opnamen waren buiten verwachting. Op één nacht werden 5 diersoorten vastgelegd aan de beek: steenmarter, vos, das, wasbeer en zanglijster. De andere camera leverde een show van vooral een rot (groep) everzwijnen. De kleinsten (biggen) nog in pyjama (gestreept), de overlopers en zeugen meer donkerbruin gekleurd en mogelijk de keilers (mannen) meer zwart gekleurd. Jagers noemen evers ook wel eens ‘zwart wild’. Evers nemen graag een modderbad (zoelen), waarna er geschuurd wordt tegen een boom. Deze sporen hadden al verraden dat hier evers passeerden. Getoonde beelden werden op 2 nachten genomen, dat is waaaw.

Roger DAMEN

Klik op de "play-knop" om het filmpje te starten.

Taxus - Taxus baccata - Solitary yew

De taxus of venijnboom, zoals ook wel eens vernoemd, kan zeer oud worden. Bij de Kelten en Germanen speelde de taxus een magische of sacrale rol. Hij werd geassocieerd met dood en rouw, maar ook met onsterfelijkheid en eeuwigheid. Een juiste ouderdom bepalen is moeilijk. Op het kerkhof van Ulcombe en Tandridge (Engeland) groeien er dikkerds, maar Normandië moet niet onderdoen.

De zogenaamde 1000 jarige taxussen van La Haye-de-Routot.

Beide bomen werden in de 5^de en 6^de eeuw aangeplant op een begraafplaats in Normandië. Ze groeiden voortreffelijk en in de 13^de eeuw besloot men in La Haye-de-Routot een kerk met kerkhof te bouwen nabij deze bomen, en dat in tegenstelling met andere dorpen waar eerst de kerk en het kerkhof worden gerealiseerd om er nadien bomen aan te planten. Gedurende de volgende eeuwen worden de bomen alsmaar dikker. Zoals bij vele oude bomen gaat het kernhout verloren door houtrot en wordt de kern hol. In de 19^de eeuw is deze holte zo groot dat er in een taxus de St.-Anna-kapel wordt ingericht en in de andere taxus een huiskapel opgedragen aan de Notre Dame van Lourdes. Mits het hier gaat over twee mannelijke bomen dragen deze geen vruchten.

De huidige stamomtrek van de taxus met de St.-Anna-kapel bedraagt 11,55m en die van de Notre Dame van Lourdes 9,4m.

Roger DAMEN

Taxus (Alle foto's: Roger DAMEN)