Berichten van 1 januari 2022 tot 31 december 2022

Dag Bunters allemaal.....

.....met 2023 voor de deur wensen Sibelco en ‘t Kristallijn jullie prettige feestdagen! We wensen ieder van jullie een duurzaam, veilig maar vooral een gezond en gelukkig 2023.

 Tijdens de eindejaarperiode is een wandeling op Sibelco Schansheide een echte aanrader! Wij kijken alvast uit om jullie allen opnieuw te mogen verwelkomen. Tot snel....

Ook Robert en Mimi OOMS - VAN DER BORGT stuurden een mooi kerstkaartje....

Kaat en Jef wensen U.....

Natuurpunt wenst alle Bunters.... een fijn eindejaar en een gelukkig 2023!

Bedankt voor je steun aan de natuur dit jaar. Het volledige Natuurpunt team wenst je een warm eindejaar, en een 2023 boordevol natuur! 

Juliana en Jef ADRIAENSEN wensen alle Bunters.....

Spek- en Jeneverwandeling - Zondag 08 januari om 10 uur.

Enkele Bunters gingen reeds op verkenning en stuurden foto's.....

Klik op onderstaande afbeelding om kort filmpje te bekijken (Geluid aan)

Spek- en Jeneverwandeling - Zondag 8 januari 2023 om 10:00 uur

Walter VALGAEREN ging al eens op verkenning voor deze wandeling en stuurde een foto van de ruïnes van "La Bonne Espérance", de oude cement- en steenfabriek, die gelegen zijn vlakbij het kanaal van Turnhout.
Deze ruïnes werden door Natuurpunt aangekocht en omgevormd tot een natuurgebied. De oude ruïnes van de fabriek fungeren nu als een belangrijke overwinteringsplaats voor vleermuizen. Dankzij de inrichtingswerken is het aantal overwinterende vleermuizen op 10 jaar tijd gestegen van 100 naar 560 overwinterende vleermuizen. "La Bonne Espérance" behoort daardoor tot de top 10 van beste overwinteringsgebieden in Vlaanderen. Recentelijk werd een oude silo omgebouwd tot overwinteringsplaats en wordt er een nieuw object gebouwd. Verdere info volgt nog.....

"La Bonne Espérence" (Foto: Walter VALGAEREN)

Werken in Natuurtuin "Den Hof"

Daar de tuin van de Alfons Smet Residenties een publieke tuin is heeft de Gemeente Dessel de actie genomen om twee essen, waarvan er één dor was en de andere op sterven na dood was,  geveld. Het gevaar van vallende takken voor een passerende wandelaar is daardoor voorkomen. Een stukje van de stam is nog blijven staan; hier kan de natuur zijn vrije gang gaan.

Inmiddels knutselde Charlie een torenvalkennestbak in mekaar. Deze werd met een cementen stoeptegel bodem geplaatst op de oude straatmuur die nog wacht op de laatste fase van de bouwwerken. Met de hoop dat de torenvalk de natuurtuin tot zijn biotoop zal nemen zien we uit naar een broedgeval. ’t Wordt spannend......

Roger DAMEN.

Klik op de "play-knop om filmpje te bekijken (Geluid aan)

Walking in a winter wonderland....

Vorige week op pad geweest om opgenomen te worden in het winterlandschap, dat wat werd opgelicht door de zon. Met thermisch ondergoed heeft de -7°C geen vat op je. Wat kan de natuur toch indrukwekkend mooi zijn! 

Roger DAMEN

Klik op onderstaande afbeelding om Power Point te bekijken (Geluid aan)
Fotografie: Roger DAMEN

Natuurvereniging Den Bunt betreurt kappen bomen in centrum:
“Dessel verandert in stenen woestijn”

(Het Nieuwsblad donderdag 22-12-2022)

Natuurvereniging Den Bunt is niet te spreken over het recente kappen van een aantal beuken in het centrum van Dessel. “Het is al een hele tijd aan de gang. Als het zo doorgaat wordt het kerngebied van de gemeente een stenen woestijn”, zegt Roger Damen van Den Bunt.

Klik op onderstaande afbeelding om het volledige bericht te lezen (Pdf)

Reisverhaal  Azoren, Leo en Annemie  -  16/12/2022

Leo en Annemie nodigden de Bunters uit om mee te genieten van hun genomen foto’s en filmpjes tijdens hun 12 dagen durende trip door de Azoren. 
De Azoren is een eilandengroep (Portugees) midden in de Atlantische Oceaan tussen Europa en N.Amerika op een drieplatenpunt, van vulkanische oorsprong, met een subtropisch klimaat, met steile kliffen, overal watervallen en omringd door een azuurblauwe oceaan.
De wandelaar, mits een degelijke fysieke conditie, wordt getrakteerd op kratermeren, weelderige begroeiing van planten en bloemen, reuzebomen en op daar tussenlopende kronkelende en steile wandelpaadjes.
Vroeger leefde de bevolking van walvisvangst, nu kan men ze samen met dolfijnen spotten. Ze teelt  vooral bananen, druiven, ananas, thee, leeft van kleinschalige landbouw en opkomend toerisme, en houdt de Rooms-Katholieke traditie in ere. Onze luxe van stress en hartfalen zijn hun onbekend.
Dit toegevoegde toetje aan de buntjaarkalender is een nog een heel dessert geworden.

Leo en Annemie, wij hebben genoten..... bedankt !

René OOMS.

De Azoren (Alle foto's: Leo PEETERS.)

Beste wensen

Ook Rita DE HOUWER wenst alle Bunters.......

Onze voorzitter, Roger DAMEN, wenst U......

Natuurvereniging Den Bunt wenst iedereen......

Klik op onderstaande afbeelding om Power Point te bekijken (Geluid aan)

Eekhoorntjesbrood - Boletus edulis – Penny bun

Eekhoorns eten paddenstoelen, maar of ze ook eekhoorntjesbrood lusten is niet zeker. De paddenstoel heeft deze naam omdat er vaak vraatsporen aanzitten en omdat de hoed -die een doorsnede van 8 tot 30 cm kan hebben- met wat fantasie lijkt op een brood. Deze paddenstoel leeft in symbiose met verschillende soorten loof- en of naaldbomen, maar komt het meest voor bij eik en beuk.

Eekhoorntjesbrood (Alle foto's: Karel VERBRUGGEN)

Kan je nu nog kieviten zien?

Op weilanden en akkers zie je in de herfst grote groepen kieviten. In ons land is deze weidevogel een standvogel: kieviten kan je hier het hele jaar vinden. Ten noorden en oosten van ons land en Nederland komt de kievit alleen in de lente en zomer voor, als broedvogel. Die trokken hier in de herfst ook door, en toen was het aantal kieviten in ons land het grootst van het jaar. Helaas worden de aantallen steeds kleiner, en als broedvogel gaat de kievit in ons land hard achteruit. Sommige kieviten trekken helemaal verder naar het zuiden, tot in Noord-Afrika. Andere blijven hier. Wel trekken ze in de loop van de winter met de vorstgrens mee. Bij kou weer schuiven ze op naar Engeland en Frankrijk, bij zacht weer zijn ze hier de hele winter te vinden.

Kieviten (Foto's: Karel VERBRUGGEN)

Kievit (Foto: Achiel CLAESSEN)

Grote kaardenbol - Dipsacus fullonum – Wild teasel

Aan zijn grote stekelige hoofdjes met daarin lila bloemen is de grote kaardenbol, in de zomer goed te herkennen. Ook de stekelige bladeren en stengels vallen direct op. Deze tweejarige plant wordt soms tot twee meter hoog, staat vaak in ruigten, maar ook wel in bermen en op de hellingen van dijken. Na de zaadzetting sterft deze bijzonder stevige plant af. Rond die periode worden ze nog vaak bezocht door putters en vinken die gespecialiseerd zijn in distel- en kaardenbolzaad. Ze blijven zelfs in de winter nog een hele tijd overeind.

Grote kaaardenbol (Foto's: Karel VERBRUGGEN)

Honden beschermen schapen tegen de wolf.

Als mens moet je even twee keer kijken om de honden te spotten middenin de kudde, maar omgekeerd is dat zeker níet zo. Kuddebeschermingshonden zijn altijd alert. Zelfs als ze maar wat lijken te suffen, staan hun zintuigen op scherp. Niets of niemand kan hun kudde ongemerkt benaderen. Iedere beweging zien ze, ook op grote afstand. Ze blijven stoïcijns; hooguit verraadt een spitsend oor of verstrakkende blik dat ze iets opmerken. Vaak blijft het daarbij, omdat het loos alarm blijkt. Maar komt een dreiging te dichtbij, dan laten de honden dat vol machtsvertoon weten: blaffen, grommen, rennen, rondstuiven. ‘Wáág het niet om in de buurt van mijn kudde te komen’, stralen ze uit. Dat doen ze met zo veel overtuigingskracht dat zelfs een slim en sterk roofdier als de wolf liever onverrichter zake afdruipt dan een confrontatie aangaat.
Staatsbosbeheer (NL) doet op dit ogenblik testen. De “kuddelijfwachten” zijn onder meer aan het werk op de Veluwe.

Tekst en foto: Staatsbosbeheer - NL

Rode kelkzwam.... of krulhaarkelkzwam ?

De manier van determineren om aan de hand van het soort hout waarop ze groeien aan te nemen om welke soort het gaat, is wetenschappelijk niet geaccepteerd. Professionals weten dat vele soorten paddenstoelen het niet zo nauw nemen met de boom- of houtsoort waar ze normaal gesproken op thuis horen en dat uitzonderingen  vaak de regel bevestigen. Ook komt het vaak voor dat de houtsoort waarop de kelkzwammen zitten niet meer zo goed is te herkennen door de staat van verrotting. Alleen met microscopisch onderzoek kunnen de verschillen tussen de Rode kelkzwam en de Krulhaarkelkzwam duidelijk worden gezien. 

Rode kelkzwam of krulhaarkelkzwam? (Alle foto's: Karel VERBRUGGEN)

De Azoren - Leo Peeters vertelt…! - Vrijdag 16 december om 19:30 uur

Graag willen we U nog eens herinneren.....

Kom op vrijdag 16 december naar ons lokaal in het oude gemeentehuis van Dessel.  Om 19.30u gaat Leo vertellen over de reis die hij samen met Annemie maakte en natuurlijk zijn daar ook prachtige beelden bij!

 We hopen dat jij er ook bij bent!
Samen genieten is dubbel genieten!

Klik op onderstaande afbeelding om de omzendbrief nog eens na te lezen.(WordDoc)

"Hortus Botanicus" in Leiden (NL)

De Hortus Botanicus is de oudste botanische tuin van Nederland. Aangelegd in 1590 en uitgebreid in de eeuwen daarna, is de Hortus het groene hart van Leiden. Hier kweekte Carolus Clusius de eerste grote tulpencollectie van Europa, en introduceerde Franz von Siebold ongeveer 700 tot dan toe onbekende planten uit Japan en China.

Een eerste, vluchtige winterse kennismaking schept de drang om nog eens terug te komen. En dan brengen we ook ‘meer tijd’ mee, nodig om in deze fascinerende plantenwereld te verdwalen.

Klik op onderstaande afbeelding om Power Point te bekijken (Geluid aan) Daarna klikken op eigen tempo.

Hortus Botanicus in Leiden (Fotografie: Roger DAMEN)

Biefstukzwam - Fistulina hepatica – Beefsteak fungus

Het is weer paddenstoelentijd, en dat merk je. Een zeer tot de verbeelding sprekende zwam is de biefstukzwam, die parasiteert op bomen. Biefstukzwam komt veelal voor op eik en soms op tamme kastanje. Die moet dan al een eindje heen zijn,  maar een oude stronk mag ook. In het vroege stadium zie je dat nog niet, maar uiteindelijk groeien ze uit tot grote, dikke, zachte platen. Een biefstukzwam van vijfentwintig centimeter breed is geen uitzondering. Op de hoed zijn de paddenstoelen donkerrood, en onderaan zie je een dikke laag okergele buisjes. Zo verleidelijk als ze eruit zien om je tanden in te zetten, het eten van een biefstukzwam is niet echt aan te raden. Eiken zitten vol looizuur en dat is niet lekker. Naar biefstuk smaakt hij in ieder geval niet.

Biefstukzwam (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Steppekiekendief - Circus macrourus - Pallid Harrier

Ondanks dat de Europese populatie achteruit zou gaan, wordt de erg zeldzame steppekiekendief de laatste jaren steeds vaker gezien in België en Nederland. Mogelijk als gevolg van het toegenomen aantal vogelaars, maar de soort trekt tegenwoordig ook verder naar het westen dan vroeger. Naast doortrekkende steppekiekendieven worden de laatste jaren ook sporadisch overzomerende en overwinterende vogels waargenomen. In 2017 werd bekend dat er een paartje steppekiekendief in een Groningse akker succesvol heeft gebroed, het eerste broedgeval voor West-Europa.

Bijgaande foto’s zijn gemaakt door Wim MARTENS nabij het hamsterreservaat van Sibbe (tussen Valkenburg en Margraten in Nederlands Limburg).

Ledenfeest – Zaterdag 26 november 2022

Na een slepende coronaperiode was voor het bestuur van “Den Bunt” het grote moment aangebroken om een ledenfeest te organiseren. Dit ging door op zaterdag 26 november in de zaal van “Vissersvereniging De Snoekbaars”, gepaard gaande met een wandeling aan de Wurft en een barbecue.  Ik koos voor de korte wandeling met onze voorzitter, want die is erg gepassioneerd door het leven van het everzwijn, in de volksmond ook “wild varken” genoemd. Het wild varken is tevens de voorouder van ons varken, het boerderijdier.

Met veel passie en overgave vertelde hij dat het momenteel de paartijd was. De mannekes (keilers) en vrouwkes (zeugen) ontmoeten elkaar nu in de herfst- periode om te paren (bronstijd of beentijd). De keilers leveren hevige gevechten om de berige zeugen een passionele date te bezorgen. Het kan er hevig aan toe gaan om het hart van een vrouwtje te veroveren en het gebeurt niet zelden dat een van beide rivalen het met het leven moet bekopen. Vooral de flanken zijn een gevoelige plaats voor de heren everzwijn, want die zijn volledig onbeschermd. Bovendien groeien er joekels van slagtanden uit hun bek ,die zowel uit hun onder- als bovenkaak te voorschijn komen. Met die scherpe moordwapens kunnen ze behoorlijk wat schade aanrichten. Gelukkig kan elk manneke  tijdens de beertijd rekenen op een behoorlijk schild. Er ontwikkelt zich dan een centimeter dik pantser van onderhuids bindweefsel ter hoogte van de borstkas, zodat hun longen en hun hart wat beschermd zijn.

De draagtijd bedraagt 110 tot 120 dagen waardoor de bevalling meestal rond de maand maart plaatsvind, met een gemiddelde van een zestal jongen. Als omnivoor eten ze bijna alles: eikels, beukennoten, kastanjes, wortels en knollen, wormen, kikkers enzovoort. Ze leven meestal in groep en zoeken regelmatig voedsel in landbouwgebieden met als gevolg dat ze soms economische schade aan landbouwgewassen aanrichten. Bovendien veroorzaken ze soms ook aanrijdingen op provinciale en lokale wegen.  Tijdens de korte wandeling vertelde Roger nog enkele boeiende verhalen, teveel om allemaal te onthouden en verder te vertellen. Het verder verloop van de dag heeft René reeds uitbundig verteld in zijn verslag.  In ieder geval, bedankt Roger en heel het bestuur, voor de prettige dag en de heerlijke barbecue. 

Jos HUYSMANS.

Everzwijn of wild zwijn (Foto's: Roger DAMEN - Karel VERBRUGGEN)

Dag van de Vrijwilliger - Maandag 05 december 2022

Vandaag, 5 december, op de dag van de vrijwilliger willen we al onze vrijwilligers (en dan denken we eerst en vooral aan onze bestuursleden natuurlijk, maar ook aan al onze gidsen, alle helpers bij activiteiten....enz.) hartelijk danken voor hun dagelijkse inzet ten behoeve van onze vereniging. Zonder hen stond "Natuurvereniging Den Bunt" niet waar we vandaag staan.

Kerststallententoonstelling 2022

Alle info op bijgaande flyer.
Gasthuismuseum Geel - Van 09 tot 25 december 2022

Ledenfeest – Zaterdag 26 november 2022

De weergoden waren ons goed gezind: het was prachtig weer zodat we een mooie herfstwandeling konden maken. Daarna lekker eten en nog wat nababbelen….

Klik op de "play-knop" om het filmpje te bekijken (Geluid aan)

Is dit een vaginaboom?

Tijdens onze wandeling op de "Wurft" vorige zaterdag maakte Jef ZOEF mij attent op een zeer speciale boom.... en dat was volgens Jef een "vaginaboom". En ik moet toegeven dat hij wel vergelijkingspunten had! Toch geloofde ik zijn uitleg niet en bij thuiskomst ging ik meteen op zoek naar deze afwijking, en dit is wat ik vond....

Aan stammen van bomen zie je soms opvallende verdikkingen en wratachtige knobbelvormige uitwassen. Ze ontstaan meestal door bacteriewerking, vooral door de soort "Agrobacterium tumefaciens". Deze bacteriesoort is in staat om delen van zijn genoom over te brengen naar cellen van bomen met als resultaat een ongeremde woekerachtige groei van houtweefsel. Dit verschijnsel heeft verschillende benamingen zoals warrelknoest, wortelknol, maserkrop of maserknol.

Warrelknoest (Foto's: Jef ZOEF)

Ledenfeest - Zaterdag 26 november 2022

De weergoden waren ons goed gezind: het was prachtig weer zodat we een mooie herfstwandeling konden maken. Daarna lekker eten en nog wat gezellig nababbelen....

Klik op onderstaande afbeelding om het volledige verslag van René OOMS te lezen.

Besseneters....
(Reactie van Roger DAMEN op artikel over de koperwiek dd 21/11/2022)

Er stond een mooie foto op de blog van een koperwiek die bessen at van de hulst. Koperwieken zijn verzot op deze bessen. In het darmstelsel wordt het vruchtvlees van de bes verteerd, de pit wordt uitgekakt. Mogelijk ontkiemd de pit en groeit daaruit een boompje. Andere bes dragende struiken hebben een soortgelijk verhaal. Bijgevoegd een beeld van een spreeuw die belust is op de bessen van de Zweedse lijsterbes (Sorbus intermedia).

 Dit is een kleine tot middelgrote boom met een dichte, ronde kroon en donker glimmende bladeren, die aan de steelzijde gelobd zijn en aan de topzijde ruw getand. Viltige, gelig-grijze bladonderkanten. Scharlaken rode vruchten met een paar kleine lenticellen. Inheems in Scandinavië en het Balkangebied. Wordt aangeplant als sierboom en is bestand tegen vervuilde lucht.

Roger DAMEN

Koperwiek (Foto: Wim MARTENS)

 Spreeuw op Zweedse lijsterbes (Foto's: Roger DAMEN)

Kinrooi en omgeving

Afgelopen weekend (11-12-13 nov) hebben wij vertoefd in Belgisch Limburg in de omgeving van Kinrooi. Wij hebben daar mooie wandelingen gemaakt door de natuur. Kijkt U maar even mee.....

Jef ADRIAENSEN

Klik op de "play-knop" om filmpje te bekijken (Geluid aan)

Is dit een “Eutanyacra picta” ….”Ctenichneumon panzeri”…. of “Spilichneumon occisorius” ??

Op 14/11/2022 ging Lief VAN SINAY wandelen in de Looiendse bossen (Retie) met leerlingen van de gemeentelijke basisschool. Onder de schors van een omgevallen den konden ze een mooi insect waarnemen en fotograferen.

Na contact met Fons VERHEYDE (validator sluipwespen op waarnemingen.be) werd het beestje gedetermineerd als een soort sluipwesp met de naam “eutanyacra picta” , een algemeen voorkomende soort in ons land maar voor het eerst genoteerd als “overwinterende waarneming” in de Lage Landen.

Dan stuurde Lief de foto door naar mij voor publicatie op de blog maar toen ik voor alle zekerheid de foto nog eens ging inbrengen op “waarnemingen.be” kreeg ik als antwoord: 100% zeker “ctenichneumon panzeri” ook een sluipwesp.

Bijgevolg ging ik dan maar te rade bij Buntleden Patrick Grootaert (entomoloog of insectenkenner) en Isabelle Van de Velde (bioloog). Identificatie alleen op basis van een foto blijkt bijna onmogelijk.…. want er zijn in Nederland en ons land niet minder dan 4000 soorten sluipwespen waaronder 1500 soorten gewone sluipwespen….. die dan ook nog heel erg op mekaar gelijken. Ze besluiten bijgevolg om een specialist te raadplegen……

…..en dat blijkt dan weer diezelfde Fons VERHEYDE te zijn (wat is de wereld van specialisten toch klein!). Zijn eerste validatie kwam tot stand na raadpleging van de foto op zijn smartphone en in overleg met W. PENIGOT (Frankrijk). Na het herbekijken van de foto op groot scherm en in overleg met G. ORSNES (Noorwegen) leverde dat als 2^e determinatie op: “spilichneumon occisorius”.

Besluit: Er valt nog altijd veel te ontdekken in ons landje, wel geen nieuwe voor de wetenschap in dit geval…..maar wel een nieuwe vondst. En last but not least: heel veel dank aan alle medewerkers!!

PS: Vorig jaar werden er nog meer dan 200 nieuwe soorten sluipwesp gevonden in Nederland en België. Om het VRT nieuwsbericht van Fons VERHEYDE te lezen, klik op volgende link: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2021/12/08/meer-dan-200-nieuwe-soorten-sluipwespen-gevonden-in-belgie-en-ne/  

 Oplossing = Spilichneumon occisorius (Foto: Lief VAN SINAY)

Meidoorn bloeit voor de tweede maal.....

Afgelopen weekend hebben wij vertoefd in Belgisch Limburg in de omgeving van Kinrooi. Wij hebben daar mooie wandelingen gemaakt door de natuur. Wat mij opviel is dat de meidoorn opnieuw bloeide terwijl de bessen van dit jaar er nog aanhingen(zie foto’s) De natuur is echt het spoor bijster.....

Jef ADRIAENSEN

Tweede bloei meidoorn (Foto: Jef ADRIAENSEN)

Bever gered uit het kanaal Dessel – Kwaaadmechelen

Onlangs toonden we U beelden van een beverdam in de Molse Nete aan het Molderbroek. Dit is een natuurgebied vlakbij het kanaal Dessel - Kwaadmechelen, tussen Mol en Balen.
Naar aanleiding daarvan stuurde Buntlid Isabelle VAN DE VELDE ons een krantenbericht van “Het Laatste Nieuws” waaruit blijkt dat eerder dit jaar een bever werd gered die per ongeluk in datzelfde kanaal gesukkeld was. En zoals je weet: steile betonnen kanaaloevers zijn nefast voor zwemmende zoogdieren.  Ze geraken niet meer aan wal. Met de hulp van de brandweer en enkele vrijwilligers van het “Wildlife Taxi Team” kon dit exemplaar toch worden gered. Het dier werd nadien uitgezet in een nabij gelegen natuurgebied. Mogelijks gaat het hier dus om dezelfde bever die nu zijn dam en burcht aan het bouwen is in de Molse Nete.

Klik op onderstaande afbeelding om het volledige krantenbericht van HLN te lezen.

Vuurgoudhaan - Regulus ignicapilla - Common Firecrest

Naast de gele kruinstreep geflankeerd door een zwarte zijkruin, heeft de vuurgoudhaan ook nog een spierwitte wenkbrauwstreep, een zwarte oogstreep en daaronder weer een witte veeg. Mannetjes zijn bovendien veel makkelijker te herkennen doordat de middenkruinstreep donker oranje is, bijna tegen het rode aan. Tot slot, als het te zien is, heeft de vuurgoudhaan een fraaie geelgroene kraag rondom zijn kop.

Vuurgoudhaan (Foto: Wkim MARTENS)

Goudhaantje - Regulus regulus - Goldcrest

Klein, mosgroen vogeltje met een opvallende gele kruinstreep met zwarte zijbanen. Wat ook opvalt, is het zwarte kraaloog in een witgrijs gezicht. Ze vliegen vaak rusteloos door het (naald)bos, af en toe stilhangend. Het mannetje kenmerkt zich door een duidelijke felle oranje veeg in de gele kruinstreep.

Het goudhaantje is Europa’s kleinste vogel. Van snavel tot staartpunt meet hij slechts 8,5 cm, en ze wegen vaak niet meer dan 5 gram! Het is een zangvogel die vooral te vinden is in naaldbossen met lariksen en sparren. Ook al komen er grote aantallen goudhaantjes voor in ons land, ze worden in de broedtijd niet vaak gezien. Ze leven namelijk vooral in de toppen van naaldbomen. Hun aanwezigheid wordt meestal verraden door hun liedje of roepjes van hoge tonen. Ze leven in groepjes en trekken vaak op met mezen.

Goudhaantje (Alle foto's: Wim MARTENS)

Zaterdag 19 november - Wereldtoiletdag

De wereldtoiletdag richt zich op het belang van goede sanitaire voorzieningen en voor toegang tot schone en veilige toiletten voor iedereen. Het is de WORLD TOILET ORGANISATION die sedert 2001 met deze dag de aandacht wil vestigen op de wereldwijde sanitaire crisis. Jaarlijks organiseert deze organisatie wereldwijd de World Toilet Summit. Zo vond in 2006 dit grote evenement plaats in Bangkok onder het motto “Happy Toilet, Healthy Live”. Sinds 2013 wordt deze dag door de Verenigde Naties ondersteund.

De Wereld Toilet Dag moet de verantwoordelijken in de politiek en het bedrijfsleven wakker schudden, taboes elimineren, en de strijd tegen wereldwijd verbreide sanitaire tekortkomingen opvoeren. Slechte sanitaire voorzieningen kunnen leiden tot darminfecties.

Stel je eens voor dat je geen toegang hebt tot een (schoon) toilet, en je ’s avonds alleen in het donker naar buiten moet om een privéplek te vinden. Wereldwijd is dit voor 2,4 miljard mensen de realiteit. Eén derde van de wereldbevolking moet zijn behoefte doen in de open lucht omdat er geen veilige toiletten zijn. Als je geen toegang hebt tot een schoon toilet en voorzieningen om je handen te wassen, loop je grote gezondheidsrisico’s, zoals besmettelijke ziektes door slechte hygiëne en uitdroging door diarree. Zonder de juiste sanitaire voorzieningen kan dit zelfs dodelijk zijn. Diarree is wereldwijd de op 1 na belangrijkste oorzaak van kindersterfte. Jaarlijks sterven er 526000 kinderen als gevolg van diarree. Dit is ook een item tijdens onze begeleide wandeling ‘stront, pis en kak’. Taboes elimineren, zeg maar!

Roger DAMEN

Klik op onderstaande afbeelding om Power Point te bekijken.
Klikken op eigen tempo.

Babyboomplantdag - Zondag 13 november 2022

Er werden ook dit jaar weer heel wat boompjes geplant.....

Klik op onderstaande afbeelding en bekijk het fotoverslag (PPS - Geluid aan)

Melksteelmycena - Mycena galopus – Milkin bonnet

Kleine tere, grijsbruine, klok- of kegelvormige hoed (Ø 1-3 cm) met gegroefde rand. Naar de rand toe lichter gekeurd, soms helemaal wit (var. candida - zie foto)) of grijszwart (var. nigra)).
Witgrijze, vrij ver uiteen staande plaatjes en ook de sporen zijn wit.
Steel dun, lichtgrijs-wit, met fijne haartjes aan de voet die op wortels lijken. Bij het breken op afsnijden van de steel scheidt deze wit melksap af.
Groeit op de bodem, op strooisel en tussen het mos in loof- en naaldbossen (augustus - november). Zeer algemeen.

Melksteelmycena (Foto: Achiel CLAESSEN)

Gewone hooiwagen

Ook al hebben ze acht (heel lange) poten, hooiwagens zijn geen spinnen. Het grootste verschil zit hem in het lijf. Het lichaam van spinnen bestaat duidelijk uit twee delen (kopborststuk en achterlijf). Maar dat van hooiwagens is één geheel, en meestal ovaal. Ook hebben ze meestal maar twee ogen. Ze maken geen web, maar gaan op hun lange poten op zoek naar eten. Als een hooiwagen bedreigd wordt, kan hij snel een poot laten vallen. Of ze scheiden een soort stinkende melk af.

Gewone hooiwagen (Foto: Achiel CLAESSEN)

Kroontjesknotszwam - Artomyces pyxidatus – Crown coral

Bleek vleeskleurig tot geelbruin, koraalachtig vruchtlichaam (4-10 cm hoog), met vertakkingen als van een kandelaar. De top van de takeinden bekervormig met getande rand, lijkend op een kroontje. Sporen wittig.  Aan de voet stronkachtig vergroeid. Vlees breekbaar. Groeit op dode stronken en stammen van loof- en naaldbomen (juli - november). Zeer zeldzaam in Nederland en België.

Kroontjesknotszwam (Foto: Achiel CLAESSEN)

Meidoorn heeft vruchten

Aan de eenstijlige meidoorn groeien nu vruchten. Deze rode besachtige vruchten zijn erg populair bij vogels. Lijsters en mezen maar ook duiven smullen er nu al van, en in de winter kun je er ook kramsvogels en koperwieken op vinden. Vroeger werd meidoorn veel gebruikt als natuurlijke afscheiding van akkers. In oude cultuurlandschappen kun je eeuwenoude struiken met hele dikke stammen vinden. In zowat het ganse land komt meidoorn nog veel voor. Kijk eens of je vogels kunt zien eten van de vruchten......

Meidoorn (Alle foto's: Karel VERBRUGGEN)

Blauwe reiger – Ardea cinerea – Grey heron

Ze lijken er wat schutterig bij te staan, de blauwe reigers in de weilanden. Zo tussen het korte gras lijkt het of je nu extra veel reigers ziet. Geduldig loeren ze daar op een prooi, een kikker, sprinkhaan of muis. Maar het liefst eten ze vis, uit de sloot of van de markt. De jongen van dit jaar zijn volgroeid, maar je herkent ze nog aan hun rommelige verenkleed en grijze kruin. Met de volgroeide jongen erbij, zijn er aan het eind van de zomer ook echt veel blauwe reigers in ons land. In de winter zal een klein deel wegtrekken, zeker als het koud wordt.

Blauwe reiger (Alle foto's: Karel VERBRUGGEN)

Oktober en november zijn paddenstoelenmaanden....

.... en de meest bekende is ongetwijfeld de vliegenzwam.  Als de bolvormige hoed uit de grond komt, is hij nagenoeg helemaal omhuld door het witte velum. Wanneer hij verder doorgroeit, scheurt het velum en wordt de hoed opvallend rood met witte stippen (velumresten). Vooral bij jonge exemplaren zijn die goed te zien. Als het erg veel regent verdwijnen die velumresten en wordt de vliegenzwam oranjerood van kleur zonder witte stippen. Dan wordt hij minder herkenbaar en kan verward worden met andere paddenstoelen. Maar dan kan je hem toch blijven herkennen aan de ring omheen de steel....en ook dat zijn nog resten van het opengescheurde velum.

Vliegenzwam in diverse groeistadia (Foto's: Karel VERBRUGGEN)

Babyboomplantdag - Zondag 13 november om 10 uur

Organisatie: Gezinsbond Dessel - Den Bunt - Wildbeheereenheid Dessel
Lokatie: Babybos, Diel, Witgoor-Dessel (t.o. Taverne "De Witte Haas")

Den Bunt serveert bij deze gelegenheid een glaasje jenever !!
Iedereen.... en dus ook alle Bunters zijn welkom !!

Reuzenzwam

De reuzenzwam is een parasitaire paddenstoel die zowel loofbomen (beuk, eik, paardenkastanje) als naaldbomen (spar, fijnspar, larix) kan aantasten. De vruchtlichamen lijken op de grond te groeien, maar het mycelium is altijd verbonden met de wortels of de stamvoet van oude bomen. Reuzenzwammen veroorzaken wortelrot waardoor de stabiliteit van de boom in het gedrang komt met eventueel windval als gevolg. Reuzenzwammen dragen hun naam met ere. De paddenstoel bestaat uit een meervoudige toef van naast en boven elkaar staande, waaier- tot half cirkelvormige hoeden met een doorsnee van 20-80 cm.

Reuzenzwammen (Foto's: Karel VERBRUGGEN)

Sint-Maartenvuur in Dessel - Donderdag 10 november om 17 uur

Alle info vind je op bijgaande flyer.
Organisatie: Wildbeheereenheid Dessel

Grote parasolzwam - Macrolepiota procera - Parasol mushroom

De grote parasolzwam is er een die je niet snel voorbijloopt. Met een hoogte van 30 centimeter en een hoed die soms ook een doorsnede van 30 centimeter haalt is het een van onze grootste paddenstoelen (ter vergelijking: de zwarte lensdop op de foto is 6 cm). Je herkent hem ook makkelijk aan andere kenmerken zoals de witte loszittende kraag aan de lange donkere steel en de donkerbruine schubben op de lichte hoed. Boven op de hoed zit een verhoging, als een heuveltje in het landschap. Als de parasolzwam nog heel jong is, is de hoed nog niet uitgespreid. Dan ziet de paddenstoel er uit als een trommelstok. Later spreidt de hoed zich uit en is dan vlak, de parasolvorm. Bij het ouder worden kan de hoed omhoog krullen.

Grote parasolzwam (Alle foto's: Karel VERBRUGGEN)

Muurvaren

Groeit op zonnige tot half beschaduwde plaatsen op droge, niet te voedselarme tot niet te voedselrijke, kalkrijke muren en rotsen. Getoonde muurvaren groeit op de met kalkmortel gemetslede schelpkalkoven te Hasselt (Nederland). Oude stadsmuren zijn vaak begroeid. De sporen worden door de wind verspreid en kunnen de ganse onderkant van de blaadjes bedekken.

Roger DAMEN.

Muurvaren - Schelpkalkoven in Hasselt (Alle foto's: Roger DAMEN)

De zeldzame kiezelsprinkhaan heeft zijn naam niet gestolen…..

De Kiezelsprinkhaan is aan een opmars bezig vanuit het zuiden. In 1998 is hij voor het eerst in België gezien, in Wallonië, en in 2009 in Vlaanderen. De soort lijkt volop gebruik te maken van de spoorwegen bij haar uitbreiding. Halverwege juli 2016 ontdekten vrijwilligers van de sprinkhanenwerkgroep van Natuurpunt, een mooie populatie Kiezelsprinkhanen langs de spoorweg in Brugge.

De Kiezelsprinkhaan is een lichtbruine tot grijze veldsprinkhaan met donkere tot zwarte onregelmatige vlekken en een duidelijk bandering in dezelfde kleur op de vleugels en de poten. Als hij tussen de kiezelstenen zit, valt hij nauwelijks op. Mannetjes bereiken een lengte van 17 tot 19 millimeter, de vrouwtjes zijn met 20 tot 33 mm iets groter.

De Kiezelsprinkhaan is een warmteminnende soort die kan worden gevonden in steengroeves, terreinen met zand en kiezelstenen zoals spoorwegen. Dit exemplaar heb ik gefotografeerd op het kerkhof in Mol.

Kiezelsprinkhaan (Foto: Karel VERBRUGGEN)