TELEVISIE

Wandeling en gezellig samenzijn bij Robert en Eliane

Zondag 24 augustus 2025

Klik op de “play-knop” om het filmpje te bekijken (Geluid aan) MP4

Behangersbij heeft haar naam niet gestolen

Behangersbijen danken hun naam aan de gewoonte van de vrouwtjes om hun nestcellen te 'behangen' met stukjes blad. Deze stukjes knippen ze zelf met hun kaken uit de bladeren van allerlei planten. Zo kan het gebeuren dat de rozenstruik in de tuin opeens in een gatenkaas verandert. Aan dit gedrag zijn behangersbijen direct te herkennen. Een bij die met een bladstukje tussen kaken en poten geklemd langsvliegt, is een behangersbij. Dit is soms te zien bij bijenhotels, waarin behangersbijen regelmatig hun nesten bouwen. Ze gebruiken soms ook bloemblaadjes om hun nesten mee te behangen.

Gewone behangersbij (Foto: Achiel CLAESSEN)

Torenvalk

Wie kent het verschijnsel niet? Langs de kant van de weg hangt een roofvogel klapwiekend stil in de lucht, speurend naar voedsel: een ‘biddende’ torenvalk. Helaas gaat het slecht met deze muizeneter. In Nederland en België is het een vrij schaarse broedvogel die is opgenomen op de rode lijst. Daarom vragen Vogelbescherming  samen met enkele andere organisaties in 2025 extra aandacht voor de torenvalk. Het ophangen van een geschikte nestkast betekent al heel veel steun…..

Torenvalk (Foto: Wim MARTENS)

Torenvalk (Foto: Roger DAMEN)

Torenvalk (Foto: Roger DAMEN)

Torenvalk (nest eieren)

Torenvalk (nest jpngen)

Beverdam Werbeekse Nete

Nu het hooi binnen is en het nieuwe gras er nog kort bij staat, is de beverdam op de Werbeekse Nete, ter hoogte van de Aberg in Retie, goed bereikbaar. Ik schat dat het verschil in waterpeil tussen stroomopwaarts en -afwaarts zo’n halve meter moet bedragen.

Marc MEEUS

Beverdam (Alle foto's: Marc MEEUS)

Merels in je tuin

Merels kan je het hele jaar door in je tuin zien. Toch hoeft het niet altijd dezelfde vogel te zijn, want merels zijn ook in ons land deels trek- en standvogels. In de winter komen veel noordelijke vogels naar ons land. De meeste merels die bij ons broeden, blijven ook hier, maar sommige trekken naar zuidelijke gebieden. Het zijn echte alleseters en ze hangen vaak rond in de buurt van voedertafels. Ze gaan er niet altijd op zitten, maar eten ook graag van de grond. Merels komen ook af op rommelhoekjes in je tuin. Je hoort ze vaak scharrelen in een bladerhoop, op zoek naar eten. Niet te veel opruimen dus! En misschien bouwt er wel eentje zijn nest in Uw tuin en kan je dagelijks luisteren naar zijn mooie liedjes.

Merels (Foto's: Karel VERBRUGGEN)

Witte kwikstaart - Motacilla alba - Pied wagtail

De witte kwikstaart is een fraaie plattelandsvogel met een zwart, wit en grijs verenpak. Deze bij ons talrijk voorkomende broedvogel heeft zijn naam niet gestolen, de lange zwarte staart met opvallend witte zijden is voortdurend in beweging. De witte kwikstaart staat behoorlijk hoog op de poten en heeft een wit gezicht met zwarte kap.
Deze trekvogel verplaatst zich zuidwaarts tijdens de wintermaanden.
Je vindt hun nestplaatsen in de vreemdste hoekjes en gaatjes terug en dit meestal in menselijke omgeving. Het zijn halfholenbroeders (vogels die graag in halfopen nestkasten broeden) zoals roodborstjes en grauwe vliegenvangers.  De nestkasten zijn dan ook deels open zodat ze de tuin goed in het oog blijven houden.

Witte kwikstaart (Foto's: Karel VERBRUGGEN)

Wie poept er midden op het pad?

Tijdens een wandeling kom je het soms tegen: een drol midden op het pad. Meestal is dat het werk van een vos. Vossen poepen namelijk graag op een plek die goed zichtbaar is: naast een paaltje, op een molshoop of midden op een bospad. Dat doen ze om hun territorium te markeren. De uitwerpselen hebben een grote variatie in kleur, vorm en afmeting. Dat komt omdat vossen een zeer divers dieet hebben. Opgedroogd krijgen ze een grijze tot witte kleur.

Vos (Foto's: Roger DAMEN)

Duizendblad – Achillea millefolium – Yarrow

Duizenblad is een inheemse soort en komt vrij algemeen voor. Het is een mooie, kruidachtige plant met zachte, varenachtige, decoratieve bladeren. Duizendblad dankt zijn naam aan de geveerde bladeren, die ieder op zich weer bestaan uit vele kleine blaadjes (zie middelste foto).
De plant is geurend en lokt bijgevolg heel wat insecten. De bloei duurt van juni tot november (en soms zelfs december). De bloei bestaat uit platte schermen met kleine witte en soms ook roze bloempjes. Bijgaande foto’s zijn gemaakt langsheen het Buntpad, op het ruige terrein naast de Witte Neet.

 Duizendblad (Foto's: Karel VERBRUGGEN)

Wit oorzwammetje

Er bestaan verschillende soorten oorzwammen, die lastig uit elkaar te houden zijn. Oorzwammen zijn relatief klein en hebben geen steel. Hun sierlijke hoed heeft de vorm van een oortje. Net als de meeste paddenstoelen houden ze van vochtige omstandigheden en groeien ze op dood hout. De meest voorkomende is het wit oorzwammetje, dat overigens lang niet altijd wit is. Ze verkleuren ook naar wasgeel, lichtbruin of beige. Je kunt het in ons land vooral zien in de herfst, van ongeveer september tot november, maar soms ook al vanaf augustus en tot in december als het weer zacht en vochtig blijft.

Wit oorzwammetje (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Wit oorzwammetje (Foto: Achiel CLAESSEN)

Bont kroonkruid - Securigera varia - Crownvetch

Roze, wit en paars… bont kroonkruid doet zijn naam alle eer aan! Deze prachtige bermplant is een uitbundige bloeier en het is dan ook een feestje als je deze schoonheid in de zomer tegenkomt.
In de zuidelijke landen bloeit het talrijk in de bermen. Bij ons is de soort vrij zeldzaam. De plant lijkt zich wel steeds meer uit te breiden, waarschijnlijk dankzij het opwarmende klimaat.

Bont kroonkruid (Foto's: Karel VERBRUGGEN)

Rosse woelmuis - Myodes glareolus - Bank vole

De rosse woelmuis (kop-romplengte 80-135 mm en gewicht 12-40 g) is gemakkelijk te herkennen aan haar rossige vacht, de duidelijk zichtbare oorschelpen en de relatief grote ogen. Ze heeft, in vergelijking met de andere woelmuizen, een vrij lange, tweekleurige staart.
De rosse woelmuis heeft een voorkeur voor loofbossen met een dichte ondergroei, maar kan in zeer uiteenlopende biotopen leven als er voldoende bodembedekking is en er een paar bomen of struiken in de buurt zijn.

Rosse woelmuis (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Rosse woelmuis (Foto: Achiel CLAESSEN)

Nep-website van "Den Bunt" is verwijderd !!

Op 24/11/2024 kregen we onderstaand bericht van Isabella Van de Velde om te melden dat er een valse website van onze vereniging gelanceerd was. Isabella heeft daarna onmiddellijk het nodige gedaan bij de bevoegde instanties om dit te melden..... en vandaag laat zij weten dat Google nog steeds melding maakt van deze valse versie.... maar de link is verwijderd zodat niemand er nog naar toe kan.
Dat is dus goed nieuws. Bedankt Isabella !!  

Let goed op !! - Er is een nep-website van "Natuurvereniging Den Bunt"

Van Isabella Van de Velde kregen we een bericht dat er een nep-website van Natuurvereniging Den Bunt bestaat, compleet met alle gegevens van onze vereniging en zelfs de gegevens van drie van onze bestuursleden (wel met valse gegevens en  foto's !!) 
Erger nog: - via een knop "Donate now" probeert men bezoekers te overhalen onze vereniging te steunen en een gift te doen. Wees dus voorzichtig en ga hier dus zeker niet op in !!

Deze website lijkt evenwel helemaal niet op die van onze blog zodat je ze zeker zal herkennen als je er toch zou op inloggen . Voor wie inlogt via "Google" :

- https://www.denbuntvzw.be/  is de juiste link

- https://natuurverenigingdenbunt.org/  is de foute link

Klik op onderstaande afbeelding als je ook de valse pagina wil bekijken

Kinderen gaan op oma- en opakamp in woonzorgcentrum Alfons Smet Residentie te Dessel

“Fantastisch, je voelt je weer helemaal opleven”

(Uit: Het Nieuwsblad online – Woensdag 13 augustus 2025)

Dessel. De zomerzon brandt, maar in de tuin van Alfons Smet Residenties zorgt een verrassingsijsje voor de nodige verkoeling en blije gezichten. Kinderen komen naar het woonzorgcentrum voor een bijzonder kamp waarbij ze alle bewoners oma of opa mogen noemen. Want in de feeërieke achtertuin vindt een uniek ‘Oma- en Opakamp’ plaats. Terwijl kinderhanden en gerimpelde handen samen vogelhuisjes beschilderen, smelten niet alleen de ijsjes, maar ook de harten van de bewoners.

Klik op onderstaande afbeelding om het volledige artikel te lezen.

Ringpootroofvlieg  (Tolmerus cingulatus )

De ringpootroofvlieg is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen en is 10-15 mm groot.  Het is een warmbruine roofvlieg, dijen zwart met een rode streep op de achterzijde en aan de voorzijde een lichte vlek vlak voor de top. Poten zijn zwart met opvallende oranje of roodachtige ringen (vandaar de naam "ringpoot").   De soort zit vaak dicht bij de grond op grashalmen, kruiden en struiken bij bosranden, op heidevelden en schrale graslanden op zandgrond. Vrij algemeen te vinden op  zandgronden. Vliegtijd eind juni tot begin oktober.

Knopsprietje

"Knopsprietje" is een informele Nederlandse naam die meestal verwijst naar een sprinkhaan met knotsvormige sprieten. De term is niet wetenschappelijk, maar wordt vaak gebruikt voor bepaalde soorten sprinkhanen.

Kenmerken van een "knopsprietje" (zoals de naam suggereert):

• Sprieten met verdikte uiteinden ("knotsvormig")
• Vaak klein en onopvallend groen of bruin
• Komt voor in graslanden, bossen of tuinen
• Geen officieel erkende soortnaam, maar eerder een volksnaam

Onderstaande foto heb ik gemaakt op de Schansheide, een zandwinningsgebied van Sibelco (niet zo ver van de fabriek) dat nu deels omgevormd is tot toegankelijk natuurgebied.

Knopsprietje (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Er zijn meerdere soorten “blauwtjes”…..

Als je regelmatig wandelt in de natuur, dan kom je ze vaak tegen: de diverse vlindersoorten “blauwtje”.
De mannetjes van de meeste soorten vallen op door de blauwe bovenkant van de vleugels, de vrouwtjes zijn vaak meer bruinig van kleur. Het fel blauw gekleurde Icarusblauwtje valt het meeste op, maar ook het veel voorkomende boomblauwtje heeft zijn naam niet gestolen.
Van sommige soorten is evenwel ook het mannetje bruin en die wordt dan ook “bruin blauwtje” genoemd. Deze soort was in het verleden vrij zeldzaam maar is de laatste jaren terug toegenomen en (plaatselijk) vrij algemeen.
En dan is er ook nog het heideblauwtje. Het  is een schaarse standvlinder die leeft op heidevelden met voldoende variatie.

Icarusblauwtje (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Boomblauwtje (Foto: Roger DAMEN)

Bruin blauwtje (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Heideblauwtje (Foto: Wim MARTENS)

Dove heidelucifer

Je vindt de dove heidelucifer op droge heide, in schraallanden en stuifzanden, direct op de grond maar ook vaak op rottende boomstronken, mits deze niet teveel in de schaduw liggen. Als je goed zoekt, zal je hem altijd wel vinden, want hij is niet zeldzaam en onmiskenbaar met zijn rode kopjes. Toch is deze korstmossoort  gemakkelijk te verwarren met de rode heidelucifer.

Dove heidelucifer (Foto's: Karel VERBRUGGEN)

Wandeling + gezellig samenzijn aan vijver Robert en Eliane (Gierle)
Zondag 24 augustus 2025

U heeft de omzendbrief ongetwijfeld reeds ontvangen.
Samenkomst om 13 uur (ipv 14 uur zoals vermeld op kalender)
Vooraf inschrijven kan tot woensdag 20 augustus
Kostprijs: 10 € / per persoon (Hapje en drankje)
Bellen naar ANNY en Charlie SLEGERS (014/37.14.58  of 0472/58.49.45) na 17 uur

Klik op onderstaande afbeelding om de omzendbrief nog eens na te lezen.

Kattenstaart – Lythrum salicaria – Purple loosestrife

De Grote kattenstaart is een vrij makkelijk te herkennen soort van natte ruigten en oevers. Het is een middelhoge tot zeer hoge plant met paarse, soms vertakte bloempluimen die oevers en ruigten heel kleurrijk kan maken. De bloemen staan schijnbaar in kransen en de bloemblaadjes zijn typisch verkreukeld. Die bloei begint overigens pas in de zomer. De bladeren zijn smal lancetvormig.

Grote kattenstaart (Alle foto's: Karel VERBRUGGEN)