Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Maurits Vander Cruyssen
Pieter Gorus
Pieter Gorus


Pieter Gorus


Pieter Gorus
Hij brak deze studies na twee jaar af en begon toen resoluut aan een kunstopleiding aan de Dendermondse Academie voor Schone Kunsten, waar hij onderricht kreeg van Jacques Rosseels, Isidore Meyers en Ferdinand Willaert. Hij maakte er kennis met Herman Broeckaert met wie hij in die tijd samen het Scheldelandschap exploreerde. Pieter Gorus huwde op 16 mei 1910 te Sint-Joost-ten-Noode met Henriette Charlotte De Wilde en vestigde zich in de Nachtegaalstraat te Dendermonde. Drie van hun acht kinderen (Stephan, Albert en Ernest) maakten later op hun beurt naam als kunstenaar. In 1914 verliet het jonge gezin het door het Duitse leger geteisterde Dendermonde en vestigde zich tijdelijk in het landelijke Overmere-Donk.
Enige tijd later koos Pieter Gorus definitief voor een woning met ruim atelier op Zele-Dijk. Hij zou er zich ontwikkelen tot een kwaliteits- en succesvol landschapschilder, van wie de realistisch en impressionistisch geschilderde werken zowel in binnen- als buitenlandse tentoonstellingen lovende kritieken kregen. Hij illustreerde daarnaast ook diverse boeken, ondermeer die van zijn vriend Karel Van de Woestijne. Pieter Gorus werd in 1908 benoemd tot leraar lijntekening aan de Dendermondse academie. Omwille van een oogkwaal diende hij op 5 januari 1925 zijn ontslag in. In diezelfde periode was hij ook als tekenleraar bedrijvig in de Dendermondse Stadslagere Jongensschool. Op 14 mei 1941 kwam hij tengevolge van een aanrijding om het leven.
Maurits Vander Cruyssen
Maurice Vander Cruyssen
Maurits Vander Cruyssen was een tijdgenoot van Pieter Gorus, Jan Maes, Leo Spanoghe en Herman Broeckaert en schilderde vooral impressionistische landschappen doorheen de seizoenen, met molens, boerderijen, kerken en kapelletjes, de Schelde, de boten en sloepen in het Vlotgras, enz. Hij was zeker sedert 1895 werkend lid van de ‘Kunstgilde van de Stad & het Land van Dendermonde’, later bekend als de ‘Dendermondse Kunstkring’. Hij schilderde doorheen de jaren menig kwaliteitsvol werk, maar streefde er nooit naar een artistieke carrière uit te bouwen ten nadele van zijn professionele collega’s kunstschilders.
Franz Courtens

Franz Courtens

Franz Courtens

Franz Courtens

Franz Courtens

Baron Franz Courtens


Jan Verhas
Jan Verhas: Breakwater
Jan Verhas: Op de golfbreker
Jan Verhas

Jan Verhas
Jan Verhas (Dendermonde, 9 januari 1834 - Schaarbeek, 31 oktober 1896) was een Belgisch kunstschilder. Hij wordt beschouwd als de grondlegger van de Dendermondse School.
Hij was de jongere broer van de schilder Frans Verhas (1832-1894). Hij studeerde aan de academie van Dendermonde en Antwerpen. Hij ontving de Prix de Rome in 1860 waardoor hij van de Belgische Staat een reis naar Venetië aangeboden kreeg.
Hij is bekend omwille van zijn schilderijen van landschappen, portretten, marines. Hij was tevens een genreschilder. Te midden van grote evoluties in de Franse en Belgische schilderkunst bleef hij aandacht geven aan het realisme van het detail.
Hij woonde vier jaar in Binche waar hij in het huwelijk trad en verhuisde dan naar Brussel. Hij werd er bekend voor zijn portretten van kinderen van de Belgische bourgeoisie, in een academisch gevormde stijl gemengd met een natuurlijk gevoel.
Hij was regelmatig te zien in de Salons van zijn tijd. Hij schilderde soms vrij grote composities, zoals "Op de golfbreker" (Stedelijke Musea, Dendermonde). Hij won een medaille tweede klas tijdens het Parijse salon in 1881 en een gouden medaille op de Wereldtentoonstelling in 1889.
Op oudere leeftijd verbleef hij veel in een villa op de zeedijk van Heist. Uit die periode stammen veel schilderijen van het strandleven, scènes in de duinen en verschillende marines.
Hij werd ridder van het Légion d'honneur in 1881.
Werken van hem zijn te zien in het Museum voor Schone Kunsten (Gent), het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten (Antwerpen) en het Belfort van Dendermonde, musea in Elsene en Luik, en het Sincfala Museum Knokke-Heist.
Frans Vinck

Frans Vinck
Gaspar Franciscus Hubertus (Frans) Vinck (Antwerpen, 14 september 1827 - Berchem, 17 oktober 1903) was een Belgisch kunstschilder.
Levensloop
Hij studeerde aan de Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen, onder anderen bij Jozef Dyckmans. In 1846 nam hij voor het eerst deel aan een tentoonstelling, het Driejaarlijks Salon in Antwerpen. In 1850 en 1852 nam hij deel aan de Prix de Rome voor Schilderkunst zonder echter tot de laureaten te behoren. Omstreeks 1866 werd hij nog privé-leerling bij Henri Leys, wiens stijl hij sindsdien nabootste.
Hij was professor aan de Academies van Antwerpen en Dendermonde. In Dendermonde was Franz Courtens één van zijn leerlingen. Hij reisde in Frankrijk, Italië en het Nabije Oosten.
Vinck schilderde bijbelse taferelen, historische taferelen die vaak gesitueerd zijn in de Middeleeuwen of de Renaissance en portretten.
Verzamelingen
- Antwerpen, Kon. Museum voor Schone Kunsten : "De eedgenoten bij Maghareta van Parma" (1872)
- Antwerpen, Kathedraal, de Kruisweg (samen met Lodewijk Hendrix)
- Antwerpen, Stadhuis, één van de plafondschilderingen in de Raadzaal ("De geesten van de Beeldende Kunsten worden gekroond door de Faam") en kleinere decoraties.
- Antwerpen, Atheneum : decoratieve schilderingen die allegorieën voorstellen (ca. 1893)
- Luik, Museum
- Philadelphia, Museum


4 reacties op dit bericht
Brasil Cacau Keratin Treatment Kit
30000 a year is how much an hour
Christmas theme loose pants
Branding agency jakarta