Naar de inhoud

mijnhebbedingetjes

seniorennet.beseniorennet.be

zul je er zijn









 

Zul jij er zijn

Zul je er zijn

om mijn verdriet de delen

om de pijn de stelen

Zul je er zijn

in mijn dagen van

onmacht

Van

onwetendheid

Van

twijfel

Zul je er zijn

in de momenten van

stilte

Van

eenzaamheid

Van

treurnis

Zul je er staan

op de momenten van

duisternis

Van

koude

Van

verbitterdheid

Zul jij er zijn

wanneer ik mijn dagen zie

vergaan in

het bodemloze

van de aarde

Wanneer ik merk

hoe ver de horizon

van mij verwijderd is

En wanneer ik mijn

lichaam verlaten zal

om mijn ziel voor altijd

los te laten

zodat ik

datgene wat mijn

verbitterde lichaam

steeds benaderde

niet meer aanraken zal


 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sleeples2 om 20:50 1 reactie Reageer op dit bericht

Waar men het niet durven over hebben











Wie weet wie en hoe men het

predicaat vriendschap verdienen kan

Is er wel een persoon die het

verdient om het predicaat vriend opgespeld de krijgen

Want las en lees zovaak wat vriendschap zeggen wil

Maar is er wel iemand die vriend kan neerschrijven blindelings

zonder aandacht de spenderen aan het zichtbare

Is er wel ooit een iemand die voor honderd procent

afgaat op het onzichtbare en het zichtbare ontwijkt

met een omehaal

omdat diegene weet heeft van de goedheid van de ander

Is er zo iemand die tegen iedereen kan zeggen

Jij bent mooi zoals jij bent

Daar heb ik mijn twijfels rond

En zolang dit niet kan is er niemand die het verdient

het predicaat vriend toegewezen te krijgen

Hoe hij of zij zich ook mogen opstellen tegenover mij

Ik hou van iedereen maar ben wel eerlijk

niet iedereen wens ik als vriend, dat zullen ze dan ook weten

Ik laat mij niet leiden, verleiden

Ik zie niet de schoonheid net zomin de rijkdom

wat de ander uitstraalt

Ik laat mij niet omkopen, niet bestoefen

Want ik ken mijn eigen capaciteiten

mijn eigen kunnen

Ben ver van volmaakt, ver van compleet

Kom nog veel te kort om mijzelf het predicaat vriend

op de spellen

Want ik ben evengoed een mens met zijn eigen gebreken

en zijn eigen foutjes

Sommige grote, en sommige kleintjes

Maar een fout is en blijft een fout

Dus nee

ik kan dan wel schrijven over vriendschap

Wat het zeggen wilt, of hoe het eruit ziet

Maar ik weet eveneens dat ik nooit

de volledige inhoud van vriendschap verwoorden kan

Want hoe zou ik dit kunnen

wanneer ik zelf nog niet voor de honderd procent

puur kan zijn en zuiver van gedachten








 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sleeples2 om 20:40 1 reactie Reageer op dit bericht

een stukje nostalgie















Een stukje nostalgie

 

In het gerimpeld gelaat ligt de tijd

stilzwijgend toe de kijken naar het verleden wat

langzaam samenvloeit met het heden

 

Een spoortje nostalgie

een teken van heimwee

en enkele tranen van spijt omtrent al datgene wat

achterbleef zonder genomen de worden

 

Het verleden smelt niet zomaar weg

Het is ook niet tastbaar

En toch draagt ieder mens zijn eigen verleden

met zich mee

 

In beelden

in woorden

in daden

In datgene wat ze werden

of net niet werden

In een briefje

een ansichtkaartje

In een scherfje

een restje

En in nog zoveel andere

kleine onbenulligheden

zit het verleden wat men niet zomaar

kunnen achterlaten

 

Gekrast in een boomstam

neergeschreven met onuitwisbare inkt

op het schoolbord

Verborgen achter een steen van een muur

van een of ander oud gebouw

daar ligt vaak nog een stukje oudheid

“zeg maar” opgeborgen

 

Het is een zanger

wat het vaak bezingt

Een dichter

wat het vaak beschrijft

Een schilder

die er vaak een schilderij van maakt

En dit zijn nu die momenten van nostalgie

waar men ons niet kunnen vanaf wenden

zonder er even bij stil te staan

dat de tijd snel voorbij raast

als die vogel daar hoog in de lucht 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sleeples2 om 00:17 Reageer op dit bericht

liefde is als...........









Liefde is als……………

 

Het spel van de liefde

Is als een beeldhouwer

Die uit een robuuste steen

Een prachtig

Zeg maar bijna levend beeld tevoorschijn

Tovert

 

Liefde is als een zanger

die zijn vertederend woorden

tevoorschijn laten komen

doorheen de stem van zijn gedachten

 

het is als een stilstaande

waterplas

waarin jij kunt kijken naar je eigen gezicht

en opmerkt dat jij daar niet alleen staat

want liefde is steeds een deel van dit leven

je moet er alleen soms open voor staan

en niet enkel die waterplas moet je zien

maar wel een oceaan aan mogelijkheden

 

het spel wat liefde word genoemd

is het spel van dat kind in de zandbak

die zijn schopje en zijn emmertje deelt  

met een ander kind

en lacht wanneer het ziet

hoe een torentje ineenstuikt

om dan vol overgave een nieuwe toren

te maken

 

liefde is dat ook

het is steeds na elke tegenslag

opnieuw beginnen

niet opgeven

niet laten rusten

want liefde dat moet je leren

accepteren in al zijn vormen

en al zijn faciliteiten   

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sleeples2 om 00:13 Reageer op dit bericht

ik zoek achter dat ene woord









Ik zoek achter dat ene woord

 

Ik dracht tevergeefs

woorden aaneen de rijmen

wat onze liefde voor elkander

kunnen verwoorden

Maar kom steeds tot dezelfde slotzin

Liefde kun je niet neerschrijven

Liefde is niet aaneen de rijmen

in een of ander doodgewoon gedicht

waarvan de woorden reeds miljoenen malen zijn

gebruikt

“en wie weet zelfs misbruikt”

 

Ik dracht steeds naar nieuwe woorden

de zoeken

maar vind ze niet

Want woorden kun je niet zomaar verzinnen

alsof het gewone letteren zijn

die niets de beduiden hebben

En waarmee men mogen

goochelen naar eigen believen

 

Ik zou een hommage willen schrijven 

naar de liefde gericht  

de liefde die wij bedreven

langgeleden

Een hommage naar het geluk

wat wij ooit mochten delen

met elkander

Een hommage naar dat kleed

dat bedsprei

waaronder wij samen weggedoken lagen

de wachten

tot zelfs de nacht zich kwam nestelen

in onze harten

 

En steeds zou ik willen woorden

aaneen rijgen

die rijmen op liefde

Maar liefde

liefde kun je niet laten rijmen

op het gevoel wat zoveel meer zeggen zal

wanneer het zwijgt

 

Dus kwam ik tot de slotzin

dat ik dan nog liever een piano stukje

zou willen maken

Een stukje muziek waar wij dan samen

op konden dansen

tot de zon ons opneemt

alsof wij enkel bestonden uit

kleine stofdeeltjes die samen smolten

tot een geheel

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door sleeples2 om 00:11 Reageer op dit bericht

liefde als----

Laat de liefde als motregen zijn:

Zoals die kleine druppeltjes

die een rivier doen overstromen.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door sleeples2 om 01:18 Reageer op dit bericht

't is goed











Het doet goed

te weten dat er ergens iemand aan je denkt

het doet goed

te weten dat er ergens iemand blij is met je groet

het doet goed

om de weten dat er steeds iemand wacht tot jij even

binnen walst

 

‘t is goed om weten

dat er iets is wat je delen kan

met een ander

‘t is goed om te weten

Dat er ergens iemand accepteert

Wat jij voor de ander doet

’t is goed om weten

Dat iemand jou ontvangt met een blijde lach

Al zag je hen nog nooit

 

 

·         al ken ik je niet
weet ik niet wie je bent
al zag ik jou nog nooit
hoorde ik nog nooit je stem
toch dit klein en eenvoudig wijsje
er is er een wat denken zal aan jou
iemand klein maar oprecht
iemand ver weg maar in het echt
want er is er een wat steeds zal denken aan jou
en dat is een reden om elke dag weer door de gaan
want al ken je hem niet
weet je niet wie hij is
want al zag je hem nog niet
weet je niet wat hij zegt is het goed of mis
weet dat hij denkt aan jou
en dat is reeds meer dan voldoende

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door sleeples2 om 01:13 Reageer op dit bericht

ze leeft in het verleden












Ze leeft in het verleden

 

Ze spreekt te taal van lang geleden

in het heden nog steeds uit

Met handen die bewegen

als een reiger in het riet

zingt zij nog steeds dat lied

als was het een steeds wederkerende

Dageraad

 

Waar men mochten joelen en juichen

om het pas gezaaide koren

Waar men mochten jubelen en vrolijk wezen

om het pas geploegde land

waar morgen vers graangewas

welwillig bloeien zou

 

Ze vertelt vandaag nog steeds

hetzelfde verhaal

van honderd vijftig jaren geleden

alsof het pas gisteren was

Met handen die bewegen

als het deinende water in de rivier

 

Waar men mochten waden

en bootjesbaden

Waar men mochten duiken

tot op de bodem

en proestend van blijdschap

weer opduiken

 

’t is zolang geleden

dat onbezonnen verleden

maar voor haar nog levendiger

als nooit tevoren

Want al is haar gezicht getekend

door de jaren

haar haren grijs

het beeld wat zij toen opnam

bleef eeuwig verder draaien

 

 



Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door sleeples2 om 01:09 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van mijnhebbedingetjes

↑ Terug naar de berichten