De christen, vriend van de armen

Bidden op jouw manier

In het leven van Mozes volgens een joodse volkstraditie komt een opmerkelijke passage voor.

Mozes ontmoet in de woestijn een herder. Hij brengt de dag samen met de hrder door en helpt hem bij het melken van zijn schapen.

Aan het eind van de dag ziet hijdat de herder de beste melk die hij heeft in een houten nap giet, die hij op enige afstand op een platte steen plaatst. Dan vraagt Mozes hem waar dat voor dient, en de herder antwoordt: “Dat is de melk voor God.” Mozes snapt het niet en vraag wat hij bedoelt.

De herder zegt: “Ik neem altijd de beste melk die ik heb om die aan God te offeren.” Mozes die veel meer verstand heeft dan de herder met zijn naïeve geloof, vraagt hem: “En drinkt God die op?” “Ja”, antwoordt de herder, “dat doet hij”. Dan ziet Mozes zich verplicht de arme herder voor te lichten, en hij legt hem uit dat God, omdat Hij zuiver geest is, geen melk drinkt. Toch is de herder er zeker van dat Hij dat wel doet, en zo redetwisten zij een poosje. Het loopt hierop uit dat Mozes tegen de herder zegt dat hij zich achter de bosjes moet verbergen om te zien of God inderdaad de melk komt opdrinken.

Mozes gaat dan de woestijn in om te bidden. De herder verbergt zich, het wordt nacht en in het maanlicht ziet de herder een klein vosje uit de woestijn komen aantippelen; het kijkt rechts, het kijkt links en gaat recht op de melk af, likt die op en verdwijnt weer in de woestijn.

De volgende morgen vindt Mozes de herder helemaal ontdaan en terneergeslagen.

“Wat is er aan de hand?”, vraagt hij. De herder zegt: “U had gelijk, God is zuiver geest en Hij heeft mijn melk niet nodig.” Mozes is verbaasd. Hij zegt: “Je zou blij moeten zijn; je weet nu meer van God dan eerst.”

“Dat wel”, zegt de herder, “mar het enige wat ik kon doen om mijn liefde voor Hem tot uitdrukking te brengen is mij nu ontnomen.” Mozes begrijpt wat hij zeggen wil. Hij trekt zich terug in de woestijn en bidt met aandrang. In de nacht spreekt God tot hem in een visioen: “Mozes, je hebt verkeerd gedaan. Het is waar dat Ik zuiver geest ben. Maar toch heb Ik de melk die de herder mij offerde altijd in dank aanvaard als het bewijs van zijn liefde, maar omdat Ik als zuivere geest die melk niet nodig had, deelde Ik hem met dat kleine vosje, dat zo dol is op melk.”

Wij laten ons vangen

Om een klein aapje te vangen stop je wat lekkers in een fles. De aap grijpt door de hals van de fles en houdt de lekkernij in zijn vuist geklemd. Zo krijgt hij zijn pootje niet meer vrij. Want hij wil de fles van zich afschudden en toch zijn buit niet loslaten.

Mensen laten zich even gemakkelijk vangen. Het principe in precies hetzelfde. Ze willen grijpen en bezitten, zonder los te laten. Ze verlangen vrij te zijn en hoeven daarvoor alleen maar hun hand te openen en de gegrepen buit prijs te geven. Ze beseffen niet dat wanhopig grijpen en vasthouden hen onvrij maakt.

U en ik, wij allemaal, springen hopeloos in het rond, met aan onze armen ontelbare flessen, en intussen lachten we om die domme aap, met die éne fles om zijn pooit.

Karel Staes.

NOOD AAN ZELFAANVAARDING

Ik mag 'half' zijn
"Eén van de grote stellingen vandaag is: 'The sky is the limit'. Je kunt en je moet je grenzen voortdurend verleggen.
Een sportmanifestatie zonder nieuwe records is niet interessant.
De moderne mens wil wel altijd zijn grenzen verleggen, maar hij botst daarbij op zijn eigen grenzen: zijn gezondheid, financiële mogelijkheden, de anderen...
Het kan een uitdaging zijn vandaag je eindigheid opnieuw wat meer onder ogen te zien.
"Ik kan niet alles, maar dat hoeft ook niet. Ik moet alleen maar mijn eigen plek invullen."
Deze zelfaanvaarding kun je moeilijk alleen bereiken.
Het helpt als er mensen rondom je staan voor wie je hun schat bent.
Gelovigen vinden steun in het geloof dat ze een parel zijn in Gods hand.
Deze ervaringen van 'je mag er zijn zoals je bent' maken het gemakkelijker om je leven zoals het is op je schouders te nemen en om je leven te willen leven op de plaats waat je staat."

Marc Desmet en Ria Grommen

NOOD AAN BEWUSTWORDING

Ik ben minder vrij dan ik denk.
"In het hoofd van mensen heeft vrijheid alles te maken met je eigen baas zijn, tot niets verplicht worden en aan niemand verantwoording moeten afleggen.
Deze absolute zelfbepaling wordt hoog ingeschat.
Maar tegelijkertijd word je voortdurend bestookt met beelden van hoe jij er als mens moet uitzien.
Doe je dan wel wat je zelf wil?
Denk aan de vele eisen die vrouwen op zich voelen drukken.
Je moet er aantrekkelijk uitzien, een succesvolle job hebben, een goede relatie, schatten van kinderen, een design interieur, naar fitness gaan...
Vrouwen hollen zichzelf letterlijk te pletter om aan dit beeld te beantwoorden, anders voelen ze zich mislukt.
Doe je als vrouw dan nog wat je zelf wil?
Deze impliciete normen zijn bovendien tegenstrijdig.
Op het werk moet je assertief zijn, thuis minzaam.
Deze tegenstrijdige eisen maken het onvermijdelijk dat je altijd wel ergens in de fout gaat en het gevoel hebt van altijd tekort te schieten.
"Wat ik ook doe, er is altijd wel iemand die het niet goed vindt."
Het wordt hoogtijd dat wij inzien dat wij helemaal niet zo vrij zijn en vaak verlamd worden door 'de blik van de ander'."