Vriendschap is een prisma met vele kleuren

Ik wou dat ik de zon was
dan zag ik je iedere dag dan wist ik
wat je deed en of je ook wat in mij zag
nu zie ik je niet iedere dag zelfs niet
een week maar een ding zal ik nooit
vergeten dat is de blik waarmee je
naar me keek....

Was ik een boom
zo stoer en sterk,
dan zou ik de stormen
des levens doorstaan.
Echter, ik ben maar een
dun en buigzaam twijgje

Een moment van stilte...
genieten we van de rust
voel hoe je me
met je ogen kust

De volmaakte stilte
Urenlang
kan ik er naar luisteren
Onweindig veel hoor ik je
zonder woorden fluisteren

Hoor hoe je de woorden
aan elkaar zit te rijgen
Tot de mooiste klanken
in het lied van het zwijgen

Het mooie van je ogen...
Is dat ze me mogen...
Als ik ze zie glinsteren en sprankelen
Brengt me dat meteen aan 't wankelen

If you love someone...
draw a circle round
his of her name
not a heart...
because hearts
can be
broken
and circles
never end

I send you a letter
From me to you
This time it's realy over
I think that would be better

I love you..
You don't have to love me
Just open your eyes
Then you will see

Think about tomorrow
Forget about the past
It will all be over soon
Away is the sorrow

Believe in youself the whole time
Than can you say...
That special girl
Was never mine!

Ik luister naar het fluisteren van de bomen
En zie de dichte ogen van de nacht
en dingen die de muren mij vertellen
Terwijl ik stilletjes huilend naar je smacht

Vroeger toen ij nog niet in mijn leven was
vond ik in de stilte mijn rust
Nu is de stilte mijn grootste vijand,
die vlijmscherp op mijn hart rust

De eersten
zullen de
laatsten zijn

Mijn hart
wordt gezuiverd
van alle hoop

Het licht
zal ik doven
voor de duisternis

De schreeuw
die met mij
wegsterft in het niets

De wanhoop
die het hef
in handen neemt