Foreign White .. Worden graag geaaid en geknuffeld ....

De Harzer Fuchs
is een levendige en leergierige hond

In de schaduw van het Harz-gebergte en het Ijzeren Gordijn van weleer heeft de Harzer Fuchs, tot op de dag van vandaag zijn taken als veedrijver en schaapshoeder verricht. 

     

In het oude Europa was het in bepaalde streken gebruikelijk dat boeren hun schapen of ander vee toevertrouwden aan een herder. Deze herder trok met een grote kudde naar geschikte weidegronden. Vaak bleef hij dagen of zelfs weken lang weg. 

 

Deze kudden bestonden uit honderden dieren. Om de orde te kunnen handhaven zijn snelle en standvaste honden nodig met een enorm uithoudingsvermogen. De herder werd voor zijn eenzame arbeid betaald door de boeren. Hoe groter zijn kudde, hoe meer hij verdiende. Zijn inkomen was dus voor een belangrijk deel afhankelijk van de prestaties van zijn honden, want zij moesten de kuddes veilig voortdrijven en de verliezen onder het vee beperken.

 
  
Hoe ver de geschiedenis van de Harzer Fuchs teruggaat is niet meer na te gaan. Het is in ieder geval bekend dat er al eeuwenlang bepaalde typen herdershonden met de kudden meetrekken. Qua uiterlijk verschillen de soorten herdershonden veel van elkaar, maar wat ze gemeen hebben, is een sterke hoeddrift. Vroeger werden deze honden alleen op werkeigenschappen geselecteerd. Het uiterlijk was van ondergeschikt belang en de verschillende typen honden werden regelmatig door elkaar gefokt. De kwaliteit waarmee ze hun taken uitvoerden was – en is – echter zo hoog dat er geen sprake kon zijn van lukrake kruisingen of bastaarden, maar van een weloverwogen selectie.

 

De Harzer Fuchs is een levendige en leergierige hond. Wat het laatste betreft, kan hij zich meten met de rassen die om hun leergierigheid faam hebben verworven, zoals de Border Collie en de Australian Cattledog. De Harzer Fuchs is ook bijzonder volgzaam: hij zal je nooit uit het oog verliezen.... dat zie je in het hieropvolgend filmpje ... Voor de kijklustigen onder jullie vergeet het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit te bekijken é ...knipoogje ...

En deze volgzaamheid is toch wel erg opmerkelijk. Het is geen aangeleerd kunstje, maar een natuurlijke bereidheid om voor je te werken. Hij gehoorzaamt makkelijk en dat maakt hem geschikt bij kinderen.
 
  

Zelfs kleine kinderen kunnen eenvoudige dingetjes van hem gedaan krijgen en worden niet stelselmatig genegeerd. In principe zou hij naast zijn oorspronkelijke werk bij de kudde ook uit kunnen blinken bij gehoorzaamheidstraining, behendigheid of flyball. Zijn werklust verlangt ook dat er dat met de hond gedaan wordt. 

  

Dagelijks een uurtje onverdeelde aandacht waarin met hem uitdagende dingen gedaan worden, is eigenlijk een vereiste.In huis zijn ze vrij rustig, mits ze zich buiten af kunnen reageren. In dit verband is het wel aan te raden om buiten met ze te spelen en om dat binnenshuis niet te veel te stimuleren. Ze kunnen eindeloos aan de gang blijven, maar een beetje structuur aanbrengen doet wonderen. Het is inherent aan de aard van de echte herdershond.

 

EEN DING IS ZEKER: HET IS EEN PRACHTIGE HOND WAAR JE VAN ALLES MEE KUNT ONDERNEMEN

Veel liefs ...    .. Miryam

Paardentractie ....Een wei slepen , een rijbaan vlakken of hout uitslepen ..

 


“Er is geen grens aan wat we een paard kunnen leren,
er is alleen een grens aan onze intelligentie om het hem uit te leggen”. Uitspraak.
“Het trekdier komt terug in het straatbeeld en op de akkers. Onze kinderen zullen elkaar straks niet meer aftroeven wie de meeste automerken (her-)kent, maar wie de meeste paardenrassen kent !! 


  

“Het duurt niet lang meer of we krijgen te maken met een enorm tekort aan goede instructeurs en opleidingsmogelijkheden voor al die mensen die met paarden willen leren werken“We moeten oppassen dat we als BD boeren niet opnieuw het imago van geitenwollensokken-club over onszelf afroepen.

 


Voor veel mensen is het werken met paarden toch iets uit grootmoeders tijd. Mét de herintroductie van het werkpaard moeten we meteen onderstrepen hoe modern, schoon en efficiënt dat eigenlijk is


 


Ziehier een prachtig stukje ambacht uit deze tijd ... geen sporen van tractoren , geen diepe putten met staand water ... wat kan het toch prachtig zijn !!knipoogje ... Vergeet het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dat aan te klikken hé
 

Het evenement Pferdestark is dit jaar meer dan ooit het trefpunt voor de paardentractie geïnteresseerde. Er wordt meer moderne paardgetrokken apparatuur gedemonstreerd dan ooit tevoren en ook het bezoekersaantal overtrof dat van de eerdere edities.


 


De Nederlandse liefhebbers hebben het evenement ook vast op de agenda staan, meer en meer krijgt Pferdestark dan ook het karakter van een reünie. 


 


“Of je nou hobbyist bent of prof., als je denkt dat paardentractie iets voor jou is, moet je er niet langer over blijven dromen, maar gewoon beginnen.           
Een wei slepen of rijbaan vlakken, mest rijden of hout uitslepen; er zijn legio toepassingen te bedenken die met weinig kosten zijn op te starten. Investeren kan later altijd nog


 


“Werken met paarden is een aparte ervaring. Je staat met je snufferd bovenop het ploegwerk, alle zintuigen worden geprikkeld.” Moderne paardentractie combineert de oeroude energievorm spierkracht met moderne technieken. Werken met paardentractie is leuk, goed voor lichaam een geest en vooral goed voor het milieu. Kiezen voor moderne paardentractie is geen stap terug in de tijd, maar is juist een forse stap vooruit!

 

Veel liefs ... groetjes Miryam

Veelikser ... kenmerkend zijn de diepzwarte vacht met de omgekeerde witte V over de snuit

 


Kenmerkend voor de Veelikser zijn de diepzwarte vacht met de omgekeerde witte V over de snuit, de roze neus, witte bef en witte voetjes.

 

 

Het lichaam is van gemiddelde grootte, slank maar toch stevig gespierd met een brede borst. De voetjes rond, de staart lang en zwart
De oorsprong van dit ras ligt waarschijnlijk in Europa. Net zoals aanvankelijk b.v. de Maine Coon en de Turkse Van, heeft dit natuurras zich zonder fokprogramma ontwikkeld tot een gezonde sterke kat waar steeds meer belangstelling voor ontstaat


  
       
Het sociale karakter maakt de Veelikser tot een leuke, lieve en gezellige huisgenoot die graag in gezelschap van mensen vertoeft.

Het is een vriendelijke kat, die andere dieren en mensen vol vertrouwen tegemoet treedt. Hij voelt zich net zo thuis op een flat als in een rijtjeshuis. Wel moet er rekening mee worden gehouden dat hij het prettig vindt om af en toe op een afgeschermd balkon, of in een afgeschermde tuin een frisse neus te halen. 

 

Ziehier een super lief filmpje van kitten tot volwassenen poes ; ... Vergeet wel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dat aan te klikken hé

 

Veroordeel een Veelikser nooit tot een eenzaam bestaan. Hij heeft aandacht nodig en ruimte om te spelen. Kortom een mooie kat met een bijzonder uiterlijk en karakter. De kittens worden zwart-wit geboren, na ongeveer 10 dagen gaan de ogen open. Deze eerste paar weken zijn erg belangrijk voor de socialisatie. Hiermee wordt de basis gelegd voor het gedrag van de kittens in het verdere leven.

De legende vertelt dat er lang geleden een jaloerse koopman leefde die een jonge mooie vrouw had. Toen hij voor een lange tijd op reis moest, bracht hij haar ver weg naar een donker woud en beloofde haar op te halen zodra hij terug was. De jonge vrouw was bang dat ze een eenzame hongerdood zou sterven. Gelukkig had ze een zwart kitten waar ze erg aan gehecht was.


 


Het beestje leidde haar naar struiken met bessen en ving vissen voor haar, zodat ze samen in leven bleven. Uiteindelijk vond het katje de uitgang van het woud en zodra hij met zijn snuit in het daglicht kwam werden de zwarte haren die het eerst in het zonlicht kwamen spierwit. Vanaf dat moment ontstond de karakteristieke tekening van de omgekeerde witte V, de witte bef en de witte voetjes in een zwarte vacht. 

 


Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Mastino Napolitano  ideale gezelschapshond
heeft veel beweging nodig - goede afschrikker en waakhond


 


De Mastino Napolitano ( of Napolitaanse Mastiff ) ideale gezelschapshond - heeft veel beweging nodig - goede afschrikker en waakhond is een sterke en indrukwekkende hond en heeft een lange geschiedenis.De oude Romeinse Molosser is zeker een voorouder van dit ras.  Hij is een moderne voortzetting van de eeuwenoude vecht- en oorlogshonden.
 




Zijn voorouders vochten met wilde dieren en christenen in de Romeinse arena's. In Italië werkte hij bijna onopgemerkt als waakhond, tot hij als ras- en showhond werd herontdekt. Het ras werd van de ondergang gered door belangstelling van een Zwitserse kynoloog Leimgruber. Hij maakte mensen buiten Italië attent op dit bijzondere ras. Van aard is de Mastino rustig en kalm.


 

Ziehier een mooi filmpke ... van deze toch wel uitzonderlijk prachtige verschijning ... ! Voor de kijklustigen onder jullie ... Vergeet het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... ! ... knipoogje ... smile ! !

Vooral ten opzichte van bekenden is hij trouw, betrouwbaar en zeer vriendelijk. Met zijn enorme hoofd vol rimpels en beerachtige manier van voortbewegen trekt hij vaak veel belangstelling. Vanwege zijn enorme kracht en strijdlustige verleden moet hij zeer goed worden gesocialiseerd. Het is een hond voor mensen met ruimte en met veel ervaring.

 
 


VOOR- EN NADELEN VAN DE VACHT : weinig onderhoud, maar wel veel losse haren in huis.
AARD : dit is een onovertroffen verdediger van huis en gezin, maar hij gedraagt zich nooit agressief en aanvallend tegenover mensen. Mastino's zijn geen blaffers.  Hij is volgzaam en evenwichtig van aard en daardoor een lieve kameraad.  Hij is niet geschikt voor het leven in een flat of appartement, want hij heeft veel ruimte nodig.  Leuke noot : het is een verschrikkelijk slordige eter ! 


 


ACTIVITEIT : de Mastino Napoletano heeft graag een taak te verrichten.   De éne Mastino is natuurlijk de andere niet en afhankelijk van het gewicht heeft de ene hond meer behoefte aan beweging dan de andere.  Laat de hond vooral niet té zwaar worden en denk aan zijn gewrichten.OPVOEDING : deze grote Dogachtige moet op een evenwichtige manier opgevoed worden.  Wees zeer consequent en kom niet terug op een eerder gegeven bevel als de hond dit bevel niet opvolgt !  Mastino’s zijn niet echt honden voor beginners, maar dat ze moeilijk zijn in de omgang is ook weer wat overdreven.  Een rustige baas met een natuurlijk overwicht brengt het beste in de Mastino naar boven.  Het ligt in de aard van de Mastino om uw bezittingen te beschermen.  Hij heeft hier geen extra prikkels of commando’s voor nodig.

 
 
Oorspronkelijk was de Mastin Napolitano een waakhond. Nu wordt hij ook als gezinshond gehouden. Het is een waakse en dominante hond die niet agressief is en weinig blaft.

Hij treedt juist evenwichtig en rustig op. Ten overstaan van zijn baas is hij aanhankelijk, hoewel de Napolitaanse dog tegenover andere honden een dominant gedrag kan tentoon spreiden, doet hij dat tegenover kinderen niet.

 

Dat zou wel kunnen gebeuren als men hem plaagt. Het contact met andere huisdieren en katten levert normaal geen problemen op als de Mastino Napolitano hier reeds als pup vertrouwd mee wordt gemaakt.

De Mastino Napolitano vraagt een consequente en weloverwogen opvoeding. Als volwassen hond hebben zij een rustige baas met een natuurlijk overwicht nodig. Op die manier heb je het meest plezier aan hem. Bij deze hond is het belangrijk dat zij direct leren niet aan de riem te trekken. Zo voorkom je dat hij later met jou gaat wandelen.


 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam  

Vrijheidsdressuur ... ! !
De beste beloning voor het paard  is het mogen stoppen met het werk ! !

 


Vrijheidsdressuur is geen paardenfluisteren, het is de magie om naar paarden te luisteren .Als jij naar je paard luistert , luistert je paard ook naar jou. Het is de magie van paarden die knielen en steigeren op onzichtbare hulpen.





De magie van paarden die vrijwillig hun hele lichaam stretchen of gymnastiseren via oefeningen zoals een buiging, compliment en het gaan liggen Maar het mooiste blijft toch altijd het moment dat je paard vrijwillig opeens roept en "kijk" een compliment , geheel uit zichzelf ! ! hmm ... een beetje gymnastiek kan natuurlijk nooit geen kwaad ... denk eraan ... de beste beloning wat je je viervoeter kunt geven is het stoppen met trainen , als ze iets correct hebben uitgevoerd ... ! ! 


 Alborozo en trainer Rafaël Lopez .

 


Voor de echte paardenliefhebbers ...euh ... waar je de rillingen van krijgt ...! ! Ziehier een kort filmke van de toen nog jonge hengst Alborozo 
met lange leidsels ... Wauuuuuw ....super ! !  Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...

 

Ziehier de inmiddels al wat oudere ...  stoere Hengst Alborozo (... te zien in vrijheid , lange leidsels en onder zadel ... hmm ... mooi en ritmisch op prachtig muziek naar voor gebracht  ! !) hmmm ... een pareltje hoor ...

Veel liefs ...groetjes ... Miryam

Het bekende Wodka snoetje ofwel de typische Blauwe Rus... 


 


Voor mij is het wel het ultieme ras, dat alle kenmerken in zich heeft wat dit ras zo geliefd maakt.
Het ras is mooi, rustig, vriendelijk, aanhankelijk en toch speels, een kameraad voor het leven!

Hierbij enige informatie voor de liefhebbers van de Blauwe Rus: 
Met de zilverachtige weerschijn op een grijsblauwe “dubbele” vacht, de bedachtzame amandelvormig groene ogen en trotse wezen onderscheidt deze blauwe kat uit Noord Europa zich van alle andere raskatten!De Blauwe Rus is een elegant uitziende maar toch gespierde kat met een gracieuze houding. Middelbare botstructuur, lange poten en kleine ovale voeten. De voetzooltjes zijn blauw van kleur evenals het neusleertje.

 

 

De vachtkleur moet egaal, bij voorkeur middelblauw zijn zonder ghostmarkings. De uiteinden van de bovenvacht zijn niet gekleurd en daarom lijkt het of de vacht is overgoten met een laagje zilver (zilverzweem).




Dit effect komt vooral tot uiting wanneer de zon op de vacht schijnt.  Deze bijzondere vachtstructuur komt bij geen enkel ander ras voor en is zodanig als uniek te beschrijven. Ziehier een vertederend mooi filmpje van twee Russen ...Vergeet het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... ! !

Een ander kenmerk van dit ras zijn de levendige amandelvormig groene ogen, die in een wigvormig kopje met vlakke schedel staan. De geprononceerde snorhaarkussentjes en de “gesluierde” blik geven samen het bekende Wodka snoetje ofwel de typische Blauwe Russen expressie.

 

Er is over de Blauwe Rus nog zoveel meer te vertellen, denk daarbij aan de afkomst en karaktereigenschappen die het ras dan ook zeer uniek maken....

Veel liefs ...groetjes ... Miryam

De American Staffordshire Terrier de ware aard ..! !

 

De American Staffordshire Terrier, of Amstaff, is de Amerikaanse versie van de Staffordshire Bull Terrier. De geschiedenis is niet los te denken van hondengevechten (hond tegen hond, maar ook hond tegen stier). Deze laatste waren vooral in Engeland in trek bij een bepaald publiek.


 


In het begin van de 19de eeuw nam de belangstelling hiervoor enigszins af. In 1935 werden ze definitief verboden. Het is duidelijk dat de Amstaff een ingewikkelde geschiedenis achter de rug heeft. Waar men zeker van is zijn 2 data: in 1935 werd de Staffordshire Bull Terrier officieel erkend door de Britse kennel club en in 1936 werd de American Staffordshire Terrier officieel erkend door de American kennel club.

 
  

De eerste American Staffordshire Terrier die officieel werd ingeschreven in het stamboek was Pete, die opviel door zijn zachte aard en kalme houding. Hij had naam gemaakt als acteur in de film ‘Our gang’ die in de jaren 30 veel succes had.
Ziehier een prachtig en bovendien ook grappig filmpje van hoe hoe sterk de Staffy wel is ... gebracht op een mooi muziekdeuntje ...vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten hé ...

Karakter
In tegenstelling tot wat velen denken die het ras niet of nauwelijks kennen is de AmStaff geen afgestompte vechtmachine. Integendeel! Het is voor zijn gezin een zeer gevoelige hond, welke door een te dressuurachtige opvoeding geheel gebroken kan worden.


 


De AmStaff is een opgewekte, voor zijn grootte een zeer atletische hond die van nature erg gehoorzaam is. Daarbij komt dat zij zeer intelligent zijn,dus snel leren. Het is ook een volstrekt betrouwbare metgezel, die erg mensvriendelijk is en bijzonder goed met kinderen overweg kan. De meeste AmStaff zijn allemansvrienden en staan graag in het middelpunt van de belangstelling. Hiiii ... duidelijk zichtbaar in dit filmpje ... hiii ..

Echter, hij blijft goed weten wie de baas is. Wel zijn ze geneigd de minder dominerende gezinsleden, bij afwezigheid van de baas, te beschermen
en bij werkelijke onraad kan de AmStaff een uiterst fanatieke verdediger van het gezin zijn.

  

Over het algemeen is het zo, dat de AmStaff niet ruziezoekerig is met andere honden. Vaak zijn ze vrij ongeïnteresseerd voor soortgenoten tenzij van het andere geslacht. Echter een gevecht uit de weg gaan ligt niet in hun aard, zeker wanneer ze eens eerder in een gevecht betrokken zijn geweest. Opvoeding speelt ook hierin een belangrijke rol ...!

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Exclusieve poes ... De Ashera is een kat die voor de helft luipaard is. 

  

Het Amerikaanse bedrijf Lifestyle Pets in Los-Angeles heeft een nieuwe kat ontworpen met behulp van luipaard-DNADNA. 

 

De Ashera is volgens de dierenwinkel afhankelijk en lief van karakter, ondanks het wilde bloed in zijn aderen. Hij is zo zachtaardig dat hij het zelfs toestaat om met een riem om te worden uitgelaten.

De kittens van de katsoort was binnen een etmaal na de introductie uitverkocht. Het prijskaartje: 22 duizend dollar. Het beestje weegt als volwassene veertien kilo. Zie hier een korte voorstelling van deze Giant "de Ashera" ... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten hé ...

 Het bedrijf wil niet meer dan 100 Ashera’s per jaar fokken waarvan er 50 voor de Amerikaanse markt bestemd zijn. Houd dus rekening met een wachtlijst, alsmede met een flink extra budget voor de voeding en kattebakkorrels


 

Veel liefs ... groetjes  ... Miryam

De Shiba Inu is een alerte, levendige en

moedige hond ...

  

De Shiba Inu is een oud Aziatisch ras, waarschijnlijk met invloeden van de Chow Chow en de Kyushu. Men neemt aan dat dit ras tweeduizend jaar geleden van Japan naar China gebracht is.
 

 


Uit de oorspronkelijke honden zijn zes rassen ontwikkeld. De Shiba Inu is daarvan het kleinste ras, met zijn puntige rechtopstaande oren en zijn gekrulde staart.

 De Shiba Inu is oorspronkelijk gefokt om vogels op te jagen en om op klein wild te jagen. Dit ras ontleent zijn naam waarschijnlijk aan de Japanse woorden "Shiba", hetgeen zowel "kreupelhout" als "klein" betekent en "Inu" hetgeen "hond" betekent. Zodoende kan de "kleine kreupelhout hond" Shiba Inu genoemd zijn.

De Tweede Wereldoorlog was wereldwijd een moeilijk tijd voor vele hondenrassen en de Shiba Inu is in die tijd bijna uitgestorven. Het ras is gered dankzij fokprogramma's, waarbij honden van het platteland werden gebruikt. De Shiba Inu is tegenwoordig in Japan het meest populaire ras en wint aan populariteit in de Verenigde Staten, voornamelijk als gezelschapshond.

De Shiba Inu is een alerte, levendige en moedige hond. Hij is aardig, makkelijk af te richten, charmant, open en beminnelijk.

Het is een grote hond in een klein lichaam en hij is behendig, snel en speels. De Shiba Inu krijgt een nauwe band met zijn eigenaar, terwijl hij toch onafhankelijk blijft.

 

 
Deze hond kan enigszins gereserveerd zijn tegenover vreemden, in het bijzonder tegenover volwassenen. Het is belangrijk om dit ras op jonge leeftijd te socialiseren. De Shiba Inu is een makkelijk hond om mee te reizen. Omdat de Shiba Inu uiterlijk op een vos lijkt, moet men in het jachtseizoen voorzichtig zijn. De Shiba Inu is geen hond die men los kan laten lopen, omdat hij dan niet te vertrouwen is.

Hoe schattig lief ze wel zijn zie je in het hierop volgend filmpje ... prachtig naar voor gebracht op een hmmmm ... aangenaam fluisterend liedje ... Vergeet evenwel het muziekske bovenaan het logje niet uit te zetten é ... enjoy it ... knipoogje !!

De schone, harde, stijve en kortharige vacht van de Shiba Inu is makkelijk te verzorgen. Verwijder de dode haren door de vacht met een stevige bristle brush te borstelen. Baden moet alleen gedaan worden als het absoluut noodzakelijk is. Door te vaak baden wordt de waterdichtheid van de vacht aangetast.

 
Veel liefs … ...groetjes … Miryam

Verkeer en veiligheid te paard ...
(Volgens Belgische Wetgeving)

  

Ruiters zijn weggebruikers net zoals voetgangers, fietsers en autobestuurders. Zij hebben rechten en plichten. Die staan geschreven in het verkeersreglement.
Hoe oud moet je zijn en wat moet je kunnen om je te paard op straat te begeven? Wat is je plaats op de weg? Hoe moeten andere weggebruikers zich tegenover jou gedragen? Hoe zit het met aangespannen voertuigen? Verplichte lectuur voor iedereen die ervan droomt met zijn viervoeter(s) op wandeling te gaan op de openbare weg.

  

Wanneer geldt het verkeersreglement ?

Het verkeersreglement is van toepassing op ruiters die zich op de openbare weg begeven. Een openbare weg is elke weg die door voor het verkeer openstaat.

  

 Dit betekent dat ook aardewegen of paden - bijvoorbeeld in een bos, veld of park - openbare wegen zijn als er verkeer toegelaten is. Is de toegang echter beperkt, dan vervalt het openbaar karakter.


Zo zal een weg die bijvoorbeeld naar een manege of een oefenterrein leidt en voorbehouden is voor leden van de club of de deelnemers aan een oefenterrein, niet als een openbare weg wordt beschouwd. dit privé-karakter kan nog worden versterkt door verbodsvoorschriften, afsluitingen, hekken, enz.


 
 
Gelden er dan geen regels op privé-wegen? Je moet rekening houden met het voorzichtigheidsprincipe. Zie erop toe dat jij zowel het paard voorbereid zijn op allerlei omstandigheden die je kan tegenkomen onderweg ... een grasmachine... plassen water , onweer , motto , brug ... opschrikkende dieren ... hier in het filmpke word je wel duidelijk wat er kan gebeuren ... op een ... zoals gewoonlijk rustige alledaagse wandeling met je geliefde viervoeter ... ! ! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ...

     

Veel liefs .... groetjes ... Miryam

De Shire staat bekend als het grootste paardenras ter wereld... ! !

 

  De Shire is een van de oudste trekpaardenrassen van Engeland en staat bekend als het grootste paardenras ter wereld. Een stokmaat van soms ruim 1.95 m. en een gewicht van 1100 kilo is voor een forse hengst of ruin niet bijzonder.


 
 
De Shire is gefokt voor dagelijkse zware arbeid op het land. Door de mechanisatie in de landbouw is de Shire bijna uitgestorven, maar een groep enthousiastelingen heeft het ras kunnen behouden.


 

In tegenstelling tot de romantische verhalen, werd de Shire nooit als ridderpaard gebruikt. De zwaargebouwde Shire was niet snel genoeg en gaf niet voldoende aanzien voor de adel.In het hierop volgend filmpke kun je wel degelijk zien hoe groot ze wel zijn ,vergeet evenwel het het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten !

  De plaatselijke boeren die hun leenheer moesten verdedigen, gebruikten wel de Shire als ‘Warhorse’.


 

De trekschuiten in Engeland werden in het verleden voortbewogen met behulp van deze paardenkracht en op vele oude prenten vind je deze combinatie van paard en trekschuit.

  

Eind 19de begin 20ste eeuw werd de Shire door de brouwerijen ingezet om het bier bij de lokale pubs te bezorgen. In 1978 koos Nederlands grootste brouwer ‘Heineken’ voor deze mooie paarden. Op een doordeweekse middag kun je nog altijd zien, dat vier sterke ruinen de welbekende bierwagen langs de Amsterdamse grachten trekken.

 

Vroege vermeldingen in de geschiedenis van dit grote paard zijn terug te vinden onder de noemer ‘Old Black’ en deze verre voorvader zal dan waarschijnlijk helemaal zwart zijn geweest.
 
 


We kennen de Shire nu als ideaalbeeld zwart met vier witte sokken en een bles. Ook in het licht -en donkerbruin zien we ze veel en zelfs schimmels komen voor.


 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam     

 Onenigheid bij katten...



Als twee katten met elkaar overhoop liggen, moet je niet ingrijpen. Reden tot deze plotselinge vijandigheid kan een veranderde geur zijn of een korte afwezigheid. De gevechten zijn zeker korter als je je er niet mee bemoeit.


 

Als twee katten met elkaar in gevecht raken is het het beste om af te wachten hoe erg het wordt. Verwonden ze elkaar, probeer ze dan allebei tegelijk te laten schrikken (deur hard dicht doen, koud water), zodat ze uit elkaar gaan. Partij kiezen is altijd verkeerd... . Ziehier een discussie tussen twee katten... waarover t gaat, wordt je duidelijk in t filmpje , gelieve eerst t liedje bovenaan t logje eerst uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...

Onenigheid bij katten die onder hetzelfde dak leven komt nogal eens voor. Tenslotte is elk dier een eigen persoonlijkheid.
Als twee katten, die al lang met elkaar samenwonen, plotseling voortdurend vechten dan is er meestal sprake van plaatsgebrek.

 

Om dat probleem weer op te lossen moeten we zorgen voor meer ruimte door middel van bijvoorbeeld klimpalen, verbouwde balkons en dergelijke. Tijdens de nieuwe gewenningsperiode kunnen ze dan het beste een rustgevend middeltje van de dierenarts hebben.

 

De katten slapen dan langer en meer. Schuif tijdens het slapen de mandjes dichter bij elkaar of neem de beide slapende katten op schoot. Na een week of vier moet de rust weergekeerd zijn en dan zonder medicijnen. Als dat niet zo is dan is de enige oplossing een scheiding.
Twee katten die elkaar voor het eerst ontmoeten en elkaar niet uit de weg kunnen gaan, slaan vaak met de poten en nemen een dreigende houding aan. Na een eventueel gevecht zal het meestal vrede zijn.

 

Voelt een kat zich bedreigd dan maakt hij zich zo groot mogelijk. Zijwaarts lopen ze op de vijand toe, ze gaan op hun tenen staan, knie en ellebogen worden gestrekt en nek-, rug- en staartharen zetten ze omhoog om maar zo indrukwekkend mogelijk te lijken. De kromme rug versterkt dit effect nog. Ter bescherming worden de oren tegen de kop gedrukt en de ogen toegeknepen. Zo loopt de kat bij een aanval minder risico. Bij het blazen laat de kat de lange hoektanden zien. Zijn al deze bedreigingen nutteloos, dan richt de kat al zijn aandacht op het gezicht van de tegenstander, dat is het eerste doel van de nagels.

 

Een kat die op haar vier poten staat, kan zich slecht verdedigen. Om de nagels te kunnen gebruiken stelt de kat zich vaak op de achterpoten op en deelt de klappen uit met de voorpoot.

De buik presenteren is bij de meeste diersoorten een onderdanig gedrag of het toegeven van een nederlaag. Bij de kat niet, integendeel.
 
 

Als ze zich op de zij of de rug legt, heeft ze de scherpste wapens ter beschikking die ze heeft: haar nagels! In de hoek gedreven katten laten dit verdedigingsgedrag vaak zien. Het verschil met het ontspannen liggen op de zij is: een gevechtsklare kat legt de oren aan en versmalt haar ogen tot spleten, om zo haar gevoelige plekken te beschermen.

Boze vechtpartijen leveren alleen ongecastreerde katers. Ook niet geholpen poezen en dan vooral tijdens de krolsheid en zwangerschap kunnen anderen stevig toetakelen.




Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Wat als een hond tijdens onze afwezigheid de kamer heeft verbouwd ... ! 


  



 Het lijkt niet zo evident  ... maar net als beloningen worden straffen vaak op een incorrecte manier uitgevoerd.  Net zoals bij het geven van een beloning moet ook de straf direct volgen op het gedrag.  Het heeft dus geen zin een hond die tijdens onze afwezigheid de kamer heeft verbouwd, te straffen voor dit gedrag. 


 

 De hond heeft er immers geen idee van dat hij voor de thuiskomst van de eigenaar iets heeft uitespookt dat door de eigenaar van de hond niet als aangenaam wordt ervaren.  Hij koppelt slechts bepaalde omgevinsfactoren aan elkaar voor het krijgen van straf, in dit geval de aanwezigheid van, bijvoorbeeld, een vernielde stoel en de binnenkomst van de eigenaar.  Het dier heeft er echter geen idee van dat hij zelf verantwoordelijk was voor het vernielen van de stoel. 

 

Bovendien kan voor sommige mensen het straffen verslavend werken, men vergeet dan het gewenste gedrag te belonen, waardoor de hond angstig en onzeker wordt, en de kans dat hij dus agressief zal reageren toeneemt (angst-agressie).  Als de hond zich onderworpen heeft, moet er niet worden doorgegaan met straffen. Daarnaast kan het geven van straf ook negatieve effecten hebben.  Te hard straffen kan leiden tot angstgedrag en naarmate men hierin verder gaat, soms agressief gedrag.  

 

 Gebruik maken van straf en/of correctie is dus bij de meeste problemen nauwelijks aanvaardbaar of effectief.De beste manier om een hond een bepaald gedrag af te leren is de hond een alternatief te geven, wat dan weer beloond kan worden. Ziehier een leuk candid camera filmpje ... ghiiiiiii ...  hoe slim honden wel kunnen zijn als ze het huis ff voor hun alleen hebben ... knipoogje  ! Vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit te bekijken é  ...

Probleemgedrag ontstaat vaak doordat de fouten zijn gemaakt bij het belonen of straffen.  Het is dan weer zaak de hond alternatieven aan te bieden, voordat men overgaat tot corrigeren.

 

Zoals al eerder vermeld is behalve de sterkte van de straf en de beloning ook de timing van beide erg belangrijk.  Indien het gaat om zaken die we niet kunnen controleren (zoals het vernielen van het meubilair tijdens afwezigheid van de eigenaar), is het beter om te voorkomen dat de hond ongewenst gedrag kan gaan vertonen. 

 

In dat geval kan een kamerkennel (= bench) een uitkomst zijn.  Hiermee wordt ongewenst gedrag voorkomen en als de hond de kamerkennel heeft aangeleerd als een prettige ervaring, zal hij er ook geen moeite mee hebben om in zijn eigen veilig en aangnaam plekje te vertoeven ... maar vergeet vooral het belonen niet en slecht gedrag kan men beter negeren door de hond links te laten liggen ... en totaal geen aandacht te schenken !  

  

Hetzelfde geldt voor het straffen van de hond als hij na eindeloos roepen eindelijk komt.  Wordt de hond op het moment dat hij dan toch bij de eigenaar komt gestraft, dan wordt niet het treuzelen van de hond maar het terugkomen bestraft.  Met als gevolg dat de hond de volgende keer twee keer zal "nadenken" vooraleer hij terug tot bij u komt want er hangt hem tenslotte een straf boven het hoofd... oei oei ... knipoogje                

  

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Marwari ...
het paard met gekrulde oren ...

 

De Marwari is afkomstig uit de landen rond Afghanistan, het ras zou ontstaan zijn toen een aantal arabische paarden schipbreuk leed en aanspoelde op de stranden en zich daar voortplantten met de inheemse Aziatische pony's. Het ras is nauw verwant aan de Akhal-Teke en de Kathiawari. 

 

Het ras was bijna uitgestorven tijdens de Britse overheersing van India en de periode van democratisering die daarop volgde, maar in 1995 is de Indeginious Horse Society of India opgericht die het ras van de ondergang probeert te redden, er is onder andere een standaard voor het ras opgesteld en met succes: de fokkerij is op gang gekomen en recent zijn er zelfs paarden geëxporteerd.

Een normale Marwari is ongeveer 1.50 meter hoog en is een zeer elegante verschijning. Het ras is sterk pezig en meestal goed gespierd. Ze hebben lange benen en zeer harde hoeven. Hierdoor hoeven ze alleen in zeer rostachtige gebieden ijzers te dragen. De Marwari heeft vaak een aangeboren tölt die in Azie revaal wordt genoemd. Deze gang word door meerdere Aziatische rassen vertoond. De vacht van een Marwari is, zoals bij alle woestijnpaarden, fijn en zijdeachtig. De kleuren lopen uiteen van bruin, vos, isabel tot bont, alle kleuren zijn toegestaan.

 

De oren zijn ook zeer bijzonder. De oren lopen namelijk van boven in een krulletje naar elkaar toe. Er wordt bij de Marwari veel belang gehecht aan de werveling van het haar op het lichaam. Het haar heeft dan ook een zeer mooie structuur.

  

De Marwari is gefokt om in de oorlog zijn ruiter zoveel mogelijk te helpen. Zijn karakter is hierop aangepast, het is een intelligent paard dat trots maar trouw is en de wil heeft om te winnen. Het is een hard paard dat makkelijk oud kan worden met een zeer groot uithoudingsvermogen dat zich makkelijk aanpast aan veranderende omstandigheden.

 

Hoe prachtig en ellegant ze wel zijn zie je in het hieropvolgend filmpke  ... ff het cultuur van ginds opsnuiven ... Vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten voor je dit aanklikt ... knipoogje !!

De Marwari werd gebruikt als rijpaard van de adel en strijders in diverse oorlogen. Door de vlakke tölt die het dier heeft kan het makkelijk lange afstanden in de woestijn afleggen. Op dit moment zijn er nog weinig Marwari-paarden over. Volgens de Indeginious Horse Society heeft de Marwari het in zich om te excellereren in elke moderne ruitersport. In India zelf worden de paarden vooral gebruikt voor officiële gelegenheden en shows.

 

De Seychellois Een experimenteel ras ...

Een experimenteel ras dat in de jaren tachtig in Engeland werd gecreëerd. Eigenlijk een mooie naam voor de Siamees of Balinees Bi-colour.


 


Oosters van bouw, met een slank, elegant lichaam, lange hals en wigvormig hoofd met grote oren. De vacht is wit met gekleurde vlekken. Seychellois kunnen zowel lang- als kortharig zijn, hun ogen zijn blauw.

De witte tekening komt in diverse patronen voor, onder andere : Seychellois Septième : wit, met een gekleurde staart en grote gekleurde vlekken op kop, lichaam en poten. Seychellois Huitième : wit, met een gekleurde staart en kleine gekleurde vlekken op kop en poten. Seychellois Neuvième : bijna geheel wit, met een gekleurde staart en slechts kleine gekleurde vlekken op de kop.


 

Een reportage over de Seychellen vormde de inspiratie voor dit ras.  De Britse fokster Pat Turner nam zich voor om het vachtpatroon te gaan fokken van de katten van de Seychellen. Dat bestond uit een bijna witte kat met kleine gekleurde vlekken en een geheel gekleurde staart (eigenlijk het Van-patroon).


 

 Zij startte haar project in 1984, samen met een andere fokster, Julie Smith. Als uitgangsmateriaal kozen ze twee Perzische poezen, schildpadkleurig met wit, en twee Siamese katers.


 


De nakomelingen werd teruggepaard aan Siamezen en Oosters Kortharen. Ziehier een prachtig speels filmpje ... van Siamese kittens ... grappig mooi om zien... Vergeet het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... ! ... knipoogje ... smile ! !

 

 

Veel liefs  ... groetjes ... Miryam 

De Picardische Herdershond
of Berger Picard

 

De Picardische Herdershond of Berger Picard deed in de negentiende eeuw zijn intrede in Frankrijk. Deze  vrij grote herders werden door de Kelten meegenomen. 

Deze hond is een afstammeling van de oude Herdershonden uit de Middeleeuwen zoals die op schilderijen werden afgebeeld.

  

De honden zijn verwant aan de Briards en de Beauceron en werden samen met deze honden in 1863 voor het eerst tentoongesteld.  In 1925 werd de standaard opgesteld en werd dit ras officieel erkend. Door het ras te gebruiken voor de fok van de Bouvier des Flandres, verdween het ras als zodanig. Pas aan het einde van de tweede wereldoorlog zijn de liefhebbers van het ras weer begonnen met de fok en is het aan hen te danken dat dit ras praktisch uit het niets weer ontstond. Zijn werkterrein bevindt zich tegenwoordig in de regio Pais-de-Calais. Frankrijk is niet al te dichtbevolkt met deze herders en buiten Frankrijk zijn er zeer weinig exemplaren.

 

.

Het is een stugge, halflange vacht die ruw moet aanvoelen, met een dichte ondervacht. De vachtkleuren zijn grijs ( zwartgrijs, blauwgrijs, roodgrijs ), licht of donker fauve, of een mengeling van deze kleuren. Een kleine witte aftekening op de voorborst en/of op de tenen is toegestaan. Er komen ook witte exemplaren voor.

 

Ziehier een exellent prachtige slide van de Berger Picard met zijn specifieke uitstekende eigenschappen , zowel als veedrijver , sport en spel , bewaking en het gezellig omgaan met mens en dier ... veel kijkgenot ! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ...  !!
 

 

Veel liefs ... 't speurneusje ... Miryam

Rocky Mountain Horse ... Zelfs mensen met rugklachten hebben weer de mogelijkheid om paard te rijden.

 


Een droompaard voor iedere ruiter. Behalve een schitterende kleur en een rank uiterlijk, heeft de Rocky Mountain Horse een vriendelijk karakter en een extra gang.De Rocky Mountain Horse is bij uitstek geschikt voor de recreatierijder en endurance. Ze worden ook gebruikt als westernpaard en zijn geschikt voor het aangespannen rijden. Deze paarden hebben van nature een groot uithoudingsvermogen, zijn zeker op ruwe grond en vragen een minimum aan inspanning van de ruiter. 





Extra gang (fourbeat gait of tölt genoemd)
Vanaf de geboorte heeft iedere Rocky Mountain Horse een extra gang - fourbeat gait of tölt genoemd. Deze natuurlijke ganglaat vier afzonderlijke hoefslagen horen in een gelijk ritme. Met deze gang is er geen zweefmoment en kun je als ruiter onafhankelijk van de snelheid lekker in het zadel blijven zitten. Hier een aangename kennismaking met deze prachtige edele viervoeter !!!   Vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje  niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ... 

 


Karakteristiek .

Alle Rocky Mountain Horses hebben de volgende karakteristieken: een mooi hoofd met ronde ogen en welgevormde oren en een gracieuze nek die langer kan zijn dan je verwacht. Dit kenmerk draagt in grote mate bij aan een goede algehele balans.


 


De schofthoogte ligt tussen 1.40 - 1.60 meter. Over het algemeen is de Rocky Mountain Horse 1.50 - 1.55 m. De schoften zijn niet scherp afgetekend, maar de structuur van de rug is mooi en van daaruit een geleidelijk verloop naar de croup. De schouderligging is 45 graden. De hoeven zijn hard en het beenwerk fijn en droog.

 

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Ocicat .... vrij nieuw raskat ... ! !

 
 
De Ocicat is afkomstig uit de Verenigde Staten. Begin jaren 60 werd een eerste katertje Tonga geboren bij een bekende siamezenfokster mevrouw Victoria Daly. In een nestje van een moeder, die een kruising was tussen een Siamees en een Abessijn en een chocolate siamees vader, zat een bijzonder kitten, Tonga genaamd. Een kitten met een spotted-tabby vacht. De dochter van mevrouw Daly vond dit kitten met zijn wilde katachtige patroon zo op een ocelot lijken dat ze het diertje ocicat noemde. 


  


Ontwikkeling:
Mevrouw Daly was echter niet geïnteresseerd een nieuw ras op poten te zetten. Tonga werd verkocht en gecastreerd. Na verloop van tijd echter veranderde mevrouw Daly van gedachten. Ze vond het toch wel wat hebben. Deze katten die zo leken op hun wilde soortgenoten, maar qua karakter het tegendeel waren. Ze gebruikte dezelfde combinatie nog een keer en opnieuw werd een prachtig spotted katertje geboren. Dotson. Hij is de basis geworden van dit nieuwe ras.




Inmiddels toonden een paar andere fokkers ook interesse. Langzaam maar zeker begon de opbouw van het kattenras dat ‘ocicat’ zou gaan heten. Een aantal fokkers hebben de American Shorthair ingebracht. Dit ras is verantwoordelijk voor de stevige bouw en het zilvergen. Het duurde echter tot de jaren 80, voordat de ocicat een geaccepteerd ras werd in de VS. Nu is de ocicat niet meer weg te denken en is het een populair kattenras geworden.

 
Karakter:
De Ocicat is erg nieuwsgierig, actief en dol op spelen. Hij zoekt graag contact met zijn mensenhuisgenoten, zonder echt opdringerig te zijn. Hij kan zichzelf goed vermaken. Maar door zijn sociale karakter is het niet raadzaam de ocicat hele dagen aan zijn lot over te laten. Beter is het, wanneer u zelf veel buitenshuis werkzaam bent, een tweede kat te nemen of twee kittens aan te schaffen.

 

Hoe ze zich dan kunnen vermaken kun je zien in het hier opvolgend filmpke ... ghiiiiii ...... knipoogje ... Vergeet wel het liedje in linkerkolom niet uit te zetten... alvorens dit aan te klikken é ..

Ook met honden kunnen ze in harmonie samenleven, mits ze daar op jonge leeftijd al aan gewend zijn geraakt.Met kinderen kunnen ze het ook prima vinden, ze zijn verdraagzaam, geduldig en zullen niemand met opzet bezeren.
Een ocicat kan een wat dominante kat zijn. Niet alle kattenrassen zijn geschikte huisgenoten. Sommige katten worden erg geïmponeerd door de starende blik uit die prachtige amandelvormige ogen.




Slim:
Ze kunnen zichzelf foefjes aanleren, zoals het openen van deuren en laden. Het lopen aan een lijntje en propjes apporteren is voor de meesten geen probleem. Hun aanpassingsvermogen is groot. Ze voelen zich zowel thuis in een appartement als in een royaal huis met een veilig omheide tuin of ren. Wanneer ze uitsluitend binnen gehouden worden, geeft dat geen problemen, zolang de kat maar voldoende mogelijkheden heeft om zijn energie kwijt te kunnen. Een flinke krabpaal is dan erg welkom.


 


Veel liefs ... groetjes ... Miryam