De Samurai en paarden ...

Is opspringen tegen mensen ... normaal honds gedrag ... ?

   

Opspringen tegen mensen is normaal honds gedrag, met een aangeboren en een aangeleerde factor.

                                     

De aangeboren factor is de natuurlijke neiging om te begroeten door neus- en bekcontact. 

 

Jonge pups likken naar en zelfs ín de bek van hun moeder en andere volwassen honden. Met dit gedrag tonen ze vriendschappelijke onderdanigheid èn bedelen ze om voer. De moederhond geeft (soms) als reactie op het naar de bek likken voorverteerd voer op voor haar jongen.

 

De drang om (met bek en tong) contact te willen maken met uw gezicht (of het gezicht van iemand anders) heeft dus een natuurlijke achtergrond.

 

De aangeleerde factor betreft het feit dat honden vaak ervaren dat opspringen belonend werkt.

                                                   

Het resultaat van opspringen is namelijk meestal - zeker wanneer een pup dit doet - aandacht en liefkozingen. Jong geleerd is oud gedaan!

  

Als u de hond het opspringen wilt afleren, zult u de hond moeten laten ervaren dat opspringen geen succes heeft. Dus als hij opspringt om aandacht te krijgen, krijgt hij juist geen aandacht! Geen aandacht betekent ook de hond niet van u afduwen.
 
  

Laat zien dat je je ruimte wilt ...( energieveld , aura .. ) ...je kan hem werkelijk op afstand houden door je uitstraling ... je gedachten ...In het hierop volgend filmpje toont Cesar wat er bedoeld word met het kreëren van je eigen ruimte ... vergeet eerst het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... knipoogje ... ! !

 
 
Wanneer u dat doet ‘gunt’ u de hond stevig lichamelijk contact met u. En dat is precies wat hij wil.Het afleren van probleemgedrag door de hond consequent geen succes te laten hebben wanneer hij het betreffende gedrag vertoont heet uitdoven

 

Veel liefs ... t speurneusje  ... Miryam

Foreign White ... Worden graag geaaid en geknuffeld ...

 

Geschiedenis:
Omstreeks 1960 vatte men in Engeland het idee op om een effen witte kat te fokken in hetzelfde type als de Siamees.
                                         

Daar witte katten met blauwe ogen vaak doof zijn, moest er een oplossing worden gevonden om deze doofheid te voorkomen. Men koos er toen voor om de blauwe ogen van de Siamees te gebruiken. Pat Turner, een beroemd kattengeniticus heeft de aanzet geven met het fokken van het eerste nest.

  
 
Zij kruiste een witte Europees Korthaar met een Seal Point Siamees. In Ierland zette men ook een lijn op met een Red Point en een Europees Korthaar-wit. Lijnen waarin doofheid voorkwam heeft men gestopt. Doofheid kon zo maximaal voorkomen worden.

 

Foreign White katten waarmee gefokt of geshowd wordt, dienen te worden getest op deze vorm van aangeboren gehoorafwijking (cochliaire doofheid); door middel van een zgn. BAER-test .Ziehier een prachtig filmpke ... van Siamees kittens en Oriental kittens ... met een aangenaam ... muziekje ... Voor de kijklustigen onder jullie ... hmm ... vergeet evenwel het liedje in de linkerkolom niet uit te zetten ...alvorens dit aan te klikken hé ... knipoogje ! ! 
 

Hoewel de meeste katten met blauwe ogen kans hebben op dove kittens, is dit bij de Foreign White niet aan de orde.
 
 
Dat komt omdat ze onder hun witte jasje eigenlijk een point-Siamees zijn. Siamezen worden altijd wit geboren. Hun gekleurde points komen later, maar de Foreign White blijft zo wit als sneeuw, terwijl hij onder zijn witte jas eigenlijk een pointed-kat is. 

                                                   

 

Karakter: ze hebben een uitgesproken karakter en zijn duidelijk aanwezig. Ze staan bekend om hun spraakzame natuur. Ze zijn buitengewoon sociaal ingesteld en als ze niet voldoende aandacht krijgen, zullen ze die zeker opeisen.
 
 

U kunt ze niet lang alleen laten. Ze gaan erg goed om met soortgenoten en opvallend goed met honden. Worden graag geaaid en geknuffeld en kunnen urenlang op schoot doorbrengen. Bijna altijd vrolijk, ze zijn speels, kunnen leren apporteren. De Foreign Whites kunnen met hun diepzinnige blik duidelijk maken wat er van u verlangd wordt

 
Veel liefs ... Spinnende groetjes  Miryam

De Southrussian Ovcharka ...
twee honden in één ...!!

 

 De Southrussian Ovcharka of Zuidrussische Ovcharka is een van de vele grote, langharige, witte berghonden.

                                                          
We vinden ze in vele landen en in verschillende types. Ze komen wat betreft hun historische gebruikswaarden overeen en hebben allemaal de min of meer uitgesproken neiging datgene wat ze als het hunne beschouwen, te verdedigen en te beschermen. Die taak voeren ze zelfstandig uit. En dat houdt in dat ze de eigenschap hebben zich eigenzinnig te gedragen.

 

 

Veel eigenaren zijn trots op hun imposante machtige hond, het veilige gevoel dat de hond geeft. En daaraan inherent de miskende potentiële gevaarlijke instincten die dit soort honden kunnen bezitten en die soms niet – of te laat – onderkend worden door hun eigenaren, uit onervarenheid en ongeloof bij waarschuwingen van mensen die het weten kunnen.                 

 

 
  

  Zonder het in banen leiden van de eigenschappen van dit soort honden kunnen vervelende situaties ontstaan. Want hoe goed gefokt op karakter en hoe goed gesocialiseerd ook, hoe hoog de bijtdrempel ook mag zijn, in de aard van de Zuidrus ligt altijd het instinct tot verdedigen.

                                                   
Een eigenaar moet zijn hond goed kennen om in te kunnen schatten in welke situatie en via welke trigger-mechanismen dit naar voren komt.
    Daarom moeten mensen die een Zuidrus willen houden zich realiseren dat zij daarvoor aan bepaalde eisen dienen te voldoen: overwicht, ervaring en inzicht in de aard van hun hond en daarbij de bereidheid veel tijd aan de opvoeding van de hond te besteden.

 

  

 

Een belangrijk kenmerk van Zuidrussen is dat ze als het ware twee honden in een zijn, ze tonen twee gezichten naar de wereld. Dit komt omdat ze de wereld in tweeën delen: “mijn roedel” en “niet mijn roedel”. Zuidrussen zijn waakzame, onafhankelijke, intelligentie, koppige, dominante en loyale honden

 

 

 

Onafhankelijk en koppig
        Zuidrussen hebben weinig “will to please”: ze willen hun baas wel gezelschap houden maar doen niet alles wat er van ze gevraagd wordt. Het ras is geselecteerd op zijn onafhankelijke waak, verdedigende en hoedende eigenschappen. Het was hun taak om een seizoen lang zonder menselijke hulp te overleven bij de kudde en de orde te handhaven als de schapen water moesten drinken. De honden zorgden ervoor dat de schapen in kleine groepen water dronken; als de hele kudde in een keer naar de bron toe ging zou deze vernietigd kunnen worden.

 

 

Zie hier hoe prachtig deze wolbalen wel zijn ... ghiiii ... en eigenzinnig ?? nee toch , baasje roept mij ginds ... ghiiiii ... dan maar deze kant uit ... knipoogje ... zou ik ook doen ... véél intressanter hier .... ghiiii ... Vergeet wel eerst het liedje niet uit te  zetten alvorens dit aan te klikken é ... knipoogje !!

De Zuidrus combineert hierdoor een aantal unieke eigenschappen in zijn wezen, namelijk een waak- en een hoedersinstinct.Zuidrussen zijn gewend om zelfstandig te werken. Ze zullen niet slaafs de bevelen van de baas opvolgen, maar zullen dit “taxeren”: is het zinvol, levert het me wat op?

 

 

Veel liefs ... t speurneusje  Miryam

Do widzenia ....! !

 

De Fell pony ... exact een kopie van het elegante Friese paard ... 

 

De Fell Pony is een van oorsprong Engels ras en is tegenwoordig helaas ook een zeldzaam ras.
                                                  

Het zijn pony's die hard van constitutie zijn, en goede ponyeigenschappen tonen met de onmiskenbare verschijnselen van hardheid die zo speciaal is voor bergpony's. 
 
 

Tegelijkertijd hebben ze een levendige, alerte verschijning.
De Fell Pony is een ideale rij- en menpony. Fell Ponies zijn behoorlijk sterk voor hun afmeting en kunnen ook behoorlijk eigenwijs en koppig zijn. Door zijn karakter is de Fell Pony een veelzijdige gezinspony.

 
Fell pony                                                                 t Fries paard 
                                                         
Hij heeft de kracht om volwassenen te kunnen dragen, maar is ook niet te groot voor kinderen, alhoewel ze gauw te sterk zijn voor te kleine/onervaren ruitertjes. Ondanks hun onverstoorbaarheid barsten ze van de energie.

  
                                                  
Men denkt dat de Fell Pony is ontstaan door kruisingen van paarden van het vasteland, zoals de imposante Friese paarden, met de oorspronkelijke heuvelponies in Engeland, zoals de Keltische pony en de nu uitgestorven Schotse Galloway pony.
 
 

De Frieze paarden werden door veroverende Romeinse legers naar Engeland vervoerd om met hun kracht te helpen met de bouw van de zogenaamde Hadrian's muur in het jaar 120 na Christus. Door het kruisen van de oorspronkelijke taaie ponies met de sterke Friese paarden kreeg de Fell Pony het beste van twee werelden mee. 

  

De Fell heeft zich vervolgens door de eeuwen heen succesvol aangepast aan de veranderende omstandigheden zonder daarbij de typerende raskarakteristieken en het bijbehorende karakter te verliezen.De veelzijdige, aardige, bereidwillige en makkelijke Fell Pony heeft veel moeten doen om te kunnen overleven door de eeuwen heen.

                                                   

 

Ziehier wat een prachtige gangen zij hebben .... moeten zeker niet onder doen voor het zeer imposante en elegante Friese paard.  Vergeet het muziekje in de linker kolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... ! !

 
Hij heeft zich ontwikkeld en aangepast aan de heersende tijden, maar zijn verschijning is weinig veranderd sinds de na-Romeinse tijden. 

 
 
De huidige Fell is een ideale rij- en menpony, met de kracht om volwassenen te kunnen dragen, maar ook niet te groot voor ervaren kinderen. Fells zijn onvermoeibaar in het dragen van hun berijders 


 

Veel liefs knipoogje ... Miryam

De Seychellois ... Een experimenteel ras ...

Een experimenteel ras dat in de jaren tachtig in Engeland werd gecreëerd. Eigenlijk een mooie naam voor de Siamees of Balinees Bi-colour.

 

Oosters van bouw, met een slank, elegant lichaam, lange hals en wigvormig hoofd met grote oren. De vacht is wit met gekleurde vlekken. Seychellois kunnen zowel lang- als kortharig zijn, hun ogen zijn blauw.

                                                  
De witte tekening komt in diverse patronen voor, onder andere : Seychellois Septième : wit, met een gekleurde staart en grote gekleurde vlekken op kop, lichaam en poten. Seychellois Huitième : wit, met een gekleurde staart en kleine gekleurde vlekken op kop en poten. Seychellois Neuvième : bijna geheel wit, met een gekleurde staart en slechts kleine gekleurde vlekken op de kop.

 

Een reportage over de Seychellen vormde de inspiratie voor dit ras.  De Britse fokster Pat Turner nam zich voor om het vachtpatroon te gaan fokken van de katten van de Seychellen. Dat bestond uit een bijna witte kat met kleine gekleurde vlekken en een geheel gekleurde staart (eigenlijk het Van-patroon).

 

 Zij startte haar project in 1984, samen met een andere fokster, Julie Smith. Als uitgangsmateriaal kozen ze twee Perzische poezen, schildpadkleurig met wit, en twee Siamese katers.

 

De nakomelingen werd teruggepaard aan Siamezen en Oosters Kortharen. Ziehier een prachtig speels filmpje ... van Siamese kittens ... grappig mooi om zien... Vergeet het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... ! ... knipoogje ... smile ! !

 
Veel liefs  spinnende groetjes ... Miryam 

De Picardische Herdershond
of Berger Picard

  

De Picardische Herdershond of Berger Picard deed in de negentiende eeuw zijn intrede in Frankrijk. Deze  vrij grote herders werden door de Kelten meegenomen.

                                                    

Deze hond is een afstammeling van de oude Herdershonden uit de Middeleeuwen zoals die op schilderijen werden afgebeeld.

 

De honden zijn verwant aan de Briards en de Beauceron en werden samen met deze honden in 1863 voor het eerst tentoongesteld.  In 1925 werd de standaard opgesteld en werd dit ras officieel erkend. Door het ras te gebruiken voor de fok van de Bouvier des Flandres, verdween het ras als zodanig. Pas aan het einde van de tweede wereldoorlog zijn de liefhebbers van het ras weer begonnen met de fok en is het aan hen te danken dat dit ras praktisch uit het niets weer ontstond. Zijn werkterrein bevindt zich tegenwoordig in de regio Pais-de-Calais. Frankrijk is niet al te dichtbevolkt met deze herders en buiten Frankrijk zijn er zeer weinig exemplaren.

                                                    

 

IDEALE RASKENMERKEN
Deze ruwe, norse herder heeft een natuurlijk en rustiek uiterlijk. Hij is één van de grootste herders, heeft een lange rug en goede benen.  De Picard heeft een schofthoogte van 60 tot 65 cm voor reuen; teven zijn 55 tot 60 cm en het gewicht 23 tot 31 kg. Het hoofd is enigszins smal en de oren, die klein moeten zijn, worden rechtop gedragen en hebben een brede basis. De staart wordt in actie hoog gedragen. De ruwe, verwarde vacht is een belangrijk kenmerk van de hond.

.

Het is een stugge, halflange vacht die ruw moet aanvoelen, met een dichte ondervacht. De vachtkleuren zijn grijs ( zwartgrijs, blauwgrijs, roodgrijs ), licht of donker fauve, of een mengeling van deze kleuren. Een kleine witte aftekening op de voorborst en/of op de tenen is toegestaan. Er komen ook witte exemplaren voor.

          

Ziehier een exellent prachtige slide van de Berger Picard met zijn specifieke uitstekende eigenschappen , zowel als veedrijver , sport en spel , bewaking en het gezellig omgaan met mens en dier ... veel kijkgenot ! Vergeet evenwel het liedje in linker kolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ... knipoogje !!

  
Veel liefs ... 't speurneusje ... Miryam

Deze prachtige crea ’s heb ik vandaag mogen ontvangen , ter gelegenheid van …

Whooooow … Knipoogje ...

Whooooow ... wat een prachtige creaties !!
Met bewondering , verwondering ... amaai k loop al op wolkjes ... ghiiii ... m'n dag kan alvast niet meer stuk !!

De liefde voor dieren zit jou in het bloed . Dat kun je heel snel zien          Je weet het prachtig te verbeelden Met mooie clips nog bovendien Het is altijd interessant Een grapje hier, een knipoog daar Jij lieve Dierenopvoedster Krijgt het steeds weer voor elkaar Ons te boeien met je verhaal Over een hond, een poes,een paard Daarom kan ik niet ontbreken Op de dag dat jij verjaart... Ik feliciteer je, hiep hiep hoera Vandaag is het jouw dag Nog vele jaren mijn lieve meid Met je knipoogjes en je lach Ga nu lekker je feestje vieren Het doet me deugd erbij te zijn Miryammeke een fijne dag Veel liefs en een knuff van Rozemarijn

Is wel echt
Whooooooow en Whaaaaaaaaaw é ... !!!
Van harte Dank …!!!!!!

De Connemara Pony ...

 

De Connemara Pony is afkomstig uit Ierland. Een gebied in het uiterste westen dat Connemara heet en waar de pony zijn naam aan dankt !

                                                    

Eeuwen lang leefden de pony's in het onherbergzame en heuvelachtige gebied in halfwilde staat.

 

Het gebied staat bekend om zijn gure klimaat; veel regen, mist en wind en vooral weinig voedsel. De Connemara is een uiteindelijk product van de oude West-Europese rassen en de destijds op Arabieren gelijkende paarden. 

 
 
Door het bizarre klimaat konden slechts de sterkste dieren overleven en zodoende bleef er een sterk en gehard paardje over. De huidige Connemara is een robuuste pony met adel en uitstraling.  Als dierenliefhebber moet je deze absoluut gezien hebben .... is wel geen Connemara in dit filmpke maar bij het zien van dit filmpje  komen de tranen mij nog steeds in de ogen .... ooohh zo prachtig  ...! !Vergeet wel even het liedje in linker kolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é

Veel liefs  .... knipoogje ... Miryam

Neva Masquerade
hebben een hypo-allergeen vacht  .... !! 

 

Een leuk weetje bij de Neva Masquerade is het feit dat deze katten een hypo-allergeen vacht hebben, wat zover bekend is enkel bij het Siberische ras voorkomt.
 
                                                    

De "Newskaja Maskaradnaja" komt uit Rusland en werd daar pas in 1978 erkend De eerste Neva Masquerade kwam pas naar Europa 12 jaar later .

 

Neva Masquerade is geen apart ras, maar een kleurslag van de Siberische kat met een eigen naam, fokkers in Rusland hebben hem deze naam gegeven wat betekend "Maskerkat van de Neva" dit omdat deze katten voor het eerst gezien werden bij de rivier de Neva die van St. Peterburg tot diep in het koude noorden loopt. Ziehier een vertederend lieve slide van deze toch uitzonderlijk mooie ras ... alleen al het fluisterend liedje is  euhhh ... knipoogje Vergeet het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... ! ... knipoogje ...enjoy it  ! !

  
Veel liefs ... spinnende groetjes  Miryam

De Shetland Sheepdog( Sheltie )...de verkleinde versie van de Schotse Herdershond(Lassie)

 

De Shetland Sheepdog, die door de liefhebbers ook wel Sheltie wordt genoemd, vindt zijn ontstaan op de Engelse Shetland eilanden ten Noorden van Schotland.

                                                    
Het lijkt wel de verkleinde versie van de Schotse Herdershond. Hij is ontwikkeld uit hondenrassen die kolonisten naar Engeland hebben gebracht.

  
 
Zo werden Schotse Herdershonden met Scandinavische herdershonden en IJslandse Keeshonden gekruist. Later kwam daar de Collie bij vanwie we nog goed het verwantschap terugvinden.Oorspronkelijk deed hij dienst als hoeder van de schapen en het bewaken van de boerderij.De Shetland Sheepdog werd pas in 1909 officieel als ras erkend maar reeds en veel langere geschiedenis.

  

Nu is de Shetland Sheepdog een heel aangename gezelschapshond geworden.
Hij is rustig in huis en trouw aan zijn familie. Hij moet bij ´zijn´ mensen kunnen zijn, het contact met hen heeft hij echt nodig en nog liefst is hij dicht bij zijn baas.
 
 

Hoe dicht ze bij hun baasje staan , zie je in het hier opvolgend Filmpje ... knap om zien hoe kunstzinnig ze wel zijn ...vergeet evenwel het liedje in linker kolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... ! ! 

De opvoeding geeft meestal geen problemen . De Sheltie is gevoelig en wil met liefde behandeld worden en verwacht rechtvaardigheid van zijn baas.

 

Hij moet vooral worden aangemoedigd tijdens de training en niet steeds gestraft worden. Ook kan hij dienst doen als waakhond. Hij is niet groot maar is wel luidruchtig genoeg om zijn omgeving te alarmeren.

 

Veel liefs ... t speurneusje ... Miryam

De Shetlandpony ... sterker dan een trekpaard ?

 

De Shetlandpony komt van oorsprong van de Shetland eilanden, ten noorden van Schotland. Op deze eilanden heerst een klimaat van koude, wind en regen.
 
                                                    

Het voedselaanbod is klein en kent weinig variatie. De Shetlandpony heeft zich aan dit strenge klimaat weten aan te passen door een weelderige staart en manenpartij en een bijzonder dikke vacht in de winter te krijgen.
 
 

De pony's bleven door het beperkte voedselaanbod klein van stuk en zijn taai, sober en sterk.Op de Shetland eilanden werkte de pony voornamelijk als lastdier. (o.a. hooi en turf transport) Later werd deze kleine pony veel ingezet in de kolenmijnen maar gelukkig komt dat nu niet meer voor.

De Shetlandpony kwam in de dertiger jaren naar Europa en vervulde voornamelijk een rol als trekdier. Ziehier een prachtige compilatie alom , van behendigheid tot ... Voor de kijklustigen onder jullie vergeet evenwel het liedje in linkerkolom niet uit te zetten hé ... !

Het gebruik van de kleine Shetlanders is bijzonder veelzijdig te noemen! Behalve als 'speelpony' voor de kinderen (laat kinderen nooit zonder toezicht met het dier sollen!), wordt de Shet gebruikt als rijpony, in 1-, 2- en 4 span bij het aangespannen rijden, zowel recreatief als in wedstrijdverband en vaak in de vrijheidsdressuur!Zie hier euhh ... na freestyle Doggy dancing ... nu werkelijk Freestyle Pony dancing ... super om zien .... prachtig hoor !!

Er worden soms demonstraties gegeven die er niet om liegen en die de Shetlandpony toch een heel ander aanzicht geven!

 

Veel liefs knipoogje ... Miryam

"Vergeleken met andere hondenrassen kan het karakter van de Ridgeback het best worden omschreven als excentriek. De volwassen Ridgeback is onafhankelijk, straalt rust uit en kan gereserveerd zijn tegenover vreemden. Ook laat hij een bepaalde vorm van arrogantie en zelfverzekerdheid zien. 

 

Een Rhodesian Ridgeback is een bijzonder hondenras voor wat betreft de inprenting. Hij heeft namelijk een zeer goed associatievermogen en neemt dan ook alle positieve maar vooral de negatieve indrukken, die zijn omgeving hem bieden, in zich op. Deze indrukken zijn van beslissende invloed op zijn gedrag gedurende de rest van zijn leven.

 

Zijn eigen wil, vastberadenheid en gevoel voor eigenwaarde maken dat de Rhodesian Ridgeback niet tot onderworpenheid gedwongen kan worden. De houding van deze hond is niet die van een slaaf maar van een partner en de Rhodesian Ridgeback dient als zodanig behandeld te worden. De enige manier om een Ridgeback goed te laten functioneren en om respect van hem te krijgen is gebaseerd op wederzijds vertrouwen en een goede training.

 

Als huisgenoot en vriend demonstreert de Ridgeback een bijzondere trouw en toewijding aan zijn huisgenoten en zoekt een individu uit die hij als van hem beschouwt. Vaak wordt er gezegd dat "U" een hond bezit, uw Ridgeback ziet dat anders; "hij" bezit U. Om deze reden is een Ridgeback een uitstekende bodyguard en waakhond. Hij beschouwt namelijk uw eigendom als het zijne.
 
 

Van nature een luilak, zal hij geen onnodige energie verspillen om zijn doel te bereiken. Hij zal vaak tevreden zijn als hij zijn tijd kan gebruiken met dutten. Dit mag gezien worden als het tegenovergestelde op de omschrijving van de energieke en dynamische hond waarvoor de Rhodesian Ridgeback vaak doorgaat. Voor de beweging en de conditie van de volwassen Ridgeback zijn lange wandelingen noodzakelijk.Hier een prachtige docu van deze toch wel uitzonderlijk biezonder mooie ras ... vergeet evenwel het liedje in linker kolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é

Van oorsprong is de Rhodesian Ridgeback een jachthond met een grote presentatie en aanwezigheid. Hij heeft een uitstekende "neus". 

 

Specialisten spreken dit ras toch enigsinds tegen , daar ze het over de " pronkrug hebben , zij beschrijven dit eerder aan aangeboren afwijking nml Spina bifida of "open rug" is een aangeboren afwijking die het gevolg is van een ontwikkelingsstoornis van ruggenmerg en wervelkolom. Meestal is de afwijking ter hoogte van de lendenwervels (lumbaal) gelegen, soms ter hoogte van het heiligbeen (sacraal) of de borstwervels (thoracaal). Fokkers beweren het tegendeel  Ziehier een pro en contra van specialisten en fokkers ... !!

 De Ridgeback heeft een zesde zintuig voor gevaar en staat open voor indrukken uit zijn omgeving, zoals men dat vaker kan vinden bij wilde dieren. Wellicht is dit het gevolg van de strenge selectie die de jagers op groot wild vroeger doorvoerden. Deze eigenschappen zijn in de erfmassa van de Rhodesian Ridgeback verankerd.
 
 

Hij is intelligent en toegewijd zonder dat hij zijn aanhankelijkheid verbergt. De Ridgeback laat zijn toewijding zien bij het werken met zijn eigenaar en het beschermen van zijn eigendom. Kortom een hond die voor eenieder, die eerlijk met hem omgaat, een trouwe en toegenegen huisgenoot is die in extreme omstandigheden tot buitengewone prestaties bereid en in staat is."

 

Veel liefs … t speurneusje  Miryam

De Shire staat bekend als het grootste paardenras ter wereld... ! !

   

De Shire is een van de oudste trekpaardenrassen van Engeland en staat bekend als het grootste paardenras ter wereld. Een stokmaat van soms ruim 1.95 m. en een gewicht van 1100 kilo is voor een forse hengst of ruin niet bijzonder.

                                                               
 

De Shire is gefokt voor dagelijkse zware arbeid op het land. Door de mechanisatie in de landbouw is de Shire bijna uitgestorven, maar een groep enthousiastelingen heeft het ras kunnen behouden.

 

In tegenstelling tot de romantische verhalen, werd de Shire nooit als ridderpaard gebruikt. De zwaargebouwde Shire was niet snel genoeg en gaf niet voldoende aanzien voor de adel.In het hierop volgend filmpke kun je wel degelijk zien hoe groot ze wel zijn ,vergeet evenwel het het liedje in linker kolom niet uit te zetten !

De trekschuiten in Engeland werden in het verleden voortbewogen met behulp van deze paardenkracht en op vele oude prenten vind je deze combinatie van paard en trekschuit.

  

Eind 19de begin 20ste eeuw werd de Shire door de brouwerijen ingezet om het bier bij de lokale pubs te bezorgen. In 1978 koos Nederlands grootste brouwer ‘Heineken’ voor deze mooie paarden. Op een doordeweekse middag kun je nog altijd zien, dat vier sterke ruinen de welbekende bierwagen langs de Amsterdamse grachten trekken.

 

Vroege vermeldingen in de geschiedenis van dit grote paard zijn terug te vinden onder de noemer ‘Old Black’ en deze verre voorvader zal dan waarschijnlijk helemaal zwart zijn geweest.
 
 

We kennen de Shire nu als ideaalbeeld zwart met vier witte sokken en een bles. Ook in het licht -en donkerbruin zien we ze veel en zelfs schimmels komen voor.

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam 

 Een schildpadkat ...tortie "of " ... tortoiseshell ..

 

Een kat met enkel ros en zwart heet een "schildpadkat" of "tortie", een afkorting van het Engelse "tortoiseshell" (schildpaddenschild), waar de vacht van deze katten op zou lijken. Soms wordt de term "lapjeskat" ook wel gebruikt voor deze tweekleurige katten. Zwartschildpad en blauwcrème komen, met of zonder wit, veel voor bij rasloze katten, maar ook bij raskatten zie je deze kleurcombinatie vaak.Schildpadkatten zijn bijna altijd vrouwelijk; ze hebben immers twee X-chromosomen nodig. Toch komen er sporadisch schildpadkaters voor; een onderzoek wees uit dat één op de 3000 geboorten een schildpadkater oplevert.

 

Kleuren bij katers
Katers kunnen hun Y chromosoom dat hun tot kater maakt uiteraard alleen maar van hun vader krijgen; de kleur van pa heeft dan ook geen enkele invloed op de kleur van zijn zonen want zijn Y chromosoom is ‘leeg’ qua kleur. Daaruit vloeit voort dat katers altijd de kleur krijgen van hun moeder. Is moeder rood, dan zijn haar zoons ook rood. Is moeder zwart, dan worden haar zoons ook zwart. Is moeder een schildpad (een beter woord voor lapjeskat) dan heeft zij dus een X chromosoom voor ‘zwart’ en een X chromosoom voor ‘rood’. Ze kan dan ook zowel zwarte als rode zonen voortbrengen. 

                                                               

 

Kleuren van poezen
Hoe is het gesteld met de dames? De kleur van hun vader heeft wél invloed op hun vachtkleur. Poezen hebben immers twee ‘kleurendragende’ X chromosomen; één kregen ze van hun moeder en de andere van de vader. Beide X chromosomen bevatten informatie voor vachtkleur, dus de informatie ‘rood’ of ‘zwart’. Is de moederpoes rood en de vader ook, dan zijn de kitten eveneens rood. Is moederpoes zwart en de vader ook, dan zijn alle kittens zwart. Maar wat gebeurt er als de moederpoes zwart is en de vader rood? Dan krijgen de dochters van hun moeder een X chromosoom voor ‘zwart’ en van pa een X chromosoom voor ‘rood’. Beide basiskleuren tonen zich dan in de dochter; ze is zwart en rood, ofwel een schildpad !

 

 En wat nu als de moeder een schildpad is en de vader rood? Dan kan het X chromosoom van de moederpoes zowel de informatie ‘rood’ als ‘zwart’ bevatten en pa geeft enkel het X chromosoom voor ‘rood’. Uit deze combinatie kun je dan ook schildpadkleurige dochters krijgen als rode dochters. Nog een voorbeeldje; moeder is een schildpad en vader is zwart; de dochters kunnen dan schildpad zijn, of zwart. Hier een prachtig voorbeeldje van een nest met een schildpad moeder ... gelieve eerst het liedje in linker kolom uit te zetten alvorens dit aan te klikken !! 

  

Veel liefs ... spinnende groetjes ... Miryam

Het is de bedoeling om naar je 4 de map te gaan van je afbeeldingen.
En daaruit het 4 de plaatje op je blogje te plaatsen.

Dit is dus het plaatje:
"Totale ontspanning voor Chevy en Marijke "
is een oudere case van mij en deel het graag omwille van het Vriendschapstokje ....
Ik geef het stokje door aan:
de eerste vier bloggers die op dit berichtje reageren

Chevy , kwam gelukkig een oude beenbreuk te boven ,maar hield er een lichte blessure aan over !

 

Chevy is een 20 jarige Franse draver en heeft een 8 tal jaar geleden een serieuze beenbreuk opgelopen . Tot 3 maal toe werd het paardje geopereerd om, de fractuur zo goed mogelijk te kunnen herstellen.In deze periode werd hij liefdevol begeleid door zijn trouwste tweevoeter Marijke .Dit was een helse periode voor zowel Marijke als Chevy,maar met de juiste dosis liefde en een niet te vergeten, zeer goed begeleidende revalidatie kan deze combinatie voor een hele periode verder ! 

Chevy heeft er lichtjes een gezwollen been aan over gehouden, om specifieker te zijn juist boven de kroonrand is er een verdikking te zien , ook zijn hoef vertoont sindsdien een blijvende barst. Verder heeft Chevy geregeld last van zijn halsslagader , dit van de zovele baxters die hij toegediend kreeg ! En alsof dit nog niet genoeg is, zweert Chevy bij hoog en laag om géén dokter nog in zijn buurt toe te laten !Met die gekregen informatie ging ik richting Leopoldsburg , om eens een kijkje te nemen naar Chevy !

 

Bij het observeren van Chevy werd ik toch verrast door het zien van haar rechter voorbeen , had "echt" niet verwacht dat het zo dik zou zijn .We zullen wel zien ,langzaam aan begon ik het paardje te strelen .Chevy was wel eventjes schuw ,maar van zodra ik met de behandeling begon werd dit paardje het ideaal paardje om te behandelen !


Voor de behandeling                                            Na 3 behandelingen

Een voorbeeld paardje om u tegen te zeggen !Wel reageerde hij op één van de tingpunten aan zijn rechter voorbeen , deze werd vervolgens gesedeerd en plaatselijk gemagnetiseert , ... en verder kon het paardje er ... zo... zalig ... van genieten toen ik beurtelings zijn benen afwerkte met t-touches (python-lift ) en het geheel afsloot met acupressuur !

 

De Do-Khyi (aangebonden hond) of
De Tibetaanse mastiff

 
Geschiedenis
De Tibetaanse mastiff of Do-Khyi (aangebonden hond) stamt uit de Himalaya en wordt soms als een van de oudste hondenrassen van het oosten vernoemd.
 
                                                               

Een wetenschappelijk bewijs door mitochondriaal DNS onderzoek is nog niet uitgevoerd. Omdat Tibet tot de annexatie in 1959 door China een niet vaak bezochte plaats was, is te vermoeden, dat de Tibetaanse mastiff zonder verdere invloeden kon ontwikkelen.

  

Het vermoeden dat de Tibetaanse mastiff de voorouder van alle dogachtige honden is, was reeds rond 1900 door de kynologen omstreden en heeft men tot vandaag niet door gentechnische onderzoeken kunnen bewijzen.

 

De Tibetaanse mastiff is een grote, niet overgrote, zeer krachtige hond. Hij komt in de kleuren zwart, goud, blauw, blauw met tan en zwart met tan voor. Een kleine witte aftekening ter hoogte van de borst en de tenen zijn toegestaan. De vacht is van grote densiteit. De ondervacht is extreem sterk en de bovenvacht is vast en samen met de ondervacht tegen elk weer bestand. Het haar rond de kop en nek vormt vooral bij reuen manen. De hond verhaart eenmaal per jaar in het voorjaar en de teven zijn eenmaal per jaar loops, doorgaans in de herfst. Het is een ras dat zich zeer langzaam ontwikkelt: teven zijn rond het derde jaar lichamelijk en geestelijk volgroeid en reuen doen daar nog een tot twee jaar langer over.

 

De hond vertoont een bijna kwadratische bouw met functionele hoeken tussen voor- en achterbenen en een krachtige nek. De staart wordt gekruld over de rug gedragen. De kop van de volwassen hond is zwaar en breed. De oren zijn klein tot middelgroot en hangen zijwaarts langs de kop.

  

De minimum schofthoogte voor teven is 61 cm en voor reuen 66 cm en het gewicht is doorgaans tussen de 45 en de 70 kg. Zie hier een prachtige voorstelling van de Tibetaanse Mastiff ... aangenaam naar voor gebracht op een fluisterend melodieke ... Vergeet evenwel het liedje in linkerkolom niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é  
 

Karakter
Tolerant naar kinderen, zeer gesteld op zijn eigen mensen, maar laat zijn genegenheid niet al te uitbundig blijken. Onverschillig en terughoudend naar vreemden. Excellente niet agressieve waak- en gezinshond. Niet voor beginners: hij is wel gehoorzaam, maar alleen wanneer het hem uitkomt. Eigenwijs, koppig en wil altijd het laatste woord hebben. Kan blafferig zijn als hij buiten wordt gehouden. 

 

 

Veel liefs ... t speurneusje ... Miryam

De IJslandse pony  .... hmmm het 5 gangenpaard ! ! 

 
 De IJslandse pony ook wel het Vikking paard genoemtstelt weinig eisen en is sterk en temperamentvol. Het is altijd vooral voor volwassenen gefokt. Tot in het begin van de 20ste eeuw bleef dit paard immers een onmisbaar hulpmiddel voor de IJslanders. Vandaag is het een kameraad voor de vrije tijd geworden. 

  

De IJslandse pony is kleiner dan sommige andere rassen, maar zelf de meest veeleisende ruiter vergeet dit zodra hij op de rug van een IJslander gedragen wordt.
 
 

Dit ras heeft immers vijf gangen en is daarom anders dan de paarden die gebruikt worden voor dressuur, springen, rodeo of rennen. Als de pony behalve stap, draf en galop ook de gang "tölt" heeft, spreekt men over een vierganger. Aangezien de IJslandse pony ook nog een telgang heeft, is het een vijfganger.

 

De IJslandse pony is kleiner dan sommige andere rassen, maar zelf de meest veeleisende ruiter vergeet dit zodra hij op de rug van een IJslander gedragen wordt. Dit ras heeft immers vijf gangen en is daarom anders dan de paarden die gebruikt worden voor dressuur, springen, rodeo of rennen. Als de pony behalve stap, draf en galop ook de gang "tölt" heeft, spreekt men over een vierganger. Aangezien de IJslandse pony ook nog een telgang heeft, is het een vijfganger.

De IJslandse pony wordt niet te groot (1m30 tot 1m44) en is door jong en oud te berijden. Het is bovendien zeer sterk, sober en winterhard, gemakkelijk en goedkoop in onderhoud. 

 

Hmmm ... hier een mooi docufilmpje van bij de N.O.S...
zeker de moeite om te zien ... je kunt onderhand zien welke de 5 gangen precies zijn .... voor de kijklustigen onder jullie ... euh ... vergeet het liedje in de linker kolom niet uit te zetten vooraleer je dit aanklikt hé ... Veel kijkgenot ... ! !

 

Veel Liefs .... töltse groetjes ... Miryam

De Veelikser ... kenmerkend zijn de diepzwarte vacht met de omgekeerde witte V over de snuit

 

Kenmerkend voor de Veelikser zijn de diepzwarte vacht met de omgekeerde witte V over de snuit, de roze neus, witte bef en witte voetjes.

 
Het lichaam is van gemiddelde grootte, slank maar toch stevig gespierd met een brede borst. De voetjes rond, de staart lang en zwart
De oorsprong van dit ras ligt waarschijnlijk in Europa. Net zoals aanvankelijk b.v. de Maine Coon en de Turkse Van, heeft dit natuurras zich zonder fokprogramma ontwikkeld tot een gezonde sterke kat waar steeds meer belangstelling voor ontstaat

  
       
Het sociale karakter maakt de Veelikser tot een leuke, lieve en gezellige huisgenoot die graag in gezelschap van mensen vertoeft.
 
                                       

Het is een vriendelijke kat, die andere dieren en mensen vol vertrouwen tegemoet treedt. Hij voelt zich net zo thuis op een flat als in een rijtjeshuis. Wel moet er rekening mee worden gehouden dat hij het prettig vindt om af en toe op een afgeschermd balkon, of in een afgeschermde tuin een frisse neus te halen. 

 



Ziehier een super leuk compilatie ter gelegenheid van St Valentijn Hiii ... knipoogje ... Vergeet het muziekje in linkerkolom uit te zetten alvorens dat aan te klikken hé

Veroordeel een Veelikser nooit tot een eenzaam bestaan. Hij heeft aandacht nodig en ruimte om te spelen. Kortom een mooie kat met een bijzonder uiterlijk en karakter. De kittens worden zwart-wit geboren, na ongeveer 10 dagen gaan de ogen open. Deze eerste paar weken zijn erg belangrijk voor de socialisatie. Hiermee wordt de basis gelegd voor het gedrag van de kittens in het verdere leven.

 

De legende vertelt dat er lang geleden een jaloerse koopman leefde die een jonge mooie vrouw had. Toen hij voor een lange tijd op reis moest, bracht hij haar ver weg naar een donker woud en beloofde haar op te halen zodra hij terug was. De jonge vrouw was bang dat ze een eenzame hongerdood zou sterven. Gelukkig had ze een zwart kitten waar ze erg aan gehecht was. Het beestje leidde haar naar struiken met bessen en ving vissen voor haar, zodat ze samen in leven bleven. Uiteindelijk vond het katje de uitgang van het woud en zodra hij met zijn snuit in het daglicht kwam werden de zwarte haren die het eerst in het zonlicht kwamen spierwit. Vanaf dat moment ontstond de karakteristieke tekening van de omgekeerde witte V, de witte bef en de witte voetjes in een zwarte vacht. 

 

Veel liefs ... groetjes  Miryam