De Beauceron is vastberaden, moedig , snel, flink en oplettend en dwingt respect af ...

De  Havana Brown kat ... onder de loep ... ! !


 


De eerste volkomen bruine kat werd in 1894 onder de naam Zwitserse bergkat in Engeland tentoongesteld. Vermoedelijk ging het hier om een kruising tussen een Sealpoint Siamees en een Huiskat. 


 

De Havana wordt sinds het begin van de jaren vijftig gefokt en was daarmee een gepland product van een door Barones von Uhlman (cattery Roofspringer) opgezet fokprogramma tussen een Chocolatepoint Siamees en zwarte Europeese korthaar.

  


Ziehier een prachtig mooie voorstelling van deze toch uitzonderlijke mooie kat ... Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...





 De Havana werd in 1958 erkend onder de naam Chestnutbrown Foreign Shorthair. De huidige  naam ontleent zij aan de kleurovereenkomst met de Havana sigaar


 


De vacht moet een warme kastanjebruine kleur hebben. De haren zijn van top tot wortel volledig doorgekleurd. De neusspiegel en voetjes zijn bruin. De ogen zijn groen. Ghostmarking, witte haren bij volwassen dieren en gele ogen zijn fouten.


 

Veel liefs ... groetjes  ... Miryam

De Aegidienberger is een relatief nieuw ras, welke ontwikkeld is in 1981

 
 

Het nieuwe ras
De Aegidienberger is een relatief nieuw ras, welke ontwikkeld is in 1981. Het is een paardenras dat wordt gefokt uit een combinatie van IJslanders en Peruaanse Paso's. Het uiteindelijke fokdoel is een trotse en elegante natuurtölter met het karakter van een IJslander

 

Pas sinds 1997 is het een erkend töltend ras.
Exterieur : Het is de bedoeling dat de Aegidienberger robuustheid, töltsnelheid, trots en karakter van de IJslander met de grootte, adelheid en de töltaanleg van de Peruaanse Paso combineert. Dit is een verhouding van 62,5 % IJslanderbloed, en de overige 37.5 % Pasobloed.

Karakter
Vriendelijkheid, intelligentie en een goed temperament staan op de eerste plaats bij de Aegidienberger. Maar ook werklust, voorwaartse drang en een natuurlijke mogelijkheid om te kunnen verzamelen worden tijdens de fok zeer belangrijk gevonden.Agressieve en flegmatieke paarden worden uitgesloten van het zeer strenge fokprogramma. Dit om het ras alleen maar meer te verbeteren, en ervoor te zorgen dat dit ras zijn zachte karakter en vriendelijkheid blijft behouden. Ondanks dat de IJslander het meeste bloed-inbreng heeft in dit ras, komt het vaak voor dat de Aegidienberger het sensibele karakter van de Peruaanse Paso heeft geërfd.

Gebruik : De Aegidienberger wordt met name gebruikt voor de recreatie om lekker te tölten. In Duitsland worden ze ook gebruikt voor gangenwedstrijden. Deze wedstrijden worden helaas nog niet georganiseerd in Nederland.Hier een prachtig staaltje van hun uitzonderlijke gangen , let wel ... in t filmpje komen enkel Ijslanders voor ....Vergeet evenwel het liedje bovenaan 't logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...

Gangen : De Aegidienberger is een natuurtölter. De tölt is genetisch gefixeerd en moet bij jonge paarden al natuurlijk zichtbaar zijn aan de hand. Stap en tölt zijn voor dit ras de belangrijkste gangen, het paard moet in staat zijn om vanuit stap een vloeiende overgang te kunnen maken naar een zeer zuivere, lichte, viertakt tölt.

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Katten ... de beste jagers ! ! 


 

Jagers instinct ! !

Al vele honderden , zoniet duizenden jaren, leven katten en honden al samen met de mens. En vooral de kat is bekend als de beste jagers . Alle katten beschikken als ze geboren worden over het jachtinstinkt om op muizen of vogels te jagen. 


 


Echter als ze niet in een omgeving opgroeien waar muizen of vogels zijn dan leren ze dit af. Katten zijn trouwens te trainen in het jagen op muizen. Katers zijn trouwens even goed jagers als poezen. Dit in tegenstelling tot wat vaak beweerd wordt.


 


 Ziehier een knap staaltje aan filmtechiek , een kitten met muisje ... voor de twijfelaars die het filmpke niet willen/durven zien omwille dat het een echte opname is , verklap ik ff " dat het om een speelgoed muisje gaat ..." prachtige beelden "  ... knipoogje !! 


 

 Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit te bekijken é

Het is wel goed om te realiseren dat katten in onze maatschappij dusdanig goed gevoerd worden dat meestal de slachtoffers niet verorberd wordt.

 
 


Hierdoor worden de slachtoffers vaak niet direct gedood maar als speelobject gebruikt dat vaak ook nog bij de baas wordt aangeboden. Wist je dat ...De kat trouwens sporen uit zet in huis en in de tuin waar muizen door afgeschrikt worden. Dit maakt alvast de kans op muizen een stuk minder.

 

 

De  "Morab" een"kruising tussen een Arabier " en "Morgan".


 


De Morab was altijd al meer een paard dat gebruikt werd om andere paarden te verbeteren, dan dat hij zelf als apart ras gefokt werd.

De laatste jaren komt hier verandering in. Fokkers beginnen de goede bewegingen en de schoonheid van dit paard te ontdekken.Het fokken van de Morab is echter nog steeds het werk van de enkele enthousiaste fanaat.


 


De Morab komt voor in alle kleuren; witte aftekeningen op hoofd en benen zijn toegestaan.

  


De Morab is een gespierd paard, met een lange een schuinliggende schouderpartij en een diepe borst.De rug is betrekkelijk kort en sterk. Het ras ontstond in de 19e eeuw in Amerika en kwam voort uit kruisingen tussen een Volbloed Arabier en een Morgan.De naam "Morab" is dan ook een kruising tussen "Arabier" en "Morgan".

 


Voor 1930 werden deze kruisingsprodukten toegelaten in stamboeken van beide rassen.Het bekendste product uit deze combinatie was wellicht Golddust (1854), destijds beroemd vanwege zijn snelheid als draver.
De Amerikaanse Burgeroorlog heeft de verdere ontwikkeling van de Morab even in de weg gestaan, maar toen de excentrieke miljonair William Randolph Hearst zich ging interesseren voor de kruising, won het ras aan reputatie.
Vanaf toen werd ook pas de naam Morab gebruikt.

 

Veel liefs .... groetjes ... Miryam

Originele Australische Labradoodle


 
 
Ben je allergisch tegen honden, hmm bekijk deze dan even .. !
De Originele Australische Labradoodle is het resultaat van de zoektocht naar een (geleide) hond met een allergievriendelijke vacht.Wally Cochran begon +/- 25 jaar geleden met het kruisen van een Labrador Retriever (will to please) en een KoningsPoedel (vachttype en intelligentie).


 


Tegan Park ging door met het werk van Cochran en werd de grondlegger van de Australische Labradoodle.Door heel selectief te werk te gaan, heeft Tegan Park uiteindelijk een ras weten te creëren, die alle vooroordelen m.b.t. het houden van honden wegstrepen. 


 

Een Labradoodle met een wollen of een fleece vacht geeft geen allergische reactie, verliest geen haar en geeft geen lichaams- of vachtgeur af. (Dus geen natte hondegeur). Hier een leuk filmpje van een mini doodle die het glijden maar niet kan laten ghiiiiiii  ... Voor de kijklustigen onder jullie ... vergeet eerst het liedje  bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens je dit aanklikt hé ... hiiiii ....enjoy it ... knipoogje ! !

 

De Originele Australische Labradoodle heeft een atletisch, gracieus en compact voorkomen en beweegt zich erg gemakkelijk.
Vachttypen; Wollen vacht (wokkels), fleece vacht (met of zonder krullen) en een harige vacht. (een harige vacht is niet allergie vriendelijk).Kleuren; Wit, Cream, Apricot cream, Apricot Silver, Rood, Silver, Gold, Blue, Black, Chocolat, Cafe.


 

Ziehier wat een sneeuwpret ze kunnen beleven , t zijn echte jumpers deze wolbalen , gefilmpd in slowmotion op een aangenaam ritmisch muziekje ... gewoonweg super om zien !!

 

Cymrics (Manx) zijn geweldige jagers en halen graag kattenkwaad uit. 

 


Niemand weet waar de Manx oorspronkelijk vandaan komt. Misschien hebben de Vikingen deze staartloze kat naar het eiland Man in de Ierse Zee gebracht. Feit is, dat het een van de oudste Europese landrassen is. Hoe het gen voor langhaar in het ras is gefokt, is niet bekend.


 
Kortharige versie ( de Manx )

De langharige versie heeft de fraaie naam Cymric (uit Wales), hoewel hij niet uit Wales afkomstig is. Cymrics worden staartloos genoemd, maar ze zijn er evenals de Manx in drie versies: Rumpy, Stumpy en Longie. Rumpy is volkomen staartloos; Stumpy is kortstaart tot drie cm en Longie is een staart van bijna normale lengte.


 


Het is een kat die zich nogal op een persoon richt. Ze zijn niet onaardig tegen anderen, maar preferen toch die ene. Het zijn geweldige jagers en klimmen graag in bomen en halen kattenkwaad uit. Ook zijn er die apporteren leuk vinden. Het zijn rustige, nogal gereserveerde katten die uitstekend gezelschap zijn speciaal voor mensen die alleen wonen.De Cymric kat is een rustige, gemoedelijke huisgenoot.


 


 Ziehier een prachtige docu over dit toch ogenschijnlijk wonderbare kat ... ze huppelen net zoals een konijntje ..... vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten ... voor je dit aanklikt ... ! !

 

De Noriker ...
Een Oostenrijks familiepaard van top tot teen ...

 

Zo'n 50 % van alle paarden in Oostenrijk behoort tot het oersterke Noriker koudbloedras.Elke Oostenrijkse boer heeft één of meerdere Norikers en 's winters staan ze broederlijk tussen de koeien op stal. Ze gebruiken deze paarden om hout te slepen, toeristen rond te rijden en mee te pronken op oogstfeesten.




 




In Oostenrijk geniet het dier de status van 'beschermd ras' en dat levert de fokkers en fokpremie op.Een echt werkpaard zal de Noriker altijd blijven. Er was en er is in de bergen nog steeds geen beter vervoer- en transportdier dan dit ras.




 



Met de opkomst van het toerisme en de groeiende interesse in sport- en recreatiepaarden, blijft het aantal Norikers gestaag toenemen.

De huidige Noriker is mede dankzij zijn zachtaardige karakter en zijn koele hoofd een populair veelzijdigheidspaard dat uitmunt in betrouwbaarheid en werklust.
 

 



Zie hier een prachtig getint Oostenrijks winters tafereeltje ... je zou zo je koffers pakken en wegwezen ... ghiiiii ... Sneeuwpret ... romantiek en paarden staan centraal op de achtergrond een verrassend mooi jodelend countrey deuntje...Vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...


 

Western rijden, aangespannen rijden voor de kar, de slede of de bierwagen, boomslepen, ploegen, oogsten, dressuur en recreatief rijden, de Noriker vindt het allemaal best. Een familiepaard van top tot teen, een paard met toekomst.



 


ls menpaard is de Noriker verrassend wendbaar, erg betrouwbaar, verkeersmak en voorwaarts. Van nature reageren ze heel goed op de stem, een eigenschap die ze gemeen hebben met andere boomsleeppaarden. Als rijpaard zijn ze evenzeer supergeschikt. Het hele gezin kan er dagen mee op tocht, ze worden nooit moe. Ze zijn betrouwbaar in alle situaties, zijn berensterk en willen graag werken.

 

In de Oostenrijkse Alpen vormen kruiden een belangrijk onderdeel van het Noriker menu, dat verder bestaat uit gras en hooi dat veel minder voedzaam is dan bij ons. Daarom moet een  Noriker zo sober mogelijk worden gevoed



 

Veel liefs .... groetjes ... Miryam

De Mechelse Herder is een hond waarop we als Belg terecht fier mogen zijn.


 


Wereldwijd wordt de Mechelse Herder geapprecieerd, en dan vooral door hondensportliefhebbers en politiemensen.  Twee gebieden waarin de Mechelse Herder tot de besten behoort.


 


Ziehier een formidabel trainingsopleiding van de Mechelaar...de inzet en gehoorzaamheid gebeurt dan ook al spelenderwijs ...zoals het ook betaamt ...... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te zetten hé ! !

Hij verdient zijn pluimen als waakhond, verdedigingshond, drugshond, sporthond, speurhond, lawinehond enz.  De Mechelaar is hét voorbeeld van de moderne werkhond.

 

Huishond

Mits voldoende beweging en training is de Mechelse herder ook geschikt als huishond. Door zijn temperament heeft hij het wel nodig dat zijn baas veel met hem bezig is en hem de nodige aandacht schenkt. Dankzij een consequente opvoeding leert hij al snel zijn plaats in het gezin kennen.

Als deze hond goed opgevoed is, dan is zijn baas z'n afgod. Hij blijft kort bij de baas en dicht bij huis. Deze hond denkt er niet aan om weg te lopen. 

 


Met kinderen

 Een Mechelse herder is een hond die zich kan aanpassen aan kinderen mits constante supervisie en door hem van jongs af een specifieke opvoeding te geven. Een Mechelse herder heeft nood aan een goede opvoeding en de juiste begeleiding.Laat echter nooit kinderen achter bij eender welke hond van welk ras ook.


 


Leervermogen

Het is een geweldige sporthond. In de eerste plaats omdat hij onvermoeibaar en erg wendbaar is. Maar ook omdat hij wil leren en wil gehoorzamen. Deze hond staat steeds klaar, is trouw en wil niets liever dan samenwerken met zijn baas. 

De ideale waakhond

Tegen vreemde mensen, andere honden of vreemde dieren gedraagt de Mechelse Herder zich meestal wantrouwig, soms zelfs agressief. Hij heeft alles gehoord en bij een vreemd geluid reageert hij door te blaffen

 


Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Tonkanees een actieve en alerte kat ...

 


De oorsprong van de Tonkanees ligt mogelijk vele jaren terug toen de Siamezen vanuit de oosterse in de westerse wereld geïntroduceerd werden. Men denkt dat sommige van de chocolate Siamezen van toen in werkelijkheid Tonkanezen waren. Zeker is in ieder geval dat in 1930 dr. Joseph Thompson in Amerika in het bezit kwam van een kat uit de Oriënt met een Tonkanees kleurpatroon, genaamd Wong Mau.


  


Hij was zo geïnteresseerd in deze kleur en dit vachtpatroon dat hij met een aantal ervaren fokkers een fokprogramma opzette. Als partner werd gekozen voor de Siamees die in die tijd qua bouw het ras het meest benaderde. Uit deze kruising kwamen Siamezen en Tonkanezen. Kruiste men de Tonkanezen onderling dan ontstonden behalve Siamezen en Tonkanezen nog een ander type effen gekleurde katten met geen blauwe maar goudgroene ogen. 


    


Voor diegene die ff niet genoeg hebben van deze toch prachtige metgezel de Tonkanees hier een prachtige chocolate Tonkanees ... Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten é ...  !!

 

 

Veel liefs ...  groetjes ... Miryam

  

De Highland Pony is één van de twee inheemse rassen van de Schotse hooglanden en eilanden. Gedurende vele eeuwen heeft het ras zich aangepast aan het veranderende en vaak barre klimaat en de leefomstandigheden van Schotland.



 
 

 

De wintervacht bestaat uit een laag sterk, dasachtig haar over een zachte, dikke onderlaag, die dit ponyras geschikt maakt het hele jaar buiten te verblijven

  

En wat hij van zijn Keltische voorvaderen geërfd heeft, is vandaag nog volop zichtbaar. DNA-onderzoek heeft ten andere aangetoond dat hij, zoals enkele zeldzame andere paardenrassen, een zeer hoge graad aan oorspronkelijke zuiverheid overgehouden heeft. De afzondering in het ruwe klimaat van zijn Schotse vaderland is daar wel de verklaring voor, evenals voor de adel van zijn atletisch lichaam. Onder zijn strakke huid lijken de sterke spieren en de droge gewrichten als gebeiteld.

 



Andere kenmerken: een harmonische bouw, een sterke en gewelfde hals, een korte rug en krachtige lenden, wapperende manen en een zijdeachtige beharing. Stokmaat tussen 1,32 m en 1,47 m. De toegelaten kleuren zijn grijs, zwart, izabel en baai. Aalstreep en zebrastrepingen op de benen en zeer goede voeten.

 

 
 

Ziehier een super schattig Filmpje ... " jong geleerd is oud gedaan " ... ghiiiii ... een prachtige dressuurrit op een folkloristisch ritmisch muziekje ... tof om zien !!Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken .... !!  

Zoals alle juwelen, is het aantal Highland pony's echter beperkt. Wereldwijd vindt men er amper een vijfduizendtal en elke eigenaar ziet zijn Highland pony werkelijk als een waardevol bezit, waarop hij terecht trots is. In België bleef het ras lange tijd omzeggens onbekend: de allereerste Highland pony werd pas in 1992 ingevoerd. Dit ras is dan ook amper te vinden en niet bepaald goedkoop.

  


Veel liefs ... groetjes ... Miryam 

De beagle ... één van de kleinste in meute
jagende honden... ! !

  

De beagle behoort tot één van de kleinste in meute jagende honden. 
 Het is een zelfverzekerde, zeer levenslustige hond, die het spoor van wild, voornamelijk hazen en konijnen, volgt en daarom een sterke, kompakte lichaamsbouw met goede hoekingen heeft. 

  

 De beagle heeft een ruime gang, is erg snel en heeft veel uithoudingsvermogen.  De benen zijn sterk en gesloten.  Het hoofd is typisch vanwege zijn uitgesproken stop en licht gewelfde schedel.  De uitdrukking is zacht en vriendelijk.  De oren moeten tot aan de neuspunt van de stompe voorsnuit reiken.  Toch mag het hoofd geen grove indruk maken. 


 


De staart met een witte punt, wordt vrolijk en hoog gedragen en het goede humeur behoort tot de raskenmerken.  Ziehier een prachtig filmpje van puppy 's  ...  Vergeet even wel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten , vooralleer je dit aanklikt  ...

De beagles zijn meestal driekleurig, waarbij alle houndkleuren zijn toegestaan.  Ook de tweekleurige, tan and white, ziet men meer en meer.


 

De oorsprong van de beagle ligt niet in Engeland of Amerika, maar vermoedelijk in Griekenland, waar in 433 v. Chr. De Griekse schrijver Xenophon al schrijft over kleine honden met lange oren, die met de neus jagen op hazen en konijnen en daarbij luid geven.  Deze honden belandden in Italïe om zo met de Romeinen naar Engeland te worden meegenomen. 


  
                   
   
Hier vonden weer kruisingen plaats met daar reeds bestaande type van met de neus jagende kleine honden.
'Merry little hounds’ zo stonden deze hondjes toen in Engeland bekend. Rond 1500 werden de Beagles daar al veelvuldig als jachthond gebruikt-eigenlijk jachthondje, want de Beagles waren toen niet zo groot. 

 

 Er werden in meutes op haas en konijn gejaagd.  Wordt tegenwoordig de meute Beagles te voet gevolgd, toen ging men te paard naar het jachtgebied naar huis te worden teruggebracht.  Koningin Elisabeth van Engeland (1533-1603) had een meute waarmee zij regelmatig jaagde.Begin 1900 stond de Amerikaanse Beagle op een zeer hoog peil en in 1950 werden er voor het eerst Beagles uit de USA in Engeland geîmporteerd.  En nu is er een regelmaat van importeren en exporteren van en naar alle landen in de wereld.


  

Veel liefs ...  t speurneusje ... Miryam

Egyptische Mau zelfverzekerde katten, intelligent en heel sociaal


 


Egyptische Mau, betekend Egyptische Kat, de voorouders van dit ras werden beschermd en vereerd dat zie je aan de afbeeldingen in tempels.  De Egyptische Mau lijkende katten stonden al sedert 1400 voor Christus op papyrusrollen en tempelwanden.


 


Ze zijn mede van het oudste ras op de wereld.  Ze leefden in nederzettingen op de oevers van de Nijl. Het moderne ras Egyptische Mau werd oorspronkelijk gefokt op basis van Egytische huiskatten. In de jaren vijftig van de vorige eeuw nam de oorspronkelijke fokster het ras mee naar Noord-Amerika waar ze later erkend werden als een raskat.  De kat is in europa nog steeds zeldzaam.



 


De Egyptische Mau is een middelgrote, gespierde en kleurrijke kat.  Hij heeft een heel sierlijke verschijning en hebben een zwart lijntje rond hun ogen die eigen zijn van deze kat.  Ze hebben een gevlekt tabby patroon en zijn in drie verschillende kleuren, brons, zwart/zilver en smoke.  


 


 De brons en zwart/zilver hebben ook de duidelijkste vlekken (spotjes).  Tot de leeftijd van 1,5 jaar mogen ze nog amberkleurige ogen hebben, als ze volwassen zijn hebben ze kruisbes groene ogen.


  

Karakter

Het zijn heel zelfverzekerde katten, intelligent en heel sociaal.  Erg aanhankelijk en mensgericht en zijn tot op hoge leeftijd nog erg speels.Hier een korte intro hoe deze toch biezondere intelligente kat hun weekje doorbrengt .... met een knipoogje naar lekker luieren ... !! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken .... !!





 

Veel liefs .... groetjes .... Miryam

De Marwari ...
het paard met gekrulde oren ...

 

De Marwari is afkomstig uit de landen rond Afghanistan, het ras zou ontstaan zijn toen een aantal arabische paarden schipbreuk leed en aanspoelde op de stranden en zich daar voortplantten met de inheemse Aziatische pony's. Het ras is nauw verwant aan de Akhal-Teke en de Kathiawari.

  

De Marwari is altijd een oorlogspaard geweest. Het is gefokt door de koninklijke families en de krijgers van India om te dienen als rijpaard. Het paard stond zo hoog aangeschreven dat 'gewone' mensen ze niet mochten berijden, dit was voorgehouden aan twee hoge 'kastes': de Rajput (heersers) en de Kshatriyas (strijders).

Het ras was bijna uitgestorven tijdens de Britse overheersing van India en de periode van democratisering die daarop volgde, maar in 1995 is de Indeginious Horse Society of India opgericht die het ras van de ondergang probeert te redden, er is onder andere een standaard voor het ras opgesteld en met succes: de fokkerij is op gang gekomen en recent zijn er zelfs paarden geëxporteerd.

Een normale Marwari is ongeveer 1.50 meter hoog en is een zeer elegante verschijning. Het ras is sterk pezig en meestal goed gespierd. Ze hebben lange benen en zeer harde hoeven. Hierdoor hoeven ze alleen in zeer rostachtige gebieden ijzers te dragen. De Marwari heeft vaak een aangeboren tölt die in Azie revaal wordt genoemd. Deze gang word door meerdere Aziatische rassen vertoond. De vacht van een Marwari is, zoals bij alle woestijnpaarden, fijn en zijdeachtig. De kleuren lopen uiteen van bruin, vos, isabel tot bont, alle kleuren zijn toegestaan.

 

De oren zijn ook zeer bijzonder. De oren lopen namelijk van boven in een krulletje naar elkaar toe. Er wordt bij de Marwari veel belang gehecht aan de werveling van het haar op het lichaam. Het haar heeft dan ook een zeer mooie structuur.

  

De Marwari is gefokt om in de oorlog zijn ruiter zoveel mogelijk te helpen. Zijn karakter is hierop aangepast, het is een intelligent paard dat trots maar trouw is en de wil heeft om te winnen. Het is een hard paard dat makkelijk oud kan worden met een zeer groot uithoudingsvermogen dat zich makkelijk aanpast aan veranderende omstandigheden.

 

Hoe prachtig en ellegant ze wel zijn zie je in het hieropvolgend filmpke  ... ff het cultuur van ginds opsnuiven ... Vergeet evenwel het muziekje in linkerkolom niet uit te zetten é ... knipoogje !!

 

De Do-Khyi (aangebonden hond) of
De Tibetaanse mastiff


 


Geschiedenis
De Tibetaanse mastiff of Do-Khyi (aangebonden hond) stamt uit de Himalaya en wordt soms als een van de oudste hondenrassen van het oosten vernoemd.
Een wetenschappelijk bewijs door mitochondriaal DNS onderzoek is nog niet uitgevoerd. Omdat Tibet tot de annexatie in 1959 door China een niet vaak bezochte plaats was, is te vermoeden, dat de Tibetaanse mastiff zonder verdere invloeden kon ontwikkelen.


  


Het vermoeden dat de Tibetaanse mastiff de voorouder van alle dogachtige honden is, was reeds rond 1900 door de kynologen omstreden en heeft men tot vandaag niet door gentechnische onderzoeken kunnen bewijzen.


 


De Tibetaanse mastiff is een grote, niet overgrote, zeer krachtige hond. Hij komt in de kleuren zwart, goud, blauw, blauw met tan en zwart met tan voor. Een kleine witte aftekening ter hoogte van de borst en de tenen zijn toegestaan. De vacht is van grote densiteit. De ondervacht is extreem sterk en de bovenvacht is vast en samen met de ondervacht tegen elk weer bestand. Het haar rond de kop en nek vormt vooral bij reuen manen. De hond verhaart eenmaal per jaar in het voorjaar en de teven zijn eenmaal per jaar loops, doorgaans in de herfst. Het is een ras dat zich zeer langzaam ontwikkelt: teven zijn rond het derde jaar lichamelijk en geestelijk volgroeid en reuen doen daar nog een tot twee jaar langer over.


 

De hond vertoont een bijna kwadratische bouw met functionele hoeken tussen voor- en achterbenen en een krachtige nek. De staart wordt gekruld over de rug gedragen. De kop van de volwassen hond is zwaar en breed. De oren zijn klein tot middelgroot en hangen zijwaarts langs de kop.


  


De minimum schofthoogte voor teven is 61 cm en voor reuen 66 cm en het gewicht is doorgaans tussen de 45 en de 70 kg. Zie hier een prachtige voorstelling van de Tibetaanse Mastiff ... aangenaam naar voor gebracht op een fluisterend melodietje ... Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é  

 

Geen kennelhond, heeft contact met zijn mensen nodig. Reuen zijn dominant naar andere reuen maar zijn geen ruziezoekers.Ghiiiiiii ... zie hier een prachtig filmpje van een puppy ... Mr Sandman ... letterlijk en figuurlijk ... toff om zien ...

 

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Exclusieve poes ... De Ashera is een kat die voor de helft luipaard is. 

 

Het Amerikaanse bedrijf Lifestyle Pets in Los-Angeles heeft een nieuwe kat ontworpen met behulp van luipaard-DNADNA. 

 

De Ashera is volgens de dierenwinkel afhankelijk en lief van karakter, ondanks het wilde bloed in zijn aderen. Hij is zo zachtaardig dat hij het zelfs toestaat om met een riem om te worden uitgelaten.

De kittens van de katsoort was binnen een etmaal na de introductie uitverkocht. Het prijskaartje: 22 duizend dollar. Het beestje weegt als volwassene veertien kilo. Zie hier een korte voorstelling van deze Giant "de Ashera" ... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten hé ...

 Het bedrijf wil niet meer dan 100 Ashera’s per jaar fokken waarvan er 50 voor de Amerikaanse markt bestemd zijn. Houd dus rekening met een wachtlijst, alsmede met een flink extra budget voor de voeding en kattebakkorrels


 

Veel liefs ... groetjes  ... Miryam

Het Fjordenpaard ...één van de oudste paardenrassen van Europa ... !

 

Het Fjordenpaard komt uit Noorwegen en kan tot één van de oudste paardenrassen van Europa worden gerekend. Het Fjordenpaard dankt zijn naam aan de 'fjorden', de diepe inhammen in de rotsachtige, grillige Noorse kust .


In Noorwegen bewees de Fjord zijn diensten voornamelijk als last en trekdier en ook om de bevolking in lichte rijtuigjes te vervoeren. Men had daar een goed harddravend paard voor nodig om de grote afstanden te overbruggen.


 

Het Fjordenpaard deed in 1954 voor het eerst zijn intrede in Nederland. Er werden een aantal paarden als proefproject door de Kleine Boeren Commissie geïmporteerd. Een aantal kernen in Nederland kreeg Fjordenpaarden toegewezen om zodoende de gebruiksproef in het boerenwerk te testen.
 Deze gebruiksproef onderving veel kritiek doch de bruikbaarheid van het Fjordenpaard op de kleine landbouwbedrijven voldeed boven alle verwachtingen en de populariteit van de Fjord nam sterk toe.

 


De Fjord kent een enorme trekkracht en werkwilligheid waardoor het ingezet werd bij vele vormen van licht landbouwwerk als ploegen, maaien, schudden, eggen, enz. Daarnaast en vooral later toen de trekker het werk van de paarden overnam werd de Fjord een geliefd paardje om recreatief mee te mennen en onder het zadel te rijden.Ziehier een prachtige filmpje ... Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...

 


 

Dit gebeurt in recreatieve zin maar ook op wedstrijden is de Fjord steeds vaker te vinden. Hoewel de bouw van sommige Fjorden het niet altijd makkelijk maakt (zware hals) kunnen ze toch ook in de dressuur aardig meekomen.  

Daarnaast worden de Fjorden veel ingezet op maneges voor gehandicapten en zijn ze geliefd in de Westernsport (trail-rijden) en Endurance (lange afstandsritten).

De echte Fjord liefhebbers kennen zeker dit pareltje nml .. Guusje
Guus had geen papieren bij de aankoop en niemand wist waar hij geboren was of wie zijn ouders waren. Dat Guusje een echte fjord is was wel met zekerheid te zeggen. Guus heeft niet de bekende zwarte aalstreep in zijn manen die de meeste fjordenpaarden hebben omdat hij een rodblakk fjord is.Ziehier een kür op muziek ... Guusje en Jolanda op Utrechtse paardendagen !!

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam     

 De Great Japanese Dog ( Akita ) de oorsprong van dit trotse, koninklijke ras ligt in Japan.

De oorsprong van dit trotse, koninklijke ras ligt in Japan.  De  Great Japanese Dog prefectuur is de meest noordelijke provincie van het Japanese hoofdeiland Honshu.  Hun afstamming gaat bijna terug tot 500 jaar voor onze jaartelling 


 

Amerikaanse militairen, die na de tweede wereldoorlog vanuit Japan naar huis terug keerden, waren eveneens onder de indruk van het ras. Het waren deze soldaten die grotendeels verantwoordelijk zijn voor de massale import van dit ras in de USA.  Tot op vandaag wordt de American Akita aanzien als Japans nationaal monument alsook als symbool van gezondheid en kracht

 

De American Akita is een grote, gespierde hond met een trotse, alerte houding.  Naaste een stomp, driehoekig hoofd, dikwijls omschreven als "beerachtig" met kleine, driehoekige ogen en rechtopstaande oren is ook de typische gekrulde staart kenmerkend voor het ras.  De gemiddelde schofthoogte voor teven ligt tussen de  58 en "66 cm 66, voor reuen is deze van 63 tot 71 cm >.  Het gewicht schommelt naargelang de hoogte tussen 36 en59 kg

De dichte dubbele vacht kan wit, fawn (geelbruin), bruin, rood, zilver grijs en zwart zijn.  De vacht kan egaal, met of zonder witte aftekeningen, pinto (wit met "vlekken") of brindle (gestroomd) zijn. 


 


 Bij het Amerikaanse type heeft het hoofd een meestal zwart masker, bij het Japanse type een wit masker.

 


Deze hond is trouw en beschermend voor het eigen gezin en hun bezittingen.  Volwassen American Akita's zijn hartelijk voor bekenden, maar meestal zeer terughoudend tegen over vreemden.  Het zijn rustige, verdraagzame honden die zelden blaffen.  Ze zijn  krachtig en vastberaden en kunnen een onafhankelijke aard hebben en een dominante persoonlijkheid. 

 Ziehier een prachtige ontroerende film waarin de Akita de hoofdrol in speelt ... uiteraard gefilmpd in Japan !! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ... knipoogje !!





Ondanks hun rustige temperament hebben American Akita's dagelijks beweging nodig om hun spiermassa te onderhouden.  Ze genieten van het buiten zijn en kunnen, mits er een schuilplaats is, goed tegen de koude.  American Akita's houden ook van menselijk gezelschap en kunnen eveneens binnen gehouden worden als ze maar de kans op voldoende beweging krijgen

     Veel liefs   't speurneusje ...    Miryam

De Veelikser ... kenmerkend zijn de diepzwarte vacht met de omgekeerde witte V over de snuit

 


Kenmerkend voor de Veelikser zijn de diepzwarte vacht met de omgekeerde witte V over de snuit, de roze neus, witte bef en witte voetjes.

 

Het lichaam is van gemiddelde grootte, slank maar toch stevig gespierd met een brede borst. De voetjes rond, de staart lang en zwart
De oorsprong van dit ras ligt waarschijnlijk in Europa. Net zoals aanvankelijk b.v. de Maine Coon en de Turkse Van, heeft dit natuurras zich zonder fokprogramma ontwikkeld tot een gezonde sterke kat waar steeds meer belangstelling voor ontstaat

 
  
       
Het sociale karakter maakt de Veelikser tot een leuke, lieve en gezellige huisgenoot die graag in gezelschap van mensen vertoeft.

Het is een vriendelijke kat, die andere dieren en mensen vol vertrouwen tegemoet treedt. Hij voelt zich net zo thuis op een flat als in een rijtjeshuis. Wel moet er rekening mee worden gehouden dat hij het prettig vindt om af en toe op een afgeschermd balkon, of in een afgeschermde tuin een frisse neus te halen. 

 



Ziehier een super leuk compilatie  ... Vergeet wel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dat aan te klikken hé

 


Veroordeel een Veelikser nooit tot een eenzaam bestaan. Hij heeft aandacht nodig en ruimte om te spelen. Kortom een mooie kat met een bijzonder uiterlijk en karakter. De kittens worden zwart-wit geboren, na ongeveer 10 dagen gaan de ogen open. Deze eerste paar weken zijn erg belangrijk voor de socialisatie. Hiermee wordt de basis gelegd voor het gedrag van de kittens in het verdere leven.


 


  


De legende vertelt dat er lang geleden een jaloerse koopman leefde die een jonge mooie vrouw had. Toen hij voor een lange tijd op reis moest, bracht hij haar ver weg naar een donker woud en beloofde haar op te halen zodra hij terug was. De jonge vrouw was bang dat ze een eenzame hongerdood zou sterven. Gelukkig had ze een zwart kitten waar ze erg aan gehecht was.





Het beestje leidde haar naar struiken met bessen en ving vissen voor haar, zodat ze samen in leven bleven. Uiteindelijk vond het katje de uitgang van het woud en zodra hij met zijn snuit in het daglicht kwam werden de zwarte haren die het eerst in het zonlicht kwamen spierwit. Vanaf dat moment ontstond de karakteristieke tekening van de omgekeerde witte V, de witte bef en de witte voetjes in een zwarte vacht. 


 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Suffolk Punch is een innemend paard met heel eigen kenmerken ...

 

De Suffolk Punch is een innemend paard met heel eigen kenmerken. Hij is het oudste zware ras van Groot-Brittannië en word ergens beschreven als 'een soort Engels paard, met korste benen en een doep lichaam, een korte, dikke kerel'- en dat klopt precies. Zijn oorsprong is onduidelijk, maar William Candem schrijft in zijn in 1586 gepubliceerde Britannia dat het ras van 80 jaar bestaat.    

Het is sober, vroegrijp, met een lange levensduur, en heeft op vele Europese en Russische zware paardenrassen zijn stempel gedrukt. Het is ook naar de VS uitgevoerd en zelfs naar Pakistan, waar het werd gebruikt om cavaleriepaarden en muildieren te fokken.

 

Elke Suffolk Punch gaat terug op één enkele hengst, het paard Thomas Crisp uit Ufford, stamboeknummer 404, dat in 1768 geboren werd. Deze hengst werd gebruikt in de omgeving van Woodbridgem Saxmundham en Framlingham, nog steeds een centrum van de fokkerij van Suffolk Punches. Hij had korte benen, een diep lichaam, was een helderrode vos met een schofthoogte van 1,57m en had een beter hoofd dan zijn tijdgenoten. Crisp prees hem aan als 'in staat om goede koetspaarden voort te brengen'. Alle Suffolk Punches zijn vossen. De in 1877 opgerichte Suffolk Horse Society erkent zeven tinten, die van bleke, bijna meel-achtige kleur naar een donkere, haast bruine tint gaan. De meest voorkomende tint is helderrood.


 

Het uithoudingsvermogen en de trekkracht van de Suffolk Punch zijn enorm, maar hij heeft minder voer nodig dan andere, soortgelijke rassen. Vroeger werkten paarden acht uur per dag en kregen dan twee keer te eten. De Suffolk Punch hoefde maar één keer per dag gevoert te worden .


Hij dankt zijn bestaan aan een enkel paard, maar een groot deel van zijn verdere ontwikkeling slechts aan een man, Herman Biddell, de eerste secretaris van de Suffolk Horse Society. Hij stelde het eerste stamboek op, The Suffolk Horse History and Stud Book, dat in 1880 werd gepubliceerd. Het bevat een geschiedenis van het ras, van de landbouwmethode in het graafschap, een register van 1230 hengsten en 1120 merries, lijsten van kampioenen en een rasstandaard die nu nog steeds gebruikt word.

 

Ziehier een prachtig filmpje gebracht op een ritmisch aangenaam muziekje ... let wel , zowel in country cross , jumping en dressuur is dit één en dezelfde paard een kruising van Suffolk en Hannoveraan ...vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken hé ... knipoogje ! !