De Kurilen Stompstaartkat is een zeldzaamheid....

Het Roan paard ... is net zoals de Brindle en Birdcatcher Spots paard een kleurvacht die in alle rassen terug te vinden is

 


Paarden vertonen een uiteenlopende reeks van vachtkleuren en onderscheidende merktekens Een gespecialiseerde woordenschat is geëvolueerd om ze te beschrijven Kleur is een van de eerste dingen die opvalt bij een paard .

Vaak is een paard voor het eerst beschreven door de kleur van de vacht in plaats van ras of geslacht Zo is de Roan een vachtkleur gevonden bij , vooral paarden, runderen en honden Het is algemeen omschreven als een gelijkmatig mengsel van witte en gepigmenteerde haren die niet van  of vervagen als het dier op hogere leeftijden. 





 Er zijn een verscheidenheid van genetische aandoeningen welke kleuren produceren de beschreven als "Roan" in verschillende soorten "De Roan gen is ook een Modifier. Het brengt allemaal witte haren over het hele lichaam heen. Behalve het hoofd en de onderbenen wordt de kleur van het paard gemengd met witte haren. De Roan wordt geboren als een “normaal” veulen, nadat de eerste veulenharen eraf gaan kun je pas zien of het een Roan wordt.
 




Roan is een “dominante” gen, dat wil zeggen dat het niet verstopt kan zitten en dat er altijd 1 Roan ouder nodig is om een Roan veulen te krijgen.
De Roan gen kan “over” alle andere kleuren heen, dus je kan een Sorrel-Roan hebben (ook wel Red-Roan genoemd, maar ook bijvoorbeeld een Palomino-Roan! De zwarte paarden met de Roan gen heten meestal Blue Roans omdat ze blauw lijken.





Ziehier een prachtig voorbeeldje van een dansend " Blue Roan " Quarter horse... Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ....
 




Soms lijkt een Roan op een schimmel, of een schimmel op een Roan, het grootste verschil is dat de Schimmel (gray) elk jaar weer witter wordt. Een Roan veranderd wel van winter tot zomer vacht, maar blijft zijn hele leven ongeveer hetzelfde. En, belangrijk, een Roan houdt altijd een donker hoofd. Een Gray wordt juist vrij snel wit op zijn hoofd."


 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Het Zwijgerhondje ... beter gekend als het Kooikerhondje ... 

 

Geschiedenis
Kooikerhondjes behoren tot een oud, Nederlands ras. Op schilderijen van 17e eeuwse meesters o.a. Jan Steen zijn vaak spioenachtige hondjes te zien die veel lijken op het huidige kooikerhondje. Het ras werd vroeger ook wel het Willem de Zwijgerhondje genoemd, naar een beroemd verhaal, beschreven door geschiedschrijver Pieter Hooft. Hij maakt in zijn boek 'Nederlandsche Historiën' melding van een hondje, welke het leven van Prins Willem van Oranje gered zou hebben toen deze in 1572 in zijn legertent bij Hermigny door het gekrab van dit hondje gewekt werd en zodoende tijdig kon ontsnappen aan de Spaanse overvallers.  
 
  


Kooikerhondjes werden oorspronkelijk gefokt voor het werk in de eendenkooi, maar met de afname van het aantal eendenkooien, begin twintigste eeuw, dreigde ook het kooikerhondje te verdwijnen. Het is de verdienste van mevrouw M.C.S. Baronesse van Hardenbroek van Ammerstol dat dit oud Nederlandse ras niet uitstierf. 


 


Karakter
Het kooikerhondje is een lief, vrolijk en pittig hondje, attent en intelligent, dat in hoge mate bereid is om voor de baas te werken. Hij is goed waaks, maar slaat alleen aan als er reden voor is. Het kooikerhondje is gevoelig voor lawaai en harde woorden. Hij is geen allemansvriend en is aanvankelijk terughoudend tegenover vreemden, kinderen en andere honden.


 

Afhankelijk van het temperament zal hij vluchten of grauwen als hij zich onzeker voelt. Heeft hij iemand geaccepteerd dan is er een vriendschap voor het leven gesloten.

Van huis uit is het kooikerhondje een werkhondje: assistent van de kooibaas, bewaker van huis en erf, verdelger van muizen, mollen en ratten. 

 

Dat houdt in dat hij veel beweging nodig heeft. Een hond die te veel thuis zit en niet verder komt dan de eigen tuin, al is die nog zo groot, wordt geestelijk en lichamelijk tekort gedaan. De eigenaar moet de intelligentie van het hondje, zijn opmerkzaamheid, zijn werklust en de sterke band met de baas uitbuiten, door veel met de hond bezig te zijn.Zie hier een prachtig mooi filmpje van hun alledaagse bezigheden ,hoe actief ze wel kunnen zijn ... vergeet eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... !!

Hoewel er tegenwoordig nog steeds kooikerhondjes zijn die in de eendenkooi hun werk verrichten, zullen de meeste hondjes daar niet aan toe komen.

 

In vorm van spel, cursussen op gebied van gedrag, gehoorzaamheid en behendigheid, speuren en zoeken zal 'plaatsvervangend' werk gezocht moeten worden. Samen iets ondernemen met de baas is zijn lust en leven. 

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam !

Spelagressie is de meest voorkomende vorm van agressie door  katten... ( 2 )


 


Wat u niet moet doen:
Moedig uw kat niet aan om met uw handen, voeten of andere lichaamsdelen te spelen. Dit mag misschien schattig zijn wanneer hij nog een kleine kitten is; het zal pijnlijk en gevaarlijk worden als de kat volwassen is geworden. 


 
 
Koop geen speelgoed dat uw kat aanmoedigt om met uw handen te spelen, zoals handschoenen met aanhangende balletjes. De kat is niet in staat het verschil te zien wanneer u de handschoen wel of niet draagt…



  


Geef uw kat geen “time-out” als hij te wild met u gespeeld heeft. Dit is misschien erg geschikt voor peuters, maar de kat zal er alleen gefrustreerd van raken en de volgende keer dat hij met u speelt zal hij zich nog wilder gedragen.

 
 
goed                                                                             fout

U mag onder geen enkele omstandigheid van uw kat wegrennen, uw kat slaan of trachten uw kat de doorgang te blokkeren met uw voet. Deze handelingen kunnen de kat alleen maar wilder maken of zelf speels gedrag in agressie doen omslaan.

 
 

Ziehier een superrrrrrrr grappig filmpke ....een prachtige compilatie van kattenstreken en zoveel meer..... vergeet eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... enjoy it ...smile !!

Straf uw kat niet wanneer hij te wild met u speelt. Straf kan het omgekeerde effect veroorzaken en ook agressie veroorzaken. Ook kan hij door slaan bang worden van uw handen en afstandelijk worden.
 
 

Mocht het, ondanks al uw goede bedoelingen, zo zijn dat uw kat erg vasthoudend is in het met u spelen, terwijl dit u op dat moment niet uitkomt, of u hebt al lang genoeg met de kat gespeeld, dan kunt u hem ontmoedigen door hem volledig te negeren. 
   
        
 

Andere methodes, zoals een plantenspuit gevuld met water en fluitjes, zullen de kat wel op het moment zelf doen stoppen, maar deze methodes zullen uw kat waarschijnlijk niet ontmoedigen om u in de toekomst na te jagen.
Luid lawaai kan ook werken, maar is niet aan te raden. Sommige katten worden hier zo bang door dat ze zelden meer uit hun schuilplaats komen. 

 

Veel liefs ...  groetjes ... Miryam

De Boulonnais ...word ook wel gezien als het edelste trekpaard ...! !

 


De Boulonnais is afkomstig uit Noord-Frankrijk. Dit koudbloedpaard beschikt via de Arabier over oosters bloed. Hij komt voort uit kruisingen met inlandse paarden, die rond het begin van onze jaartelling al hebben plaatsgevonden.


Later werden ook andere rassen bij het fokken gebruikt, waaronder het Middeleeuwse Groot oorlogspaard en de Andalusiër.
Van het inlandse paard, waarschijnlijk het Bospaard, erfde de Boulonnais zijn maat en zijn massa.

 
            

De Arabier zorgde voor de verfijning en de beweging, terwijl de Andalusiër de fysieke toestand bepaalde. In de loop van de zeventiende eeuw begon men twee typen te onderscheiden: de grotere Boulonnais en de kleinere Mareyeur ('getijdenpaard'). Dit paard werd speciaal gebruikt voor snel vervoer, zoals het vistransport van de Franse kust naar Parijs. Dit type komt bijna niet meer voor.

 

De Boulonnais, ook wel gezien als het edelste trekpaard, wordt tegenwoordig veelvuldig voor de slacht gefokt. De Boulonnais wordt onder andere ingezet bij het fokken van de Normandische Cob en de Breton Postier. Ziehier een prachtige docu over let wel ... de Boulonnais  de Percherons en De Shire ... ... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... ...

Een poging dit ras bij het fokken van het Italiaans zwaar trekpaard te betrekken, mislukte. De Boulonnais heeft over het algemeen een sierlijk voorkomen. Hij is sterk en heeft een goed geproportioneerd lichaam met een brede rug en borst. De borstkas is stevig. De schoft steekt licht uit, de schouders hellen sterker af dan bij de meeste zware trekpaarden.

 

De hoogte van dit ras ligt tussen de 1,58 en 1,68 m. met een gemiddelde stokmaat van 1,65 m. De Mareyeur was duidelijk kleiner met een hoogte van 1,53 tot 1,58 m. De achterhand is stevig gespierd en het kruis is voorzien van extra spieren. De benen van de Boulonnais zijn sterk en krachtig gespierd en hebben geen 'behang'. Ze zijn droog, vertonen dus geen overtollig vet, plooien en rimpels, en hebben platte voeten.


 

Veel liefs ... warme groetjes ... Miryam

De Basenji ... Eén van zijn bijzonderheden is: hij blaft niet... maar jodelt ! !

 

Het meest karakteristieke van de basenji is wel dat ze niet kunnen blaffen, in plaats daarvan stoten ze een heel scala aan geluiden uit wat jodelen wordt genoemd.
 
 
Dit doen ze vaak als ze blij zijn, uitdagen of iets voor elkaar hebben gekregen wat niet mag.

  

De basenji lijkt in zijn gedrag soms erg op een kat. Ze hebben geen lichaamsgeur en zijn ze erg schoon opzichzelf en wassen zichzelf net als een kat. Dankzij de enkele zeer korte vacht, heeft men weinig hinder van losse haren. Men moet wel opletten dat de hond geen kou vat bij regen en vorst e.d. Basenjis liggen graag op een warm en hoog plekje, omdat ze graag alles willen overzien.


  


Laat Basenjis nooit teveel op een kale vloer liggen, maar op een zacht kleedje, anders ontstaan er lelijke plekjes op de gewrichten. Basenjis zijn uitermate nieuwsgierig en er ontgaat hen vrijwel niets. Ze “helpen”ook graag als je ergens mee bezig bent. D.w.z.: Ze lopen je in de weg om maar niks te missen of pakt je spullen weg om ze vervolgens in zijn mandje eens rustig te bekijken.

 
  


Teven worden in de regel maar eens per jaar loops. Basenjis zijn erg zindelijk, maar dat houdt niet in dat je dit allemaal maar vanzelf gaat. Basenjis zijn altijd in voor een verzetje en hebben veel beweging nodig. Helaas is het niet overal mogelijk uw Basenji los te laten lopen want wanneer ze een konijn o.i.d. zien gaan ze ervandoor, ze komen echt wel terug, maar in ons overvolle kikkerlandje kan dat net te laat zijn. 


   

Basenjis zijn ontzettende stijfkoppen maar tegelijk ook leergierig. Ze leren snel maar zijn daardoor ook gauw verveeld. Het is goed mogelijk trainingen te volgen met uw Basenji, zoals behendigheid, gehoorzaamheid en uiteraard speuren, er wordt echter wel van de eigenaar een zekere creativiteit en sportiviteit verwacht om te voorkomen dat de hond zich gaat vervelen en andere dingen gaat doen.Een Basenji blijft eigenwijs en zullen tijdens oefeningen of wandelingen regelmatig hun kop in de wind gooien en doen alsof ze alles vergeten zijn wat u hem heeft aangeleerd. 

  

Ziehier een prachtige conversatie tussen twee spelende Basenji's... is een gillertje ... ghiiiii ... maar het is belange nog niet het jodelen wat ze kunnen .... ... Vergeet eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... enjoy it ...smile !!

  

Spelagressie is de meest voorkomende vorm van agressie door katten . . .( 1 )


 
 
Spelagressie is de meest voorkomende vorm van agressie die door katten ten opzichte van mensen wordt geuit. Alle kittens en jonge katjes moeten spelen.       
 
Speelgedrag is normaal gedrag, dat het jonge dier voorziet van de mogelijkheid om zijn* motorische en cognitieve vaardigheden te ontwikkelen. Tevens biedt het de kans om te socialiseren met anderen. Het spelen bestaat uit “schijn”agressie: de kat achtervolgt, jaagt, schopt, krabt, grijpt, slaat en bijt. Maar niet met de intentie om ter doden.


 


Katten spelen op twee verschillende manieren: Het sociale spel, en het alleen spelen. Problemen ontstaan wanneer de kat zich tot mensen wendt in zijn spel. Ondanks de “speel”intenties van de kat, kunnen mensen hierdoor, soms ernstig, gewond raken. En krab- en bijtwonden van katten zijn pijnlijk en kunnen snel infecteren.


 


Soms is het lastig om te bepalen of de kat aan het spelen is, of dat hij echt agressief gedrag tentoonstelt. Er zijn drie kenmerken die katten laten zien als zij echt aan het spelen zijn: 


 


Het “speelgezicht”: de bek van de kat staat half open. De zijwaartse “aanval”, of het zijwaartse sprongetje ( vaak met een gekromde rug). Katten zijn meestal stil tijdens spel: ze grommen en blazen niet, zoals bij een agressieve confrontatie. Indien uw kat jonger is dan een jaar oud, en hij is het enige huisdier (of als de andere huisdieren niet met de kat wíllen spelen), is de kans groot dat de kat spelagressie tentoon zal stellen ten opzichte van u. 
     

 


Wat kunt u doen?
Zorg voor een gevarieerde selectie aan speeltjes, zodat u erachter kunt komen waar de voorkeur van uw kat naar uitgaat. In het algemeen is het zo dat katten houden van kleine speeltjes waar ze tegenaan kunnen slaan, zoals balletjes en nepmuizen. Ze houden er ook van om speeltjes die net zo bewegen als een prooi achterna te jagen, te volgen en te meppen. Als uw kat graag onder dingen zit en uw enkels “aanvalt” als u langs loopt, of u vastgrijpt als u de trap op of af loopt, draag dan speeltjes met u mee die u voor u uit gooit om uw kat aan te moedigen de speeltjes te achtervolgen in plaats van u aan te vallen.


 


 Zie hier hoe een nieuwe puppy in huis word gehaald  , een " indringer " voor U kat ... !!!   Hoe zal de kat als " Alfa " reageren ...bij het zien van de puppy ..??  Dag één .... ! Kijk ff mee ... maar vergeet eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... ! !

 


Hoe doen onze vriendjes de puppy als "indringer" en de kat als "Alfa" van het hierboven getoonde filmpke het in de tweede week ...??
ziehier het vervolg ... knipoogje

 

De Noriker ...
Een Oostenrijks familiepaard van top tot teen ...

 

Zo'n 50 % van alle paarden in Oostenrijk behoort tot het oersterke Noriker koudbloedras.Elke Oostenrijkse boer heeft één of meerdere Norikers en 's winters staan ze broederlijk tussen de koeien op stal. Ze gebruiken deze paarden om hout te slepen, toeristen rond te rijden en mee te pronken op oogstfeesten.




 




In Oostenrijk geniet het dier de status van 'beschermd ras' en dat levert de fokkers en fokpremie op.Een echt werkpaard zal de Noriker altijd blijven. Er was en er is in de bergen nog steeds geen beter vervoer- en transportdier dan dit ras.




 



Met de opkomst van het toerisme en de groeiende interesse in sport- en recreatiepaarden, blijft het aantal Norikers gestaag toenemen.

De huidige Noriker is mede dankzij zijn zachtaardige karakter en zijn koele hoofd een populair veelzijdigheidspaard dat uitmunt in betrouwbaarheid en werklust.
 

 



Zie hier een prachtig getint Oostenrijks winters tafereeltje ... je zou zo je koffers pakken en wegwezen ... ghiiiii ... Sneeuwpret ... romantiek en paarden staan centraal op de achtergrond een verrassend mooi jodelend countrey deuntje...Vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ...


 

Western rijden, aangespannen rijden voor de kar, de slede of de bierwagen, boomslepen, ploegen, oogsten, dressuur en recreatief rijden, de Noriker vindt het allemaal best. Een familiepaard van top tot teen, een paard met toekomst.



 


ls menpaard is de Noriker verrassend wendbaar, erg betrouwbaar, verkeersmak en voorwaarts. Van nature reageren ze heel goed op de stem, een eigenschap die ze gemeen hebben met andere boomsleeppaarden. Als rijpaard zijn ze evenzeer supergeschikt. Het hele gezin kan er dagen mee op tocht, ze worden nooit moe. Ze zijn betrouwbaar in alle situaties, zijn berensterk en willen graag werken.

 

In de Oostenrijkse Alpen vormen kruiden een belangrijk onderdeel van het Noriker menu, dat verder bestaat uit gras en hooi dat veel minder voedzaam is dan bij ons. Daarom moet een  Noriker zo sober mogelijk worden gevoed



 

Veel liefs .... groetjes ... Miryam

De Chihuahua wordt beschouwd als de kleinste rashond ter wereld...

 

De Chihuahua wordt beschouwd als de kleinste rashond ter wereld en draagt de naam van de grootste staat van de Mexicaanse Republiek (Chihuahua).
Men neemt aan dat deze honden vroeger in het wild leefden en, rond de tijd van de beschaving van de Toltecs, werden gevangen en door de inwoners tam gemaakt.
Illustraties van een gezelschapshondje, "Techichi" genaamd, dat in Tula leefde, werden gebruikt als decoraties op stadsarchitectuur.

 

Zo ver als bekend is van de geschiedenis van Mexico en zijn inwoners is het duidelijk dat honden, speciaal kleine honden, belangrijk waren voor veel van de indianen, speciaal voor de Azteken. De indianen gebruikten veel honden bij geboorte-, huwelijks- en begrafenisrituelen. De honden werden goed verzorgd, ze hielden de teefjes, de reutjes werden meestal gecastreerd, De chiwawa is over heel Mexico bekend.


 

Ziehier het prachtig filmpje en thevens de trailer van de film "Beverly Hills Chihuahua " ... ! Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten voor je dit aanklikt hé ...  ! ! 
 



Er is waarschijnlijk geen Mexicaan die de kleine chihuahueno, zoals zij de chiwawa noemen, niet kent, hoewel er maar weinig Mexicanen zijn die hem ooit in werkelijkheid gezien hebben.

 

chiwawa's bestaan in kortharige en langharige variant. De kortharige heeft een glanzende, gladliggende en zachte vacht. De langharige heeft lang, fijn, zacht haar; dit kan sluik of licht golvend zijn. Deze variëteit heeft een forse kraag en oorfranjes rond de nek.



Ze zijn door geen andere hond uit het veld te slaan. Ze kunnen zeer fel en scherp zijn ten opzichte van andere honden,soortgenoten worden in het algemeen goed accepteerd. Ze zijn wantrouwig tegenover vreemden. Hun gewicht schommelt tussen 1.5 en 3 kg.

 

Veel liefs ...  groetjes ... Miryam

De LaPerm ..huiskat met gekrulde vacht.!!!

 

In het voorjaar van 1982 werd er in The Dalles, om precies te zijn in de schuur van de boerderij van Dick en Linda Koehl, een nestje katten geboren. Toevalligerwijs was dit de eerste keer dat Linda bij de geboorte aanwezig was. Tot haar grote verbazing bevond zich in het nest een enkel volkomen haarloos katje met enorme oren.


 

Linda vertelde later dat ze nog nooit zo'n lelijk kitten gezien had, en dat ze dacht dat het diertje waarschijnlijk niet oud zou worden. Tegen alle verwachtingen in groeide het katje echter voorspoedig op. En tot ieders verbazing verscheen er op het kale lijfje een zachte, krullende vacht. 


 

Ook bleek al snel dat Curly, zoals Linda het diertje had genoemd, een heel ander karakter had dan de andere katten op de boerderij: ze was vriendelijk, lief en vol vertrouwen in de mensen. Ze genoot van aandacht, zonder echter ooit opdringerig te worden. Zelfs toen ze als gevolg van een ongeluk ernstig gewond raakte, bleef ze geduldig en vriendelijk. Ze leek zelfs te genieten van de extra aandacht. Toen ze weer beter was, ging Curly weer naar buiten, waar ze zich bij de andere werkende boerderijkatten voegde.

 


Karakter
De LaPerm heeft een lief en aanhankelijk karakter. Is erg speels en weet zichzelf met alles te vermaken maar weet ook de aandacht op te eisen. Houd erg van contact met mensen en is in het spelen onvermoeibaar. Kan goed overweg met andere huisgenoten zoals honden ...  vogels en andere katten.


 

Het uiterlijk
Opvallend is de gekrulde vacht van de LaPerm. Het ontbreken van een ondervacht zorgt er tevens voor dat ze nagenoeg niet verharen wat het een ideale kat maakt voor mensen met allergie problemen. De verzorging van de vacht is nihil. Ze hoeven niet gekamd of geborsteld te worden.Ziehier een prachtige voorstelling van deze toch extreem jonge ras de LaPerm ... let wel deze docu is in het Duitstalig ... Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alborens dit aan te klikken é

De Appaloosa ... betrouwbaar, verdraagzaam en evenwichtig paard ...


 

Een Appaloosa valt direct op. Met zijn bijzondere vachttekening trekt hij onmiddellijk de aandacht. En toch is de Appaloosa meer dan een gevlekt paard, veel meer ... ! De door de Nez Perce indianen gefokte Appaloosas stammen af van de door de Spanjaarden rond 1600 meegebrachte gevlekte paarden.

 
  


Deze stam, gefascineerd door de kleur, snelheid, uithoudingsvermogen en het karakter van deze paarden, werd de Appaloosa fokker bij uitstek. Alleen de beste dieren werden voor de fokkerij gebruikt; minder goede exemplaren werden verhandeld of gecastreerd. Aan het einde van de 19e eeuw kwam er  bijna een einde aan het bestaan van de Appaloosa. De indianen werden door de regering gedwongen in reservaten te gaan wonen.


 


De Nez Perce indianen weigerden dit, vluchtten richting Canada, maar werden vlakbij de Canadese grens door het leger overmeesterd. De indianen werden naar een reservaat gebracht. Enkele honderden Appaloosas werden neergeschoten om te voorkomen dat de indianen opnieuw zouden proberen te vluchten.


 

De Appaloosa is een zeer betrouwbaar en verdraagzaam paard met een evenwichtig karakter dat net zo van mensen houdt als deze van hem. De Appaloosa is intelligent, gemakkelijk te trainen, ideaal voor oudere alsook jongere mensen en daarmee het paard voor de hele familie. Maar het is ook hèt paard wanneer er hoge eisen gesteld worden. Het is een solide paard maar gelijkertijd ook een super atleet met grote successen in de westernsport, lange afstandsritten en op de renbaan.

  


Een veel voorkomende fout is echter dat elk gevlekt paard een Appaloosa genoemd wordt. Dit is verre van juist! Er zijn namelijk ook nog andere, gevlekte rassen zoals bijvoorbeeld de Knabstrupper uit Denemarken en de Pinzgauer uit Oostenrijk.Ziehier een prachtige slide ... vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ....

 

Veel gevlekte paarden in Nederland zijn ontstaan uit kruisingen met deze rassen en worden ten onrechte "Appaloosa" genoemd. Tegenwoordig spreekt men in Nederland vaak over Amerikaanse Appaloosas en Nederlandse Appaloosas.


 


Eigenlijk is dit jammer en geheel overbodig; een Appaloosa stamt altijd af van de paarden uit Noord Amerika en heeft altijd een Amerikaans registratiepapier; het is het enige paard dat met recht APPALOOSA genoemd mag worden!

 


Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Leonberger een hond die zoveel mogelijk op een leeuw zou moeten gelijken ...

 

 


Het uiteindelijk doel van Essig was een hond te fokken die zoveel mogelijk op een leeuw zou gelijken,het dier in het stadswapen van Leonberg

 

 

Ziehier een prachtig stukje geschiedenis van deze wonderbaarlijke hond, gefilmd daar waar zijn roots liggen nml in het prachtige Leonberg... vergeet evenwel eerst het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ... knipoogje !!

 

De Leonberger is leergierig en intelligent.De Leonberger wordt geroemd om zijn kindvriendelijk karakter.Een echte familiehond die overal mee naartoe genomen kan worden.Waakzaam, vriendelijk,nieuwsgierig,maar beslist geen doetje.

 

 

Zijn minpunten .

 

De Sphynx ... een haarloze kat onder de loep ... ! !

 


De Sphynx is een aparte verschijning tussen alle andere kattenrassen. Zijn naaktheid, de enorme oren, het tonvormige lichaam met de ietwat in een o-stand staande poten. Vaak hoor je mensen zeggen: ET of net een Gremlin. Een ding is zeker: je valt op ze of niet, een tussenweg lijkt er bij dit ras niet te zijn.


 

De Sphynx is bijzonder aanhalig en mensgericht. Niets vindt een Sphynx prettiger dan samen met zijn mensen te zijn en aangehaald te worden. Daarnaast is hij erg sociaal of het nu visite betreft of andere huisdieren: ze zijn hem allemaal even lief.
 

 


Het karakter van de Sphynx wordt wel eens omschreven als een kwart een kat, een kwart een aapje, een kwart een hond en een kwart een kind. En dit alles is zoals wij al jaren ervaren allemaal waar.


 

Het zijn bijzonder intelligente dieren en ook nieuwsgierigheid is hen niet vreemd. Doordat de Sphynx zo sociaal en aanhankelijk is kan hij beter niet alleen gehouden worden, tenzij er iemand een deel van de dag thuis is. De hele dag alleen thuis zijn is niet goed voor een Sphynx, hij heeft gezelschap nodig.


 

Hebben ze het niet koud?
Nee, de Sphynx heeft een hogere stofwisseling waardoor zijn lichaamstemperatuur iets hoger ligt dan van andere katten. Dierenartsen, die nog nooit een Sphynx hebben vastgehouden, denken dan wel eens dat de kat verhoging heeft.

 Daarom eet een Sphynx meer dan andere katten, er moet altijd ruim voldoende voer de hele dag vrij tot zijn beschikking staan. Wij hebben de kachel gerust niet op 25 graden staan maar gewoon op 20 zoals menigeen .

Is het DE kat voor mensen met een allergie voor katten?

 

Als je allergisch bent voor kattenhaar dan kan de Sphynx DE kat zijn, in het geval van allergie voor huidschilfers zou je tegen een Sphynx kunnen omdat deze gewassen moet worden en met het wassen was je ook de huidschilfers weg. Maar of dit wassen voldoende is dat weet je niet van te voren. Het is dus niet juist om te stellen dat een Sphynx DE kat is voor allergische mensen, maar er zijn mensen met een kattenallergie die wel tegen een Sphynx kunnen.

 

Veel liefs ... spinnende groetjes ... Miryam

Birdcatcher Spots ... witte vlekken op het lichaam van het paard... !

 


Birdcatcher Spots zijn kleine witte vlekken op het lichaam van het paard. De doorsnee kan variëren van een halve centimer tot de maat van 50 eurocent. Genetisch gezien is er niet veel bekend van deze vlekken, maar waarschijnlijk hebben ze iets met het Sabino-gen te maken.


 


Vlekken van Birdcatcher werden genoemd naar de “ Thoroughbred stallion Birdcatcher “ die de noteringen tentoonstelde, en zijn ook genoemd Kromming (Bend ) of vlekken (voor de Thoroughbred stallion) de Kromming of, die hen hadden of Chubari-vlekken die (gewoonlijk naar grotere vlekken verwijzen, vaak de eivormige verschijning, zoals die welke te zien zijn bij de Thoroughbred stallion Tetrarch, en zijn recentere nakomeling Laissezaller.Zie hier een prachtig mooi ritmisch filmpje met ... let wel !! ...geen Birdcatcher Spots maar een leopard Appaloosa  ... vergeet wel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens je dit aanklikt hé ... 

 

De paarden met deze vlekken worden gekenmerkt door overal van enkele tot talrijk willekeurig geplaatste witte vlekken op de vacht, gaande van het uitstrekken in grootte van slechts een paar witte haren, ongeveer de grootte van een muntstuk en soms groter. Zij zijn gewoonlijk rond met vrij verschillende randen, maar kunnen ook onregelmatig worden gevormd en/of een verschijning hebben zoals kant.

 


Soms zijn de vlekken aanwezig bij geboorte en veranderen niet in aantal of rangschikking/vormen, en soms schijnen zij progressief, door meer en meer te verschijnen elk jaar; of bestaande vlekken die elk jaar groter worden. Soms verminderen de vlekken zelfs in grootte of aantal naarmate het paard ouder wordt.
 
 


Er schijnt niet om om het even welke genetische component te zijn aan birdcatchervlekken, aangezien zij niet typisch van ouder tot nakomelingen worden doorgegeven.

  

De vlekken van Birdcatcher kunnen in om het even welk ras verschijnen, hoewel Thoroughbreds en Arabische schijnen een hogere weerslag van de vlekken te hebben


 

 
Veel liefs ... groetjes .... Miryam

De Braque D'Auvergne staat bekend om zijn ongelooflijke stoutmoedigheid, energie en snelheid. 

 


De Braque D'Auvergne stamt uit het district Auvergne in Zuidwest-Frankrijk
Deze actieve hond staat bekend om zijn ongelooflijke stoutmoedigheid, energie en snelheid.  Hij kan zich aan vrijwel elke omgeving aanpassen. 


 

Hij heeft een uitstekende neus en is een goede pointer en retriever.  Hij wordt gewaardeerd als jager op de houtsnip. Ziehier een aangepast mooi staaltje van speurwerk van deze toch prachtige Brack , vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken ... 





  Hij is ook een specialist in het jagen op patrijs.  Hij is vriendelijk en gemakkelijk, hoewel enigszins koppig.  Hij is een rustig, aanhankelijk gezelschap.  Hij heeft een consequente opvoeding nodig.
 

 


Opvoeding en verzorging
De De Braque D'Auvergne is een intelligente hond, wat de opvoeding vergemakkelijkt. Een strenge en harde aanpak doet dit dier geen goed. Een consequente en vriendelijke opvoeding is hier het alternatief.
Jachthonden hebben veel behoefte aan beweging.
 



De Braque Bleu d'Auvergne moet daarom veel rennen en apporteren. Een baas die niet van plan is te gaan jagen met deze hond, moet er voor zorgen dat dit dier voldoende beweging krijgt. ... ziehier hoe ze wel eens kunnen ravotten ... prachtig naar voor gebracht in t volgend filmpje  ...




Op die manier is de hond rustig wanneer hij in huis is.


 


Het verzorgen van de vacht stelt niet veel voor. De Braque Bleu d'Auvergne heeft een hele korte vacht die maar af en toe geborsteld hoeft te worden. Het is belangrijk dat de gehoorgangen goed schoon worden gehouden in verband met infecties.

 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

Exclusieve poes ... De Ashera is een kat die voor de helft luipaard is. 

 

Het Amerikaanse bedrijf Lifestyle Pets in Los-Angeles heeft een nieuwe kat ontworpen met behulp van luipaard-DNADNA. 

 

De Ashera is volgens de dierenwinkel afhankelijk en lief van karakter, ondanks het wilde bloed in zijn aderen. Hij is zo zachtaardig dat hij het zelfs toestaat om met een riem om te worden uitgelaten.

De kittens van de katsoort was binnen een etmaal na de introductie uitverkocht. Het prijskaartje: 22 duizend dollar. Het beestje weegt als volwassene veertien kilo. Zie hier een korte voorstelling van deze Giant "de Ashera" ... vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten hé ...

 Het bedrijf wil niet meer dan 100 Ashera’s per jaar fokken waarvan er 50 voor de Amerikaanse markt bestemd zijn. Houd dus rekening met een wachtlijst, alsmede met een flink extra budget voor de voeding en kattebakkorrels


 

Veel liefs ... groetjes  ... Miryam

 Garnaalvissers te paard ! ... indrukwekkend schouwspel ... ! 
 
 


Een uniek en indrukwekkend vertoon, van visser en paard één in volkomen harmonie, in de schuimende baren en onder het spel van de wolken.


 
      
Duizenden keren werden en worden ze vereeuwigd door fotografen, kunstschilders, beeldhouwers. De vissers te paard zijn werkelijk wereldberoemd. 


 


Steeds opnieuw brengen ze een indrukwekkend schouwspel van een vrij eigenaardige visserijmethode die vroeger over heel de Vlaamse kust beoefend werd, maar die tot op vandaag enkel in Oostduinkerke standhield. Het bonkige boerenpaard trekt aan lange koorden een net door het strandwater. Dat net schuurt over het zand. De garnalen springen op en belanden in het net.





Garnaalvissen te paard gebeurt altijd met laagwater: anderhalf uur vòòr het precieze tijdstip van laag tij, en anderhalf uur erna. Er wordt in totaal dus telkens zo’n drie uur gevist. Eén trek, zoals men dat zegt, duurt ongeveer een half uur. 


    


De garnaalvisser komt dus vijf à zes keer uit het water om het net te ledigen en de vangst over te gieten in een rieten mand of “ben”. Ondertussen wordt het paard wat rust gegund.


 


Na het vissen stappen ruiter en paard weer naar huis, waar de garnalen onmiddellijk gewassen en gekookt worden. Elke garnaalvisser heeft wel zijn eigen geheimpjes om de lekkerste garnaal op te dienen. Nog dezelfde dag blinken ze “levende vers” in de handpalmen van vele fijnproevers!


 

Ziehier een prachtige intro van " De laatste der garnaalvissers " Vergeet evenwel het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken !

De beste periode om het garnaalvissen te paard te beoefenen is het voorjaar en het najaar: vanaf eind april tot eind juni enerzijds, en anderzijds de maanden september en oktober. Dan is de temperatuur van het strandwater op zijn best en voelen de garnalen zich in hun sas. Met wat geluk wacht de garnaalvissers in die maanden een rijke vangst.

 


Oostduinkerke telt nog een zevental actieve garnaalvissers te paard. Hier een prachtige docu van dit alomvattende spectakel te Oostduinkerke ....De gemeente koestert ze allen als kostbare parels.

 

Veel liefs ... knipoogje .. Miryam

De Tsjechoslowaakse Wolfhond...

 

De Tsjechoslowaakse Wolfhond is een relatief nieuw ras dat niet kan terugkijken op een jarenlange traditie, noch op beroemde fokkers en / of eigenaren. Toch trekt dit ras de aandacht waar ter wereld hij ook verschijnt. Door hun afstamming staan deze honden nog heel dicht bij de natuur. De eerste indruk is dat hij lijkt op een wolf. Met zijn schouderhoogte van minimaal vijfenzestig centimeter voor een reu en zestig centimeter voor een teef oogt hij imposant, zonder zwaar of grof te zijn.


 

 
Zijn stokharige, dichte vacht is wolfsgrauw met een rastypisch, licht masker. Zelfbewust kijkt hij de wereld in met zijn barnsteenkleurige, licht schuin geplaatste ogen. Zonder zijn baas met zijn ogen te volgen,weet deze hond precies waar zijn baas zich bevindt en wat hij doet.


 


Liever gebruikt hij zijn ogen om de omgeving in de gaten te houden. Zonder problemen kan hij kilometers afleggen, hij weet zich perfect te oriënteren en reageert bliksemsnel op alles wat er in zijn omgeving gebeurt. Ziehier een prachtig mooi intro van deze toch fasinerende hond ... ghiiii ... ... vergeet evenwel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten hé ...

Hij is in staat om onder elke weersomstandigheid een zelfs uren oud spoor te volgen. Al deze eigenschappen maken hem tot een gebruikshond bij uitstek. Hij is inzetbaar als bijvoorbeeld politiehond, speurhond, reddingshond, e.d. Maar ook als familiehond slaat hij een goed figuur en gaat vol enthousiasme met zijn baas naar de hondenclub om te trainen. Kortom; in principe kan hij alles .Mits hij daartoe gemotiveerd wordt! 


 

De Tsjechoslowaakse wolfhond wordt bij een consequente maar geduldige opvoeding een gehoorzame hond, maar is in zijn eerste levensjaren snel afgeleid. Door zijn energie en ondernemingslust haalt hij vaak ondeugende streken uit, tevens vinden zij het heerlijk om overal op te kauwen. 


 

Dit is heel natuurlijk gedrag alleen weet hij niet dat uw spullen daar niet tegen bestand zijn. Daarom is het noodzakelijk dat u in het bezit bent van een flinke bench of kennel, zodat als u even niet op hem kunt letten uw spullen veilig zijn.

Negeer het, en doe niet te uitbundig als u thuis komt. De hond kan dominant zijn tegenover andere honden Soms komt de terughoudendheid van de wolf t.a.v. vreemde dingen en mensen nog wel eens voor. Vele hebben de eigenschap het gezin en alles wat daar bij hoort te beschermen. Deze beschermings- en /of bezitsdrang kan hij ook vertonen t.o.v. uw tas, de auto en andere zaken. Tijdens een wandeling wil hij het liefst iedereen bij elkaar houden en loopt daarbij steeds van voor naar achter om iedereen nauwlettend in de gaten te houden. Kortom het is een levenslustige, aanhankelijke hond die het heerlijk vindt om bij en met je te zijn.

 

Veel liefs ... t speurneusje .... Miryam


met dank aan ...

De Veelikser ... kenmerkend zijn de diepzwarte vacht met de omgekeerde witte V over de snuit

 


Kenmerkend voor de Veelikser zijn de diepzwarte vacht met de omgekeerde witte V over de snuit, de roze neus, witte bef en witte voetjes.

 

Het lichaam is van gemiddelde grootte, slank maar toch stevig gespierd met een brede borst. De voetjes rond, de staart lang en zwart
De oorsprong van dit ras ligt waarschijnlijk in Europa. Net zoals aanvankelijk b.v. de Maine Coon en de Turkse Van, heeft dit natuurras zich zonder fokprogramma ontwikkeld tot een gezonde sterke kat waar steeds meer belangstelling voor ontstaat

 
  
       
Het sociale karakter maakt de Veelikser tot een leuke, lieve en gezellige huisgenoot die graag in gezelschap van mensen vertoeft.

Het is een vriendelijke kat, die andere dieren en mensen vol vertrouwen tegemoet treedt. Hij voelt zich net zo thuis op een flat als in een rijtjeshuis. Wel moet er rekening mee worden gehouden dat hij het prettig vindt om af en toe op een afgeschermd balkon, of in een afgeschermde tuin een frisse neus te halen. 

 



Ziehier een super leuk compilatie  ... Vergeet wel het muziekje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dat aan te klikken hé

 


Veroordeel een Veelikser nooit tot een eenzaam bestaan. Hij heeft aandacht nodig en ruimte om te spelen. Kortom een mooie kat met een bijzonder uiterlijk en karakter. De kittens worden zwart-wit geboren, na ongeveer 10 dagen gaan de ogen open. Deze eerste paar weken zijn erg belangrijk voor de socialisatie. Hiermee wordt de basis gelegd voor het gedrag van de kittens in het verdere leven.


 


  


De legende vertelt dat er lang geleden een jaloerse koopman leefde die een jonge mooie vrouw had. Toen hij voor een lange tijd op reis moest, bracht hij haar ver weg naar een donker woud en beloofde haar op te halen zodra hij terug was. De jonge vrouw was bang dat ze een eenzame hongerdood zou sterven. Gelukkig had ze een zwart kitten waar ze erg aan gehecht was.





Het beestje leidde haar naar struiken met bessen en ving vissen voor haar, zodat ze samen in leven bleven. Uiteindelijk vond het katje de uitgang van het woud en zodra hij met zijn snuit in het daglicht kwam werden de zwarte haren die het eerst in het zonlicht kwamen spierwit. Vanaf dat moment ontstond de karakteristieke tekening van de omgekeerde witte V, de witte bef en de witte voetjes in een zwarte vacht. 


 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam

De Turkoman ... zijn unieke kenmerk is zijn metaalglans ...


 

Benamingen voor de Turkoman veranderden vaak door de eeuwen heen. Naast Bactrisch, Nisaia, Scythisch en Parthisch, werd het paard door Westerlingen sinds de opkomst van het Osmaanse Rijk vaak ‘Turk’ genoemd, wanneer hij uit bepaalde regio’s in Perzië kwam zelfs ‘Arab’.

In de twaalfde eeuw werden Turken en Turkmenen reeds over één kam geschoren . Turkoman stond voor ‘Turk-achtig’ en voor de meeste Westerlingen betekende dit dat het om een en dezelfde soort ging: de mensen waren allemaal ‘Turks’, zo ook de paarden. Turkomans werden dicht bij mensen gehouden. Merries en veulens liepen in kleine kudden op de woestijnvlakte. Hengsten werden aan een touw naast of zelfs in de nomadentent vastgebonden en bouwden een sterke band op met hun meester.


 


Vaststaat, dat de Turkoman over het algemeen een paard is dat hoog op de benen stond met een recht profiel en zeer dunne beharing. Bont was niet gewenst en de meeste paarden waren valkkleurig, bruin of schimmel. De metaalglans was een uniek kenmerk van de Turkomans en was onderdeel van hun overlevingsmechanismen voor de woestijn, omdat het zonlicht op een andere wijze gebroken werd op hun vacht dan bij andere paardenrassen.Wat men bedoeld met metaalglans kan je hier perfect zien in t filmpje let wel .... dit is geen Turkoman maar een Akhal -Teke !! Vergeet wel even het liedje bovenaan het logje niet uit te zetten alvorens dit aan te klikken é ...

 


Westerse avonturiers beschreven met name hun uithoudingsvermogen, hun hazewindhondachtige uiterlijk en hun fijne beharing. Over het karakter van de Turkoman kan men kort zijn. Turkomans zijn gevoelige eenmanspaarden die slecht reageren op een harde aanpak. Wanneer men het vertrouwen van een Turkoman had, ging het paard door het vuur voor zijn meester. Deze kenmerken zijn terug te vinden in de tegenwoordige takken. 


 


De Turkoman werd tevens in onderlinge races ingezet om het paard in topconditie te houden voor rooftochten. Hier een prachtige compilatie van geboorte tot ...

 


De Britse kapitein van de Royal Light Infantry Rollo Burslem beschreef dat de gegadigden zich ongewapend verzamelden op de beste paarden die ze tot hun beschikking hadden, terwijl de bruid omringd door haar familie op de rug van de beste Turkoman hengst van haar stam, wachtte tot haar vader het startsein gaf Het hebben van een uitstekend paard was dus niet alleen van levensbelang in hun rooftochten en onderlinge vetes maar tevens in het ‘bemachtigen’ van een goede levenspartner. 


 

Veel liefs ... groetjes ... Miryam