Hits uit juli 1975 (12 & 19/7)

Dat de Rubettes geen eendagsvliegen waren bewezen ze eens te meer in juli 1975 toen ze met hun nieuwe single onze hitlijsten bestormden. Zeer aanstekelijke dansmuziek en toch werd deze compositie van Bickerton/Waddington niet zo'n grote hit als al zijn voorgangers.
 


De groep die meestal in één adem wordt vernoemd met de Rubettes is Mud. Ook deze vier Britten werden in de maand juli 1975 genoteerd in onze hitparade met hun nieuwste single. Toch was 'Moonshine Sally' ook niet hun grootste hit. Zou de klad erin gekomen zijn?
 


Dan ging het heel wat beter met Björn, Benny, Agnetha en Frida want in die hete zomermaand van 1975 scoorden zij één van hun grootste hits. Ik herinner mij nog altijd het moment waarop ik via mijn wekradio voor het eerst deze hulpkreet hoorde: drie korte, drie lange en drie korte. Dat hadden ze mij goed in mijn hoofd geprent tijdens de lessen 'morse alfabet' in het leger.
 


Zonder het goed te beseffen stevenden we in die julimaand van 1975 recht op een hittegolf af die zomaar eventjes 18 dagen lang zou duren: van 29 juli t.e.m. 15 augustus, met maar liefst 6 tropische dagen. Ik had van mijn werkgever verkregen om 's ochtends te beginnen om 7:30 uur en te eindigen om 15:30 uur. Maar dan waren de temperaturen al heel hoog opgelopen. De hemelse klanken van 10cc hielpen mij doorheen deze beproeving en ik associeer deze song altijd met warme dagen...
 












Wie van de twee was de knapste? Moeilijk te zeggen...

In dezelfde maand juni 1975 werd er ook een andere elpee uitgebracht met enkele jaren vertraging. 'Tonight's The Night' werd reeds opgenomen in augustus/september 1973. Op het 6de studio-album van Neil Young spelen o.a. volgende kleppers mee: Nils Lofgren (gitaar, piano, vocals), Danny Whitten (gitaar, vocals) en Jack Nitzsche (elektrische piano, piano). Sommige songs worden toegeschreven aan Neil Young & The Santa Monica Flyers of Neil Young & Crazy Horse of nog Neil Young with The Stray Gators. Hier volgt het titelnummer uit de elpee.
 


De maand juli 1975 was in vele opzichten opmerkelijk. Vanaf 1 juli ging ik aan de slag bij een Nationale Beroepsfederatie als directiesecretaris/vertaler en ik zou er zowaar 21 jaar lang mijn brood verdienen. Eind juli brak er een hittegolf uit die 18 dagen zou duren (tot en met 15 augustus)! En de leadzanger van The Who bracht zijn 2de solo-LP uit met als titel 'Ride A Rock Horse', waarop hij staat afgebeeld als een centaur of boogschutter, mijn sterrenbeeld. De bekendste song daaruit is 'Come And Get Your Love' geschreven door Russ Ballard die daar meespeelt op gitaar en keyboards. Maar ik wou vandaag nog eens luisteren naar deze schitterende versie van 'Walking The Dog' van Rufus Thomas. Koest, Bobbie!
 


De LP 'Fleetwood Mac' van Fleetwood Mac met een nieuwe line-up uit juli 1975 brak geen potten in de UK of bij ons. Nochtans werden er 4 singles uit het album op de markt gegooid: 'Warm Ways', 'Over My Head', 'Rhiannon' en 'Say You Love Me'. Gitarist Bob Welch had de groep verlaten in 1974 en dit is de eerste plaat waarop Lindsey Buckingham gitaar speelt en Stevie Nicks zingt. Om verwarring te vermijden met het gelijknamig album uit 1968 (met op de hoes een vuilnisbak) wordt deze plaat vaak 'The White Album' genoemd naar analogie met de befaamde LP van The Beatles. Op deze hoes is John McVie afgebeeld als een dwerg (geen trucage met Photoshop; hij zit gewoon op zijn knieën met daaronder zijn schoenen). Na het succes van de opvolger 'Rumours' (1977) werden deze LP en de single 'Rhiannon' heruitgebracht in 1978, met meer bijval als gevolg. Dankzij deze plaat kreeg de groep wel de status van supergroep in de Verenigde Staten omdat ze ginder een jaar lang niet uit de radiogolven weg te slaan waren. Warme dagen in het verschiet met 'Warm Ways'...
 


Niet lang na de Eagles werd ik ook fan van The Outlaws, een Amerikaanse southern rock band, met een ruiger geluid. Ze stonden ook bekend als "The Tampa Guitar Army" en uit hun debuutalbum 'Outlaws' (juli 1975) draai ik vandaag het bijna 10 minuten durende epos 'Green Grass & High Tides' met heerlijke gitaarklanken. Vanaf morgen post ik weer dagelijks hitparademuziek en ik ga verder, hoe kan het ook anders, met de maand juli 1975.
 




Schitterende hoes van 'The Basement Tapes'.






John McVie (rechts) wordt hier afgebeeld als een soort "Henri de Toulouse-Lautrec".

De elpee 'One Of These Nights' van de Eagles werd ook uitgebracht in juni 1975. Het album bevatte drie hitsingles: het titelnummer, 'Lyin' Eyes' en 'Take It To The Limit'. Mijn keuze viel vandaag op het mooie 'After The Thrill Is Gone' en deze plaat haalde mij definitief over de streep en zo werd ik fan van de Amerikaanse countryrockband.
 


We blijven nog altijd in de maand juni 1975 want toen werd de elpee 'Cut The Cake' van de Schotse Average White Band op de markt gegooid. En dit was ook spek voor mijn bek want op het titelnummer was het heerlijk dansen. 'Pick Up The Pieces' uit hun vorige plaat was nog maar net uit de hitlijsten verdwenen of de volgende hit diende zich al aan. Snij de taart maar alvast aan...
 


Van een carrièremove gesproken! In juni 1975 brachten de Bee Gees het album 'Main Course' uit met een nieuw logo getekend door Drew Struzan en met nummers die onder invloed van de disco stonden. Barry Gibb haalde zijn falsettostem naar boven en zong de pannen van het dak. De hitsingles zijn 'Nights On Broadway' en 'Jive Talkin'' maar ik kies nu voor 'Fanny (Be Tender With My Love)', een heerlijke slow.
 


De laatste voor vandaag is de elpee 'Why Can't We Be Friends' van de Amerikaanse funkband War eveneens uit de maand juni 1975. Het was inmiddels al hun 7de studioplaat. Naast de titelsong is 'Low Rider' zowat het bekendste nummer uit die plaat. Ook na het vertrek van Eric Burdon bleef ik die groep met belangstelling volgen. Met de aanstekelijke mondharmonica van de Deen Lee Oskar.
 




Een bijzondere elpee van The Rolling Stones.







De drie broers veranderen van muzikale richting.

De hoes waarop een vetgemeste hond staat afgebeeld komt van de LP 'Pampered Menial' (letterlijk: 'volgepropte slaaf') naar een tekening van de Brit Edwin Landseer. Deze Amerikaanse band ontleende zijn naam aan de Russische fysioloog die het reflex (klassieke conditionering) ontdekte bij honden. In april 1975 werd de LP uitgebracht en het nummer 'Julia' werd een culthit, niet in het minst omwille van de stem van de zanger, of was het een zangeres? Uiteindelijk bleek het de falsettostem van David Surkamp uit St. Louis te zijn maar zijn nasaal geluid verveelde al snel en toen werd het plots heel stil rond de progressieve groep.

'The Kinks Present A Rock Opera', zo staat het op de hoes geschreven. Ray Davies had in mei 1975 nog niets ingeboet van zijn vakmanschap want toen legde hij zijn nieuw ei. Het was inmiddels al de derde conceptelpee van de Britse groep. Het verhaal gaat over een zanger die zichzelf 'Starmaker' noemt en die de plaats inneemt van Norman (een doodgewone kerel die van 9 tot 5 werkt) om zo het leven beter te snappen. De LP eindigt met dit lied en boodschap dat zelfs indien rocksterren vervagen hun muziek blijft voortleven.
 


In mei 1975 bracht Elton John ook een nieuwe elpee uit met de zeer lange titel 'Captain Fantastic And The Brown Dirt Cowboy', inmiddels al zijn 9de langspeler. In die periode had zijn collectie brillen al buitengewone proporties aangenomen. In deze song vertelt de flamboyante zanger het verhaal over zijn mislukte zelfmoordpoging uit 1969. Die "Someone" uit de songtitel slaat op Long John Baldry, de Canadese reus, die toen zijn leven redde.
 


Zelfs rocksterren kunnen fan zijn van stripverhalen. Magneto en Titanium Man zijn twee bekende figuren uit de Marvel Comics. Deze song staat op de LP 'Venus And Mars' (mei 1975) van de ex-Beatle Paul McCartney, de 4de met zijn groep Wings. Een andere song uit die plaat 'Listen To What The Man Said' zou later dat jaar in de hitlijsten terechtkomen. De criticasters van het magazine 'Rolling Stone' vonden de plaat maar niks en toch schafte ik mij de elpee met de biljartballen op de hoes aan. Mannen komen van Mars, vrouwen komen van Venus...
 


Vandaag eindig ik met de LP 'Nils Lofgren' (1975) van... Nils Lofgren, een zanger/gitarist met een indrukwekkende staat van dienst. Als jonge kerel (°1951) speelde hij samen met Neil Young in de groep Crazy Horse, met de E Street Band van Bruce Springsteen, in de cultgroep Grin en zelfs met Lou Reed. Hij bespeelt een groot aantal instrumenten. Deze elpee wordt ook vaak "The Fat Man Album" genoemd vanwege de tekening op de hoes achter de artiest. Hier brengt hij een ode aan de Glimmer Twin, Keith Richards (die het eventjes niet meer zag zitten), en smeekt hij hem de Rolling Stones niet te verlaten. De maand waarin de elpee werd uitgebracht heb ik niet kunnen achterhalen, maar ik schat zo halverwege het jaar. Hier is een prachtige akoestische versie die hij live brengt!
 










Paul McCartney & Wings


Aka "The Fat Man Album"

Na het overweldigende succes van 'Moontan' en daaruit de wereldhit 'Radar Love' (1973) moest Golden Earring met iets anders op de proppen komen. Dat werd de LP 'Switch' die in maart 1975 werd uitgebracht. De hitsingle daaruit was 'Kill Me (Ce Soir)' maar de elpee was een internationale flop. Enkel in Nederland behaalde hij goud. Toetsenist Robert Jan Stips speelt hier voor het eerst mee. Van een koerswijziging gesproken...
 


De Britse bluesrocker Eric Clapton ging na het succes van de LP '461 Ocean Boulevard' en de single 'I Shot The Sheriff' naar Jamaïca om er 'There's One In Every Crowd' op te nemen (maart 1975). Dat liep niet altijd van een leien dakje vanwege zijn groeiende alcoholverslaving en problemen in de studio. Hij pakte deze traditional aan en overgoot hem met een reggaesausje en Yvonne Elliman zong -als naar gewoonte- met Clapton mee.
 


Die andere ex-gitarist van The Yardbirds bracht in maart 1975 zijn eerste soloplaat uit en George Martin producete. In december 1974 had Beck een hele dag gejamd met de Stones om eventueel Mick Taylor te vervangen maar de plaats ging uiteindelijk naar Ronnie Wood. Op de LP 'Blow By Blow' werkte Jeff Beck samen met o.a. Stevie Wonder. Richard Bailey stond in voor de drums en de percussie. En zoals vaak gebeurde in die periode stond er op het album een cover van een Beatlenummer, en wat voor één: 'She's A Woman' van Lennon/McCartney!
 


Het vierde album van de Amerikaanse formatie Steely Dan verscheen ook in de maand maart 1975. Het is de eerste LP waarop Michael McDonald in de achtergrond zingt en Jeff Porcaro, toen 21 jaar jong, drumt op alle nummers, behalve één. Walter Becker en Donald Fagen waren niet tevreden met het eindresultaat van de opnames omdat er naar verluidt een technisch mankement in de studio zou geweest zijn. Zij weigerden dan ook naar de afgewerkte plaat te luisteren. De hoesfoto toont een "katydid", een insect dat het midden houdt tussen een krekel en een sprinkhaan. Hij heet zo omdat het lijkt alsof het beestje "katy did - katy didn't" zingt... Bij ons heet het insect gewoon "sabelsprinkhaan" uit de familie van de 'Tettigoniidae'. De eerste single uit de elpee 'Katy Lied' was deze 'Black Friday'.
 


Een andere LP die al vrij snel in mijn verzameling terechtkwam is deze 'The Original Soundtrack' van de Britse 10cc. De derde langspeler van deze fantastische popgroep verscheen in maart 1975 en de hitsingles daaruit waren 'Life Is A Minestr...one' en 'I'm Not In Love' dat in juli 1975 in onze hitlijsten zou verschijnen. Een ander geweldig nummer uit die elpee is 'The Film Of My Love'. En als jong getrouwd koppel zongen Chantal en ik dan vaak "Forever and ever and ever, over and over and over" mee...
 






The Thin White Duke...

LP-muziek januari-maart 1975

Vooraleer ik verder ga met het posten van muziek uit de tweede helft van 1975 laat ik de hitparademuziek even rusten en overloop ik vanaf nu de elpeemuziek uit het eerste semester van 1975. En die klinkt helemaal anders...

In februari 1975 was het de beurt aan Led Zeppelin om een elpee uit te brengen. Het werd een dubbele en het was meteen hun 6de album, getiteld 'Physical Graffiti'. De opnames vonden plaats op verschillende locaties tussen 1970 en 1974. Het begon te rommelen in de band want John Paul Jones dacht eraan de formatie te verlaten. Uiteindelijk kwam alles terug in orde. De hoes toont een appartementsgebouw in NY dat later weer zou opduiken in de videoclip van 'Waiting On A Friend' van de Rolling Stones. Mijn keuze viel vanmorgen op 'Trampled Under Foot'.
 


De Amerikaanse hardrockzanger Vincent Damon Furnier gooide in februari 1975 zijn 8ste LP op de markt en het werd meteen zijn eerste soloplaat getiteld 'Welcome To My Nightmare'. Het was een conceptalbum dat vertelt over de nachtmerries van een jongetje genaamd Steven. De prachtige hoes, waarop Alice Cooper netjes uitgedost staat, werd getekend door Drew Struzen. Hieruit draai ik 'Only Women Bleed'.
 


De opnames van de LP 'Rock 'n' Roll' (uitgebracht in februari 1975) begonnen zeer problematisch. Zowel Phil Spector als de ex-Beatle begonnen te werken in de studio, respectievelijk in oktober 1973 en oktober 1974. Tot overmaat van ramp kreeg John Lennon een proces aan zijn been omdat 'Come Together' uit 1969 te veel zou gelijken op onderstaande song van Chuck Berry. De zaak werd buiten de rechtbank afgehandeld maar als tegenprestatie moesten er op deze LP drie songs staan van de muziekuitgeverij die de eiseres was. Lennon zou pas een nieuwe langspeler opnemen in 1980 omdat hij 5 jaar thuis bleef om zijn zoontje Sean op te voeden.
 


Februari 1975 was een vruchtbare maand qua muziek. Alhoewel Emmylou Harris in 1970 al een obscure folkplaat uitbracht met als titel 'Gliding Bird' wordt de elpee 'Pieces Of The Sky' algemeen beschouwd als haar debuut. De plaat lanceerde trouwens haar carrière. Zij brengt hier een ontroerende ode aan The Beatles met een prachtige cover van 'For No One' (Lennon/McCartney).
 


En dat brengt ons in de maand maart 1975 want toen werd het 7de album van de Amerikaanse singer/songwriter Janis Ian uitgebracht en 'Between The Lines' werd meteen haar bekendste elpee. 'At Seventeen' zou in augustus 1975 als single uitgebracht worden en daarom kies ik vandaag voor het prachtige 'In The Winter', dat gelijk voor enige afkoeling zorgt na de afgelopen zwoele nachten.
 






Een peinzende Bob Dylan...

Deze melodie komt ook uit de soundtrack van die prachtige zomer van 1975. Het echtpaar Barry & Eileen Corbett vestigde zich vanaf 1974 in België en woont er nog altijd. Op 24 mei werd hun cover van een Frans liedje van Alain Barrière uit 1973 in onze hitlijsten voor het eerst genoteerd en al snel waren ze op weg naar nummer één.
 


En een week later, op zaterdag 31 mei 1975, kwam het origineel van 'If You Go' gezongen door het Frans duo Alain Barrière en Noëlle Cordier ook binnen in de BRT Top 30 want de platenfirma had vlug-vlug besloten het singletje uit 1973 terug uit te brengen. En het werd ook een hit!
 


Twang is the thang! Op 31 mei 1975 nestelde de Amerikaanse gitarist Duane Eddy -vergezeld van zijn zingende Rebelettes- zich stevig in onze hitlijsten met 'Play Me Like You Play Your Guitar'. Het was toen al een hele poos geleden dat we nog van hem gehoord hadden.
 


En op diezelfde 31ste mei 1975 was het ook een prettig wederhoren met één van mijn favoriete Nederlandse bands. Jerney Kaagman verzorgde nog altijd de melancholische vocals geflankeerd door de tweelingbroers Chris en Gerard Koerts en versterkt met Ton van der Kleij aan de drums en Theo Hurts (basgitaar).
 


Maar de grootste hit was weggelegd voor de Franse componisten Paul de Senneville en Olivier Toussaint. Zij componeerden de instrumentale tune 'Dolannes Mélodie' voor de film 'Un linceul n'a pas de poches', een film van Jean-Pierre Mocky uit 1974. De trompetspeler van dienst was Jean-Claude Borelly en dit plaatje was vanaf 31 mei 1975 dagelijks te horen op werkelijk alle radiozenders: van Frankrijk, de Benelux, Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland over Zuid-Amerika tot zelfs in Japan.
 






Een terug thuis kocht ik niet het singletje maar meteen de elpee. Het was die zomer zó warm dat haar ijsje smolt...




Oorspronkelijk werd Noëlle Cordier (zie foto hieronder) niet gecrediteerd. Dat gebeurde pas twee jaar later t.g.v. de heruitgave van de single.









Het leven van Jean-Claude Borelly veranderde drastisch na dit succes.


De letterlijke vertaling van de filmtitel luidt als volgt: "Een lijkwade heeft geen zakken". Toch alleszins beter dan "De dood heeft zijn oorzaak".

Op diezelfde derde dag van de maand mei uit het jaar 1975 kwam de single 'Lazy Lady' van Lester & Denwood, een Vlaams duo, binnen in de BRT Top 30. De song heb ik niet gevonden op YouTube noch ergens anders, vandaar deze latere versie van Lester, solo. Het origineel heb ik nooit gehoord want de single stond slechts twee weken in de hitparade.
 


Ook dit was een nieuwkomer in de hitlijsten van 3 mei 1975. Dit is het soort muziek dat we op de Canarische Eilanden niet te horen kregen. Ik kocht mij ginder meteen een musicassette met het beste uit de sound van Philadelphia: 'El sonido de Filadelfia'. Nico Haak en zijn 'Foxie Foxtrot' kreeg ik, toen wij terug thuis waren, bijna dagelijks op de radio te horen, tot ik er elastieken benen van kreeg...
 


Bijster origineel waren de jongens van Mud niet want bij gebrek aan inspiratie zongen ze een hele elpee vol met rockclassics. De single daaruit was een tragere bewerking van een juweel van Buddy Holly. Toch kwam het schijfje die 3de mei 1975 binnen in onze hitparade. "Oh, boy!"...
 


Dan waren die jongens van 10cc veruit de meest originele popgroep uit de seventies! Uit hun elpee 'The Original Soundtrack' werd deze heerlijke single gelicht die dan ook op 3 mei 1975 meteen als nieuwkomer werd genoteerd in onze hitlijsten. De single vond ik zó goed dat ik, bij mijn thuiskomst, meteen het album kocht. "Het leven is een soep en wij zijn de balletjes..." is één van mijn favoriete uitspraken!
 












Een heerlijke popgroep uit de jaren '70.

Bij het horen van deze merkwaardige intro (precies een op hol geslagen UFO) weet je meteen dat dit de glamrockband Sweet uit Groot-Brittannië is. Niet te verwarren met de gelijknamige song van Manfred Mann uit de jaren '60 want dit was hun hitsingle uit maart 1975. De vossen uit het Zoniënwoud gaan hoe langer hoe minder op de vlucht en passen zich aan het stadsleven aan. Het gevolg is een hele rij opengebeten vuilniszakken...
 


Dit is nog zo'n song die nooit meer op de radio gespeeld wordt. Nochtans kwam deze single van Leo Sayer, de Britse singer/songwriter met het hoge stemmetje, nieuw binnen in de BRT Top 30 van de maand maart 1975. De trein is altijd een geliefkoosd onderwerp geweest in de muziekwereld.
 


De vijf Britten die goed op weg waren om de wereld te veroveren met hun aanstekelijke en zeer dansbare mengeling van doo-wop, rock-'n-roll uit de fifties en glamrock, schoten als een raket onze hitlijsten binnen in maart 1975. Met hun ingestudeerde pasjes en afgeborsteld imago vielen ze ook in de smaak van de oudere generatie.
 


Slim gezien van Wouter Otto Levenbach want onder het pseudoniem 'Dave' coverde deze Nederlander een oud nummer van Del Shannon ("Runaway') en veroverde hij vanuit Parijs heel Frankrijk èn de Benelux. Deze falsettogeluiden waren in maart 1975 dan ook niet van de lucht...
 












Na 10 jaar had Dave eindelijk een hit te pakken...

Nadat de misthoorn driemaal had weerklonken stak leadzanger/gitarist Georg Kajanus (geboren in Trondheim, Noorwegen) van wal. De Britse glamrockband was nog maar net uit die reusachtige verkeersopstopping geraakt of de tweede single maakte zijn opwachintg in onze hitparade van maart 1975. De groep werd opgericht in de traditie van de Parijse zeemanscafés zoals 'Le Matelot' waar o.a. Josephine Baker en Jean Gabin optraden in de jaren '20 en '30. Oh, ja: de Nickelodeon werd bediend door Henry Marsh.
 


Octopus evolueerde uit de groep The Bats afkomstig uit Diest waarin o.a. Robert Vlaeyen en zijn broer René speelden. Naast een Britse zanger telde de band ook Paul Michiels in zijn rangen. Voor diegenen die hem niet herkennen: hij staat tweede van links op de foto hieronder. Hij was zijn tijd ver vooruit want hij kon zó meespelen in een film van 'Lord of the Rings'. Alle gekheid op een stokje: de harmonieën en de songkeuze gingen terug naar de doo-wop en de crooners van de jaren '50. Dat was een idee van platenbaas Johnny Hoes (Telstar) die het contract van wafelbakker Sylvain Tack had overgenomen. 'My Special Angel' kwam de BRT Top 30 binnengevlogen in de maand maart 1975.
 


In de periode rond maart 1975 deed de Nederlandse rockband Golden Earring (opgericht in 1961) het heel goed in de Verenigde Staten. Maar ook in West-Europa en voornamelijk in de Benelux. 'Ce Soir' (Kill Me) was de nieuwste single en hij schoot dan ook meteen binnen in onze hitlijsten ondanks de lugubere titel...
 


De leukste single uit maart 1975 waarop het heerlijk meebrullen was kwam van Steve Harley & Cockney Rebel. Het was ook de periode waarin de singles meestal een tweede songtitel tussen haakjes erbij kregen. Zoals deze 'Make Me Smile (Come Up And See Me). Harley zong niet altijd toonvast maar dat was juist zo leuk aan dat plaatje. ♫♫♫ Papapapapapapapa ooh, lalala ♫♫♫...
 




'Do It ('Til You're Satisfied)'


De b-kant was een ode aan Josephine Baker.


Josephine Baker met Jean Gabin in de Parijse revues.


De Amerikaanse zangeres/danseres zette het Parijs van de jaren '20 en '30 op zijn kop met haar uitdagende outfits.




Paul Michiels uiterst rechts (boven) en zoals hij er nu uitziet (onder).



'Ce Soir (Kill Me)'


'Make Me Smile (Come Up And See Me)'

Deze Amerikaanse jazz- en blueszangeres èn actrice sinds ze 3 jaar oud was kwam in maart 1975 zowaar met haar krachtige stem onze hitlijsten binnengestormd. Ze opereerde vanuit Londen en woonde zelfs een tijdje in België. Dit was wel degelijk disco want één van de kenmerken van dat muziekgenre is "120 beats per minute".



In het begin van dit jaar kocht ik een verzamelschijfje van de Britse groep Hot Chocolate. 'Alle 40 goed' heet de cd en in dit geval dekt de vlag de lading volkomen. Ongelooflijk hoeveel hits de groep Hot Chocolate de hitlijsten heeft ingestuurd over een periode van bijna 20 jaar. Erroll Brown uit Jamaica was de leadzanger en 'Cheri Babe' was de hitsingle uit maart 1975.
 


De opvolger van 'Sad Sweet Dreamer' uit maart 1975 had minder succes dan zijn voorganger en toch hoor je hier en daar flarden van die eerste hit terug in de melodie. Beide songs werden trouwens geschreven door David Parton en hij werkte samen met Tony Hatch voor het arrangement en de productie. De Britse "would-be" tegenhangers van de Jackson 5 zouden na hun twee debuutsingles geen enkele hit meer scoren...
 


Schande als je hierop niet kon dansen, want dan werd je bestempeld als een stijve hark (grapje!). In maart 1975 kwam deze vrolijke bende onze hitlijsten binnengewalst met deze zeer aanstekelijke dansplaat. Ze zou er wekenlang in vertoeven en... zelfs lange tijd op nummer één staan. Shirley Goodman scoorde in de jaren '50 en '60 in de VS als onderdeel van het duo Shirley & Lee (o.a. met 'Let The Good Times Roll') maar in deze bezetting bleef het bij dit one-hit wonder. Shirley overleed in juli 2005, anderhalve maand vóór de orkaan Katrina zou toeslaan in New Orleans...
 












Alweer een one-hit wonder!

Terwijl Randy Bachman succes oogstte met BTO geraakte zijn ex-kompaan Burton Cummings met de rest van de band ook in de BRT Top 30 terecht. In maart 1975 was 'Dancin' Fool' de hitsingle van deze Canadese band.
 


Van deze prachtige intro krijg ik steevast kippenvel. The Tymes is een soulband die actief is sinds 1956 en nog altijd optreedt! De Amerikanen uit Philadelphia met die knappe harmonieuze vocalen hadden in maart 1975 een dijk van een hit te pakken met 'Ms. Grace'.
 


Deze Britten hadden in 1968 nog enkele psychedelische hits maar vanaf 1970 gooiden ze hun gitaar over de andere schouder en speelden ze, rechttoe rechtaan, een ander soort rock: de boogie rock! De periode 1970-1974 overleefden ze zonder al te veel hits maar in maart 1975 was er geen houden meer aan. De fans vonden het heerlijk en terwijl ze stonden te headbangen speelden ze mee op de luchtgitaar. De single schoot meteen binnen op nummer 7.
 


De grootste verrassing uit maart 1975 kwam evenwel van deze Nederlandse zingende huisvrouw toen ze met haar eigen compositie vanuit het niets op nummer 6 terechtkwam in de BRT Top 30. Haar demo raakte per ongeluk in de handen van een platenmaatschappij en de rest is geschiedenis. Haar single werd voor het eerst genoteerd op 1 maart 1975 en zou 10 weken in onze hitlijsten vertoeven waarvan verschillende weken op nummer 1. Deze stunt zou zij nooit meer kunnen herhalen en dus bleef het helaas bij dit "one-hit wonder". Haar echte naam is Josje Duister-van Stelten, bijgenaamd 'de zingende huisvrouw'.
 












Het schoolvoorbeeld van een eendagsvlieg.

Vanuit Zweden kwamen hardere geluiden overgewaaid. Terwijl Benny & Björn geprezen werden voor hun componistentalent stalen Agnetha & Frida de show met hun lange benen en daardoor ook zeer korte jurkjes. 'So Long' stond in februari 1975 nieuw genoteerd in onze hitlijsten, maar toch zaten de grootste hits van ABBA nog in de pijplijn...
 


Hun kerstsingle lag nog vers in het geheugen toen de jongens van Mud alweer met een nieuwe single binnenkwamen in onze hitlijsten van februari 1975. De populariteit van de Britse glamrockers ging bergafwaarts en na 1976 zou het in ons land afgelopen zijn met hun succes.
 


"Voor een boogie woogie kom ik wèl uit mijn zetel!" zeg ik af en toe. In februari 1975 kon ik deze Nederlanders met hun nieuwe single dan ook smaken. Zo ook het platenkopend publiek want toen stond Livin' Blues genoteerd in onze BRT Top 30.
 


Diezelfde maand maakten we kennis met de excentrieke Disco Tex die met zijn Sex-O-Lettes een pseudo liveplaatje uitbracht dat iedereen aanzette tot dansen. Het nummer werd geschreven door Bob Crewe die bekend staat om zijn composities voor o.a. de Four Seasons. De bonte discobende kwam uit de Bronx, New York.
 


Maar het allermooiste deuntje uit die periode kwam op 22 februari 1975 binnen in de BRT Top 30. 'I'm Down' is een geweldige slow van een van mijn lievelingsgroepen uit de sixties. Zij hadden dat woelig decennium goed overleefd niettegenstaande enkele personeelswisselingen en zelfs in de jaren '70 boekten ze gelukkig nog successen.
 








De korte jurkjes zullen ook wel aan de basis van het succes gelegen hebben...






Excentrieke bende uit NY.