Mei 1975 (2)

Op diezelfde derde dag van de maand mei uit het jaar 1975 kwam de single 'Lazy Lady' van Lester & Denwood, een Vlaams duo, binnen in de BRT Top 30. De song heb ik niet gevonden op YouTube noch ergens anders, vandaar deze latere versie van Lester, solo. Het origineel heb ik nooit gehoord want de single stond slechts twee weken in de hitparade.
 


Ook dit was een nieuwkomer in de hitlijsten van 3 mei 1975. Dit is het soort muziek dat we op de Canarische Eilanden niet te horen kregen. Ik kocht mij ginder meteen een musicassette met het beste uit de sound van Philadelphia: 'El sonido de Filadelfia'. Nico Haak en zijn 'Foxie Foxtrot' kreeg ik, toen wij terug thuis waren, bijna dagelijks op de radio te horen, tot ik er elastieken benen van kreeg...
 


Bijster origineel waren de jongens van Mud niet want bij gebrek aan inspiratie zongen ze een hele elpee vol met rockclassics. De single daaruit was een tragere bewerking van een juweel van Buddy Holly. Toch kwam het schijfje die 3de mei 1975 binnen in onze hitparade. "Oh, boy!"...
 


Dan waren die jongens van 10cc veruit de meest originele popgroep uit de seventies! Uit hun elpee 'The Original Soundtrack' werd deze heerlijke single gelicht die dan ook op 3 mei 1975 meteen als nieuwkomer werd genoteerd in onze hitlijsten. De single vond ik zó goed dat ik, bij mijn thuiskomst, meteen het album kocht. "Het leven is een soep en wij zijn de balletjes..." is één van mijn favoriete uitspraken!
 












Een heerlijke popgroep uit de jaren '70.

Bij het horen van deze merkwaardige intro (precies een op hol geslagen UFO) weet je meteen dat dit de glamrockband Sweet uit Groot-Brittannië is. Niet te verwarren met de gelijknamige song van Manfred Mann uit de jaren '60 want dit was hun hitsingle uit maart 1975. De vossen uit het Zoniënwoud gaan hoe langer hoe minder op de vlucht en passen zich aan het stadsleven aan. Het gevolg is een hele rij opengebeten vuilniszakken...
 


Dit is nog zo'n song die nooit meer op de radio gespeeld wordt. Nochtans kwam deze single van Leo Sayer, de Britse singer/songwriter met het hoge stemmetje, nieuw binnen in de BRT Top 30 van de maand maart 1975. De trein is altijd een geliefkoosd onderwerp geweest in de muziekwereld.
 


De vijf Britten die goed op weg waren om de wereld te veroveren met hun aanstekelijke en zeer dansbare mengeling van doo-wop, rock-'n-roll uit de fifties en glamrock, schoten als een raket onze hitlijsten binnen in maart 1975. Met hun ingestudeerde pasjes en afgeborsteld imago vielen ze ook in de smaak van de oudere generatie.
 


Slim gezien van Wouter Otto Levenbach want onder het pseudoniem 'Dave' coverde deze Nederlander een oud nummer van Del Shannon ("Runaway') en veroverde hij vanuit Parijs heel Frankrijk èn de Benelux. Deze falsettogeluiden waren in maart 1975 dan ook niet van de lucht...
 












Na 10 jaar had Dave eindelijk een hit te pakken...

Nadat de misthoorn driemaal had weerklonken stak leadzanger/gitarist Georg Kajanus (geboren in Trondheim, Noorwegen) van wal. De Britse glamrockband was nog maar net uit die reusachtige verkeersopstopping geraakt of de tweede single maakte zijn opwachintg in onze hitparade van maart 1975. De groep werd opgericht in de traditie van de Parijse zeemanscafés zoals 'Le Matelot' waar o.a. Josephine Baker en Jean Gabin optraden in de jaren '20 en '30. Oh, ja: de Nickelodeon werd bediend door Henry Marsh.
 


Octopus evolueerde uit de groep The Bats afkomstig uit Diest waarin o.a. Robert Vlaeyen en zijn broer René speelden. Naast een Britse zanger telde de band ook Paul Michiels in zijn rangen. Voor diegenen die hem niet herkennen: hij staat tweede van links op de foto hieronder. Hij was zijn tijd ver vooruit want hij kon zó meespelen in een film van 'Lord of the Rings'. Alle gekheid op een stokje: de harmonieën en de songkeuze gingen terug naar de doo-wop en de crooners van de jaren '50. Dat was een idee van platenbaas Johnny Hoes (Telstar) die het contract van wafelbakker Sylvain Tack had overgenomen. 'My Special Angel' kwam de BRT Top 30 binnengevlogen in de maand maart 1975.
 


In de periode rond maart 1975 deed de Nederlandse rockband Golden Earring (opgericht in 1961) het heel goed in de Verenigde Staten. Maar ook in West-Europa en voornamelijk in de Benelux. 'Ce Soir' (Kill Me) was de nieuwste single en hij schoot dan ook meteen binnen in onze hitlijsten ondanks de lugubere titel...
 


De leukste single uit maart 1975 waarop het heerlijk meebrullen was kwam van Steve Harley & Cockney Rebel. Het was ook de periode waarin de singles meestal een tweede songtitel tussen haakjes erbij kregen. Zoals deze 'Make Me Smile (Come Up And See Me). Harley zong niet altijd toonvast maar dat was juist zo leuk aan dat plaatje. ♫♫♫ Papapapapapapapa ooh, lalala ♫♫♫...
 




'Do It ('Til You're Satisfied)'


De b-kant was een ode aan Josephine Baker.


Josephine Baker met Jean Gabin in de Parijse revues.


De Amerikaanse zangeres/danseres zette het Parijs van de jaren '20 en '30 op zijn kop met haar uitdagende outfits.




Paul Michiels uiterst rechts (boven) en zoals hij er nu uitziet (onder).



'Ce Soir (Kill Me)'


'Make Me Smile (Come Up And See Me)'

Deze Amerikaanse jazz- en blueszangeres èn actrice sinds ze 3 jaar oud was kwam in maart 1975 zowaar met haar krachtige stem onze hitlijsten binnengestormd. Ze opereerde vanuit Londen en woonde zelfs een tijdje in België. Dit was wel degelijk disco want één van de kenmerken van dat muziekgenre is "120 beats per minute".



In het begin van dit jaar kocht ik een verzamelschijfje van de Britse groep Hot Chocolate. 'Alle 40 goed' heet de cd en in dit geval dekt de vlag de lading volkomen. Ongelooflijk hoeveel hits de groep Hot Chocolate de hitlijsten heeft ingestuurd over een periode van bijna 20 jaar. Erroll Brown uit Jamaica was de leadzanger en 'Cheri Babe' was de hitsingle uit maart 1975.
 


De opvolger van 'Sad Sweet Dreamer' uit maart 1975 had minder succes dan zijn voorganger en toch hoor je hier en daar flarden van die eerste hit terug in de melodie. Beide songs werden trouwens geschreven door David Parton en hij werkte samen met Tony Hatch voor het arrangement en de productie. De Britse "would-be" tegenhangers van de Jackson 5 zouden na hun twee debuutsingles geen enkele hit meer scoren...
 


Schande als je hierop niet kon dansen, want dan werd je bestempeld als een stijve hark (grapje!). In maart 1975 kwam deze vrolijke bende onze hitlijsten binnengewalst met deze zeer aanstekelijke dansplaat. Ze zou er wekenlang in vertoeven en... zelfs lange tijd op nummer één staan. Shirley Goodman scoorde in de jaren '50 en '60 in de VS als onderdeel van het duo Shirley & Lee (o.a. met 'Let The Good Times Roll') maar in deze bezetting bleef het bij dit one-hit wonder. Shirley overleed in juli 2005, anderhalve maand vóór de orkaan Katrina zou toeslaan in New Orleans...
 












Alweer een one-hit wonder!

Terwijl Randy Bachman succes oogstte met BTO geraakte zijn ex-kompaan Burton Cummings met de rest van de band ook in de BRT Top 30 terecht. In maart 1975 was 'Dancin' Fool' de hitsingle van deze Canadese band.
 


Van deze prachtige intro krijg ik steevast kippenvel. The Tymes is een soulband die actief is sinds 1956 en nog altijd optreedt! De Amerikanen uit Philadelphia met die knappe harmonieuze vocalen hadden in maart 1975 een dijk van een hit te pakken met 'Ms. Grace'.
 


Deze Britten hadden in 1968 nog enkele psychedelische hits maar vanaf 1970 gooiden ze hun gitaar over de andere schouder en speelden ze, rechttoe rechtaan, een ander soort rock: de boogie rock! De periode 1970-1974 overleefden ze zonder al te veel hits maar in maart 1975 was er geen houden meer aan. De fans vonden het heerlijk en terwijl ze stonden te headbangen speelden ze mee op de luchtgitaar. De single schoot meteen binnen op nummer 7.
 


De grootste verrassing uit maart 1975 kwam evenwel van deze Nederlandse zingende huisvrouw toen ze met haar eigen compositie vanuit het niets op nummer 6 terechtkwam in de BRT Top 30. Haar demo raakte per ongeluk in de handen van een platenmaatschappij en de rest is geschiedenis. Haar single werd voor het eerst genoteerd op 1 maart 1975 en zou 10 weken in onze hitlijsten vertoeven waarvan verschillende weken op nummer 1. Deze stunt zou zij nooit meer kunnen herhalen en dus bleef het helaas bij dit "one-hit wonder". Haar echte naam is Josje Duister-van Stelten, bijgenaamd 'de zingende huisvrouw'.
 












Het schoolvoorbeeld van een eendagsvlieg.

Vanuit Zweden kwamen hardere geluiden overgewaaid. Terwijl Benny & Björn geprezen werden voor hun componistentalent stalen Agnetha & Frida de show met hun lange benen en daardoor ook zeer korte jurkjes. 'So Long' stond in februari 1975 nieuw genoteerd in onze hitlijsten, maar toch zaten de grootste hits van ABBA nog in de pijplijn...
 


Hun kerstsingle lag nog vers in het geheugen toen de jongens van Mud alweer met een nieuwe single binnenkwamen in onze hitlijsten van februari 1975. De populariteit van de Britse glamrockers ging bergafwaarts en na 1976 zou het in ons land afgelopen zijn met hun succes.
 


"Voor een boogie woogie kom ik wèl uit mijn zetel!" zeg ik af en toe. In februari 1975 kon ik deze Nederlanders met hun nieuwe single dan ook smaken. Zo ook het platenkopend publiek want toen stond Livin' Blues genoteerd in onze BRT Top 30.
 


Diezelfde maand maakten we kennis met de excentrieke Disco Tex die met zijn Sex-O-Lettes een pseudo liveplaatje uitbracht dat iedereen aanzette tot dansen. Het nummer werd geschreven door Bob Crewe die bekend staat om zijn composities voor o.a. de Four Seasons. De bonte discobende kwam uit de Bronx, New York.
 


Maar het allermooiste deuntje uit die periode kwam op 22 februari 1975 binnen in de BRT Top 30. 'I'm Down' is een geweldige slow van een van mijn lievelingsgroepen uit de sixties. Zij hadden dat woelig decennium goed overleefd niettegenstaande enkele personeelswisselingen en zelfs in de jaren '70 boekten ze gelukkig nog successen.
 








De korte jurkjes zullen ook wel aan de basis van het succes gelegen hebben...






Excentrieke bende uit NY.

De voormalige zingende drummer van The Beatles bracht een LP uit ('Goodnight Vienna') en deze bewerking van een oud doo-wop nummer uit de jaren '50 werd als single uitgegeven en behaalde zowaar een plaatsje in onze hitparade van februari 1975.
 


Het was blijkbaar "in" om oude nummers op te frissen moeten deze Britse glamrockjongens gedacht hebben. In februari 1975 kwamen zij in onze hitlijsten binnengestoven met een opgefokte versie van 'Tell Him', bekend van The Exciters uit 1963. De leadgitarist die ook de backing vocals verzorgde was Keith Marshall en die zou later nog van zich laten horen...
 


Broer en zus Kissoon hadden in februari 1975 zowaar een grote hit te pakken met een compositie van Wayne Bickerton en Tony Waddington, het Britse schrijversduo dat menige hit leverde voor o.a. The Rubettes. Mac ging later zingen bij het orkest van James Last, net zoals Katie en zij werd ook een gewaardeerde achtergrondzangeres bij artiesten als Van Morrison, Eric Clapton, George Harrison en Roger Waters.
 


Nog een curiosum: op 1 februari 1975 stond Joe Dassin met zijn single 'Vade Retro' nieuw in de BRT Top 30. Een week later, op 8 februari 1975, werd die plots omgedraaid en de b-kant kwam zich toen in de hitlijsten nestelen. Toen ik de piano bij de intro hoorde herkende ik meteen de melodie. Dit was een cover van 'Please Tell Her' van Shepstone & Dibbens uit 1974. Het nummer was toen ook een b-kant van de opvolger van 'Shady Lady' ('When The Band Starts To Play') maar de single flopte jammerlijk. Meer dan een jaar later werd het een geweldige hit voor de zoon van filmregisseur Jules Dassin.
 


Het origineel heet 'Please Tell Her' en niet 'Please Tell Me' zoals verkeerdelijk aangegeven bij de videoclip:
 




The Senators


Een slechte versie van 'Only You' en een lelijke hoes...




Deze single schoot op 15 februari 1975 vanuit het niets meteen binnen op nummer 4 in de BRT Top 30.

 
Bij een herdruk werd het hoesje aangepast.


Zoals uit dit hoesje blijkt was 'Si tu t'appelles mélancolie' slechts een b-kantje.

Zelfs in februari 1975 werd er latijn gesproken of gezongen. De Amerikaanse singer/songwriter die zich meestal in het Frans uitdrukte kwam toen nieuw binnen in onze hitlijsten en het was voor één keer niet met een cover van een Angelsaksische of Italiaanse hit. De titel betekent "ga terug" of "keer weer".
 


En in februari 1975 had de Nederlandse zangeres Ria Valk een ware carnavalshit te pakken met haar single 'De liefde van de man gaat door de maag'. Zou ik daarom een paar maanden later met een keukenprinses trouwen?
 


Overdaad schaadt en op voorschrift van de huisarts is het belangrijk veel te bewegen, veel water te drinken en gezond te eten! Die goede raad werd blijkbaar door velen opgevolgd in februari 1975 want het discoplaatje van Carol Douglas stormde toen naar de top van alle hitlijsten. Zij is de dochter van Minnie Newsome, een jazzzangeres die Cab Calloway inspireerde voor zijn 'Minnie The Moocher' en haar vader is niet Carl Douglas ('Kung Fu Fighting'). Haar neef daarentegen is wel bekend: het is de betreurde Sam Cooke!
 


En vanaf februari 1975 was er geen houden meer aan: de discorage tierde welig en de Amerikaanse platenmaatschappij Philadelphia International was hierin de pionier. The Trammps (let op de dubbele m) bewerkten een heel bekend nummer uit de jaren '50. 'Shout' is oorspronkelijk van The Isley Brothers (1959) en gecoverd door o.a. Johnny O'Keefe (1960), Joey Dee & The Starliters (1962), Dion (1962), Johnny Hallyday (1962), Danyel Gerard (1962) [als 'Improvisez le shout'], The Beatles (1964), Lulu & The Luvvers (1964), Kingsmen (1965), Question Mark & The Mysterians (1966), Chambers Brothers (1969), Joan Jett (1981) en Garland Jeffreys (1983). Met dank aan Arnold Rypens.
 






De b-kant zou iets later veel bekender worden!

De Britse rockzanger/acteur David Essex had in 1974 een dikke nummer één-hit in Groot-Brittannië met zijn single 'Gonna Make You A Star' en het vasteland zou in januari 1975 volgen. Al zou hij nooit de eerste plaats in onze hitlijsten bereiken. Toch was dit een nieuwkomer die meteen op nummer 13 binnenkwam.
 


Mud had op Kerstmis 1974 bewezen over een goede timing te beschikken maar de voormalige Beatle, George Harrison, kwam met zijn kerst/nieuwjaarssingle pas op 11 januari 1975 in onze hitlijsten terecht. Vanuit het niets sprong deze "klokkenluider" rechtstreeks naar de 15de plaats. ♫♫♫ A-one, two: Ding Dong, Ding Dong. Ring out the old, ring in the new... ♫♫♫... (2x)
 


Bij deze single hoort een beetje uitleg: het origineel is van Claude François en de Franse zanger schreef het lied in 1970 voor zijn zoontje dat zijn vader heel weinig zag en daaronder leed. De Engelse cover werd oorspronkelijk gezongen door Richard Harris en het is op die versie dat The King zich baseerde toen hij dit lied in de STAX-studio zong op 13 december 1973. Elvis stond in december 1974 nog in onze hitparade met 'Promised Land' en toch kwam hij in januari 1975, amper een maand later, ook met 'My Boy' terecht in de BRT Top 30. Oh, ja! De Franse songtitel is heel wat langer en luidt als volgt: 'Parce que je t'aime, mon enfant' en Phil Coulter & Bill Martin zorgden voor de Engelse lyrics.
 


Een doorleefde versie van deze geweldige acteur:

Het origineel van Clo-Clo, getormenteerd door een echtscheiding:

De Spaanse zanger die in sommige kringen oneerbiedig 'Jules Essuie-glaces' wordt genoemd timmerde in januari 1975 verder aan zijn wereldcarrière. Zijn toenmalige Spaanstalige single heette simpelweg 'Manuela'. Hoeveel meisjes zouden er de maanden daarop die voornaam gekregen hebben?
 


Iwan Groeneveld en Sue Chaloner heette dit duo in het echte leven. Zij brachten een zeer leuke versie van 'Swingin' On A Star', een popsong uit 1944 geschreven door Jimmy Van Heusen en Johnny Burke. Bing Crosby zong het in de film 'Going My Way'. Deze Nederlandse productie (Spooky kwam uit Aruba en Sue is een Britse) stond al in onze hitlijsten eind 1974 maar sprong op 25 januari 1975 terug binnen van nergens naar nummer 8. In vaktermen noemen ze dat fenomeen een "re-entry".
 


Deze nieuwkomer in de BRT Top 30 van januari 1975 was de nieuwste single van Patti Labelle, Nona Hendryx en Sarah Dash. Zij zongen in het Engels en het Creools een niet mis te verstane boodschap de wereld in. De eigenlijke songtitel wordt steevast door de meeste deejays verkeerd uitgesproken. "Marmalade" dient op z'n Frans uitgesproken te worden en niet op z'n Engels! Toch een fijne dansplaat al kregen we toen bij het meezingen van 'Voulez-vous coucher avec moi, ce soir?' nog rode oortjes. Nu is de jeugd veel meer gewoon! En nu allemaal samen: ♫♫♫ "Gitchy gitchy ya ya da da, Gitchy gitchy ya ya here, Mocha Choca la ta ya ya, Creole Lady Marmalade" ♫♫♫...
 




1967


1969


1974














De zoon van Clo-Clo was door die echtscheiding natuurlijk het kind van de rekening...




Opnieuw in de hitlijsten na een korte onderbreking!



Zo zag mijn singletje eruit. 'Lady Marmalade' staat hier tussen haakjes.


Een alternatieve hoes en zeer eigenaardig: de hoofdtitel is veranderd van plaats. Waarschijnlijk een Amerikaanse hoes.

Carl Douglas is dan weer de uitzondering die de regel bevestigt want enkele maanden na 'Kung Fu Fighting' kwam deze Amerikaanse zanger in december 1974 onze hitlijsten alweer onveilig maken met zijn tweede ode aan de Oosterse krijgskunsten.
 


Vanuit Nederland kwam André Moss met zijn opvolger voor 'Ella'. Dit instrumentaaltje ondersteund met piano- en saxofoonklanken is moeilijk te onderscheiden van zijn voorloper en daarom is dit geheid een vraag op één of andere muziekquiz. 'Rosita' kwam in december 1974 binnegewaaid in de BRT Top 30. Dries Patijn (1934-1989), zoals hij in het echt heette, deed veel sessiewerk voor Jack Jersey.
 


Op zaterdag 28 december 1974 kwamen er splinternieuwe klanken uit mijn transistorradiootje. Een Britse groep waarvan de leden gehuld waren in matrozenoutfit kwamen hun verhaal vertellen over de evolutie van de mens en hoe hij zich verplaatst: eerst met paard en kar, dan per trein en tram en vervolgens met de automobiel en dat zou resulteren in een reusachtige, wereldwijde verkeersopstopping. En ze kregen later nog gelijk ook...
 


Van een perfecte timing gesproken: na een verblijf van enkele weken in de BRT Top 30 stond de Britse groep Mud op 28 december 1974 op nummer één genoteerd in die hitlijst met hun kerstsingle 'Lonely This Christmas'. Hopelijk doen deze winterse klanken de huidige temperatuur van om en bij de 30°C een beetje zakken...
 












Een perfecte timing voor Mud want de Britten stonden op Kerstmis 1974 aan de top.

Ongeveer gelijktijdig kwam deze oudgediende van de rock & roll binnengestormd in de hitparade met zijn eigen compositie 'I Can Help'. Hij schreef een wereldhit in 1962 voor Clyde McPhatter ('Lover Please'), speelde bas op tournee met zijn boezemvriend Kris Kristofferson en producete andermans materiaal (o.m. voor Tony Joe White). Ook op deze boogie sloegen mijn verloofde en ik onze beentjes geregeld uit in december 1974 en de maanden nadien.
 


Vanaf de maand december 1974 kwam er een heuse revival van rock-'n-roll en jive uit de jaren '50 en '60 op gang en de jongens van The Rubettes maakten daar gretig gebruik van. Ze staken zich allen in hetzelfde witte maatpak met dito pet en een oranje hemd en verkochten plaatjes als zoete broodjes.
 


Een hele leuke single uit december 1974 vond ik, zonder overdrijven, deze 'You Ain't Seen Nothing Yet'. Randy Bachman zat voordien in de Canadese rockband Guess Who en sinds Pete Townshend (op 'My Generation') had niemand meer zó gestotterd in een rocksong, al deed Elton John ook zijn b-b-b-best op 'Bennie And The Jets'. De groepsnaam 'Bachman Turner Overdrive' was blijkbaar te lang want hij werd al snel ingekort tot BTO. Pete Townshend van The Who schreef het nummer 'My Generation' en zong de backing vocals (net als John Entwistle) maar het is natuurlijk Roger Daltrey die de lead vocals voor zijn rekening nam in 1965.
 


Maar de grootste verrassing kwam die zaterdag 21 december 1974 van de Britse groep Queen toen die met zijn nieuwste single in de BRT Top 30 verscheen en ik mij bijna verslikte in mijn soep. Na enkele vingerknippen hoorde ik flarden tekst waarin ik o.m. volgende sleutelwoorden meende te verstaan: Moët & Chandon, Marie Antoinette, Kroestjov en Kennedy, kaviaar en sigaretten, dynamite with a laser beam, een barones, enz. "And it surely blew my mind!"...
 














Deze beroemde foto van het Brits viertal werd later nog vaak gebruikt en vooral voor de videoclip van het nummer dat hen een jaar later wereldbekend zou maken!

Het antwoord op de Britse glamrock aangevoerd door Slade, Sweet en Mud liet niet lang op zich wachten en kwam uit Leiden, Nederland. De groep Catapult ("skietlap" in het West-Vlaams) had met zijn opvallende glitterkledij en lange haren veel succes in de Lage Landen. Vandaar dat de single 'Teeny Bopper Band' als nieuwkomer werd genoteerd in onze hitparades van december 1974.
 


Haar debuutsingle 'The Hostage' had het vrij aardig gedaan in de Lage Landen. En toen werd die tweede single van Donna Summer regelmatig gedraaid op de radio. Het was een compositie van Giorgio Moroder en Pete Bellotte en het werd het begin van een lange en vruchtbare samenwerking. De accordeon en de castagnettes passen perfect in dit nummer dat ook nieuw was in de BRT Top 30 van december 1974.
 


Deze single van de Amerikaanse zangeres Gloria Gaynor scoorde bij ons in december 1974 en stak in een kartonnen hoesje voorzien van het epitheton ornans "Discothèque Special", later afgekort tot gewoonweg "Disco". Het nummer 'Never Can Say Goodbye' groeide uit tot een echte classic van het genre en de covers waren dan ook legio. Clifton Davis schreef de song waarmee de Jackson 5 al in 1971 scoorden. Hetzelfde jaar namen Isaac Hayes, Impact Of Brass [instrumental], New Birth en Jr. Walker hun eigen versie op. In 1973 was het de beurt aan Smokey Robinson en na Gaynor volgden The O'Jays (1981), Communards (1987) en de Hermes House Band (1999). Met dank aan The Originals van Arnold Rypens.
 


De song waarop mijn verloofde en ik in december 1974 druk oefenden om onze danskunsten te tonen op ons aanstaand huwelijksfeest was deze 'You're The First, The Last, My Everything' van Barry White. Onze gezamenlijke danspasjes lukten vrij aardig en toch zou dit niet onze openingsdans worden, alhoewel de titel volledig bij ons past. Meer verklap ik nu niet. De rest is voor over een paar weken, als we in de maand april 1975 belanden.
 












Deze verzamelelpees doken omstreeks die periode op en Polydor verdiende er een aardige stuiver mee.






De titel van deze formidabele song wordt steevast verkeerd uitgesproken of afgedrukt (zie videoclip).

Dat er in december 1974 ook klokkenluiders waren bewijst de intro van deze eigenaardige single van de formatie Lemming. Deze Nederlandse hardrock/glamrockband met een neiging naar gothic bleek geen eendagsvlieg te zijn want deze Noorderburen hadden in februari 1974 al een viertal weken in de BRT Top 30 gestaan met hun debuutsingle 'Lucifera'.
 


Terwijl in Vlaanderen nog werd geluisterd naar 'Schele Vanderlinden' van de Strangers of naar 'Dans met mij tot morgenvroeg' van Willy Sommers kwam de Nederlander Jack Jersey (artiestennaam van Jack de Nijs) met de hulp van Elvis Presley's backing band onze hitlijsten in december 1974 binnengestormd met 'Rub-it In'.
 


Eerder dat jaar werd de Amerikaanse formatie The Hues Corporation uit Santa Monica, California bij ons bekend met hun wereldhit 'Rock The Boat'. Ze bleken toch geen eendagsvliegen te zijn want in december 1974 kwam de opvolger 'Rockin' Soul' zijn opwachting maken in de BRT Top 30.
 


Maar de muziek die mij in december 1974 het meest aansprak was die van 10cc. Het viertal Britten begon meer en meer "Beatlesiaanse" proporties aan te nemen en deze geweldige track uit de elpee 'Sheet Music' werd als single uitgebracht en stormde in dat jaareinde de BRT Top 30 binnen. Ze wisten mij, naast de knappe muziek, ook te bekoren met hun grappige teksten zoals o.m. "Ooh, when a romance depends on cliches and toupees and threepes..." of "Make up your own rhyme, don't rely on mine, 'cos it's sssssssssilly - silly - silly - silly"!
 






De song werd geschreven door dit duo maar zij hadden er geen hit mee.


Een grote hit in 1963.




Ten tijde van 'Lucifera' werd er op het podium gedanst in lichte outfit gebaseerd op het gelijknamig stripfiguurtje.


Jammer van het taalfoutje in de naam 'The Jordanaires'.

Ike & Tina Turner kwamen in 1974 nog eventjes als duo in de onderste regionen van de Britse hitlijsten piepen met hun single 'Sexy Ida'. Niettegenstaande de slaggitaar van Ike zeer krachtig was kwam Marc Bolan van T. Rex hem met zijn gitaar bijstaan. Als echtpaar boterde het al lang niet meer en de scheiding zou niet lang meer op zich laten wachten...

Marc Bolan speelde trouwens ook gitaar op 'Baby Get It On' en 'Nutbush City Limits'. Hier is Part l:


De soulmuziek uit 1974 begon zich meer en meer om te vormen tot funk. Zoals in deze 'Don't You Worry 'Bout A Thing' van de neef van Ray Charles. Stevie Wonder leverde met de regelmatig van de klok steengoede elpees af en daarop stonden vele pareltjes, zoals deze meezinger.
 


The Crusaders had ik in 1970 leren kennen als The Jazz Crusaders. In 1974 bracht de Amerikaanse jazzrock-formatie een uitstekende live elpee uit. Hieruit draai ik het titelnummer 'Scratch'. De wereldwijde doorbraak zou pas jaren later een feit zijn dankzij een duet met Randy Crawford: 'Street Life'. Maar laat ons niet vooruit lopen op de feiten en nu genieten van deze heerlijke klanken. De bezetting bestond toen uit: Wayne Henderson, Wilton Felder, Joe Sample en Stix Hooper versterkt met hun vrienden Larry Carlton en Max Bennett.



De Amerikaanse groep met de krachtige stemmen wist zijn covers altijd heel keurig uit te kiezen. Zoals deze 'Brickyard Blues', ook wel 'Play Something Sweet' genoemd. In het najaar van 1974 was dit een hit in de Verenigde Staten en de compositie is van Allen Toussaint uit New Orleans.



Deze compositie is van Neil Diamond en stond ooit op de b-kant van een van zijn singles. Zijn orkestrale versie schitterde op de live elpee 'Hot August Night' en Percy Faith nam deze versie over met zijn orkest. De song werd in 1974 opgepikt door de piratenzenders in de Noordzee als tune voor hun programma's en de instrumental ging een heel eigen leven leiden...
 


Robert Palmer zat ooit in de formatie 'Vinegar Joe', samen met Elkie Brooks. Toch begon hij in 1974 te werken aan een solocarrière. Deze song stond op zijn gelijknamige elpee uit september 1974. De flamboyante zanger zou pas in 1978 doorbreken en telkens ik zijn naam zie moet ik glimlachen want dan denk ik aan dat naambordje in de Brusselse platenwinkel Music Mania waar de baas (een Gentenaar, nota bene) in hoofdletters "Robeir Palmeir" had geschreven. Want zo spraken de Franstaligen die naam uit... Deze compositie is er alweer eentje van Allen Toussaint en de gastmuzikanten op het album zijn niet de minsten: Allen Toussaint, The Meters, Art Neville, Lowell George van Little Feat, Cornell Dupree en Steve Winwood, om er maar enkelen te noemen.
 


Vandaag sluit ik deze reeks van 7 Angelsaksische songs af met een eendagsvlieg uit 1974. Jim Stafford scoorde nochtans een Top-10 hit met zijn 'Spiders And Snakes' in de Verenigde Staten. Bij ons flopte de single jammerlijk zodat ik hem enkele weken later al op de kop kon tikken voor 10 BEF in de afprijsbakken. De song duikt regelmatig op in een of andere muziekquiz.
 





Ike Turner was al nergens meer te bespeuren op de hoesjes...







Zeer goede live elpee.




Een jonge Allen Toussaint.






Allen Toussaint op latere leeftijd.

Angelsaksische muziek uit 1974

Na een zijsprongetje van Vlaamse, Nederlandse en Franse liedjes, ga ik weer de Angelsaksische toer op om dan uiteindelijk na drie dagen te belanden in de maand december 1974.  Voor de Angelsaksische toer begin ik in het Engeland van de grote depressie toen de "Geordie boys" afzakten naar Londen om er werk te zoeken. In het Noorden van Engeland was er toen geen werk meer in de mijnen of op de scheepswerven. Alan Price schetst hier op zijn LP 'Between Today And Yesterday' uit 1974 op meesterlijke wijze de gemoedstoestand van toen. De LP bevatte 12 songs en kreeg op de a-kant de titel 'Yesterday' mee (6 songs met een ouder arrangement) en de b-kant 'Today'. Daar werden de 6 songs voorzien van een moderner jasje.

Vanuit de Verenigde Staten kwamen in 1974 heel andere geluiden. Philadelphia was nu het centrum van de muziekindustrie, in het bijzonder van de discotheekmuziek. Kenneth Gamble en Leon Huff waren de componisten bij uitstek van Philadelphia International Records en deze song van de formatie MFSB werd gebruikt als thema van het razend populaire TV-programma 'Soul Train'. De achtergrondstemmetjes zijn die van de Three Degrees.



Candlewick Green was de Britse groep die in de talentenjacht op TV 'Opportunity Knocks' optrad, gedurende acht opeenvolgende weken de eerste prijs behaalde en er een platencontract aan overhield. Helaas bleek hun steengoede single uit 1974 'Who Do You Think You Are' een eendagsvlieg te zijn. Toch leuk om nog eens te horen.
 


Countryrock begon meer en meer zijn plaats op te eisen in de muziekwereld van 1974. De Amerikaanse vaandeldragers bij uitstek van dit muziekgenre zijn de Eagles. Al zou het nog enige tijd duren eer ze in West-Europa doorbraken. Deze 'Best Of My Love' stond op hun elpee 'On The Border' waarop ook hun versie stond van Tom Waits' 'Ol' 55'. De bezetting zag er toen zo uit: Glenn Frey - lead vocals, leadgitaar, slidegitaar, piano; Don Henley - lead vocals, drums, gitaar; Randy Meisner - lead vocals, basgitaar; Bernie Leadon - lead vocals, leadgitaar, banjo, steelgitaar; Don Felder - elektrische gitaar, slidegitaar.
 


Deze song stond op de elpee 'Country Life' en werd als single uitgebracht in het Verenigd Koninkrijk in november 1974. 'The Thrill Of It All' van Roxy Music bewijst nog maar eens dat deze progressieve muziek mijlenver verwijderd was van pakweg "countryrock" of "disco" uit diezelfde periode. Maar ik vond die evolutie in de muziek heel boeiend. Bryan Ferry stond toen op een eenzame hoogte en ook als solo artiest zou hij nog menig succes boeken.
 


Terug naar de VS waar The O'Jays nog altijd bij de top mochten gerekend worden in 1974 maar in onze contreien was dit een van de laatste wapenfeiten. Zij hadden ook een contract bij Philiadelphia International Records maar hun muziek leunde nog bij soul music en rhythm & blues aan en minder bij de disco. De groep werd opgericht in 1958, kende vele personeelswisselingen en is nog altijd actief: 'For The Love Of Money'!
 


Maar de rock-'n-roll of de rock zoals het muziekgenre in de Verenigde Staten meestal wordt genoemd was nog altijd springlevend. De mannen van Grand Funk Railroad (soms ook kortweg Grand Funk genoemd) haalden een oude song van Gerry Goffin en Carole King van onder het stof in 1974 en scoorden er voorwaar een megahit mee in hun thuisland. GFR werd in 1969 opgericht na het uiteenvallen van de groep 'Terry Knight and the Pack'. Terry Knight werd trouwens producer van hun eerste platen. Deze Amerikaanse band was ook een van de eerste formaties om in stadions en arena's op te treden.
 






Steengoede elpee uit 1974.