Niet vergeten liedjes uit 1975 (3)

Philips bracht deze single van Rob de Nijs voor het eerst uit in de herfst van 1974 zodat hij in januari 1975 in de Nederlandse hitlijsten verscheen. De knappe compositie van Boudewijn de Groot/Lennaert Nijgh haalde een mooie nr. 8 positie bij onze Noorderburen maar bij ons haalde de single nooit de BRT Top 30 alhoewel Omroep Brabant (BRT 2) hem grijsdraaide.
 


Tijdens het jaar 1975 was Wim De Craene bijzonder productief en zijn prachtige luisterliedjes werden door Julien Put van Omroep Brabant (BRT 2) regelmatig gedraaid en de hemel in geprezen. Helaas waren het stuk voor stuk parels voor de zwijnen want de Vlaamse bard kwam tijdens zijn veel te korte leven nooit terecht in de BRT Top 30. Pas na zijn dood nam de belangstelling voor zijn werk zienderogen toe en groeide hij uit tot een waar icoon...
 


Een andere klepper die je haast nooit in een of andere hitlijst zult vinden is Kris De Bruyne die met zijn elpee 'Ook voor jou' een mijlpaal in de Vlaamse muziekgeschiedenis neerzette. Dit intiem lied pronkte ook op die prachtige vinylschijf uit 1975.
 


Vanuit het zuiden kwamen verrassende klanken op de radio die we van Nino Ferrer niet gewoon waren. Eigenlijk was deze Italiaan (geboren als Nino Agostino Arturo Maria Ferrari) een jazzmuzikant maar in de helft van de jaren '60 toverde hij zich om tot een muzikale clown met enkele grote hilarische hits als gevolg. Hij trok zich terug op zijn domein in het zuiden van "la douce France" en samen met ene Radiah nam hij in 1974 een volledige elpee op. Dit prachtig nummer zong hij ook in het Engels. Vaak gehoord op de radio in 1975 maar de single geraakte helaas nooit in onze hitparade...
 








Bij gebrek aan succes en erkenning stapte de getalenteerde zanger jammer genoeg uit het leven.





De elpee was helemaal gezongen in het Engels. De single werd ook in het Frans uitgebracht.

Een jaar vóór Kris De Bruyne waren Chantal en ik voor een lang weekend naar Amsterdam geweest. We waren er inderdaad vogelvrij, we wandelden langs de grachten en we genoten ook van een boottochtje op de kanaaltjes. Naar de 'Nachtwacht' zijn we gaan kijken en langs de walletjes hebben we toen geflaneerd. Randy Newman hebben we er echter niet gezien maar ik kocht er wel de nieuwste elpee van John Lennon. 'Amsterdam' staat eveneens op de LP 'Ook voor jou' uit 1975 waarop nog andere parels staan...
 


Hal David was zijn vaste partner Burt Bacharach een beetje ontrouw toen hij deze wondermooie song over Los Angeles schreef samen met Albert Hammond. En dat het in het zuiden van Californië nooit regent konden Chantal en ik samen met onze zoon aan den lijve ondervinden toen we er in 2002 drie weken lang verbleven voor een lange rondreis van daaruit naar o.a. Nevada en Tijuana, Mexico. '99 Miles To L.A.' staat op de LP 'Breakaway' van Art Garfunkel, uitgebracht in 1975.
 


Ooit begonnen als de backing band van Linda Ronstadt waren de Amerikaanse Eagles nu gestart met de verovering van omzeggens de hele wereld en 1975 was zowat het jaar waarin countryrock definitief doorbrak in West-Europa. Het prachtige 'Lyin' Eyes' staat op de elpee 'One Of These Nights' uit juni 1975.
 


En dat brengt ons naadloos tot de Amerikaanse zangeres Linda Ronstadt die onder de vleugels van Peter Asher deze prachtige versie van 'You're No Good' uitbracht, die haar in maart 1975 een nummer één opleverde in de VS. De song werd geschreven door Clint Ballard jr. en Dee Dee Warwick bracht hem als eerste uit in 1963 in een productie van Leiber & Stoller. Betty Everett had er in november 1963 als eerste een hit mee in de Verenigde Staten en in West-Europa kenden wij pas in 1964 de versie van de Swinging Blue Jeans. Andrew Gold was verantwoordelijk voor de mooie instrumentatie van deze versie van "La Linda".
 










Op 5 juli 1969 vroeg een Engels meisje mij tijdens het Free Hyde Park Concert of ik Art Garfunkel was. Zó treffend was de gelijkenis toen en er was nog geen internet in die tijd. De Amerikaanse zanger is exact tien jaar ouder dan ik en met mijn baard zie ik er nu helemaal anders uit...

Een week later, op zaterdag 29 november 1975, kwam een van mijn favoriete Nederlandse bands ook in onze hitlijsten binnen. Het geluid van deze groep is zo kenmerkend dat je hem meteen bij de intro herkent. Zangeres Jerney Kaagman bedankte in dit lied alle fans voor de liefde (wishful thinking!). Graag gedaan, Jerney!
 


De gevestigde waarden in de muziekwereld moesten optornen tegen onbekende nieuwkomers die maar één doel hadden: de jeugd te doen dansen op semi-instrumentale discodeuntjes met een repetitieve tekst (meestal de titel van de song). Zoals deze People's Choice die ook op zaterdag 29 november 1975 binnenkwam in de BRT Top 30.
 


Ik herinner mij nog goed toen dit ontroerend Nederlandstalig lied voor het eerst werd gedraaid tijdens de BRT Top 30 want die onbekende zanger had een rare tongval. Een tijdje later kwam ik te weten dat Reinhard Mey een Duitser was. Respect! Deze nieuwkomer van 29 november 1975 kwam meteen binnen op nummer 16 van onze hitparade en groeide uit tot een ware classic.
 


En toen was het hek van de dam want de drie broers Gibb veranderden met hun LP 'Main Course' volledig van muzikale koers. Zij opteerden resoluut voor de discomuziek en met deze 'Nights On Broadway', ook nieuw in onze hitlijsten van 29 november 1975, was de koorts van de zaterdagavond niet zo ver meer af (december 1977). Tijdens de bridge hoorde je toch nog eventjes hoe de Bee Gees klonken in de jaren '60. Vanaf nu zou de falsettostem van Barry Gibb de overhand nemen...
 












'Saturday Night Fever' zou nog twee jaar op zich laten wachten.

Hits op 8 en 15 november 1975

Gisteravond schreef ik hetvolgende op mijn Facebookprofiel:
"Tot zover vijf hits van zaterdag 8 november 1975. Morgen ben ik er weer met deze keer zes singles uit diezelfde week en de week erop, nl. 15 november toen het vinyl nog heer en meester was: een zangeres vroeg aan Rocco om niet weg te gaan, de baas was geboren om te rennen, een Russische dame werd behandeld met stijl, een Brit genoot van het beroemd zijn, er waren slechte tijden op komst voor een duo en dat allemaal werd afgerond met "zo hoor ik het graag". Lees het anders nog eens na op mijn blog, aangevuld met ongewone foto's en prima geluidsfragmenten via deze link: https://blog.seniorennet.be/djmico1951/ - Altijd welkom!" 

En daar was-ie dan eindelijk: The Boss! Eindelijk werd zijn single 'Born To Run' genoteerd in onze hitlijsten. Hij kwam voorzichtig binnengerend op nummer 29. Het geluid van de single deed mij enigszins denken aan de "Wall of Sound" van Phil Spector en de saxofoon van Clarence Clemons was ronduit formidabel. Alweer een nieuwe naam in de muziekwereld om te onthouden en te volgen!
 


Exact een week later, op zaterdag 15 november 1975, deden de Classics uit Nederlands Limburg hun entree in de BRT Top 30 met 'Russian Lady'. Erg trouw waren ze niet want in 1972 hadden ze het al eens geprobeerd met 'My Lady of Spain'...
 


Mijn voorkeur ging op 15 november 1975 uit naar de nieuwste single van David Bowie die hij schreef samen met John Lennon (die voor de titel zorgde en tevens te horen is op de achtergrond) en gitarist Carlos Alomar die de machtige riff bedacht. Met deze song was Bowie één van de eerste blanken om op te treden voor het Amerikaans TV-programma 'Soul Train' van Don Cornelius. De kameleon van de popmuziek was alweer een nieuwe richting ingeslagen en die was nu "funk".
 


Vaak wordt gedacht dat het duo Barry & Eileen een one-hit wonder had met 'If You Go', een cover uit 1975 van 'Tu t'en vas' van het Frans gelegenheidsduo Alain Barrière & Nicole Cordier. Niets is minder waar want de opvolger 'Bad Times' kwam op 15 november 1975 binnen in de BRT Top 30 en werd een bescheiden hitje. Helaas geen audio gevonden op het internet, vandaar dat jullie het zullen moeten stellen met het singlehoesje.
 
 

Intussen scoorde Harry Wayne Casey met zijn zonnige bende zijn tweede hit in ons land want op zaterdag 15 november 1975 kwamen de Amerikanen binnengedanst in onze hitlijsten. Vanaf dan werden vele danspasjes gezet op de vrolijke tonen van 'That's The Way I Like It'. Hieronder worden zij aangekondigd door Don Cornelius, de gastheer van 'Soul Train'. ♫♫♫ That's the way, aha, aha, I like it, aha, aha! ♫♫♫...
 








Clarence Clemons met de sax en achter hem The Boss.




Hieronder een Italiaanse uitgave met 'Space Oddity' als b-kant!




Via een Facebookvriend heb ik toch nog een klein geluidsfragmentje kunnen bemachtigen van 'Bad Times' van Barry & Eileen. Het liedje begint met een donderslag... (zie link onderaan).

Volgens de Amerikaanse singer/songwriter Billy Swan uit Nashville was er niks nieuws onder de zon. Toch kwam hij op zaterdag 8 november 1975 binnen in onze hitlijsten met zijn nieuwste single 'Everything's The Same (Ain't Nothing Changed)'. Het 45-toerenplaatje werd evenwel niet zo'n grote hit als zijn debuutsingle 'I Can Help'...
 


De muziekscene was wel degelijk aan het veranderen. Daar zorgden nieuwe artiesten voor zoals deze 5000 Volts die met het discoplaatje 'I'm On Fire' onze hitlijsten in vuur en vlam zetten. Van de frontzangeres Tina Charles zouden we iets later nog horen. Ook dit was een nieuwkomer op zaterdag 8 november 1975.
 


Maar de liefhebbers van hardrock lieten zich niet in het nauw drijven want één van hun favoriete groepen kwam die zaterdag 8 november 1975 ook binnen in de BRT Top 30. Uriah Heep scoorde met 'Return To Fantasy' en zijn kenmerkende orgelsound. Het succes was van zeer korte duur want na één week op nummer 21 verdween de single uit de hitlijst. "Moonlight night" inderdaad, vorige nacht verscheen zo'n prachtige supermaan in de hemel!
 


"Eerst zien en dan geloven", moet Gilbert O'Sullivan gedacht hebben -net zoals de ongelovige apostel Thomas- toen hij dit nummer schreef. Hij liet zich ook niet in een hoekje drummen. Alhoewel de song niet het niveau haalde van pakweg 'Nothing Rhymed' of 'Alone Again' bleven de fans hem trouw en kochten ze zijn nieuwste plaatje want het werd op 8 november 1975 genoteerd tussen de 30 bestverkochte van dat ogenblik...
 








De Britse discogroep heette oorspronkelijk Airbus en iets later Crazy People. Zij moesten hun naam waarschijnlijk veranderen in 5000 Volts omdat er al een gelijknamige groep bestond in de Verenigde Staten.

Dit is niet Tina Charles want zij werd nooit officieel erkend als zangeres van de groep alhoewel zij zong op de single 'I'm On Fire'. Hieronder staat de echte Tina Charles die vanaf 1976 solo ging.



Tina Charles werd vervangen door de wulpse danseres Luan Peters voor live-optredens en voor Top Of The Pops waar zij dan playbackte.

Deze actrice/danseres trad ook op in de TV-reeks 'Fawlty Towers' waar zij in een aflevering de Australische toeriste uitbeeldde.





Hoe langer zijn haar werd, hoe minder succes hij kende. Het omgekeerd "Samson" effect...

De Nederlandse act 'Spooky & Sue' had op 1 november 1975 ook blijkbaar iets nodig en dat werd duidelijk met hun nieuwste single 'I've Got The Need' die meteen de hoogst genoteerde was en dan ook uitgeroepen werd tot 'Kangoeroe'. Deze hit scoorde al veel minder hoog dan de twee vorige singles en daarna ging het alleen maar bergafwaarts tot het duo er in 1977 mee ophield...
 


Dan ging het heel wat beter met Afric Simone die via West-Duitsland Europa veroverde met zijn aanstekelijke muziek gezongen in een zelf uitgevonden taaltje. Dit was al zijn tweede hit op rij in 1975 en op Allerheiligen schoot hij als een raket de BRT Top 30 binnen, meteen naar nummer 13. Deze draag ik op aan wijlen mijn schoonvader want die werd daar altijd vrolijk van!
 


De Nederlandse zanger Dave had zijn toevlucht gevonden in Parijs en van daaruit bestookte hij Frankrijk en de Benelux met zijn plaatjes. Hij was in november 1975 ook al toe aan zijn tweede hitsingle en ditmaal was het een geslaagde cover van het instrumentale 'Moonlight Serenade' dat onze ouders nog kenden in de versie van het Glenn Miller Orchestra.
 


De appel valt niet ver van de boom. Op 1 november 1975 kwam de dochter van Nat "King" Cole zowaar onze hitlijsten binnengehuppeld met een zeer dansbaar en leuk nummer dat geheid de hele dag in je hoofd blijft rondspoken eens je het gehoord hebt. Natalie Cole was meteen van bij deze eerste single een gevestigde waarde in de muziekwereld en ze scoorde nog hits, al zal ze altijd met dit liedje geïdentificeerd worden...
 








De leukerd sprong zowaar over zijn bongo's heen.

Uit Amerika kwamen fantastische trompetklanken overgewaaid want The Stylistics lieten zich voor het eerst horen in onze hitparade op zaterdag 18 oktober 1975. En daarbovenop dat heerlijke falsettostemmetje van leadzanger Russell Thompkins, Jr. De vocale soulgroep kwam uit Philadelphia en koos met dit nummer resoluut voor het discogenre.
 


Disco vond zijn weg meer en meer naar de hitparades over de hele wereld. Zo leerde ik op 18 oktober 1975 alweer een nieuwe groep kennen. Harry Wayne Casey en zijn bende kwamen uit Miami, Florida en zij slaagden erin menige dansvloer vol te krijgen met hun aanstekelijke en zeer dansbare nummers. Op die bewuste zaterdag kwamen KC & The Sunshine Band als hoogste nieuwkomer binnen in de BRT Top 30, meteen vanuit het niets naar nummer 11.
 


Maar de oude garde gaf zich niet zomaar gewonnen want Ol' Blue Eyes had alweer een internationale hit te pakken met 'I Believe I'm Gonna Love You'. De componiste was Gloria Sklerov en de tekstschrijver Harry Lloyd. De prachtige ballade nestelde zich tussen de andere songs die samen de 30 best verkochte singles waren op die zaterdag 18 oktober 1975.
 


En ook Albert Hammond, die al een lange tijd meegaat in de muziekbusiness, had op die 18de oktober 1975 opnieuw een hit te pakken met het vrolijke 'Down By The River'. Deze song was al een hit in de VS in 1972 maar kwam nu pas binnen in onze hitlijsten. De Britse singer-songwriter werd in Londen geboren maar groeide op in Gibraltar. Die rots staat nu weer in de belangstelling vanwege een uit de hand lopend conflict tussen Spanje en Groot-Brittannië aangaande visserij. Laat ons hopen dat er vlug een oplossing gevonden wordt.
 












Het was waarschijnlijk een heropname die in 1975 scoorde.

De Griek met het hoge stemmetje had blijkbaar iets goed te maken want op zaterdag 11 oktober 1975 vroeg hij ons om vergiffenis. Ik hoorde hem het liefst toen hij nog zong bij Aphrodite's Child maar in zijn solocarrière verkocht hij meer platen dan de progressieve Griekse rockband. De bouzouki's hadden nu plaats gemaakt voor Mexicaanse trompetten. 'Perdoname', vergeef me...
 


Dan konden deze Noorderburen mij meer bekoren met hun leuke gitaargeluiden. Deze opvolger van de 'Guitar King' mocht er best wezen en het is een zeer dansbaar nummer. Op 11 oktober 1975 moest ik dan ook met heimwee terugdenken aan die andere gitaarkoning in zijn gloriedagen, m.n. Hank Marvin van The Shadows!
 


En ook op 11 oktober 1975 was er plaats voor een countrysingle in de BRT Top 30. In de nasleep van het succes van 'Stand By Your Man' kwam deze opvolger van Tammy Wynette ook in onze hitlijsten terecht. Het was nochtans een oud nummer dat op een van haar elpees uit 1968 stond. Een jaar later trouwde ze met dat ander icoon van de countrymuziek, nl. George Jones. Maar in 1975 was het sprookje helaas afgelopen en was de echtscheiding een feit...
 


En toen was het hek van de dam want op 11 oktober 1975 kwam Alexander Curly ditmaal met een leuke song gezongen in een Hollands dialect binnengereden (met de trekker) in onze hitlijsten. We moesten onze oren spitsen of we verstonden er maar een fractie van. Maar na enkele beluisteringen wende dat wel: "Guus kom naar huus want de koeien staan op spring'n, de varkes mutt'n vret'n en 't hooi moet van 't land. Guus kom naar huus want daar 'beuren rare ding'n, dit kan toch zo niet doorgaan Guus wat is er aan de hand?". Onze Noorderbuur verbleef met Guus Utenwaard in totaal 9 weken in de BRT Top 30 en hij schopte het zelfs tot nummer 1.
 










Tammy Wynette: spreek uit Win-net (en niet Wai-net).

Beide songs stonden ook op de soundtrack van de film 'Five Easy Pieces' uit 1970.

In die film schitterden Jack Nicholson alsook Karen Black, die enkele dagen geleden jammer genoeg overleed aan de gevolgen van kanker. Zij is hierboven te zien als cowgirl en zij zong weergaloos country & western in de prent 'Five Easy Pieces'.


Een noveltysong van jewelste: luister eens naar de tuba!

Zeer vreemde situatie want Glen Campbell kwam pas op 4 oktober 1975 binnengereden in de BRT Top 30, maanden na de geslaagde coverversie van de Vlaamse Claire ('Vreemde vogels'). Dit was dus het origineel en de Amerikaanse singer-songwriter èn gitarist zou het warempel tot nummer 1 schoppen en 9 weken in onze hitlijst vertoeven!
 


Nog zeer vreemder was het feit dat op diezelfde zaterdag 4 oktober 1975 de formidabele en tijdloze song van Deep Purple uit 1970 'Child in Time' plots kwam binnengestoven in de BRT Top 30. De slow van meer dan 10 minuten stond oorspronkelijk op de elpee 'Deep Purple in Rock' met op de hoes de 5 leden van de Britse hardrockband afgebeeld in een parodie op Mount Rushmore. Telkens ik dit nummer hoor moet ik onwillekeurig denken aan 'De Reinaert' en zijn onvolprezen deejay Wiet Van Bever. En vanaf 4:00 minuten was het "headbangen" of "luchtgitaar spelen" geblazen...
 


En toen werd de Nederlandse zangeres Conny Vandenbos op 4 oktober 1975 ook in onze hitparade genoteerd. In de jaren '60 had ze Edith Piaf aan haar publiek leren kennen maar in het midden van de seventies scoorde ze aantal mooie hits na elkaar die er best mochten wezen. Ze werd persoonlijk bevriend met de Amerikaanse singer-songwriter Janis Ian en zong ook nog een duet met haar. Inderdaad, de zomer van 1975 was zo prachtig en zo lang dat hij beslist voor drie telde.
 


Ik val misschien in herhaling maar de periode 1974/1975 was een gouden tijd voor country & western. Dolly Parton, Emmylou Harris, Tammy Wynnette, Glen Campbell, Charlie Rich, Freddy Fender e.a. haalden er hun profijt uit maar wij kregen er prachtige songs voor als tegenprestatie. Zoals deze 'Blanket On The Ground' van Billie Jo Spears, alweer een nieuwe naam om te onthouden vanaf 4 oktober 1975. ♫♫♫ Hmm, hmm, hmm, hmm... ♫♫♫
 






Het originele singletje uit 1960.


Het origineel van 'Vreemde vogels'.


Vijf jaar na datum kwam deze single toch nog in de BRT Top 30 terecht.







Deze zender was zeer belangrijk voor het maken van hits. Een van de programmatoren kende ik zeer goed. Hij was getrouwd met een nicht van mijn vrouw. Hij was op mijn trouwfeest (12 april 1975) en ik was op zijn begrafenis in 2011...

Paul Simon is ook zo'n vaandeldrager van wereldmuziek en terwijl sommigen het woord 'Ommadawn' uitlegden als een verbastering van het Keltisch woord voor 'idioot' ging de Amerikaanse singer-songwriter nog een stapje verder: hij noemde zijn LP uit oktober 1975 'Still Crazy After All These Years'. Op dat album staan o.a. '50 Ways To Leave Your Lover', zijn duet met Art Garfunkel 'My Little Town' (zodat ik de song tweemaal in mijn verzameling heb) en dit schitterende 'Gone At Last' waarmee Simon teruggrijpt naar die heerlijke gospelsongs. Met dank aan de formidabele zangeres Phoebe Snow waarmee hij het duet zingt en de onvolprezen Jessy Dixon Singers als backing vocalisten. Hallelujah!
 


Uit Groot-Brittannië kwamen in oktober 1975 heel andere geluiden want Roxy Music bracht toen het album 'Siren' uit. En wie lag er daar op dat appelblauwzeegroen strand te kronkelen als een zeemeermin? Het nieuw lief van Bryan Ferry natuurlijk: het fotomodel Jerry Hall uit Texas. 'Love Is The Drug' stond o.a. op die elpee maar vandaag kies ik voor 'Both Ends Burning'.
 


We waren in augustus 1975 nog maar net over de "Autobahn" gereden of Kraftwerk kwam alweer aanzetten met een nieuwe elpee en die heette 'Radio-Activity'. Bij het inzetten van de naald in de groef die leidde naar de song 'Radio-Aktivität' hoorde je meteen de geigerteller knetteren... Ook dit was muziek die werd uitgebracht in oktober 1975 en de Duitse groep zette meteen een trend in beweging voor bands als Orchestral Manoeuvres in the Dark, Soft Cell, Depeche Mode en had ook grote invloed op groepen als Pet Shop Boys en Daft Punk. De ramp in Tsjernobyl (1986) was nog veraf...
 


De Amerikaanse singer-songwriter Tom Waits bracht in oktober 1975 zijn derde elpee op de markt en het was zijn eerste liveplaat die het midden hield tussen het brengen van songs en het optreden van een stand-up comedian. 'Nighthawks At The Diner' heette het album en de sfeer van een jazzclub werd schitterend weergegeven. Het selecte publiek genoot dan ook met volle teugen van dit mistige 'On A Foggy Night'...
 




Oldfield staat hier precies afgebeeld als een Christusfiguur.




De 'Siren' van dienst was Jerry Hall.




Tow Waits is in feite ook een stand-up comedian...

'Strange Magic' is de tweede hitsingle uit die elpee en die werd ook nooit in onze hitlijsten genoteerd:
 


Half Europa had gekreund en gesteund onder een geweldig lange hittegolf. Zou het daarom zijn dat "La Linda" deze 'Heat Wave' op haar elpee 'Prisoner In Disguise' zette? Het was in elk geval een mooie ode aan Motown want het nummer werd geschreven door het succestrio Holland-Dozier-Holland en de coverversies zijn dan ook legio. Producer van deze langspeelplaat, uitgebracht in september 1975, was Peter Asher (de helft van het sixties-duo Peter & Gordon).
 


Tijd voor heel andere geluiden want eveneens in september 1975 kwam de elpee 'Wish You Were Here' van Pink Floyd op de markt. Het verhaal rond deze legendarische elpee is genoegzaam bekend. De groepsleden betreurden hoe ze Syd Barrett in april 1968 uit de formatie hadden moeten zetten wegens drugsproblemen en eerden hem nu met deze plaat. Barrett was nochtans een van de oprichters geweest van deze oorspronkelijk Britse bluesband. Hij was op het idee gekomen om uit de namen van twee obscure bluesartiesten, Pink Anderson en Floyd Council, een nieuwe groepsnaam te vormen. Het gelijknamig titelnummer en 'Shine On You Crazy Diamond' kent nagenoeg iedereen. Vandaar dat mijn keuze nu gevallen is op 'Have A Cigar'. De legendarische hoesfoto werd gemaakt door het Brits ontwerpcollectief Hipgnosis dat ook platencovers verzorgde voor o.a. Genesis, Led Zeppelin, 10cc en The Alan Parsons Project. Tijdens de opnames van deze elpee ontstonden er spanningen onder de groepsleden.
 


Ondertussen zijn we in oktober 1975 aangekomen want toen kwam de LP 'Breakaway' van Art Garfunkel uit. Er werden 3 singles uit gepuurd: 'I Only Have Eyes For You' (een cover van een heerlijke doo-wopsong), het gelijknamig titelnummer en een duet met zijn vroegere kompaan Paul Simon genaamd 'My Little Town'. Na jarenlang niet meer met elkaar gesproken te hebben waren Simon & Garfunkel eventjes herenigd. Ik koos voor deze prachtige cover van een nummer van Stevie Wonder en Yvonne Wright.



De 7de LP van The Who verscheen in de maand oktober 1975. De plaat heette 'The Who By Numbers'. De platenmaatschappij bracht daaruit twee singles op de markt: deze controversiële 'Squeeze Box' en in 1976 'Slip Kid'. "Squeezebox" is in een Engels dialect een term voor accordeon (bij ons "trekzak"). Een andere betekenis van het woord is borsten ('to squeeze' is Engels voor knijpen) en Pete Townshend wou eens uitvissen of hij kon wegkomen met deze song die over de geneugten van seks gaat. Opmerkelijk is het gebruik van de banjo...
 








"The Lovely Linda" wist wel hoe ze in de belangstelling moest blijven...



Legendarisch hoes gemaakt door Hipgnosis.

Hits uit september 1975 (3)

Gisteren postte ik deze tekst op Facebook:

"Morgen post ik de derde schijf van 5 hits uit september 1975: de onderwerpen zijn zoals gewoonlijk uiteenliggend. Een gekloond schaap, verspilde dagen en nachten, een paard uit 1968, een laatste adieu en zowaar een filmster. Kom dat zien en beluisteren op deze eigenste pagina of anders op mijn muzikale blog, enkel te bereiken via deze toverspreuk: https://blog.seniorennet.be/djmico1951/ - Wees welkom, maar voeten vegen alsjeblieft bij dit regenweer...".

Terug naar de hitparade van zaterdag 20 september 1975. Op die dag kwam de single 'Dolly My Love' binnengehuppeld. Ditmaal kregen The Moments geen hulp van de Whatnauts en de song ging niet over het gelijknamig gekloonde schaap. Dat kwam pas veel later op de proppen...
 


Nog niet zo lang geleden stond Freddy Fender in onze hitlijsten van 1975 met 'Before The Next Teardrop Falls' en daar was de opvolger al klaar om de hoogste regionen te bestormen. 'Wasted Days & Wasted Nights' was in feite geen nieuw nummer maar een oude Amerikaanse hit uit 1959 die terug opgepoetst werd. Geen verloren tijd dus want het werd vanaf 20 september 1975 een hit in onze contreien. De versie van het Sir Douglas Quintet koester ik ook nog altijd.
 


Dan moest deze hit uit 1968 niet terug opgepoetst worden. Het paard huppelde toen al vrolijk rond in allerhande hitlijsten en werd ooit door 'Veronica's Drive-in Show' uitgekozen als jingle. Opmerkelijk is dat de b-kant in feite de gezongen versie is en de titel 'Love Is All Right' krijgt. Die versie vond ik ook terug op een LP van The Foundations genaamd 'Build Me Up Buttercup' die ik in 1980 voor 99 BEF op de kop kon tikken. Was dit nu voor Cliff Nobles & Co een "one-hit wonder" of een "two-hit wonder"? Feit is dat hij op 20 september 1975 weer paraat stond om onze hitlijsten te bestormen.
 


Ook deze song was niet nieuw toen hij zijn opwachting maakte in de BRT Top 30 van 20 september 1975. Hij stond al op een LP van Roger Whittaker uit 1971. Nu pas werd het prachtig nummer als single uitgebracht en het scoorde meteen. Toch strandde het schip van de Keniaanse Brit op een 3de plaats en het werd een mooi afscheid want hij slaagde er niet meer in te scoren in de BRT Top 30.
 


Diezelfde 20ste september 1975 kwam deze filmster van de Zweedse zanger Jan Torsten Svensson die Harpo als pseudoniem had aangenomen vrolijk binnengehuppeld in de BRT Top 30. En kijk wie zong er in de achtergrond mee? Ene Anni-Frid Synni Lyngstad beter bekend als Frida, de Noorse zangeres van ABBA, zette inderdaad haar beste beentje voor (of haar beste keeltje open).
 
















Frida is een mooie vrouw met een natuurlijke uitstraling...

en zelfs heel sexy!

En geheel in de tijdsgeest van toen sprong deze Nederlandse formatie op de country & western-trein. Op 13 september 1975 kwamen ook deze Noorderburen binnengereden in onze hitlijsten om er gedurende enkele weken hun bivak op te slaan. Zij klasseerden zich meteen op nummer 15, ergens tussenin 30 en 1...
 


Hoe konden deze Nederlanders weten dat Chantal en ik, ter gelegenheid van haar verjaardag, naar Brussel-kermis geweest waren? Het was haar 21ste verjaardag, dus werd het een speciale viering. Hoe dan ook, op zaterdag 13 september 1975 was het nog altijd prachtig weer en op het reuzenrad was het lekker fris uitwaaien. Het plaatje kwam rechtstreeks binnen op nummer 14 in onze hitlijst.
 


Diezelfde 13de september 1975 kwam deze Amerikaanse zangeres met een discoversie van 'What A Difference A Day Makes' en hevig gekreun à la Donna Summer binnengerold in de BRT Top 30. Zij nestelde zich meteen comfortabel op nummer 13. Die song kende ik nog in de versie van Dinah Washington uit 1959.
 


September 1975 bracht ons een schitterende nazomer maar deze single deed ons terugdenken aan die lange hittegolf van de maand voordien. Op 13 september kwam dit schoolvoorbeeld van een one-hit wonder binnen op nummer 10 van de BRT Top 30. Mijn zoon Jeroen leerde deze song kennen in de versie van de Vengaboys uit 1999, maar dit is de enige echte original, met zelfs tsjirpende krekels bij de intro èn de outro... Trouwens, de Vengaboys gingen niet naar Barbados maar naar Ibiza!
 






Pete Wingfield in 1975.


Raar maar waar: in de VS kwam het plaatje effectief binnen op nr. 18, met stipnotering!










Dit waren de twee Britse geluidsingenieurs die verantwoordelijk waren voor dit one-hit wonder.



In plaats van een tiental singles te kopen schafte ik mij deze verzamelelpee aan.

"God geeft wat de mensen is toebedeeld...", inderdaad! In augustus 1975 kwam er een liveplaat van 'Slowhand' op de markt met fragmenten van optredens uit 1974 en 1975. Deze 'Presence Of The Lord' werd door Clapton geschreven en komt uit de periode van Blind Faith (1969) toen Steve Winwood hem moest zingen omdat hij alleen de hoge noten aankon. En Clapton heeft hier moeite mee, dat is duidelijk te horen. Yvonne Elliman zong gewoontegetrouw mee en zou dat haar rug zijn die de hoes siert?
 


Rod Stewart schreef 'Stone Cold Sober' samen met Steve Cropper want hij was een tijd voordien de grote plas overgestoken. Het resultaat daarvan was te horen op de LP 'Atlantic Crossing' (augustus 1975). Daaruit kwamen 'Sailing' de BRT Top 30 binnen op 6 september (hoogste positie: nr. 1) en 'I Don't Want To Talk About It' (geschreven door Danny Whitten van Crazy Horse) pas in juli 1977 (!). Rod The Mod bewijst hier nog maar eens dat hij kan rocken als de pest en swingen als een tiet.
 


Betty Davis is beslist geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Zij was de tweede vrouw van Miles Davis en zij bracht haar man samen met Jimi Hendrix en Sylvester 'Sly' Stone. Helaas werd de samenwerking abrupt afgebroken door de vroegtijdige dood van Jimi. Toch was hun invloed goed te horen op zijn album 'Bitches Brew' uit 1970. Ik kon geen exacte datum van deze LP vastleggen maar ik situeer hem in de maand augustus 1975. Dit is funk van de bovenste plank! Nasty gal indeed... Hier is het titelnummer uit de gelijknamige elpee.
 


Inmiddels zijn we terechtgekomen in de maand september 1975. Toen bracht de stille Beatle zijn elpee 'Extra Texture (Read All About It)' uit. Hij werd meteen neergesabeld door de critici ondans de medewerking van muzikanten als o.m. Gary Wright, Jim Keltner, Klaus Voormann, Leon Russell, Nicky Hopkins, Jim Gordon, Billy Preston, Ronnie Spector, Jim Horn en Carl Radle. De single 'You' uit die langspeelplaat flopte dan ook jammerlijk en Harrison gaf in een later interview toe dat de productie en zijn prestatie inderdaad rommelig waren geweest. Zelfkennis is het begin van alle wijsheid!
 






Een parodie op een LP van Roger Waters uit 1984 ('The pros and cons of hitchhiking' waarop Clapton meespeelt) en op de hoes van 'E.C. Was Here'.

Lelijke binnenhoes. Weinig flatterend...


Clapton was toen samen met de ex van George Harrison, Patti Boyd.

En was dit dan de rug van Yvonne Elliman?






Betty werd door haar man Miles op handen gedragen...


Betty hierboven in een welbekende pose en hieronder samen met haar man Miles Davis.



Betty Davis in actie op het podium...


Een mooie quote van haar ex.






Enige zelfspot is George Harrison niet vreemd...