Archief

Mijn oudste singles (263)

Swimming With Sharks was een Duits duo, dat ook bekend was onder de namen Humpe Humpe, en Bamby, en bestond uit twee zussen: Annette (Anete) Humpe en Inga Humpe, twee vertegenwoordigsters van de Neue Deutsche Welle.

In 1987 brachten ze de single 'Careless Love' / 'Come Closer Now' uit die ook tussen die "erfenis" van 64 singles stak die ik in 1995 kreeg.

Het zou bij mij nooit opkomen om met haaien te zwemmen, zelfs niet met dolfijnen want die hebben ook scherpe tandjes!

De volgende single die ik in 1995 "erfde" was een wereldhit van 10cc: 'Dreadlock Holiday' / 'Nothing Can Move Me' uitgebracht in 1978.

Ik heb haast hun hele discografie (op vinyl: 45 en 33 rpm èn op cd) maar deze oorspronkelijke vinylsingle mocht zeker niet ontbreken.

Graham Gouldman en Eric Stewart schreven beide liedjes en Hipgnosis ontwierp het hoesje.

Kevin Godley en Lol Creme hadden de groep al verlaten in 1976 om het artistiekere duo Godley & Creme op te richten.
Bij een eerste beluistering werd haast iedereen op het verkeerde been gezet: "I don't like reggae, no no - I love it, yeah!". 

10,000 Maniacs, ook wel 10KM genoemd, is een Amerikaanse alternatieve rockband (collegerockband) opgericht in 1981 in Jamestown, New York. Vanwege hun maatschappelijke betrokkenheid werd de band in een adem genoemd met R.E.M.

De single 'Like The Weather' / 'A Campfire Song' uit 1988 kwam pas in mijn verzameling singles terecht via een zogenaamde erfenis in 1995. De eigenaar had namelijk beslist geen vinyl meer te kopen maar wel cd's!

En mijn collectie werd meteen uitgebreid met 64 exemplaren op 45 toeren!

Tiffany, volledige naam Tiffany Renee Darwish, is een Amerikaanse zangeres die in 1987 wereldwijd bekend werd met haar versie van 'I Think We're Alone Now' een bewerking van de hit uit 1967 van Tommy James & The Shondells.

Maar de single die in de "erfenis" van 64 schijfjes zat was 'I Saw Him Standing There' / 'Mr. Mambo' uit 1988. De a-kant is natuurlijk een bewerking van die Lennon/McCartney-compositie: 'I Saw Her Standing There'!

Geef mij maar het origineel van The Beatles!

Mijn oudste singles (262)

In 1988 had Eddy Grant uit Guyana een dikke hit met 'Gimme Hope Jo'Anna' en op de b-kant 'Say Hello To Fidel'.

De vroegere zanger/gitarist uit The Equals was al sinds 1974 solo gegaan met wisselend succes maar met deze single was het bingo al werd hij in Zuid-Afrika geboycot. En dat had alles te maken met de apartheid in Johannesburg (Jo'Anna).

Ik kreeg de single samen met een erfenis van 63 andere plaatjes in 1995.

De b-kant is waarschijnlijk een knipoog naar het regime van Cuba.

De single 'This Is Love' / 'Breath Away From Heaven' van George Harrison uit 1988 stak ook bij die "erfenis" van 64 singles die ik kreeg in 1995.

De producer van de schijf was Jeff Lynne, sinds jaar en dag een trouwe fan van de Fab Four en later samen met Harrison lid van de Traveling Wilburys. En dat is goed te horen aan de sound van de a-kant.

Hoogtepunt is de geweldige slidegitaar van "good old George"! Op de b-kant gaat hij de spirituele kant op.

De tweede single van George Harrison die tussen die 64 singles stak die ik in 1995 kreeg was 'This Song' / 'Learning How To Love You' uit 1976.

De ex-Beatle producete die zelf samen met assistent Tom Scott, een Amerikaanse saxofonist, componist, arrangeur, en dirigent.

Op de a-kant stak Harrison een grote middelvinger uit naar het gerecht dat hem in de jaren zeventig had veroordeeld voor plagiaat. 'My Sweet Lord' vonden sommigen te veel lijken op 'He's So Fine' van The Chiffons. De uitgever van dit nummer, Bright Tunes Music Corp., klaagde Harrison aan voor het schenden van het auteursrecht. Volgens de aanklager vertoonde ‘My Sweet Lord’ opvallend veel overeenkomsten met ‘He’s So Fine’, vooral in het couplet van het nummer.

Harrison gaf toe dat hij het nummer van The Chiffons kende voordat hij ‘My Sweet Lord’ schreef, maar hij ontkende dat hij bewust de melodie van het nummer gekopieerd had. De rechter oordeelde op basis hiervan dat Harrison schuldig was aan het onbewust kopiëren van het nummer van The Chiffons. Mogelijke verklaring hiervoor was volgens de rechter dat er sprake was van een herinneringsvervalsing. Een groot deel van de royalty’s moest Harrison in 1976 afstaan aan Bright Tunes.
Het verliezen van de rechtszaak had een grote impact op de ex-Beatle, die in de tweede helft van de seventies de muziek even liet voor wat het was. Pas in 1979 hoorde de wereld weer van hem: hij financierde de film 'Life Of Bryan' van Monty Python. En o, ja: Harrison kocht later de rechten op van ‘He’s So Fine’. Eind goed, al goed!

Hilarische videoclip waarin de draak wordt gestoken met het hele rechtssysteem!

Op de b-kant maken we opnieuw kennis met zijn zachte kant. 

Barbra Streisand en Neil Diamond brachten in 1978 gezamenlijk de single 'You Don't Bring Me Flowers' / 'You Don't Bring Me Flowers' (Instrumental) uit onder de naam Barbra & Neil!

De producer van de single was Bob Gaudio, een Amerikaanse zanger, songwriter, muzikant en platenproducer, vooral bekend als toetsenist en achtergrondzanger van de poprockband The Four Seasons uit de jaren zestig.

Ik "erfde" het schijfje op 45 toeren in 1995.

Mijn oudste singles (261)

Tussen die 64 singles die ik in 1995 had "geërfd" staken er niet minder dan drie schijfjes van de Amerikaanse zangeres Debbie Gibson. Zij probeerde in de voetsporen van Madonna te treden.

De tweede single was 'Only In My Dreams' / 'Only In My Dreams' (longer version).

Oorspronkelijk uitgebracht in 1986.

Het derde en laatste singletje van Debbie Gibson dat ik in 1995 "erfde" was 'Out Of The Blue' (Vocal) / 'Out Of The Blue' (Edited Dub).

Oorspronkelijk uitgebracht in 1987 en Discogs omschrijft het plaatje als "Electronic" (genre) en "Synth-pop" (stijl).

Hier is ze weer afgebeeld met een hoed.

Louise Goffin (echte naam: Louise Lynn Goffin) is de dochter van Gerry Goffin en Carole King. Little Eva was haar oppas!

In 1988 bracht zij de single 'Bridge Of Sighs' / 'B Side Myself Over You' uit die ik in 1995 "erfde" samen met 63 andere schijfjes.

Ze had duidelijk de genen van haar ouders geërfd want ze zong niet alleen maar schreef ook zelf haar liedjes!

Gold was een Franse band uit Toulouse, vooral populair gedurende de jaren tachtig.

Opgericht door Émile Wandelmer (vocals, gitaar), Jean-Jacques Dourmel (leadgitaar), Vincent Guion (vocals, bas), Bernard Mazauric (keyboards) en Étienne Salvador (drums). In de loop der jaren waren er veel personeelswisselingen.

In 1988 verscheen de single 'Au-Delà Du Rideau' / 'Spleen' die ik in 1995 kreeg samen met 63 andere plaatjes omdat de eigenaar beslist had zijn vinylcollectie van de hand te doen en te vervangen door cd's. 

Mijn oudste singles (260)

Het jaar 1995 was een bijzonder jaar want ik kocht toen slechts één vinylsingle die later aan bod komt. Ik kreeg wel 64 plaatjes op 45 toeren van iemand die zijn hele verzameling van de hand deed omdat hij voortaan cd's kocht.

Ik kreeg mijn allereerste cd bij aankoop van een nieuwe auto (!) in 1991 en vanaf 1993 kocht ik meestal compact discs.

De eerste single uit die eclectische verzameling was er eentje van Siedah Garrett (echte naam: Deborah Christine Garrett), een Amerikaanse soulzangeres die ook liedjes componeert. Zij zong vaak duetten met o.a. Dennis Edwards, Michael Jackson en Chaka Khan. Ze schreef het lied 'Man In The Mirror' voor Michael Jackson en had een loopbaan als vocaliste in verscheidene producties van Quincy Jones.

'K.I.S.S.I.N.G.' (Fade) / 'Taboo' werd oorspronkelijk uitgebracht in 1988.

'Don't It Make My Brown Eyes Blue' / 'All I Wanna Do In Life' van Crystal Gayle uit 1977 stond ook op mijn verlanglijst.

En gelukkig ook tussen die 64 vinylsingles die ik in 1995 aan mijn verzameling mocht toevoegen.

Crystal Gayle staat bekend om haar lange haren. Ze is de zus van Loretta Lynn, Peggy Sue (neen, niet die van Buddy Holly), en Donald Ray Webb. Ze zingt zowel country als pop.

De volgende single uit die "erfenis" van 1995 was er een van Genesis uit 1978.

De songs 'Follow You Follow Me' / 'Ballad Of Big' werden geschreven door Phil Collins, Mike Rutherford en Tony Banks.

Vocalist Peter Gabriel verliet de band al op 15 augustus 1975. Een bijzondere datum want dat is de verjaardag van Chantal!

Debbie Gibson (echte naam: Deborah Ann Gibson), Amerikaanse zangeres, liedjesschrijfster, producer en actrice, stak zelfs driemaal in die zogenaamde erfenis van 64 singles die ik in 1995 kreeg!

Ze mag gerust een wonderkind genoemd worden want ze begon liedjes te schrijven toen ze slechts 5 jaar oud was, en ze leerde platen te producen op 12-jarige leeftijd! Ze studeerde klassieke piano aan de New York's Juliard School of Music en trad in verscheidene Broadway toneelproducties op, zoals "Les Misérables" en in de London theatre productie van "Grease".

'Foolish Beat' / 'Foolish Beat' (Instrumental) werd uitgebracht in 1988.

Ze laat zich vaak fotograferen met een hoed.

Mijn oudste singles (259)

Chris Hodge (echte naam: Christopher Alan Hodge), alias The Sunshine Kid, is een Engels rockzanger en liedjesschrijver.

Nadat hij werd ontdekt door Yoko Ono en Ringo Starr tekende hij een platencontract bij Apple Records en bracht hij zijn eerste single uit in juni 1972 die gaat over een ongeïdentificeerd vliegend object (UFO).

'We're On Our Way' / 'Supersoul' kocht ik in 1994 in een gespecialiseerde platenzaak voor 150 BEF!

Geen hit in het Verenigd Koninkrijk, slechts een hitje in de Verenigde Staten maar vooral veel gedraaid op de Nederlandse radiozenders.

Na 1974 hield hij het voor bekeken en wat er nu van hem geworden is heb ik niet kunnen achterhalen.

Mijn lijstje met singles/elpees die ik nog graag had gekocht werd almaar kleiner. Het is pas dankzij de komst van de compact disc dat ik die verlanglijst heb kunnen inkorten van ongeveer 250 tot 19!

Neil MacArthur (echte naam: Colin Blunstone) maakte in de jaren zestig deel uit van The Zombies. Toch bracht hij in 1969 solo een single uit met een aardige cover van 'She's Not There' (een hit voor The Zombies in 1964/65) en op de achterkant 'World Of Glass'.

Deze single was gelukkig minder duur dan die van Chris Hodge en voor 75 BEF mocht ik het schijfje mee naar huis nemen.

Met een angstaanjagende psychedelische intro die lijkt op een UFO die aan het landen is!

Als Colin Blunstone bracht hij solo enkele parels uit en later is hij te horen als gastzanger bij o.m. Dave Stewart en Barbara Gaskin, Mike Batt, The Alan Parsons Project en Keats. Hij bracht ook nog muziek uit samen met zijn makker Rod Argent (ook een voormalig lid van The Zombies). 

Voor John Terra (geboren in 1951 als Johnny Terwingen in Maasmechelen, toen nog Mechelen-aan-de-Maas) heb ik altijd een boontje gehad. Niet alleen vanwege ons geboortejaar maar omdat Chantal en ik een optreden van hem en zijn orkest zagen in het Cultureel Centrum van Oudergem op 13 november 1971. Hij was er getuige van dat wij op zijn slow een koppel werden. Ondertussen zijn wij al meer dan 55 jaar samen (waarvan 51 jaar gehuwd)!

Die slow zal waarschijnlijk 'Wight Is Wight' zijn geweest, zijn cover van de hit van Michel Delpech, al ben ik niet 100% zeker. 't Is ook al zo lang geleden.

In 1994 kocht ik zijn single 'Ik weet niet waarom.....' / ''t is niet moeilijk om gelukkig te zijn' uit 1982 in diezelfde platenzaak voor 60 BEF.

De a-kant is een mooie cover van 'Il cuore è uno zingaro' van Nicola di Bari uit 1971 (Winnaar van het Festival van San Remo).

De film 'La Maison' uit 1970 heb ik helaas nooit gezien met in de hoofdrollen Michel Simon, Patti D'Arbanville, Paul Préboist, Alain Libolt, en Anémone.

De muziek daaruit kende ik wel via de Wallace Collection die in 1970 de volledige soundtrack voor hun rekening namen. De single daaruit was 'Parlez-Moi D'Amour' / 'Stop Teasing Me' die ik pas in 1994 terugvond in een gespecialiseerde platenzaak voor het bedrag van 75 BEF.

De a-kant is een prachtige cover van 'Parlez-moi d'amour' gecomponeerd door Jean Lenoir, die het lied schreef voor zijn grote liefde Mistinguett. Door een ruzie bleef het echter vijf jaar in de lade liggen tot Lucienne Boyer het in 1930 op 78 toeren uitbracht met het gekende succes. En die versie kende ik via mijn moeder zaliger!

Ik ben niet alleen van maandag tot vrijdag met muziek bezig maar ook in het weekend.

The Web was een Britse jazz/blues band. De groepsnaam werd ingekort tot "Web" voor hun laatste elpee uit 1970 om te evolueren tot de progrockgroep Samurai!

In 1969 bracht de groep twee grappige singles uit: 'Baby Won't You Leave Me Alone' en 'Monday To Friday' / 'Harold DubbleYew'. En die laatste single kon ik in 1994 bemachtigen voor de prijs van 75 BEF.

Kenmerkend voor de groep is het gebruik van de dwarsfluit, na de saxofoon ook mijn favoriet muziekinstrument.

Mijn oudste singles (258)

Op een zonnige dag in 1993 kwam ik 's avonds thuis van het werk en Chantal wist mij te vertellen dat ze op de radio een heel mooi liedje had gehoord. De uitvoerder kende ze niet maar wel de titel: 'Only The Very Best'.

Na enig opsporingswerk (niet makkelijk in een tijd zonder internet, computer of smartphone!) vond ik in de HUMO de oplossing: het was Peter Kingsbery, de voormalige zanger van Cock Robin.

En ik dus naar de platenwinkel om de single 'Only The Very Best' / 'Ego Trip' te kopen voor 125 BEF. Beide liedjes komen uit de Musical Tyfoon met muziek en tekst van Michel Berger, Luc Plamondon en Tim Rice. Tycoon is de Engelse versie van Starmania.

De gitaarsolo in de bridge doet mij altijd aan Pink Floyd denken!

Nog later kwam ik dankzij het wereldwijde internet te weten dat het in feite de Engelse vertaling was van 'SOS d'un terrien en détresse' van Daniel Balavoine.

Van de b-kant heb ik enkel de originele versie uit Starmania teruggevonden op YouTube.

In 1993 was ik zeer blij Paul McCartney nog eens terug te vinden in de hitlijsten met de knappe single 'Hope Of Deliverance' / 'Long Leather Coat'.

Voor dit vrolijk plaatje op 45 toeren betaalde ik toen ook de standaardprijs van 125 BEF. Al zou dat snel veranderen want de compact disc was in volle opgang en ik kreeg dan ook van vrienden/kennissen hun oude singles. Die komen over enkele dagen aan bod.

Op de b-kant rockt Macca als nooit tevoren!

In 1993 kocht ik alweer geen kerstsingle maar wel de opvolger van 'Magie' van Philippe Robrecht: 'Vurige Tongen'. Het lied werd in een reggae-jasje gestoken met een geweldige baslijn als intro!

'Vurige Tongen' / 'Is het verantwoord?' kocht ik toen ook voor 125 BEF.

Luister vooral naar de tekst van 'Vurige Tongen' want ik denk dat het publiek van 'Tien Om Te Zien' de diepere inhoud daarvan niet snapte.

Al die singles die mij 125 BEF per stuk kostten vanaf 1992 hadden een flinke hap uit mijn budget genomen. Vanaf 1994 had ik dan ook besloten mijn verzameling op 45 toeren langzaam maar zeker af te ronden en op zoek te gaan naar enkele schijfjes uit lang vervlogen dagen die nog ontbraken in mijn collectie.

Zo kwam ik de single 'Yet, I Know' / 'Stay With Me' van Jimmy Frey uit 1980 tegen in een gespecialiseerde platenzaak.

De a-kant is de Engelse vertaling van 'Et pourtant' van Charles Aznavour en zeer gegeerd in "popcorn" middens.
Ik moest er slechts 80 BEF voor betalen!

Cees Vermeulen was de producer en van de b-kant bestaan er twee versies: een trage en een snelle versie. Ik plaats ze allebei hieronder.

Goeiemorgen, Jimmy (mijn jarenlange vriend op Facebook)!

Mijn oudste singles (257)

Een van mijn vier zwagers zei ooit dat Isabelle A geen blijvertje zou zijn en dat ze na 'Hé lekker beest' snel in de vergetelheid zou geraken.

Niets was minder waar want haar single uit 1993 'Jij mag altijd op me rekenen' / 'Voor jou wil ik uit de bocht gaan' vind ik nog altijd geweldig! Kostprijs: 125 BEF.

Ondertussen heeft ze er een carrière van 30 jaar op zitten. Momenteel gaat ze door een hele moeilijke periode in haar leven maar ik wens haar het allerbeste toe!

Als trouwe fan kun jij ook altijd op mij rekenen, Isabelle!

De Championettes bestonden uit An Swartenbroekx, Ann Tuts, Danni Heylen, en Loes Van Den Heuvel en als grap vormden ze een kwartet in De Droomfabriek in 1993.

Het bleek zo'n succes dat de vier actrices uit F.C. De Kampioenen o.l.v. producer Jan Leyers niet alleen een single maar ook een album uitbrachten. Nog maar een bewijs dat deze actrices een aardig stukje konden zingen.

De single 'Medley' ('Be My Baby' / 'Stop In The Name Of Love' / 'De Doo Ran Ran' / 'Shout') met op de b-kant 'Medley' (instrumentaal) was in 1993 ook te koop voor 125 BEF. Leuk niemendalletje maar wel ambiance troef voor tijdens de barbecue!

De b-kant heb ik niet gevonden maar wel hun optreden tijdens De Droomfabriek!

Maar de grootste Nederlandstalige single uit 1993 kwam volgens mij van Philippe Robrecht.

'Magie' / 'De Overkant' mocht niet in mijn verzameling singles ontbreken en ik betaalde daar toen met plezier 125 BEF voor. Ik was meteen betoverd na slechts één beluistering!

Robrecht woonde enkele jaren op een Iers eiland in een dorp met 200 inwoners, waar hij een opnamestudio had. Tegenwoordig woont en werkt hij opnieuw in Vlaanderen.

Niet lang na 'Magie' scoorde hij opnieuw een grote hit in dat jaar en die komt morgen aan bod.

Goeiemorgen, Philippe (mijn jarenlange Facebookvriend)! 

'The Jungle Book Groove' (7" Master Upbeat) / 'The Jungle Book Groove' (Jungle Club Mix) van ... The Jungle Book Groove kocht ik in 1993 speciaal voor mijn zoon Jeroen alhoewel ik het schijfje ook geweldig vond. Ook hier was het bedrag van 125 BEF niet te veel gevraagd.

Die artiestennaam werd gekozen voor een medley die bestaat uit 'I Wan'na Be Like You' en 'Bare Necessities' uit de tekenfilm van Walt Disney 'The Jungle Book' uit 1967. Geen van de originele uitvoerders werd op deze single gecrediteerd zodat het plaatje in verscheidene landen scoorde als The Jungle Book Groove (behalve in het Verenigd Koninkrijk, waar het werd uitgebracht en scoorde als The Jungle Book). Op sommige compilaties wordt de uitvoerende artiest weergegeven als Disney Cast.

Je herkent natuurlijk meteen de stemmen van Louis Prima (de luidruchtige orang-oetan King Louie) en Phil Harris (Baloe de beer). De jonge Bruce Reitherman verleende zijn stemmetje aan Mowgli.

Deze medley werd uitgebracht in 1993 om de Europese home video van de welbekende tekenfilm van Disney te promoten. Een ware classic! 

Mijn oudste singles (256)

Blijkbaar was de zomer van 1992 ook warm want Raymond Van Het Groenewoud & Zijn Vlaamse Mustafa's brachten toen de single 'Warme Dagen' / 'Ze Dansen' uit die ik kon kopen voor 95 BEF.

Er was toen een groot verschil in aankoopprijs want de singles die verkocht werden in een warenhuis waren veel goedkoper dan bij de reguliere platenboer waar je meestal 115 of zelfs 125 BEF moest neertellen.

Maar de lange, hete zomers van 1976 en 2026 zullen mij nog lang heugen!

Johan Verminnen, Bert Candries en Walter Ertvelt sloegen de handen in elkaar en bezorgden Bart Van Den Bossche een liedje en dat was 'Opa Is Gek' / 'Opa Is Gek (Instrumentaal)'.

Niet zo'n groot succes als 'De heuveltjes van Erika' maar ik ben benieuwd wat mijn kleinkinderen Felix en Elize ervan zouden denken. Bij nader inzien zal ik het plaatje toch maar niet voor hen draaien want ik herken mij niet in de ietwat droevige tekst.

De Belgische zanger, presentator, organisator, auteur en componist ontviel ons veel te vroeg in 2013. Ik zag hem voor het laatst toen ik meedeed met het programma 'Het Spiegelpaleis' (2012-2013).

Ook dit singletje was in 1992 te koop voor 95 BEF. 

De hitsingle van Vaya Con Dios uit 1992 was zonder twijfel 'Heading For A Fall' / 'Muddy Waters'.

Onze nationale trots in die dagen kon als één van de weinige Belgische acts ook daadwerkelijk doorbreken in het buitenland.

De b-kant is geen eerbetoon aan de gelijknamige Amerikaanse muzikant maar een oerdegelijk bluesnummer.

Zonder twijfelen betaalde ik daar toen 125 BEF voor.

Toch zou het nog duren tot 4 april 2005 eer wij de groep live konden meemaken in de Ancienne Belgique in Brussel. Dani Klein had toen een vernieuwde Vaya Con Dios als ruggensteun.

In 1992 kocht ik alweer geen kerstsingle maar wel twee knappe liedjes van Wigbert Van Lierde, de Belgische singer/songwriter en gitarist.

Zijn single uit 1992 was 'Annelies' / 'Klant Is Koning' (Live) maar het was vooral de b-kant die mij interesseerde want de nieuwe radiozender Radio Donna gebruikte daaruit een flard als jingle!

Beide liedjes kwamen uit zijn steengoede elpee 'Ticket in de nachtkastla' met daarop de grote hit 'Ebbenhouten Blues'. Dat album staat trouwens ook in mijn verzameling op 33 toeren te pronken.

De single was toen te koop voor 95 BEF.

Goeiemorgen, Wigbert (mijn Facebookvriend sinds jaar en dag)!

Mijn oudste singles (255)

Prince Rogers Nelson was een Amerikaanse zanger, muzikant, liedjesschrijver, componist, arrangeur, klankingenieur, producer, acteur, en danser. Kortom een bezige bij. Zijn begeleidingsgroep was The Revolution (van 1984 tot 1986) en vanaf 1991 The New Power Generation.

De single 'Sexy MF' / 'Strollin’' kon ik in 1992 kopen voor 95 BEF.

Preuts als die gekke Amerikanen zijn mag het scheldwoord M.F. (of MF) niet voluit voorkomen in de titel maar wel uitgesproken of gezongen worden. Begrijpe wie begrijpen kan. Ondertussen is het scheldwoord afgezwakt tot straattaal en is het spottend een quasi-beledigende aanspreekvorm geworden voor een zeer goede bekende.

Waar was de tijd toen Prince nog werd uitgejouwd op 9 oktober 1981 als voorprogramma van The Rolling Stones. Hij liep rond in een zwart bikinibroekje en op hoge hakken. Mick Jagger overhaalt hem niet op te geven. "Er is niks mis met anders te zijn" waren toen zijn woorden.

The Radios was een Belgische popgroep die werd opgericht in 1988 als een samenwerking tussen Bart Peeters, Jan Leyers en Paul Michiels onder de naam "Bart Peeters & De Radio's". De groep bracht één single uit maar niet lang daarna kozen Leyers en Michiels ervoor een ander muzikaal pad te bewandelen en zich toe te leggen op hun eigen band Soulsister. Zij werden vervangen door de broers Ronny en Robert Mosuse. In 1990 werd het trio aangevuld door de Brusselse gitarist Dany Lademacher, keyboardist Alain Van Zeveren en drummer Marc Bonne en de groepsnaam was vanaf toen "The Radios".

Lademacher (ex-Kleptomania) was in de jaren zeventig actief in Nederland met Herman Brood & His Wild Romance.

'She Goes Nana' was natuurlijk die wereldhit uit 1991 maar die had ik al op 33 toeren zodat ik mij in 1992 de single 'Gimme Love' / 'Lucky Day (Dressing Room Version)' aanschafte voor de prijs van 115 BEF, niettegenstaande het schijfje al in 1990 werd uitgebracht!

Op de b-kant zijn een aantal gastmuzikanten te horen zoals o.a. Beverley Jo Scott, Eddie Conard, Eric Melaerts, Evert Verhees, Hans Van Belleghem, Mark Bonne, en Patrick Riguelle. 

In 1992 verlegde Will Tura zijn grenzen alweer want hij zong toen voor het eerst in het West-Vlaams met veel scratching en hiphop!

'Moa Ven Toh !' / 'Toen Nat King Cole Van Liefde Zong' kon ik na lang zoeken terugvinden in een Brusselse platenwinkel voor het stevig bedrag van 125 BEF!

De producer van de single was Jean Kluger en de co-producer/arrangeur Steve Willaert!

Ik zag een prachtig optreden van de Keizer van het Vlaamse Lied op 6 maart 1993 in het Gemeenschapscentrum De Meent in Alsemberg.

De a-kant werd geïnspireerd door 'Hear The Drummer (Get Wicked)' van Chad Jackson uit 1990. Op de b-kant bezingt Will Tura zijn idool, Nat King Cole!

Goeiemorgen Steve (mijn Facebookvriend)! 

De inspiratiebron voor 'Moa Ven Toh': 

Maar lang vóór 1992 was er al een single waarop gescratcht werd en dat was op 'The Scratchin' Zwaantjes' / 'Le Massacre (Instrumentaal)' van Urbanus m.m.v. Kris Kastaar!

Officieel uitgebracht in 1984 maar ik kreeg de single pas in 1992 als geschenk voor vaderdag. Mijn zoon Jeroen heeft ooit het hoesje nagetekend als eerbetoon aan zijn grootvader zaliger.

De a-kant is gebaseerd op een sketch en geschreven door Evert Verhees, Jean Blaute en Urbanus.

In de grappige videoclip herken je natuurlijk naast de zanger, Johan Verminnen, Jean Blaute en Mich Verbelen (als ik mij niet vergis), vermomd als Zwaantjes (de Belgische bereden politie op een motor, voor mijn Nederlandse vrienden).

Ik voeg hieronder de speciale remix bij van meer dan 8 minuten!

Goeiemorgen Kris en Mich (allebei bevriend met mij op Facebook)! ♫♫♫ Wan, troe, tie! ♫♫♫ 

Mijn oudste singles (254)

Bob Geldof is een Ierse singer-songwriter, auteur, occasioneel acteur en politiek activist. Voormalige leadzanger van de punk/new wave groep The Boomtown Rats. Hij was ook de inspiratie en drijvende kracht achter "Band Aid" en de "Live Aid" concerten, waardoor miljoenen werden ingezameld voor Afrika.

Voor zijn steengoede single 'Room 19 (Sha La La La Lee)' / 'Hugh Birdless Silence' betaalde ik in 1992 slechts 95 BEF.

Het orgeltje op de a-kant doet mij altijd aan een song van The Monkees denken.

Jordy Lemoine werd geboren op 14 januari 1988 in Caen, Normandië. Waarschijnlijk de jongste dance artiest ooit die zijn muzikale loopbaan begon in 1992, op vierjarige leeftijd!

'Dur Dur D'être Bébé!' (Single Mix) / 'Dur Dur D'être Bébé!' (Techno Mix) werd toen regelmatig gedraaid ten huize Colemans want onze zoon Jeroen was toen negen jaar.

Voor dat singletje moest ik wel 125 BEF neertellen!

Naast hedendaagse muziek uit 1992 kocht ik ook nog altijd muziek uit de jaren zestig zoals de E.P. (extended play met vier liedjes op het formaat van een single) van een Britse supergroep.

Oorspronkelijk bracht de groep John Mayall's Bluesbreakers (een echte kweekvijver van talent!) deze geweldige schijf uit in 1966 die in 1990/1991 opnieuw werd uitgebracht in Frankrijk.

Ik moest er wel de stevige som van 199 BEF voor betalen!

Op de a-kant staan 'Looking Back' / 'So Many Roads' en op de b-kant 'Parchman Farm' / 'Key To Love'.

Met Eric Clapton op gitaar en op de a-kant met bluesgitarist Peter Green! Verder met deze legendarische muzikanten:
Basgitaar – John McVie;
Drums – Hughie Flint; 
Vocals – John Mayall.
Producer – Mike Vernon.

'Looking Back' is een compositie van Johnny Guitar Watson. 

In 1992 lag de muzikale loopbaan van Wham! al lang achter de rug en George Michael (echte naam: Georgios Kyriacos Panayiotou / Γεώργιος Κυριάκος Παναγιώτου) bracht solo met de regelmaat van een klok platen uit.

Voor zijn zeer dansbare single 'Too Funky' / 'Crazyman Dance' betaalde ik toen 95 BEF.

Hij was de meest gespeelde artiest op de Britse radio in de periode 1984-2004. Zijn vader, Kyriacos Panagiotou (bijgenaamd "Jack"), was een Grieks-Cyprische restauranthouder die in de jaren vijftig naar Engeland emigreerde. Zijn moeder, Lesley Angold (geboren Harrison), was een Engelse danseres.

Tot zijn publieke coming-out in 1997 liet George Michael zich niet in het openbaar uit over zijn seksuele geaardheid. En dat is heel goed te merken aan onderstaande videoclip toen haast iedereen nog dacht dat hij heteroseksueel was.