Mijn oudste singles (263)

Mijn oudste singles (262)

In 1988 had Eddy Grant uit Guyana een dikke hit met 'Gimme Hope Jo'Anna' en op de b-kant 'Say Hello To Fidel'.

De vroegere zanger/gitarist uit The Equals was al sinds 1974 solo gegaan met wisselend succes maar met deze single was het bingo al werd hij in Zuid-Afrika geboycot. En dat had alles te maken met de apartheid in Johannesburg (Jo'Anna).

Ik kreeg de single samen met een erfenis van 63 andere plaatjes in 1995.

De b-kant is waarschijnlijk een knipoog naar het regime van Cuba.

De single 'This Is Love' / 'Breath Away From Heaven' van George Harrison uit 1988 stak ook bij die "erfenis" van 64 singles die ik kreeg in 1995.

De producer van de schijf was Jeff Lynne, sinds jaar en dag een trouwe fan van de Fab Four en later samen met Harrison lid van de Traveling Wilburys. En dat is goed te horen aan de sound van de a-kant.

Hoogtepunt is de geweldige slidegitaar van "good old George"! Op de b-kant gaat hij de spirituele kant op.

De tweede single van George Harrison die tussen die 64 singles stak die ik in 1995 kreeg was 'This Song' / 'Learning How To Love You' uit 1976.

De ex-Beatle producete die zelf samen met assistent Tom Scott, een Amerikaanse saxofonist, componist, arrangeur, en dirigent.

Op de a-kant stak Harrison een grote middelvinger uit naar het gerecht dat hem in de jaren zeventig had veroordeeld voor plagiaat. 'My Sweet Lord' vonden sommigen te veel lijken op 'He's So Fine' van The Chiffons. De uitgever van dit nummer, Bright Tunes Music Corp., klaagde Harrison aan voor het schenden van het auteursrecht. Volgens de aanklager vertoonde ‘My Sweet Lord’ opvallend veel overeenkomsten met ‘He’s So Fine’, vooral in het couplet van het nummer.

Harrison gaf toe dat hij het nummer van The Chiffons kende voordat hij ‘My Sweet Lord’ schreef, maar hij ontkende dat hij bewust de melodie van het nummer gekopieerd had. De rechter oordeelde op basis hiervan dat Harrison schuldig was aan het onbewust kopiëren van het nummer van The Chiffons. Mogelijke verklaring hiervoor was volgens de rechter dat er sprake was van een herinneringsvervalsing. Een groot deel van de royalty’s moest Harrison in 1976 afstaan aan Bright Tunes.
Het verliezen van de rechtszaak had een grote impact op de ex-Beatle, die in de tweede helft van de seventies de muziek even liet voor wat het was. Pas in 1979 hoorde de wereld weer van hem: hij financierde de film 'Life Of Bryan' van Monty Python. En o, ja: Harrison kocht later de rechten op van ‘He’s So Fine’. Eind goed, al goed!

Hilarische videoclip waarin de draak wordt gestoken met het hele rechtssysteem!

Op de b-kant maken we opnieuw kennis met zijn zachte kant. 

Barbra Streisand en Neil Diamond brachten in 1978 gezamenlijk de single 'You Don't Bring Me Flowers' / 'You Don't Bring Me Flowers' (Instrumental) uit onder de naam Barbra & Neil!

De producer van de single was Bob Gaudio, een Amerikaanse zanger, songwriter, muzikant en platenproducer, vooral bekend als toetsenist en achtergrondzanger van de poprockband The Four Seasons uit de jaren zestig.

Ik "erfde" het schijfje op 45 toeren in 1995.

Mijn oudste singles (261)

Tussen die 64 singles die ik in 1995 had "geërfd" staken er niet minder dan drie schijfjes van de Amerikaanse zangeres Debbie Gibson. Zij probeerde in de voetsporen van Madonna te treden.

De tweede single was 'Only In My Dreams' / 'Only In My Dreams' (longer version).

Oorspronkelijk uitgebracht in 1986.

Het derde en laatste singletje van Debbie Gibson dat ik in 1995 "erfde" was 'Out Of The Blue' (Vocal) / 'Out Of The Blue' (Edited Dub).

Oorspronkelijk uitgebracht in 1987 en Discogs omschrijft het plaatje als "Electronic" (genre) en "Synth-pop" (stijl).

Hier is ze weer afgebeeld met een hoed.

Louise Goffin (echte naam: Louise Lynn Goffin) is de dochter van Gerry Goffin en Carole King. Little Eva was haar oppas!

In 1988 bracht zij de single 'Bridge Of Sighs' / 'B Side Myself Over You' uit die ik in 1995 "erfde" samen met 63 andere schijfjes.

Ze had duidelijk de genen van haar ouders geërfd want ze zong niet alleen maar schreef ook zelf haar liedjes!

Gold was een Franse band uit Toulouse, vooral populair gedurende de jaren tachtig.

Opgericht door Émile Wandelmer (vocals, gitaar), Jean-Jacques Dourmel (leadgitaar), Vincent Guion (vocals, bas), Bernard Mazauric (keyboards) en Étienne Salvador (drums). In de loop der jaren waren er veel personeelswisselingen.

In 1988 verscheen de single 'Au-Delà Du Rideau' / 'Spleen' die ik in 1995 kreeg samen met 63 andere plaatjes omdat de eigenaar beslist had zijn vinylcollectie van de hand te doen en te vervangen door cd's. 

Mijn oudste singles (260)

Het jaar 1995 was een bijzonder jaar want ik kocht toen slechts één vinylsingle die later aan bod komt. Ik kreeg wel 64 plaatjes op 45 toeren van iemand die zijn hele verzameling van de hand deed omdat hij voortaan cd's kocht.

Ik kreeg mijn allereerste cd bij aankoop van een nieuwe auto (!) in 1991 en vanaf 1993 kocht ik meestal compact discs.

De eerste single uit die eclectische verzameling was er eentje van Siedah Garrett (echte naam: Deborah Christine Garrett), een Amerikaanse soulzangeres die ook liedjes componeert. Zij zong vaak duetten met o.a. Dennis Edwards, Michael Jackson en Chaka Khan. Ze schreef het lied 'Man In The Mirror' voor Michael Jackson en had een loopbaan als vocaliste in verscheidene producties van Quincy Jones.

'K.I.S.S.I.N.G.' (Fade) / 'Taboo' werd oorspronkelijk uitgebracht in 1988.

'Don't It Make My Brown Eyes Blue' / 'All I Wanna Do In Life' van Crystal Gayle uit 1977 stond ook op mijn verlanglijst.

En gelukkig ook tussen die 64 vinylsingles die ik in 1995 aan mijn verzameling mocht toevoegen.

Crystal Gayle staat bekend om haar lange haren. Ze is de zus van Loretta Lynn, Peggy Sue (neen, niet die van Buddy Holly), en Donald Ray Webb. Ze zingt zowel country als pop.

De volgende single uit die "erfenis" van 1995 was er een van Genesis uit 1978.

De songs 'Follow You Follow Me' / 'Ballad Of Big' werden geschreven door Phil Collins, Mike Rutherford en Tony Banks.

Vocalist Peter Gabriel verliet de band al op 15 augustus 1975. Een bijzondere datum want dat is de verjaardag van Chantal!

Debbie Gibson (echte naam: Deborah Ann Gibson), Amerikaanse zangeres, liedjesschrijfster, producer en actrice, stak zelfs driemaal in die zogenaamde erfenis van 64 singles die ik in 1995 kreeg!

Ze mag gerust een wonderkind genoemd worden want ze begon liedjes te schrijven toen ze slechts 5 jaar oud was, en ze leerde platen te producen op 12-jarige leeftijd! Ze studeerde klassieke piano aan de New York's Juliard School of Music en trad in verscheidene Broadway toneelproducties op, zoals "Les Misérables" en in de London theatre productie van "Grease".

'Foolish Beat' / 'Foolish Beat' (Instrumental) werd uitgebracht in 1988.

Ze laat zich vaak fotograferen met een hoed.

Mijn oudste singles (259)

Chris Hodge (echte naam: Christopher Alan Hodge), alias The Sunshine Kid, is een Engels rockzanger en liedjesschrijver.

Nadat hij werd ontdekt door Yoko Ono en Ringo Starr tekende hij een platencontract bij Apple Records en bracht hij zijn eerste single uit in juni 1972 die gaat over een ongeïdentificeerd vliegend object (UFO).

'We're On Our Way' / 'Supersoul' kocht ik in 1994 in een gespecialiseerde platenzaak voor 150 BEF!

Geen hit in het Verenigd Koninkrijk, slechts een hitje in de Verenigde Staten maar vooral veel gedraaid op de Nederlandse radiozenders.

Na 1974 hield hij het voor bekeken en wat er nu van hem geworden is heb ik niet kunnen achterhalen.

Mijn lijstje met singles/elpees die ik nog graag had gekocht werd almaar kleiner. Het is pas dankzij de komst van de compact disc dat ik die verlanglijst heb kunnen inkorten van ongeveer 250 tot 19!

Neil MacArthur (echte naam: Colin Blunstone) maakte in de jaren zestig deel uit van The Zombies. Toch bracht hij in 1969 solo een single uit met een aardige cover van 'She's Not There' (een hit voor The Zombies in 1964/65) en op de achterkant 'World Of Glass'.

Deze single was gelukkig minder duur dan die van Chris Hodge en voor 75 BEF mocht ik het schijfje mee naar huis nemen.

Met een angstaanjagende psychedelische intro die lijkt op een UFO die aan het landen is!

Als Colin Blunstone bracht hij solo enkele parels uit en later is hij te horen als gastzanger bij o.m. Dave Stewart en Barbara Gaskin, Mike Batt, The Alan Parsons Project en Keats. Hij bracht ook nog muziek uit samen met zijn makker Rod Argent (ook een voormalig lid van The Zombies). 

Voor John Terra (geboren in 1951 als Johnny Terwingen in Maasmechelen, toen nog Mechelen-aan-de-Maas) heb ik altijd een boontje gehad. Niet alleen vanwege ons geboortejaar maar omdat Chantal en ik een optreden van hem en zijn orkest zagen in het Cultureel Centrum van Oudergem op 13 november 1971. Hij was er getuige van dat wij op zijn slow een koppel werden. Ondertussen zijn wij al meer dan 55 jaar samen (waarvan 51 jaar gehuwd)!

Die slow zal waarschijnlijk 'Wight Is Wight' zijn geweest, zijn cover van de hit van Michel Delpech, al ben ik niet 100% zeker. 't Is ook al zo lang geleden.

In 1994 kocht ik zijn single 'Ik weet niet waarom.....' / ''t is niet moeilijk om gelukkig te zijn' uit 1982 in diezelfde platenzaak voor 60 BEF.

De a-kant is een mooie cover van 'Il cuore è uno zingaro' van Nicola di Bari uit 1971 (Winnaar van het Festival van San Remo).

De film 'La Maison' uit 1970 heb ik helaas nooit gezien met in de hoofdrollen Michel Simon, Patti D'Arbanville, Paul Préboist, Alain Libolt, en Anémone.

De muziek daaruit kende ik wel via de Wallace Collection die in 1970 de volledige soundtrack voor hun rekening namen. De single daaruit was 'Parlez-Moi D'Amour' / 'Stop Teasing Me' die ik pas in 1994 terugvond in een gespecialiseerde platenzaak voor het bedrag van 75 BEF.

De a-kant is een prachtige cover van 'Parlez-moi d'amour' gecomponeerd door Jean Lenoir, die het lied schreef voor zijn grote liefde Mistinguett. Door een ruzie bleef het echter vijf jaar in de lade liggen tot Lucienne Boyer het in 1930 op 78 toeren uitbracht met het gekende succes. En die versie kende ik via mijn moeder zaliger!

Ik ben niet alleen van maandag tot vrijdag met muziek bezig maar ook in het weekend.

The Web was een Britse jazz/blues band. De groepsnaam werd ingekort tot "Web" voor hun laatste elpee uit 1970 om te evolueren tot de progrockgroep Samurai!

In 1969 bracht de groep twee grappige singles uit: 'Baby Won't You Leave Me Alone' en 'Monday To Friday' / 'Harold DubbleYew'. En die laatste single kon ik in 1994 bemachtigen voor de prijs van 75 BEF.

Kenmerkend voor de groep is het gebruik van de dwarsfluit, na de saxofoon ook mijn favoriet muziekinstrument.

Mijn oudste singles (258)

Op een zonnige dag in 1993 kwam ik 's avonds thuis van het werk en Chantal wist mij te vertellen dat ze op de radio een heel mooi liedje had gehoord. De uitvoerder kende ze niet maar wel de titel: 'Only The Very Best'.

Na enig opsporingswerk (niet makkelijk in een tijd zonder internet, computer of smartphone!) vond ik in de HUMO de oplossing: het was Peter Kingsbery, de voormalige zanger van Cock Robin.

En ik dus naar de platenwinkel om de single 'Only The Very Best' / 'Ego Trip' te kopen voor 125 BEF. Beide liedjes komen uit de Musical Tyfoon met muziek en tekst van Michel Berger, Luc Plamondon en Tim Rice. Tycoon is de Engelse versie van Starmania.

De gitaarsolo in de bridge doet mij altijd aan Pink Floyd denken!

Nog later kwam ik dankzij het wereldwijde internet te weten dat het in feite de Engelse vertaling was van 'SOS d'un terrien en détresse' van Daniel Balavoine.

Van de b-kant heb ik enkel de originele versie uit Starmania teruggevonden op YouTube.

In 1993 was ik zeer blij Paul McCartney nog eens terug te vinden in de hitlijsten met de knappe single 'Hope Of Deliverance' / 'Long Leather Coat'.

Voor dit vrolijk plaatje op 45 toeren betaalde ik toen ook de standaardprijs van 125 BEF. Al zou dat snel veranderen want de compact disc was in volle opgang en ik kreeg dan ook van vrienden/kennissen hun oude singles. Die komen over enkele dagen aan bod.

Op de b-kant rockt Macca als nooit tevoren!

In 1993 kocht ik alweer geen kerstsingle maar wel de opvolger van 'Magie' van Philippe Robrecht: 'Vurige Tongen'. Het lied werd in een reggae-jasje gestoken met een geweldige baslijn als intro!

'Vurige Tongen' / 'Is het verantwoord?' kocht ik toen ook voor 125 BEF.

Luister vooral naar de tekst van 'Vurige Tongen' want ik denk dat het publiek van 'Tien Om Te Zien' de diepere inhoud daarvan niet snapte.

Al die singles die mij 125 BEF per stuk kostten vanaf 1992 hadden een flinke hap uit mijn budget genomen. Vanaf 1994 had ik dan ook besloten mijn verzameling op 45 toeren langzaam maar zeker af te ronden en op zoek te gaan naar enkele schijfjes uit lang vervlogen dagen die nog ontbraken in mijn collectie.

Zo kwam ik de single 'Yet, I Know' / 'Stay With Me' van Jimmy Frey uit 1980 tegen in een gespecialiseerde platenzaak.

De a-kant is de Engelse vertaling van 'Et pourtant' van Charles Aznavour en zeer gegeerd in "popcorn" middens.
Ik moest er slechts 80 BEF voor betalen!

Cees Vermeulen was de producer en van de b-kant bestaan er twee versies: een trage en een snelle versie. Ik plaats ze allebei hieronder.

Goeiemorgen, Jimmy (mijn jarenlange vriend op Facebook)!

Mijn oudste singles (257)

Een van mijn vier zwagers zei ooit dat Isabelle A geen blijvertje zou zijn en dat ze na 'Hé lekker beest' snel in de vergetelheid zou geraken.

Niets was minder waar want haar single uit 1993 'Jij mag altijd op me rekenen' / 'Voor jou wil ik uit de bocht gaan' vind ik nog altijd geweldig! Kostprijs: 125 BEF.

Ondertussen heeft ze er een carrière van 30 jaar op zitten. Momenteel gaat ze door een hele moeilijke periode in haar leven maar ik wens haar het allerbeste toe!

Als trouwe fan kun jij ook altijd op mij rekenen, Isabelle!

De Championettes bestonden uit An Swartenbroekx, Ann Tuts, Danni Heylen, en Loes Van Den Heuvel en als grap vormden ze een kwartet in De Droomfabriek in 1993.

Het bleek zo'n succes dat de vier actrices uit F.C. De Kampioenen o.l.v. producer Jan Leyers niet alleen een single maar ook een album uitbrachten. Nog maar een bewijs dat deze actrices een aardig stukje konden zingen.

De single 'Medley' ('Be My Baby' / 'Stop In The Name Of Love' / 'De Doo Ran Ran' / 'Shout') met op de b-kant 'Medley' (instrumentaal) was in 1993 ook te koop voor 125 BEF. Leuk niemendalletje maar wel ambiance troef voor tijdens de barbecue!

De b-kant heb ik niet gevonden maar wel hun optreden tijdens De Droomfabriek!

Maar de grootste Nederlandstalige single uit 1993 kwam volgens mij van Philippe Robrecht.

'Magie' / 'De Overkant' mocht niet in mijn verzameling singles ontbreken en ik betaalde daar toen met plezier 125 BEF voor. Ik was meteen betoverd na slechts één beluistering!

Robrecht woonde enkele jaren op een Iers eiland in een dorp met 200 inwoners, waar hij een opnamestudio had. Tegenwoordig woont en werkt hij opnieuw in Vlaanderen.

Niet lang na 'Magie' scoorde hij opnieuw een grote hit in dat jaar en die komt morgen aan bod.

Goeiemorgen, Philippe (mijn jarenlange Facebookvriend)! 

'The Jungle Book Groove' (7" Master Upbeat) / 'The Jungle Book Groove' (Jungle Club Mix) van ... The Jungle Book Groove kocht ik in 1993 speciaal voor mijn zoon Jeroen alhoewel ik het schijfje ook geweldig vond. Ook hier was het bedrag van 125 BEF niet te veel gevraagd.

Die artiestennaam werd gekozen voor een medley die bestaat uit 'I Wan'na Be Like You' en 'Bare Necessities' uit de tekenfilm van Walt Disney 'The Jungle Book' uit 1967. Geen van de originele uitvoerders werd op deze single gecrediteerd zodat het plaatje in verscheidene landen scoorde als The Jungle Book Groove (behalve in het Verenigd Koninkrijk, waar het werd uitgebracht en scoorde als The Jungle Book). Op sommige compilaties wordt de uitvoerende artiest weergegeven als Disney Cast.

Je herkent natuurlijk meteen de stemmen van Louis Prima (de luidruchtige orang-oetan King Louie) en Phil Harris (Baloe de beer). De jonge Bruce Reitherman verleende zijn stemmetje aan Mowgli.

Deze medley werd uitgebracht in 1993 om de Europese home video van de welbekende tekenfilm van Disney te promoten. Een ware classic! 

Mijn oudste singles (256)

Blijkbaar was de zomer van 1992 ook warm want Raymond Van Het Groenewoud & Zijn Vlaamse Mustafa's brachten toen de single 'Warme Dagen' / 'Ze Dansen' uit die ik kon kopen voor 95 BEF.

Er was toen een groot verschil in aankoopprijs want de singles die verkocht werden in een warenhuis waren veel goedkoper dan bij de reguliere platenboer waar je meestal 115 of zelfs 125 BEF moest neertellen.

Maar de lange, hete zomers van 1976 en 2026 zullen mij nog lang heugen!

Johan Verminnen, Bert Candries en Walter Ertvelt sloegen de handen in elkaar en bezorgden Bart Van Den Bossche een liedje en dat was 'Opa Is Gek' / 'Opa Is Gek (Instrumentaal)'.

Niet zo'n groot succes als 'De heuveltjes van Erika' maar ik ben benieuwd wat mijn kleinkinderen Felix en Elize ervan zouden denken. Bij nader inzien zal ik het plaatje toch maar niet voor hen draaien want ik herken mij niet in de ietwat droevige tekst.

De Belgische zanger, presentator, organisator, auteur en componist ontviel ons veel te vroeg in 2013. Ik zag hem voor het laatst toen ik meedeed met het programma 'Het Spiegelpaleis' (2012-2013).

Ook dit singletje was in 1992 te koop voor 95 BEF. 

De hitsingle van Vaya Con Dios uit 1992 was zonder twijfel 'Heading For A Fall' / 'Muddy Waters'.

Onze nationale trots in die dagen kon als één van de weinige Belgische acts ook daadwerkelijk doorbreken in het buitenland.

De b-kant is geen eerbetoon aan de gelijknamige Amerikaanse muzikant maar een oerdegelijk bluesnummer.

Zonder twijfelen betaalde ik daar toen 125 BEF voor.

Toch zou het nog duren tot 4 april 2005 eer wij de groep live konden meemaken in de Ancienne Belgique in Brussel. Dani Klein had toen een vernieuwde Vaya Con Dios als ruggensteun.

In 1992 kocht ik alweer geen kerstsingle maar wel twee knappe liedjes van Wigbert Van Lierde, de Belgische singer/songwriter en gitarist.

Zijn single uit 1992 was 'Annelies' / 'Klant Is Koning' (Live) maar het was vooral de b-kant die mij interesseerde want de nieuwe radiozender Radio Donna gebruikte daaruit een flard als jingle!

Beide liedjes kwamen uit zijn steengoede elpee 'Ticket in de nachtkastla' met daarop de grote hit 'Ebbenhouten Blues'. Dat album staat trouwens ook in mijn verzameling op 33 toeren te pronken.

De single was toen te koop voor 95 BEF.

Goeiemorgen, Wigbert (mijn Facebookvriend sinds jaar en dag)!

Mijn oudste singles (255)

Prince Rogers Nelson was een Amerikaanse zanger, muzikant, liedjesschrijver, componist, arrangeur, klankingenieur, producer, acteur, en danser. Kortom een bezige bij. Zijn begeleidingsgroep was The Revolution (van 1984 tot 1986) en vanaf 1991 The New Power Generation.

De single 'Sexy MF' / 'Strollin’' kon ik in 1992 kopen voor 95 BEF.

Preuts als die gekke Amerikanen zijn mag het scheldwoord M.F. (of MF) niet voluit voorkomen in de titel maar wel uitgesproken of gezongen worden. Begrijpe wie begrijpen kan. Ondertussen is het scheldwoord afgezwakt tot straattaal en is het spottend een quasi-beledigende aanspreekvorm geworden voor een zeer goede bekende.

Waar was de tijd toen Prince nog werd uitgejouwd op 9 oktober 1981 als voorprogramma van The Rolling Stones. Hij liep rond in een zwart bikinibroekje en op hoge hakken. Mick Jagger overhaalt hem niet op te geven. "Er is niks mis met anders te zijn" waren toen zijn woorden.

The Radios was een Belgische popgroep die werd opgericht in 1988 als een samenwerking tussen Bart Peeters, Jan Leyers en Paul Michiels onder de naam "Bart Peeters & De Radio's". De groep bracht één single uit maar niet lang daarna kozen Leyers en Michiels ervoor een ander muzikaal pad te bewandelen en zich toe te leggen op hun eigen band Soulsister. Zij werden vervangen door de broers Ronny en Robert Mosuse. In 1990 werd het trio aangevuld door de Brusselse gitarist Dany Lademacher, keyboardist Alain Van Zeveren en drummer Marc Bonne en de groepsnaam was vanaf toen "The Radios".

Lademacher (ex-Kleptomania) was in de jaren zeventig actief in Nederland met Herman Brood & His Wild Romance.

'She Goes Nana' was natuurlijk die wereldhit uit 1991 maar die had ik al op 33 toeren zodat ik mij in 1992 de single 'Gimme Love' / 'Lucky Day (Dressing Room Version)' aanschafte voor de prijs van 115 BEF, niettegenstaande het schijfje al in 1990 werd uitgebracht!

Op de b-kant zijn een aantal gastmuzikanten te horen zoals o.a. Beverley Jo Scott, Eddie Conard, Eric Melaerts, Evert Verhees, Hans Van Belleghem, Mark Bonne, en Patrick Riguelle. 

In 1992 verlegde Will Tura zijn grenzen alweer want hij zong toen voor het eerst in het West-Vlaams met veel scratching en hiphop!

'Moa Ven Toh !' / 'Toen Nat King Cole Van Liefde Zong' kon ik na lang zoeken terugvinden in een Brusselse platenwinkel voor het stevig bedrag van 125 BEF!

De producer van de single was Jean Kluger en de co-producer/arrangeur Steve Willaert!

Ik zag een prachtig optreden van de Keizer van het Vlaamse Lied op 6 maart 1993 in het Gemeenschapscentrum De Meent in Alsemberg.

De a-kant werd geïnspireerd door 'Hear The Drummer (Get Wicked)' van Chad Jackson uit 1990. Op de b-kant bezingt Will Tura zijn idool, Nat King Cole!

Goeiemorgen Steve (mijn Facebookvriend)! 

De inspiratiebron voor 'Moa Ven Toh': 

Maar lang vóór 1992 was er al een single waarop gescratcht werd en dat was op 'The Scratchin' Zwaantjes' / 'Le Massacre (Instrumentaal)' van Urbanus m.m.v. Kris Kastaar!

Officieel uitgebracht in 1984 maar ik kreeg de single pas in 1992 als geschenk voor vaderdag. Mijn zoon Jeroen heeft ooit het hoesje nagetekend als eerbetoon aan zijn grootvader zaliger.

De a-kant is gebaseerd op een sketch en geschreven door Evert Verhees, Jean Blaute en Urbanus.

In de grappige videoclip herken je natuurlijk naast de zanger, Johan Verminnen, Jean Blaute en Mich Verbelen (als ik mij niet vergis), vermomd als Zwaantjes (de Belgische bereden politie op een motor, voor mijn Nederlandse vrienden).

Ik voeg hieronder de speciale remix bij van meer dan 8 minuten!

Goeiemorgen Kris en Mich (allebei bevriend met mij op Facebook)! ♫♫♫ Wan, troe, tie! ♫♫♫ 

Mijn oudste singles (254)

Bob Geldof is een Ierse singer-songwriter, auteur, occasioneel acteur en politiek activist. Voormalige leadzanger van de punk/new wave groep The Boomtown Rats. Hij was ook de inspiratie en drijvende kracht achter "Band Aid" en de "Live Aid" concerten, waardoor miljoenen werden ingezameld voor Afrika.

Voor zijn steengoede single 'Room 19 (Sha La La La Lee)' / 'Hugh Birdless Silence' betaalde ik in 1992 slechts 95 BEF.

Het orgeltje op de a-kant doet mij altijd aan een song van The Monkees denken.

Jordy Lemoine werd geboren op 14 januari 1988 in Caen, Normandië. Waarschijnlijk de jongste dance artiest ooit die zijn muzikale loopbaan begon in 1992, op vierjarige leeftijd!

'Dur Dur D'être Bébé!' (Single Mix) / 'Dur Dur D'être Bébé!' (Techno Mix) werd toen regelmatig gedraaid ten huize Colemans want onze zoon Jeroen was toen negen jaar.

Voor dat singletje moest ik wel 125 BEF neertellen!

Naast hedendaagse muziek uit 1992 kocht ik ook nog altijd muziek uit de jaren zestig zoals de E.P. (extended play met vier liedjes op het formaat van een single) van een Britse supergroep.

Oorspronkelijk bracht de groep John Mayall's Bluesbreakers (een echte kweekvijver van talent!) deze geweldige schijf uit in 1966 die in 1990/1991 opnieuw werd uitgebracht in Frankrijk.

Ik moest er wel de stevige som van 199 BEF voor betalen!

Op de a-kant staan 'Looking Back' / 'So Many Roads' en op de b-kant 'Parchman Farm' / 'Key To Love'.

Met Eric Clapton op gitaar en op de a-kant met bluesgitarist Peter Green! Verder met deze legendarische muzikanten:
Basgitaar – John McVie;
Drums – Hughie Flint; 
Vocals – John Mayall.
Producer – Mike Vernon.

'Looking Back' is een compositie van Johnny Guitar Watson. 

In 1992 lag de muzikale loopbaan van Wham! al lang achter de rug en George Michael (echte naam: Georgios Kyriacos Panayiotou / Γεώργιος Κυριάκος Παναγιώτου) bracht solo met de regelmaat van een klok platen uit.

Voor zijn zeer dansbare single 'Too Funky' / 'Crazyman Dance' betaalde ik toen 95 BEF.

Hij was de meest gespeelde artiest op de Britse radio in de periode 1984-2004. Zijn vader, Kyriacos Panagiotou (bijgenaamd "Jack"), was een Grieks-Cyprische restauranthouder die in de jaren vijftig naar Engeland emigreerde. Zijn moeder, Lesley Angold (geboren Harrison), was een Engelse danseres.

Tot zijn publieke coming-out in 1997 liet George Michael zich niet in het openbaar uit over zijn seksuele geaardheid. En dat is heel goed te merken aan onderstaande videoclip toen haast iedereen nog dacht dat hij heteroseksueel was.

Mijn oudste singles (253)

In 1991 kocht ik geen kerstsingle maar wel deze knappe schijf op 45 toeren:
Zucchero Featuring Paul Young met 'Senza Una Donna (Without A Woman) / Zucchero met 'Dunes Of Mercy'.

De Italiaanse bluesrocker Adelmo Fornaciari had 'Senza Una Donna' al uitgebracht in 1987 maar vier jaar later dankzij Paul Young met veel meer succes!

Voor 109 BEF mocht ik de single mee naar huis nemen waar de a-kant meermaals zou gedraaid worden!

Ondertussen zijn we aanbeland in het jaar 1992 met een instrumentale song die waarschijnlijk de meest verkochte single van dat bijzonder jaar zou worden. Het Verdrag van Maastricht wordt ondertekend door de lidstaten van de Europese Unie. Met als hoofddoelen de oprichting van de Economische en Monetaire Unie (EMU) en de ontwikkeling van een Europese Politieke Unie.

De panfluit wordt vooral in Zuidoost-Europa, in Roemenië, en Zuid-Amerika bespeeld. Een ocarina is een fluit die veelal gemaakt wordt van aardewerk. Het principiële idee voor het instrument komt uit China, het is mogelijk al duizenden jaren oud. De songtitel en het beeld van de videoclip komen dus niet overeen. Verwarring alom! Het mysterie is intussen opgelost: Modena gebruikt zowel de panfluit als de ocarina (die om zijn hals hangt)!

Jean-Philippe Audin is een Franse professionele cellospeler en Diego Modena (echte naam: Luis Rigou) is een Argentijnse fluitist, zanger, componist en artistiek leider gevestigd in Parijs.

'Song Of Ocarina' / 'Song Of Ocarina' (Ocarina Seule) van Jean-Philippe Audin & Diego Modena werd uitgebracht in 1991 maar ik kocht het plaatje pas in 1992 en betaalde daar toen 95 BEF voor.

Mariah Carey is een Amerikaanse pop-/r&b-zangeres, songwriter, producer, actrice en schrijver. Ze wordt ook wel de "Songbird Supreme" en de "Queen of Christmas" en "Mimi" genoemd en staat bekend om haar vocale bereik van vijf octaven, melismatische zangstijl en het kenmerkende gebruik van het fluitregister. Zij noemt Minnie Riperton als de grootste invloed op haar zangtechniek.

Mede door het succes van de muzikale zender MTV werd haar single 'I'll Be There' (MTV Unplugged) / 'So Blessed' uit 1992 een groot succes! De a-kant was al een wereldhit in 1970 in de oorspronkelijke versie van The Jackson 5.

Ook dit plaatje kon ik toen kopen voor het bedrag van 95 BEF. 

Crowded House is een rockband opgericht in Melbourne, Australië in 1985 maar sinds 1988 actief vanuit Auckland, Nieuw-Zeeland. Oorspronkelijk was de groep actief van 1985 tot 1996. De stichtende leden waren Nieuw-Zeelander Neil Finn (vocalist, gitarist, songwriter) en de Australiërs Paul Hester (drums) en Nick Seymour (bas). Latere bandleden de broer van Neil Finn Tim Finn, Peter Jones, en de Amerikanen Mark Hart en Matt Sherrod. In 2016 kwam de groep weer bij elkaar.

In 1992 kon ik een bijzonder plaatje van de groep op de kop tikken: het formaat van een normale single maar wel af te spelen op 33 toeren! Met drie liedjes: 'Weather With You' / 'Into Temptation' (Live AB Brussel 24/02/92) / 'Recurring Dream' en het geheel voor de prijs van 95 BEF!

Die specifieke live uitvoering heb ik niet teruggevonden op YouTube maar uiteraard wel het origineel uit 1988. 

Mijn oudste singles (252)

Robin Nills (echte naam: Koen De Waele) werd geboren in Temse. Hij bracht in 1991 een hele mooie single uit: 'Je Vliegt' / 'Je Vliegt' (Trixmix).

Met Bert Candries (bas), Philippe Allaert (drums), Eric Melaerts (gitaar), en Jean Blaute (keyboards). Het nummer werd geschreven door Armath, alias Roland Verlooven!

Ik kocht die single toen voor 110 BEF.

Zijn laatste single dateert uit 1997 en nadien heb ik nooit meer iets over hem vernomen. Wat zou er van hem geworden zijn?

Scorpions is een hardrockgroep opgericht in 1965 in Hannover door Rudolf Schenker.

Hun single 'Wind Of Change' / 'Restless Nights' uit 1990/1991 doet mij altijd denken aan de val van de Berlijnse Muur.

De gefloten intro van de a-kant bezorgt mij altijd kippenvel!

Vooral niet te verwarren met The Scorpions van 'Hello Josephine' want dat is een totaal andere band!

Ik kocht de single in 1991 en betaalde daar toen 109 BEF voor.

♫♫♫ Let your balalaika sing! ♫♫♫ ... 

Het volgende 45-toerenplaatje uit 1990 kocht ik eveneens in 1991 en ik had geluk want tijdens een koopjesperiode kostte het slechts 50 BEF.

Rod Stewart & Tina Turner met 'It Takes Two' met op de b-kant Rod Stewart en 'Hot Legs' (Live).

De a-kant is oorspronkelijk een duet uit 1965 tussen Marvin Gaye en Kim Weston met instrumentatie door The Funk Brothers en The Detroit Symphony Orchestra.

De live versie van 'Hot Legs' komt uit de LP 'Absolutely Live' van Rod Stewart, uitgebracht in 1982.

Toast was een Belgische (Vlaamse) popgroep die actief was tussen 1979 en 1992. De leden waren Guido Sergooris, Peter Van Roy, William Jans, en frontman Yves Segers.

Hun grootste hit scoorden ze in 1990 met 'Ik Schreeuw Het Van De Daken' maar hun single uit 1991 was ook niet mis. Ze waren geregeld te gast bij "Tien Om Te Zien" op VTM.

'Meisjes' / 'Ik Wil Je Bij Mij' vond ik eind december 1991 al tijdens de koopjesperiode, afgeprijsd tot 30 BEF, want Nederlandstalige muziek was in Brussel niet zo gegeerd. De tijden zijn veranderd want nu treedt Pommelien Thijs op in Ronquières!

De concurrentie met Clouseau en Mama's Jasje kon Toast niet aan en zo kwam er einde aan de groep uit Halle en omstreken.

Enkel Yves Segers heeft nog een solocarrière kunnen uitbouwen. 

Mijn oudste singles (251)

Serge Gainsbourg werd in Parijs geboren als zoon van Russische Joden. Zijn echte naam was Lucien Ginsburg.

Hij zong niet alleen zijn eigen liedjes maar componeerde ook voor andere artiesten en voor films.

Zoals voor die geweldige prent 'Le Pacha' met Jean Gabin uit 1968 waarin Serge Gainsbourg ook een rolletje heeft als zichzelf.

De a-kant werd toegeschreven aan Gainsbourg: 'Requiem Pour Un Con' (Remix 91) en de b-kant aan Serge Gainsbourg: 'Requiem Pour Un Con' (B.O.F. Le Pacha).

In 1968 was men blijkbaar nog preuts want het woord "con" (nietsnut, rekel, rabauw) mocht in die tijd niet voluit gespeld worden. Er stond toen gewoon "c..." en mocht iemand niet weten wat "B.O.F." betekent: het is de afkorting van "bande originale du film" (original soundtrack).

Ik betaalde daar toen met veel plezier 109 BEF voor.

In de lente van 1975 waren Chantal en ik drie weken op huwelijksreis geweest naar Ten Bel, Tenerife. Ondertussen was ons gezinnetje al uitgebreid met onze zoon Jeroen en hij wou absoluut zien hoe dat Spaans eiland voor de kust van Afrika eruit zag. En wij boekten een reis in 1991.

Eerlijkheidshalve moet ik eraan toevoegen dat er op zestien jaar heel veel veranderd was. Het dorpje was vervallen en de infrastructuur niet meer aangepast aan de jaren negentig. Toch herkende de deejay ons na zovele jaren. Wij zijn toen samen met toeristen uit verschillende landen uit de bol gegaan op 'Liefde voor Muziek' van Raymond van het Groenewoud. Maar de toenmalige muziek kon mij ook bekoren zoals 'Burbujas De Amor', een prachtig liedje dat toen veel gedraaid werd. Ik vroeg aan de deejay wie het zong en ik noteerde ijverig Juan Luis Guerra y 4.40. Eenmaal thuisgekomen ontdekte ik dat het plaatje ook in de BRT Top 30 genoteerd stond! Op de b-kant van de single staat 'A Pedir Su Mano', in de beste traditie van de merengue.

Later vernam ik dat de boomlange zanger uit de Dominicaanse Republiek kwam, een eiland in de Caraïben dat wij alle drie zouden ontdekken tijdens een fantastische vakantie in 1997.

Voor dat zomers schijfje betaalde ik 110 BEF. 

In 1990 was het duo Wham! al lang ter ziele gegaan en enkel George Michael ging verder met een succesrijke solocarrière.

Zijn single 'Freedom!' / 'Fantasy' kocht is een jaartje later want ik wachtte vaak op een koopjesperiode om plaatjes te kopen die nog ontbraken in mijn immer groeiende collectie!

Zo kon ik het schijfje kopen voor 50 BEF. Soms wordt de titel van de a-kant weergegeven als 'Freedom! '90' om verwarring te vermijden met een gelijknamige single van Wham!

De andere helft van Wham!, Andrew Ridgeley, probeerde beroepscoureur te worden in de Formule 3; later zocht hij zijn heil in Hollywood als mogelijk filmacteur. Hierin was hij niet succesvol. Hij slaagde er ook niet meer in de hitlijsten te veroveren. 

De Nieuwe Snaar bracht in 1990 de single 'De Prehistorie' ('Everybody Needs Somebody To Love') uit met op de achterkant twee liedjes: 'De Pre-Prehistorie' ('Bread And Butter') en 'De Pre-Prehistorie' (Instrumentale Versie).

Ik volg het geweldig programma van Guy De Pré al van in het begin, eerst op de radio, vervolgens op tv en nu opnieuw via Radio 2 of Radio Bene.

Voor die knappe single, geproducet door Jean Blaute, betaalde ik enkele maanden later in 1991 de som van 79 BEF en dat was geen frank teveel voor die mooie covers in het Nederlands van heel bekende liedjes uit vervlogen dagen. De instrumentale versie op de b-kant heb ik niet teruggevonden op YouTube.

Ik zag een fantastisch optreden van de grappige groep t.g.v. hun Williamtournee in het Gemeenschapscentrum De Meent in Alsemberg op 27 maart 1993.

Goeiemiddag Guy en Jean!(mijn Facebookvrienden)!

Mijn oudste singles (250)

Cher is zowat de enige zangeres die in elk decennium van de afgelopen 60 jaar een grote hit wist te scoren, zowel solo als met haar ex Sonny Bono.

Ze werd geboren als Cheryl Sarkisian La Pierre en in de jaren zestig werd haar naam nog gespeld als Chér.

Ook in de jaren negentig scoorde ze een geweldige hit: 'The Shoop Shoop Song' '(It's In His Kiss') / 'Baby I'm Yours' verkocht als zoete broodjes. En ik betaalde daarvoor in 1991 het bedrag van 109 BEF.

Producer van de single was niemand minder dan Peter Asher, die ooit nog de zwager van Paul McCartney had kunnen worden, ware het niet dat de verloving met zijn zus Jane in 1968 verbroken werd.

Ondertussen was Cher ook actrice geworden en beide kanten van de single komen uit de soundtrack van 'Mermaids', een film waarin ze meespeelt. Het origineel van de a-kant uit 1964 kende ik nog van Betty Everett. De b-kant is een compositie van Van McCoy.

EMI Nederland bracht in 1991 een single uit van Deep Purple: 'Smoke On The Water' (Radio Edit) / 'Smoke On The Water' (Live).

Die kon ik niet laten liggen, vooral omdat het schijfje slechts 50 BEF kostte tijdens de koopjes.

Zelfs in de jaren negentig kon ik de hardrock van de jaren zeventig niet links laten liggen. Vooral dankzij de geweldige riff en het verhaal achter de song: aan het Meer van Genève in Zwitserland ontstond er een geweldige brand tijdens een optreden van Frank Zappa en de Mothers of Invention. "Funky Claude" in de tekst is natuurlijk de Zwitser Claude Nobs die toen vele mensenlevens heeft gered. 

De volgende single staat bij Discogs geklasseerd onder de V van Various (Diversen) en bij mij onder de V van Vlaamse Artiesten.

Various – 'Waarom Nog Wachten Om Te Feesten?' (gezongen door Bart Peeters, Ellen Rossi, Erik Van Neygen, Kurt Van Eeghem, Liliane Saint-Pierre, Marie-Christine Maillard, Marijn Devalck, Peter Tally, Phil Kevin, en Rocco Granata) / Marijn Devalck – 'Reik Me Je Hand'.

De a-kant is een melodie van een reclame voor Zwan worstjes (dus niet voor Boma worsten!). 😜

Ik vond de zeldzame single tijdens de koopjesperiode van 1991 en voor de luttele som van 50 BEF nam ik het schijfje huiswaarts. Een goede investering want tijdens barbecues en andere familiefeestjes werd de a-kant heel vaak opgezet.

In 1991 volgde ik nog met plezier het Eurovisiesongfestival alhoewel ik me soms kon ergeren in de puntenverdeling.
Zo werd Amina tweede alhoewel ze evenveel stemmen behaald had als de eerste!

Het programma werd gepresenteerd door Gigliola Cinquetti en Toto Cutugno, beiden ooit winnaar voor Italië. Van de 22 deelnemende landen won Zweden met het nummer 'Fångad av en stormvind', uitgevoerd door Carola. Dit lied kreeg 146 punten, 11,4% van het totale aantal punten en 57,9% van de maximale score. Met 146 punten (evenveel als Carola) werd Frankrijk met Amina tweede omdat zij minder 10 punten had ontvangen.

Mijn voorkeur ging uit naar أمينة العنابي (Amīna al-'Annābī) / Amina Annabi, een Frans-Tunesische zangeres en actrice.
Met plezier betaalde ik voor de single 'Le Dernier Qui A Parlé...' / 'Neila' 109 BEF. Voor mij was ze de morele winnares van het festival.

Clouseau werd voor België slechts 16de op 22 deelnemers met 'Geef het op'. 

Mijn oudste singles (249)

Isabelle A (volledige naam: Isabelle Adam) is een Belgische zangeres uit Gent die al op heel jonge leeftijd aan een zangcarrière begon. Ze is zoveel meer dan alleen maar 'He, lekker beest'!

Haar single uit 1991 'Ik Weet Wat Ik Wil'' / 'Ik Weet Wat Ik Wil' Instrumentaal) deed het waarschijnlijk niet zo goed in Brussel want ik kon het schijfje al een tijdje later afgeprijsd terugvinden voor 50 BEF!

De instrumentale versie heb ik niet gevonden op het internet.

Momenteel gaat ze door een hele zware periode en ik wens haar dan ook het allerbeste toe en vooral een spoedig herstel!

Kim Appleby was een Engelse zangeres en liedjesschrijfster van Jamaicaanse afkomst. Ze was lid van het duo Mel & Kim gedurende de jaren tachtig en ze ging solo in de jaren negentig. Na enkele successen trok Kim zich terug om voor haar zieke zus te zorgen; Mel overleed op 18 januari 1990 jammer genoeg aan kanker.

Appleby is gestopt als zangeres, maar produceert en schrijft nog wel voor andere artiesten.

Haar single 'Mama' / 'Don't Worry' was blijkbaar ook geen grote hit in het Brusselse want na enkele maanden kon ik het schijfje in 1991 al kopen voor 50 BEF. 'Don't Worry' was al eens uitgebracht in 1990 maar dan als a-kant. Mijn voorkeur ging eigenlijk uit naar dat liedje.

Alain Croisy alias Lunaman is een Belgische hiphopproducer en eigenaar van de Krazee Alley Studio.

In 1991 bracht hij de single 'Baby Come Back' / 'Baby Come Back' (Get Laid Version) uit waarop hij samples gebruikte van 'Je T'Aime... Moi Non Plus', een controversiële song van Serge Gainsbourg & Jane Birkin uit 1969.

Het zou bij deze eendagsvlieg blijven die mij toen ook 50 BEF kostte. De 'Get Laid Version' heb ik niet teruggevonden op YouTube.

The Clash was een invloedrijke Britse punk/rockgroep uit Londen, die actief was tussen 1976 en 1985. Ze werden geboekt als "The Only Band That Matters". De jongens stonden bekend om bredere muzikale horizonten te verkennen dan hun tijdsgenoten: reggae, dub, rockabilly, hiphop en funk waren de invloeden op hun muziek.

De single van The Clash met 'Should I Stay Or Should I Go' met op de b-kant BAD II (Big Audio Dynamite II) en 'Rush' werd in 1991 verkocht tegen de prijs van 109 BEF.

'Should I Stay Or Should I Go' (oorspronkelijk uit 1982) kwam in 1991 opnieuw terecht in de hitlijsten, toen het lied werd gebruikt in een reclame voor Levi's spijkerbroeken.

Big Audio Dynamite (BAD) was een Britse post-punk en alternatieve dancegroep uit Londen. Big Audio Dynamite II was een voortzetting daarvan met The Clash-gitarist Mick Jones als enige constante in beide groepen. 

In de elpeeversie van de song worden samples gebruikt van verscheidene hits, zoals o.m. de keyboard riff van 'Baba O'Riley' (The Who), het orgel uit de intro van 'Child in Time' (Deep Purple), een drum break uit Tommy Roe's 'Sweet Pea', drums en gitaren uit Pigmeat Markham's 'Here Comes The Judge', een flard uit 'Rapper's Delight' (Sugarhill Gang) waar Big Bank Hank raps "a time to cry, a time to laugh", en een vocale sample uit 'You Keep Me Swingin'', uit Peter Sellers' Songs for Swingin' Sellers. In de singleversie worden alle samples weggelaten behalve de keyboard riff uit 'Baba O'Riley' en de drums uit 'Sweet Pea'. Luister maar!

Mijn oudste singles (248)

Soul II Soul was een Britse popgroep o.l.v. producer/vocalist/songwriter DJ Jazzie B, een van de meest innovatieve dance/R&B formaties van de late jaren tachtig, die invloeden had uit R&B, Philly soul, disco, reggae, en hip-hop. Oorspronkelijk bestond de groep uit Jazzie B, producer/arrangeur Nellee Hooper en instrumentalist Philip Daddae Harvey, het geheel ondersteund door de vocalen van Caron Wheeler.

De single 'Back To Life (However Do You Want Me)' / 'Back To Life' (Instrumental) uit 1989 kocht ik enkele maanden later in 1990 voor de luttele som van 49 BEF, dankzij een koopjesperiode.

In dezelfde platenwinkel vond ik onder de letter S van Salvatore Adamo zijn single 'Sur la route des étoiles' / 'J'suis toujours là' uit 1989.

En alweer had ik geluk want ik kon het schijfje iets later in 1990 al kopen voor slechts 49 BEF.

Adamo is een artiest die ik al volg sinds 1961 ('Si j'osais'), dus nog vóór 'Sans toi mamie', oorspronkelijk slechts een b-kant!

Jammer genoeg wordt hij amper nog gedraaid op Radio 2. 

Les Chéris alias Encore Vous, Léopold Nord & Vous, of Les Frères Mansion bestond uit Alec Mansion, Benoit Mansion, Hubert Mansion, een grappig Belgisch trio van drie broers dat al in mijn verzameling stak met 'C'est l'amour' onder de naam Léopold Nord & Vous.

'On en a marre!' / 'A Paris' werd uitgebracht in 1990 en ik kocht de single toen voor 99 BEF.

Zeer grappige tekst, vol met woordspelingen! De b-kant heb ik niet teruggevonden op het internet.

Terloops, het nummer 'Amour Amour' waarmee Plastic Bertrand het Groothertogdom Luxemburg vertegenwoordigde op het Eurovisiesongfestival van 1987 werd geschreven door Roger Jouret alias Plastic Bertrand en Alec Mansion.

Eind 1990 kocht ik geen kerstsingle maar Chantal kocht wel een 45-toerenplaatje om haar collega Anne-Marie een plezier te doen. Haar dochtertje Sylvie zong namelijk mee in De Chester Ferari "Mini"-Show.

'Weet je wat we gaan doen?' / 'Tien minuten tijd' kostte toen 100 BEF. Geen klank gevonden op YouTube maar wel het hoesje. Bij Discogs staat het plaatje nu aangeprezen voor €3 à €5!

Mijn oudste singles (247)

De Italiaanse zanger en liedjesschrijver Eros Ramazzotti was al bedrijvig in de muziekwereld sinds 1982. Toch was het pas in 1990 dat hij definitief buiten zijn vaderland doorbrak met volgens mij dè zomerhit van dat jaar.

De single 'Se Bastasse Una Canzone' / 'Amore Contro' verkocht als zoete broodjes en ik betaalde daar toen met veel plezier 115 BEF voor.

♫♫♫ Ma che bella canzone! ♫♫♫ ...

En toen was er weer voetbal op tv! De wereldbeker werd in 1990 tweemaal vanuit België bezongen. De eerste single kwam van Rocco & De Micro's.

De Mondiale (tekst van Carl Huybrechts/muziek van Rocco Granata) met op de achterkant de instrumentale versie: 'De Mondiale -90' (Instrumentaal).

Rocco Granata hoef ik niet meer voor te stellen en De Micro's bestonden uit haast de volledige ploeg van Sportweekend van de BRT (Carl Huybrechts, Mark Uytterhoeven, Wouter Vandenhaute, Louis De Pelsmaeker, Mark Van Lombeek, Frank Raes, Dirk Abrams, Alain Coninx, Marc Stassijns, en Eddie Groenwals met onze uitmuntende verslaggever Rik De Saedeleer).

De Rode Duivels werden jammer genoeg in de 119de minuut genekt door David Platt van Engeland.

Het officieel lied van de Rode Duivels kwam echter van Will Tura.

Na 'De Rode Duivels gaan naar Mexico' en 'De Rode Duivels gaan naar Spanje' was het in 1990 'De Rode Duivels gaan naar Rome' met de stem van Rik De Saedeleer.

Steve Willaert arrangeerde de single 'De Rode Duivels Gaan Naar Rome' / 'De Rode Duivels Gaan Naar Rome (Instrumentaal)' en ik kocht het plaatje voor de prijs van 115 BEF. Producer was Jean Kluger.

De laatste single voor vandaag kocht ik in 1990 speciaal voor mijn zoon Jeroen die toen zeven jaar was. Hij was een trouwe kijker van Samson & Gert (Verhulst) op zondagochtend (BRT).

'Het Samsonlied' (geschreven door Stef Bos) werd gekoppeld aan 'Marlène Belt' (tekst van Dany Verbiest op muziek van Stef Bos).

Ik dacht altijd dat het over Marlène de Wouters d'Oplinter ging. Maar die werkte toen toch voor de VTM?

De single kostte slechts 99 BEF. 

Mijn oudste singles (246)

Placido Domingo is een Spaanse operazanger en dirigent. Hij maakte deel uit van de drie tenoren samen met José Carreras en Luciano Pavarotti.

En toch was het met Julio Iglesias dat hij het emotionele 'Soñadores De España' uitbracht met op de achterkant zijn versie van het alombekende 'Sevilla'.

Het was het begin van de periode "pop meets classic".

Ik kocht de single in 1990 voor het bedrag van 115 BEF.

Het verschil tussen klassieke muziek en de volgende single kon niet groter zijn. En toch hou ik van beide muziekgenres.
Hithouse (pseudoniem van Peter Slaghuis), was een Nederlandse house producer en oprichter van het Hithouse Records platenlabel. De naam Hithouse is de letterlijke vertaling van zijn familienaam in het Engels.

De single 'Move Your Feet To The Rhythm Of The Beat' (Party Mix) / 'Move Your Feet To The Rhythm Of The Beat (Peter's Acid Mix)' verscheen al in 1989.

Ik wachtte enkele maanden tot er koopjes waren om het schijfje vervolgens te kunnen aankopen voor de prijs van 49 BEF.

Gegarandeerd een "vloervuller" bij een barbecue of een ander familiefeestje! 

Van de elpees van Michael Jackson werden talloze singles uitgebracht. In 1989 was de achtste single uit het album 'Bad' 'Leave Me Alone' / 'Human Nature'.

Dit schijfje van de "King of Pop" vond ik ook tijdens een koopjesperiode van 1990 voor de prijs van 49 BEF.

De b-kant is een ouder nummer uit 1982 uit de LP 'Thriller'. Ik plaats hieronder een extra lange versie.

Quincy Jones was alweer de producer van dienst. 

Plastic Bertrand (echte naam: Roger Allen François Jouret) sprong in 1989 op de New Beat trein na zijn mislukt avontuur op het Eurovisiesongfestival uit 1987. Hij vertegenwoordigde toen het Groothertogdom Luxemburg zonder veel succes.

Zijn single 'Slave To The Beat' (New Beat Mix) / 'Plastiiic' (Acid Mix) deed het heel wat beter.

Producer was Serge Ramaekers, de man achter het succes van Confetti's, The Dinky Toys en T-Spoon, om er maar een paar te noemen. Het geliefkoosde genre dat toen gedraaid werd in discotheek Boccacio.

Toch wachtte ik tot in 1990 om de single te kopen toen hij afgeprijsd in de winkelrekken lag. Eveneens voor de luttele som van 49 BEF.

Mijn oudste singles (245)

In 1989 werden er nog Franstalige platen gedraaid op Radio 2, wat nu helaas bijna niet meer het geval is.

Zo was er een knappe single van de Franse zanger François Valéry, pseudoniem van Jean-Louis Mougeot.

'C'est pas possible' / 'C'est la nuit que tu me manques' kocht ik toen voor het bedrag van 115 BEF.

Het achtergrondkoortje zingt ijverig "What's love got to do with it"!

Op het einde van 1989 kocht ik wèl een kerstsingle en dat was al vijf jaar geleden!

Koen Crucke bracht toen 'Vrolijk Kerstfeest' uit geschreven door Bart Peeters en Hugo Matthysen op een melodie van Scott Joplin. Op de b-kant staat Het K.C. Kerstorkest met 'Kerstgeschenk' geschreven door Jean Blaute! De letters K.C. zijn natuurlijk de initialen van Koen Crucke. Jammer genoeg niet gevonden op het internet.

Ik betaalde voor die single toen 115 BEF, een prima investering want ik draai het plaatje nog elk jaar in de kerstperiode.

En hiermee is het jaar 1989 afgesloten; op naar het jaar 1990!

Goeiemorgen, Jean (mijn Facebookvriend)! 

Op het Eurovisiesongfestival van 1990 was er eventjes verwarring want Toto Cutugno keek al in de toekomst met 'Insieme: 1992', samen op naar het magisch jaar 1992, naar een verenigd Europa.

Ik herinner mij nog altijd toen de winnaar een fles schuimwijn ontkurkte en zijn gitzwarte haren plots van kleur veranderden.

Kortom, Cutugno was een terechte winnaar al had ik ook een boontje voor de Franse Joëlle Ursull en haar 'White And Black Blues' en de Belgische inzending van Philippe Lafontaine: 'Macédomienne'.

'Insieme: 1992' / 'Insieme: 1992 (Instrumental)' was toen ook te verkrijgen voor 115 BEF. Op de grotendeels instrumentale b-kant wordt het refrein toch wel gezongen.

De tweede op het Eurovisiesongfestival van 1990 was Joëlle Ursull met 'White And Black Blues', een pleidooi voor meer verdraagzaamheid en minder rassendiscriminatie.

Joëlle Ursull was een origineel lid van het vrouwelijk vocaal trio uit Guadeloupe Zouk Machine tot ze uit de groep werd weggewerkt en een solocarrière aanvatte.

'White And Black Blues' / 'White And Black Blues (Version Instrumentale)' werd gecomponeerd door Georges Augier de Moussac op een tekst van niemand minder dan Serge Gainsbourg!

Voor deze single moest ik toen ook 115 BEF neertellen.

Mijn oudste singles (244)

Kaoma was een groep die in Frankrijk werd opgericht door producer Jean Karakos en Olivier Lorsac om de single 'Lambada' te promoten. Het schijfje werd wereldwijd de meest verkochte single in 1989.

Die zomer was ook heel heet maar niet zo extreem als die van 1976 of 2026.

De Lambada is een Braziliaanse dans die afstamt van onder meer de Braziliaanse dansen Forró en de Maxixe. Oorspronkelijk werd het deuntje gebruikt in een videoclip van de frisdrank Orangina.

De single 'Lambada' / 'Lambada' (Instrumental) kocht ik toen en betaalde daarvoor 115 BEF.

Jive Bunny And The Mastermixers was een novelty popmuziek act uit Rotherham, Yorkshire. Het gezicht van de groep was Jive Bunny, een tekenfilm konijn die in de video's verscheen en die ook (als een mens verkleed in een kostuum) promotionele optredens voor hen verzorgde.

De Engelsen moesten opboksen tegen het succes van de Lambada maar waarschijnlijk waren zij de op één na bestverkopende artiesten uit 1989.

'Swing The Mood' / 'Glenn Miller Medley' was in die zomer ook niet uit de ether weg te slaan en een favoriet op barbecues of trouwpartijen.

De twee kanten waren een aaneenschakeling van heel bekende liedjes uit het verleden, naar analogie van Stars on 45.

Dit vrolijk schijfje was in 1989 ook te koop voor 115 BEF. 

Gladys Knight, de Amerikaanse soulzangeres, bracht in 1989 een solosingle uit, dus zonder haar Pips.

Het was het thema van de Bondfilm 'Licence To Kill' met Timothy Dalton als James Bond, voor de tweede en laatste keer. Zijn eerste optreden als de Britse spion was in 'The Living Daylights'.

Gladys Knight op de a-kant met 'Licence To Kill' en op de b-kant Michael Kamen & The National Philharmonic Orchestra met 'Pam'.

Ook deze single kostte toen 115 BEF.

Zelfs in 1989 was ik de formidabele muziek uit de jaren zestig niet vergeten.

Ik ging naarstig op zoek naar singles die in mijn verzameling ontbraken zoals deze knappe schijf uit 1969 van Paul Revere And The Raiders Featuring Mark Lindsay: 'Let Me' / 'I Don't Know'.

Ik vond die twintig jaar oude single eindelijk in een gespecialiseerde platenzaak nabij de Beurs in Brussel voor het bedrag van 199 BEF!

Kenmerkend aan de a-kant is het vals einde, waarop het liedje na enkele seconden van stilte met een kreet heropgestart wordt!

Frontman van de Amerikaanse groep, Mark Lindsay schreef beide nummers en producete de single. In 1970 ging hij voor een solocarrière.