Mijn oudste singles (279)

Mijn oudste singles (279)

De volgende single die ik in 1997 kreeg kwam van een "supergroep" genaamd Supertramp.
Supertramp was een Brits/Amerikaanse rockband, opgericht in Londen in 1969. Opgeheven in 1988, herenigd met tussenpozen van 1996 tot 2002, en heropgericht in 2010/11 voor een Europese tournee.
De groep heb ik nooit live gezien maar wel John Helliwell (houtblazers, keyboards, backing vocals) toen hij deel uitmaakte van de Nederlandse groep E. Derix Quartet ft. J.A. Helliwell op een jazzconcert in Blankenberge op 22 november 2013. Met een "meet and greet" achteraf en hij was zo vriendelijk zijn cd 'Crème Anglaise' die ik toen kocht te signeren. Hij bespeelde toen op meesterlijke wijze de saxofoon, dat heerlijk Belgisch instrument dat wij danken aan Adolphe Sax uit Dinant.
Die single was 'It's Raining Again' / 'Bonnie' uit 1982 waarvan de a-kant heel vaak gedraaid wordt op de radio als de weerman regenachtig weer heeft voorspeld.
Visage was een groep pioniers van het "New Romantic movement". De synth-popgroep Visage zag het levenslicht in 1978 in de Londense club Blitz, een verzamelpunt van neo-glam muzikanten dat in sterk contrast stond met de overwegende punkmentaliteit die op dat ogenblik overheerste.
Maakten ooit deel uit van die veelkoppige groep: Andy Barnett, Barry Adamson, Billy Currie, Dave Tomlinson, Gary Barnacle, John McGeoch, Lauren Duvall, Logan Sky, Lorraine, Midge Ure, Robin Simon, Ross Tregenza, Rusty Egan, Steve Barnacle, en Steven Harrington.
De single 'Fade To Grey' / 'The Steps' uit 1980 kreeg ik van een kameraad die in 1997 samen met mij deel uitmaakte van onze gymclub. Hij had geen platenspeler meer en besliste toen zijn kleine verzameling 45-toeren plaatjes dan maar van de hand te doen.
"Devenir gris" zongen de Britten en dat was heel toepasselijk want sinds mijn vijftigste kreeg ik te maken met dat fenomeen. Mijn grijze haarkleur is nu na haast vijfentwintig jaar helemaal wit geworden.
De b-kant is een bizar stukje instrumentale muziek van Midge Ure dat perfect zou passen in de soundtrack van een griezelfilm.
Het duo Yarborough & Peoples had in 1980 een grote hit met 'Don't Stop The Music' / 'You're My Song', een single die ik pas in 1997 kreeg van een kameraad die geen platenspeler meer had.
Hun debuutsingle was meteen een schot in de roos. Yarbrough & Peoples kwam uit Dallas, Texas. Toetsenist/liedjesschrijver Cavin Yarbrough en Alisa Peoples kenden elkaar al sinds hun prille jeugd toen ze als kinderen samen pianoles kregen. Als volwassenen vormden ze een muzikaal partnerschap en d.m.v. The Gap Band ontmoetten ze elkaar en tekenden ze een contract in Los Angeles met de muzikale ondernemer Lonnie Simmons van Total Experience Productions.
Op 18 januari 1987 trouwden Cavin en Alisa in Las Vegas (Nevada) en gingen terug van Los Angeles naar Dallas. In 2009 waren ze nog in de musical 'Blind Lemon Blues' in een theater in New York te zien. Het echtpaar leidde als muziekproducenten het bedrijf "Yarbrough and Peoples Productions".
De laatste vinylsingle voor vandaag en tevens de laatste die ik in 1997 kreeg was een heel bijzondere uit 1981. 'Wild Cat Daddy' / 'Rockabilly Music' stak in een hoesje getekend door Ever Meulen, de huistekenaar van HUMO!
Stroff (echte naam: Freddy Denis) was een Belgische rock-'n'-roll artiest uit de jaren zestig in de Brusselse scene. Alhoewel er geen opnames zijn uit die periode, bracht hij slechts één elpee uit en een handvol singles begin jaren tachtig. Hij heeft enkele pseudoniemen zoals Denis Vinson, zijn eerste artiestennaam als zanger van The Fellows (1964) of Wolff, maar ik ken hem vooral als Stroff Denis, mijn facebookvriend sinds 2011. Hij is nu actief als kunstenaar.
Beide songs van de single staan ook op zijn album 'Stroff' en daarop speelden volgende muzikanten mee: Yvan De Souter (bas); Jean Pierre Onraedt (drums); Burt Blanca (gitaar, saxofoon); en zanger Stroff natuurlijk. Producer van de elpee was Burt Blanca.
Tot zover alle 14 singles die ik in 1997 kreeg, want ik kocht er toen geen enkele ... zelfs geen kerstsingle!
Beide kanten van de single staan netjes na elkaar op YouTube!
Bonjour Stroff Denis et Jean-Pierre Onraedt (allebei mijn facebookvrienden)!























































































