Zondag 10 februari 2008
De spiegel...
De spiegel...
Ik keek in de spiegel
En zag jou gezicht
Twee vreemde ogen
En een onaards licht
Jou ken ik niet meer
De ogen geloken
Je huid was grauw
Door liefde gebroken
Ik schrok van dat alles
En keek snel weg
Mijn hart klopte fel
In angst en in pijn
Het licht was te snel
Een barst door de spiegel
Het beeld is verdwenen
De razernij is niet meer
Voorbij de eenzaamheid
Van passie en stijd
Geschreven door Drentsemeid30 om 16:10
Reageer op dit bericht
