Zaterdag 16 februari 2008

Gedichtje van gisteren....

Gedichtje van gisteren....

Onrust, onvrede en ongelukkig
Dat is precies wat ik nu voel
Het liefst wil ik dood
Maar niemand weet wat ik bedoel

Ik schreeuw om aandacht
Maar niemand kan het me geven
Ik schreeuw om iemand die van me houdt
Iemand om voor te leven

"Je leeft voor jezelf"
Wordt mij dan ook vaak verteld
Maar serieus, als het aan mij ligt
Zijn mijn dagen geteld

Klinkt zeker weer dramatisch
Maar ik voel dit echt
Die ene persoon in mijn leven
Is nog het geen ik voor vecht

Hij houdt heel veel van me
Hij wil er echt wel voor me zijn
Maar ik vergeet dat iets te vaak
En uiteindelijk doe ik hem alleen maar pijn

En wil hem alleen maar gelukkig maken...

Geschreven door Drentsemeid30 om 13:27 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

missnino10 oktober 2008 om 12:00

reactie ahja

Klinkt mss dramatisch maar ik weet perfect wat het is om zich zo te voelen, ik vind het zelfs goed verwoord. Ikzelf zou dit niet graag plubliceren dus chapeau voor jou!

Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 februari 2008

Tranen...

Tranen...

Tranen stromen
Wederom
Op gezicht, armen en benen
Ik weet 't, het is stom

Maar ik heb pijn
Zoveel verdriet
Het is niet meer te dragen
Zonder iemand die het ziet

Lopend door een dal
Geen einde in zicht
Lopend met ziende ogen
Maar ik hou ze liever dicht

Huilend ga ik verder
Met tranen overal
Hopend, biddend, smekend
Dat het beter worden zal!!!

Geschreven door Drentsemeid30 om 13:23 Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 februari 2008

Tranen...

Geschreven door Drentsemeid30 om 13:23 Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 februari 2008

Waarom?

Waarom?

Gun me wat tijd
Om bij te komen
Na te denken
Te stoppen met dromen

Beelden van hoe het vroeger was
Gedachten, die jij schreef
Gedachten die ik las

Wat ging er mis
Wat ging er fout
Vragen door mijn hoofd
Het laat me niet koud

Waarom moesten er dingen veranderen
En kan het niet blijven
Zoals het was
Waarom ging het wederom fout
En eindigde het nogmaals
Met een kras...

Geschreven door Drentsemeid30 om 13:19 Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 februari 2008

Wisselingen...

Wisselingen....

Licht ontvlambaar
Steeds geprikkeld
Reageer je
Op elk woordje
Zelfs geuit in liefde

Niemand kan je bereiken
Je grenzen zijn scherp
Altijd gaat het om jou
Je omgeving ziet niks
Alleen zei die je liefhebben

Delen is een gunst
Het lijkt je onbekend
Jij loopt je weg
De ander mag mee
Maar zonder ruimte

Van lief tot kwaad
In een seconde
Zelf zie je het niet
Ontkent een probleem
Ik wil zo graag er zijn

Nam je mijn hand
Dan kwamen we er uit
Er is niets aan de hand
Zeg je steeds
Ik zie je lijden

Kon ik je maar bereiken
Herhaal ik steeds
Met liefde in mijn hart...

Geschreven door Drentsemeid30 om 13:17 Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 februari 2008

Elke dag een gevecht...

Elke dag een gevecht...

Elke dag weer een gevecht, ik heb het gehad...
Ik ben moe, ik ben het zat
Waarom elke keer weer die pijn
Zal ik ooit nog eens gelukkig zijn

Elke dag dat intense verdriet
Alleen het uit zich niet
Van binnen doet alles pijn
Niets is meer fijn

Dit moet kappen
Alleen weet niet hoe
Niemand die me zal snappen
Want ik ben donders moe

Elke dag weer een gevecht
Is dit dus mijn leven
Het spijt me echt
Wat kan ik een ander nu nog geven

Ik sluit nu mijn ogen
Begin te gapen
Zou het dan toch mogen
Weltrusten ik ga proberen te slapen...

Geschreven door Drentsemeid30 om 13:11 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 februari 2008

Gelukkig zijn...

Gelukkig zijn...

Als ik kijk naar het heden
Moet ik toch gelukkig zijn
Maar kijk elke keer naar het verleden

Waarom blijft dat me achtervolgen
Ik wil eens leven zonder zorgen
Ik voel me verlaten
Het enigste wat ik zou moeten doen is praten

Maar ben zo geblokkeerd
En doe alles toch maar verkeerd
Er komt maar geen einde aan
Enkel soms maar een traan

Het gaat om de kleine dingen die ik mis
Een arm om je heen
Een schouder om op uit te huilen
Is er nou echt niemand bij wie ik mag schuilen

Het enigste wat ik wil zijn
Is een leven zonder verdriet en pijn

Geschreven door Drentsemeid30 om 13:07 Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 februari 2008

Laat mij gaan...

Laat mij gaan...

Laat mij gaan
Laat mij maar lopen
Laat mij voor die auto staan
Dat ik op een beter leven kan hopen

Ga van mij weg
Zo dat ik weg kan gaan
Ga terug naar je zorgeloze leventje
Zo dat ik rustig dood kan gaan

Laat mij alleen
Met deze pijn en verdriet
Want leven met dit
Dat kan ik echter niet

Hou me niet tegen
Als ik wil gaan
Laat me alsjeblieft
In vrede gaan...

Geschreven door Drentsemeid30 om 12:56 Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 februari 2008

Uitgeput...

Uitgeput....

Donkere nachten
Lichte dagen
Voor mij 1 pot nat
Waarom zie ik het momenteel zo zwart

Alles zit weer tegen
Mijn gedult raakt langzaam op
Hoelang moet ik nog streven
Tot ik weer ben, bij de top

Alles is weer uitgesteld
Reintergratie
Vakantie geanuleerd
Wat doe ik nu verkeerd

Ik ben het zat om no te vechten
Welk doel kan ik me nog aan hechten
Ik weet het gewoon niet meer
Alles doet me van binnen zo zeer

Slapeloze nachten krijg ik er van
Langzaam raak ik uitgeput
Is er nog iets wat ik kan
Ik zet mezelf alleen voor schut

Ik zal niet verder meer gaan klagen
Ik tel gewoon de dagen
En dan zal ik me gaan afvragen
Hoelang ik nog kan....

Geschreven door Drentsemeid30 om 12:51 Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 februari 2008

Woede...

Woede....

Ik ren door het donker van de avond
Mijn longen vullen zich met koude lucht
Mijn hartslag volgt het ritme van mijn voeten
die moeiteloos meerdere tegels overslaan
Ik snel langs straatlantaarns
Die als geboeide gevangenen stil zijn blijven staan
Mijn lichaam en gedachten onderwerpen zich
aan een tijdloos ritme die ik niet ken
Niets weerhoudt me
Het is de woede die me voedt
Onvermoeibaar hol ik door
De leegte van de volgende morgen tegemoet.

Geschreven door Drentsemeid30 om 12:47 Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 februari 2008

Woede...

Woede...

Woede, om deze ziekte,
Woede, daarom!

Woede, het is niet eerlijk,
Woede, daarom!

Woede, om de onmacht,
Woede, daarom!

Woede, waarom jij,
Woede, daarom!

Woede, is verdriet,
Woede, daarom!

Geschreven door Drentsemeid30 om 12:43 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Meisje kom laat me je troosten....

Meisje kom laat me je troosten...

Meisje, kom laat me je troosten

Je staat niet alleen in je verdriet

Kom leg je hoofd op mijn schouder

Nee echt het geeft toch niets...

Heb je eens verdriet of zorgen

Of misschien zelfs pijn...

Kom maar bij me lief meisje

Want ik zal ervoor je zijn

Meisje, kom laat me je troosten

Ook al ben je nog bang

Dat ik andere dingen van je wil

Dat is echt niet het geval

Heb je eens verdriet of zorgen

Of misschien zelfs pijn

Als je het met me durft te delen

Maak ik je leven weer fijn

Meisje, kom laat me je troosten

En leer van mijn wijze raad

Dat het zoals men soms wil denken

Niet om 1 ding in het leven gaat

Heb je eens verdriet of zorgen

Zie je alles nu nog zwart

Ooit gaat het me lukken

En laat je me toe in je hart....

Geschreven door Drentsemeid30 om 17:10 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Mijn masker lacht...

Mijn masker lacht...

Ik heb mijn masker op vandaag

Waarom... vraag dat maar niet

Mijn masker lacht altijd vanzelf

En mij mij lukt dat niet...

Ik heb mijn masker op vandaag

Omdat verdriet me overmand

Maar niemand zal dat zo maar zien

Omdat mijn masker lacht...

Ik heb mijn masker op vandaag

En hoop dat niemand het ziet...

Omdat achter dat lachende masker

Schuilt 1 klein hoopje verdriet!!!

Geschreven door Drentsemeid30 om 17:10 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Is het echt zo erg?????

Is het echt zo erg???

Jij zit niet lekker in je vel

Is het leven voor jou echt zo'n hel?

Een jeugd die je eigenlijk geen jeugd noemen kan

Er was geen sprake van 'houden van'

Je hebt geen vertrouwen meer

Bevestiging nodig keer op keer

Alles heb jij al voorbereid

Wanneer vindt jij het tijd?

Bang om iemand kwijt teraken

Daarom wil je er zelf een einde aan maken!

Geschreven door Drentsemeid30 om 17:09 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Kom op....

Kom op...

Iedere keer weer dingen zeggen

Die je eigenlijk niet wilt zeggen

Je verlangt naar iets

Maar als je het hebt gooi je het net zo hard weer weg

Niks is goed genoeg

Het is of heel goed, of heel fout

Je wilt dood, maar toch ook weer niet

Gaat iets goed ben je koning te rijk

Maar gaat iets mis, lig je gelijk in de goot

Een tussen weg is er niet

Leven met borderline is vallen en opstaan

Je kan er mee leren leven

Maar vaak blijft het een gevecht

Soms wel levenslang!!!

Geschreven door Drentsemeid30 om 17:09 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Borderline is....

Borderline is...

Een minuut me gelukkig voel, intens

Tevreden en dan weer die onrust....

Straffen moet ik, pijn voelen, ik voel niet

Ik ben niets!

Laat me met rust en tegelijk 'hou van me'

Niets kunnen beloven

Niet durven dromen, niet iets nieuws durven beginnen

Niet kunnen garanderen het vol te houden

Zelfs niet een week

Telkens maar uitleggen, verdedigen, schaamte

Verlangen naar chaos, en dat tegelijkertijd haten

Onzichtbare pijn

Denken, wat moet je van me, als iemand me een

Glimlach schenkt

Me terug trekken bij het eerste vermoeden van verraad

Intens leven en intens dood willen om de paar minuten

Angst

'Red me' blijf van me af, ga weg! 'in één zin

Verlangen naar een permanent kuuroord

Niet de boze buitenwereld

Maakt eenzaam en rijk tegelijk

Maakt me stuk en heelt me

Ik heb het, haat het en omarm het

Borderline, dat heb ik!!!

Geschreven door Drentsemeid30 om 17:09 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Laat mij maar gaan....

Laat mij maar gaan...

Laat mij maar gaan

Laat mij maar doorlopen

Laat mij maar voor die auto staan

Dat ik op een beter leven kan hopen

Ga van mij weg

Zodat ik weg kan gaan

Ga terug naar je zorgeloze leventje

Zodat ik rustig dood kan gaan

Laat mij alleen

Met deze pijn en verdriet

Want leren leven met dit

Dat kan ik echter niet

Hou mij niet tegen

Als ik wil gaan

Laat mij alstublieft

In vrede gaan...

Geschreven door Drentsemeid30 om 17:08 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Onzichtbaar....

Onzichtbaar...

Ik wil wegvallen in de menigte

Niet meer opvallen

Stilletjes lopen

Terwijl niemand opkijkt

Ik wil er niet meer zijn

Niet meer denken

Niet meer voelen

Wegvallen in de menigte

Niemand die me ziet

Leven als een kluizenaar

Die niemand kent

Niemand schaadt

En niemand pijn doet

Staan in een wereld

Waar niemand me kent

Niemand me ziet

Omdat ik wegval in de menigte...

Geschreven door Drentsemeid30 om 17:08 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Onder die berg van zand....

Onder die berg van zand...

Onder een grote berg zand

Verstop ik al mijn verdriet

Zodat niemand er ooit nog

Iets van weet of iets van ziet

Ik stop er dan ook nog

Mijn droevige herinneringen bij

En heeft u er nog een paar

Stop ze maar bij die van mij

Zodat wij alles in ons leven

Opnieuw kunnen beginnen

Zonder al die oo zo vele

Verdrietige herinneringen...

Geschreven door Drentsemeid30 om 17:07 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Chaos en orde....

Chaos en orde...

Mijn hoofd bedolven

Onder chaotische gedachten

Onverklaarbaar blijf ik

Op het onvermijdelijke wachten

Donkere gedachte drukken

En willen naar buiten

Ik kan ze niet verjagen

Of mijn ogen ervoor sluiten

Chaotisch besluit

Veroorzaakt orde en rust

Mijn hartje is verloren

Mijn levenslicht geblust

Vreemde orde

Nu staat het besluit eindelijk vast

Vergeef me mijn onvermogen

En spijt heb ik van alle overlast

Rustig is de orde

Nu alles afgesloten wordt

Rustig kan ik slapen

Nu duurt het nog maar kort...

Geschreven door Drentsemeid30 om 16:13 1 reactie Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Borderline gedichten.