Zondag 10 februari 2008

Laat mij maar gaan....

Laat mij maar gaan...

Laat mij maar gaan

Laat mij maar doorlopen

Laat mij maar voor die auto staan

Dat ik op een beter leven kan hopen

Ga van mij weg

Zodat ik weg kan gaan

Ga terug naar je zorgeloze leventje

Zodat ik rustig dood kan gaan

Laat mij alleen

Met deze pijn en verdriet

Want leren leven met dit

Dat kan ik echter niet

Hou mij niet tegen

Als ik wil gaan

Laat mij alstublieft

In vrede gaan...

Geschreven door Drentsemeid30 om 17:08 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Onzichtbaar....

Onzichtbaar...

Ik wil wegvallen in de menigte

Niet meer opvallen

Stilletjes lopen

Terwijl niemand opkijkt

Ik wil er niet meer zijn

Niet meer denken

Niet meer voelen

Wegvallen in de menigte

Niemand die me ziet

Leven als een kluizenaar

Die niemand kent

Niemand schaadt

En niemand pijn doet

Staan in een wereld

Waar niemand me kent

Niemand me ziet

Omdat ik wegval in de menigte...

Geschreven door Drentsemeid30 om 17:08 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Onder die berg van zand....

Onder die berg van zand...

Onder een grote berg zand

Verstop ik al mijn verdriet

Zodat niemand er ooit nog

Iets van weet of iets van ziet

Ik stop er dan ook nog

Mijn droevige herinneringen bij

En heeft u er nog een paar

Stop ze maar bij die van mij

Zodat wij alles in ons leven

Opnieuw kunnen beginnen

Zonder al die oo zo vele

Verdrietige herinneringen...

Geschreven door Drentsemeid30 om 17:07 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Chaos en orde....

Chaos en orde...

Mijn hoofd bedolven

Onder chaotische gedachten

Onverklaarbaar blijf ik

Op het onvermijdelijke wachten

Donkere gedachte drukken

En willen naar buiten

Ik kan ze niet verjagen

Of mijn ogen ervoor sluiten

Chaotisch besluit

Veroorzaakt orde en rust

Mijn hartje is verloren

Mijn levenslicht geblust

Vreemde orde

Nu staat het besluit eindelijk vast

Vergeef me mijn onvermogen

En spijt heb ik van alle overlast

Rustig is de orde

Nu alles afgesloten wordt

Rustig kan ik slapen

Nu duurt het nog maar kort...

Geschreven door Drentsemeid30 om 16:13 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Wisseling

Wisselingen...

Licht ontvlambaar

Steeds geprikkeld

Reageer je

Op elk woordje

Zelfs geuit in liefde

Niemand kan je bereiken

Je grenzen zijn scherp

Altijd gaat het om jou

Je omgeving ziet niks

Alleen zei die je liefhebben

Delen is een gunst

Het lijkt je onbekent

Jij loopt je weg

De ander mag mee

Zonder ruimte

Van lief tot kwaad

In een seconde

Zelf zie je het niet

Ontkent een probleem

Ik zo graag er zijn

Nam je mijn hand

Dan kwamen we eruit

'Er is niets aan de hand'

Zeg je steeds

Ik zie je lijden

Kon ik je maar bereiken

Herhaal ik steeds

Met liefde in mijn hart...

Geschreven door Drentsemeid30 om 16:12 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Mag ik egoistisch zijn....

Mag ik egoistisch zijn...

Mag ik ook een keertje

Aan mezelf denken

In plaats van dat ik mezelf vergeet?

Mag ik ook een keertje

Mezelf op nr 1 zetten

Terwijl ik ook van andermans problemen weet?

Mag ik ook een keertje

Eens niemand anders helpen

Dan eens echt alleen mezelf?

Mag ik ook een keertje

Egoistisch zijn

Voordat ik zelf het onderspit delf?

Geschreven door Drentsemeid30 om 16:12 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Zoveel meer....

Zoveel meer...

Achter het gezicht

Wat jij voor je zag

Zat zoveel meer

Dan plezier en gelach

Achter dat gezicht

Zat pijn en verdriet

Diep van binnen

Maar jij zag het niet

Jij wilde meer

Dan ik je kon geven

Maar gaf ik dat niet

Was je weggedreven

Alles zodat je me niet zou verlaten

Alles om niet alleen te zijn

Maar het heeft me niets opgeleverd

Dan een hoop meer verdriet en pijn...

Geschreven door Drentsemeid30 om 16:12 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Emoties...

Emoties...

Leegte in mijn hart

Chaos in mijn hoofd

Met een wervelwind van emoties

Wordt ik van mijn rust beroofd

Een gevecht tegen mezelf

Elke dag, keer op keer

En vervolgends het punt te bereiken

Ik ben op, ik wil niet meer...

Het gevoel van machteloosheid

Voedt zich met een slapeloze nacht

In combinatie met intens verdriet

Is er niets meer wat nu nog mijn pijn verzacht...

Geschreven door Drentsemeid30 om 16:11 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Borderline

Borderline...

Border, mijn leven wordt beheerst

Door de ziekte ga ik kapot

Het is de ziekte die overheerst

Nee daardoor voel ik me verrot

Al die verschijnselen

Nee ik heb er niks aan

Als ik er alleen al aan denk

Komt er in mijn oog een traan

Want ik wil die ziekte niet

Ik ga er aan onder door

Het doet me teveel verdriet

En dan denk ik waarvoor?

Waarvoor heb ik dit gekregen

Heb ik dan echt alles fout gedaan

Waarom liet god dit niet achterwegen

Mag ik dan niet gelukkig in het leven staan

Medicijnen slikken, alsof dat helpt

Het zit namelijk in m'n hoofd

Tot nu toe is alleen het bloed dat stelt

Ik wil dat me lichtje word gedoofd!!!

Geschreven door Drentsemeid30 om 16:11 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Tranen...

Tranen...

Tranen stromen

Wederom

Op gezicht, arm en benen

Ik weet het , tis stom

Maar 'k heb zo'n pijn

Zoveel verdriet

Tis niet meer te dragen

Zonder iemand die het ziet

Lopend door een dal

Geen einde in zicht

Lopens met ziende ogen

Maar ik hou ze liever dicht

Huilend ga ik verder

Met tranen overal

Hopend, biddend, smekend

Dat 't ooit beter worden zal

Geschreven door Drentsemeid30 om 16:11 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Onbegrip...

Onbegrip...

Eenzaam loop ik mijn leven door

Met al die mensen om me heen

En steeds besluipt het idee me: Ik sta er alleen voor

Waar vind ik die ontbrekende steen

Al die mensen die je willen steunen

Keer op keer dat masker voor je gezicht

Jezelf sterk maken en op je laatste krachten leunen

Omringt zijn door gevoelens maar je probleem wordt niet verlicht

Lang en triest is het leven

Mijn rare gedachten doen zo'n pijn

Ik wil liever niet opgeven en voor de toekomst streven

Hoe ik ook zal lopen, ik zal nooit helemaal gelukkig zijn

Geschreven door Drentsemeid30 om 16:10 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

Voor als nog vermeden....

Voor als nog vermeden...

Waarom laat je jou pijn zo dichtbij je zijn?

Waarom heb je je verdriet nog niet verslagen?

Blijf je er mee zitten tot in de lengte van dagen?

Het leven is meer dan het verleden

Toch wordt jou toekomst hierdoor voor als nog vermeden

Straks laat je alle mooie dingen lopen

Waar je eens op hebt durven hopen

Zo'n fantastische vrouw als jij verdient dit niet

Bij jou hoort vreugde en liefde

Geen pijn of verdriet

Het doet me gewoon pijn jou zo te zien

Zal ik je ooit nog vrolijk zien?

De lichtpuntjes zijn dichterbij dan je denkt

Het is iets of iemand die je liefde en vertrouwen

Laat het niet doven

Maar blijf in een mooie toekomst geloven

Geschreven door Drentsemeid30 om 16:10 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

De spiegel...

De spiegel...

Ik keek in de spiegel

En zag jou gezicht

Twee vreemde ogen

En een onaards licht

Jou ken ik niet meer

De ogen geloken

Je huid was grauw

Door liefde gebroken

Ik schrok van dat alles

En keek snel weg

Mijn hart klopte fel

In angst en in pijn

Het licht was te snel

Een barst door de spiegel

Het beeld is verdwenen

De razernij is niet meer

Voorbij de eenzaamheid

Van passie en stijd

Geschreven door Drentsemeid30 om 16:10 Reageer op dit bericht

Zondag 10 februari 2008

De vrolijke meid die ik ooit was....

De vrolijke meid die ik ooit was...

Gedachten zo rot

Verwarrend en zwaar

Tranen over mijn wangen

En regen in mijn hoofd

Gevoelens zo pijnlijk

Verdrietig en eenzaam

Hoofd gevuld met zorgen

Over leven en dood

De vrolijke meid

Die ik ooit was

Is bedekt onder een deken

Van somberheid

Geschreven door Drentsemeid30 om 16:09 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Borderline gedichten.