Naar de inhoud

Borderline gedichten.

akke.beakke.be
Zondag 10 februari 2008

Emoties...

Emoties...
 
 
Leegte in mijn hart
Chaos in mijn hoofd
Met een wervelwind van emoties
Wordt ik van mijn rust beroofd
 
Een gevecht tegen mezelf
Elke dag, keer op keer
En vervolgends het punt te bereiken
Ik ben op, ik wil niet meer...
 
Het gevoel van machteloosheid
Voedt zich met een slapeloze nacht
In combinatie met intens verdriet
Is er niets meer wat nu nog mijn pijn verzacht...
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Drentsemeid30 om 16:11 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zondag 10 februari 2008

Borderline

Borderline...
 
Border, mijn leven wordt beheerst
Door de ziekte ga ik kapot
Het is de ziekte die overheerst
Nee daardoor voel ik me verrot
 
Al die verschijnselen
Nee ik heb er niks aan
Als ik er alleen al aan denk
Komt er in mijn oog een traan
 
Want ik wil die ziekte niet
Ik ga er aan onder door
Het doet me teveel verdriet
En dan denk ik waarvoor?
 
Waarvoor heb ik dit gekregen
Heb ik dan echt alles fout gedaan
Waarom liet god dit niet achterwegen
Mag ik dan niet gelukkig in het leven staan
 
Medicijnen slikken, alsof dat helpt
Het zit namelijk in m'n hoofd
Tot nu toe is alleen het bloed dat stelt
Ik wil dat me lichtje word gedoofd!!!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Drentsemeid30 om 16:11 Reageer op dit bericht
Zondag 10 februari 2008

Tranen...

Tranen...
 
Tranen stromen
Wederom
Op gezicht, arm en benen
Ik weet het , tis stom
 
Maar 'k heb zo'n pijn
Zoveel verdriet
Tis niet meer te dragen
Zonder iemand die het ziet
 
Lopend door een dal
Geen einde in zicht
Lopens met ziende ogen
Maar ik hou ze liever dicht
 
Huilend ga ik verder
Met tranen overal
Hopend, biddend, smekend
Dat 't ooit beter worden zal 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Drentsemeid30 om 16:11 Reageer op dit bericht
Zondag 10 februari 2008

Onbegrip...

Onbegrip...
 
Eenzaam loop ik mijn leven door
Met al die mensen om me heen
En steeds besluipt het idee me: Ik sta er alleen voor
Waar vind ik die ontbrekende steen
 
Al die mensen die je willen steunen
Keer op keer dat masker voor je gezicht
Jezelf sterk maken en op je laatste krachten leunen
Omringt zijn door gevoelens maar je probleem wordt niet verlicht
 
Lang en triest is het leven
Mijn rare gedachten doen zo'n pijn
Ik wil liever niet opgeven en voor de toekomst streven
Hoe ik ook zal lopen, ik zal nooit helemaal gelukkig zijn 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Drentsemeid30 om 16:10 Reageer op dit bericht
Zondag 10 februari 2008

Voor als nog vermeden....

Voor als nog vermeden...
 
Waarom laat je jou pijn zo dichtbij je zijn?
Waarom heb je je verdriet nog niet verslagen?
Blijf je er mee zitten tot in de lengte van dagen?
 
Het leven is meer dan het verleden
Toch wordt jou toekomst hierdoor voor als nog vermeden
Straks laat je alle mooie dingen lopen
Waar je eens op hebt durven hopen
 
Zo'n fantastische vrouw als jij verdient dit niet
Bij jou hoort vreugde en liefde
Geen pijn of verdriet
Het doet me gewoon pijn jou zo te zien
Zal ik je ooit nog vrolijk zien?
 
De lichtpuntjes zijn dichterbij dan je denkt
Het is iets of iemand die je liefde en vertrouwen
Laat het niet doven
Maar blijf in een mooie toekomst geloven
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Drentsemeid30 om 16:10 Reageer op dit bericht
Zondag 10 februari 2008

De spiegel...

De spiegel...
 
Ik keek in de spiegel
En zag jou gezicht
Twee vreemde ogen
En een onaards licht
 
Jou ken ik niet meer
De ogen geloken
Je huid was grauw
Door liefde gebroken
 
Ik schrok van dat alles
En keek snel weg
Mijn hart klopte fel
In angst en in pijn
Het licht was te snel
 
Een barst door de spiegel
Het beeld is verdwenen
De razernij is niet meer
Voorbij de eenzaamheid
Van passie en stijd
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Drentsemeid30 om 16:10 Reageer op dit bericht
Zondag 10 februari 2008

De vrolijke meid die ik ooit was....

De vrolijke meid die ik ooit was...
 
Gedachten zo rot
Verwarrend en zwaar
Tranen over mijn wangen
En regen in mijn hoofd
Gevoelens zo pijnlijk
Verdrietig en eenzaam
 
Hoofd gevuld met zorgen
Over leven en dood
De vrolijke meid
Die ik ooit was
Is bedekt onder een deken
Van somberheid
:-( :-( :-( :-(
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Drentsemeid30 om 16:09 Reageer op dit bericht

Meer van Borderline gedichten.

↑ Terug naar de berichten