Archief

Woede....

Ik ren door het donker van de avond
Mijn longen vullen zich met koude lucht
Mijn hartslag volgt het ritme van mijn voeten
die moeiteloos meerdere tegels overslaan
Ik snel langs straatlantaarns
Die als geboeide gevangenen stil zijn blijven staan
Mijn lichaam en gedachten onderwerpen zich
aan een tijdloos ritme die ik niet ken
Niets weerhoudt me
Het is de woede die me voedt
Onvermoeibaar hol ik door
De leegte van de volgende morgen tegemoet.