Hebt u altijd al willen weten wat er gebeurt in en om de vuurtoren. lees dan "Vuurtorenkind" van Mineke Straijer.  Het ligt o.a in het appartement "Duinkonijn" en hopelijk straks ook in alle andere. Tevens te koop bij uw gastvrouw en bij de receptie van Hotel "de Torenhoeve"29,50

8 November, het blog bestaat al weer 9 jaar. Ik dank jullie allen voor het regelmatig bezoeken van mijn blog. Ik blijf u op de hoogte houden over  van alles rondom het "Duinkonijn" ook als u niet in het "Duinkonijn" verblijft, maar een dagje uit wilt naar de Schouwse kust is het goed even te lezen of er nog leuke tips zijn. Van mijn gasten hoop ik dat ze regelmatig even komen kijken en zo het wel en wee rondom het "Duinkonijn" blijven volgen.
Wat maakt het nu, dat het zo leuk is hier naar toe te komen?  

Al vierde keer heb ik de beker gewonnen voor het Beste Appartement bij eropuitineigenland.  Dank aan een ieder die op mij en het appartement gestend heeft. Dit jaar doe ik niet meer mee. 4 x is mooi geweest. Natuurlijk gaan we wel door met onze grenzeloze gastvrijheid. en blijven we ons inzetten om uw vakantie tot een succes te maken.

Vanuit mijn appartement, waar het gezellig en warm is kunt u lekker er op uit trekken om daarna weer gezellig thuis te komen in uw huisje. De rust en de stilte rondom. De vele vogeltjes die even uitrusten op het balkon. Nog veel meer vogeltjes als u ze verwend met een vetbol of anders lekkers. 

Wat dacht u van een heerlijk wandeling over het strand, de wind in uw haren, het ruisen van de zee. De meeuwen om u heen, de vogeltjes aan de waterlijn, die heen en weer rennen met de golfbewegingen, schelpen zoeken. Lange wandelingen door de duinen of door het grootste bos van Nederland. De boswachterij in Westenschouwen. Het is rolstoel toegangkelijk, je kunt er fietsen , mountainbiken, wandelen of met een paard er doorheen. 
Er zijn manages om een paard te huren in Westenschouwen en in Renesse, Er is hier zelfs een Paardenhotel zodat u ook kunt komen met uw eigen paard. Vliegeren op het strand. Genieten van de kitesurfers. Ze zijn zien aan de Brouwersdam, zelfs vanuit de auto of op de stranden van Neeltje -Jans.  Een spectaculair gezicht.  

De kleine buurtsuper is verdwenen. Half verwege de Kloosterweg, is nu de Spar. Herkenbaar aan de vlaggen die aan de weg staan. 
Op de locatie van de Spar in Haamstede is nu de Aldi en Albert heijn nog altijd in Burgh. 

Wat evenementen betreft is er niets meer zeker in deze Coronatijd. Hou de plaatselijke gratis huis aan huis bladen in de gaten.  

Ieder weekend zweefvliegen op het vliegveld Nieuw-Haamstede. Info bij de slagboom aan het einde van de Kloosterweg/ ingang vliegveld. Ook alleen kijken is al leuk. meevliegen is een hele belevenis. Zie de omgeving vanuit de lucht, vlieg eens over de vuurtoren heen. 

Wilt u meer van Zeeland zien vlieg dan eens mee vanaf vliegveld Midden-Zeeland. Een afspraak kunt u maken met de secr van de zweefvliegclub Peter Strayer. 0111-652577.  

Vanuit het appartement kijkt u vanuit de woonkamer op de ingang van restaurant De Torenhoeve. Gezelligheid, sfeervol verlicht, of een adres om eens lekker te gaan eten. en daarna geen auto of BOB nodig om naar huis te gaan. zie www.restauranttorenhoeve.nl  Verder zijn er nog divese tongstrelende adresjes in de buurt. En wat dacht u van een diner of lunch op het strand. Verschillende horeca  gelegenheden blijven ook in de wintermaanden open. o.a bij de trap in Westenschouwen, bij het vuurtorenpad in Nieuw-Haamstede en in Renesse. www.dehavenvanrenesse.nl

Vakantie

Aankomst.

Het is een hele rit naar het appartement wat papa en mama gehuurd hebben.  We gaan een weekje op vakantie, maar eingelijk is het al een beetje vakantie. Wij hebben nieuw speelgoed gekregen en mochten het al uitpakken terwijl we nog in de auto op weg naar Haamstede waren. Straks komen we in de buurt van de vuurtoren heeft papa gezegt. Ik ga een wedstijdje doen met Puck, wie het eerste de vuurtoren ziet. Ja hoe ziet een vuurtoren er eingelijk uit. En wat is dat voor een toren. Stoken ze daar een vuur op. Net zoiets als de vuurkorf in de tuin?? Beertje weet het ook niet. Mama zei net dat we de stoplichten bij Haamstede voorbij zijn, dus vanaf nu moeten we goed kijken. Ik zie steeds meer bomen. Ja,  zo zie ik nooit een vuurtoren.... Het is wel mooi groen. Dan komt er een stukje open vlakte. "Ik zie een toren" roept Beertje.   "Een met rood/witte strepen, het lijkt wel een zuurstok"  Puck heeft nog niets gezien. Nu komen er weer een paar huizen en aan de andere kant van de weg lopen hele mooie koeien. Natuurkoeien zegt papa. Goh er is hier wel veel te zien. En wat is dat? Een soort vliegtuig. Maar dan kleiner. Puck ziet er 3 op de grond en er zijn er ook 2 in de lucht. 1 gaat net landen. Papa zet de auto even stil zodat ze goed kunnen kijken. Het nieuwe speelgoed is even vergeten.  "Dat vliegtuig heeft geen moter, ik hoor hem niet"  Papa legt uit dat dit zweefvliegers zijn. Die worden aan een grote kabel omhooggetrokken en als ze dan los van de kabel zijn zweven ze op de lucht verder. Als er warme lucht omhoog stijgt kunnen ze zelfs weer een beetje hoger komen of ietsje langer vliegen. Kijk daat gaat er weer eentje omhoog. Zie je die kabel. Even later zien ze de kabel met een paracutje eraan  terug komen.  Ze rijden weer verder. Een kleine rotonde, daar gaan ze rechtdoor dan een paar bochtjes en dan zien ze een lange rechte weg. Bijna tegelijk roepen Puck en Beertje "Daar is de vuurtoren"   "Nu zijn we er bijna"  Ze rijden nu recht op het hek van "de Torenhoeve" Dan gelijk rechtsaf tot ze niet meer verder kunnen. Daar zetten ze de auto neer. He he! , Het was toch wel leuk om hier naar toe te rijden. Pap gaan we morgen weer bij de zweefvliegers kijken vraagt Puck. Ja en naar het strand vraagt Beertje. O.ke zegt pa dat gaan we allemaal doen maar eerst gaan we binnen kijken. Die mevrouw van het huisje zit vast al op ons te wachten. Daar is nr 28. Ga alvast maar naar boven. Eerst even aanbellen hoor.


Mevrouw zit inderdaad al in het appartement te wachten. Ze hoort de kinderen al de trap opkomen en doet de deur al open. Oei, dat is toch even schrikken voor Puck en Beertje. Wat moeten ze nu zeggen. "Kom maar binnen"zegt die mevrouw en ze kijken wat onwennig rond. De deur naar het balkon staat open. Ga maar eens buiten kijken zegt die mevrouw. Ze stappen naar buiten en kijken de tuin in." He daar is de toren weer"roept Puck. "Nu hebben we hem allebei twee keer gezien.  Die mevrouw verteld dat er s,avonds een heel sterke lamp op gaat branden en dat er dan stralen te zien zijn die ronddraaien. Nou dat hopen ze vanavond dan te zien. Gelukkig komen ook papa en mama nu binnen. Kom eens kijken roept Puck "daar is de toren weer en vanavond zien wij een stralen vuur. want dan gaat hij branden. Is dat niet gevaarlijk?  

Die mevrouw geeft antwoordt. gelukkig heeft ze wel even tijd en ze lijkt het nog leuk te vinden ook. Papa en Mame brengen intussen de spullen boven. Die mevrouw verteld. Nee dat is niet gevaarlijk. Die toren is heel erg lang geleden gebouwd. Achter de duinen is de Noordzee en daar varen schepen. Heel erg lang geleden toen de toren nog niet gebouwd was werden er open vuren gestookt in de duinen om de kapitein van z,n schip te laten weten dat daar land was en hij dus voorzichtig daar omheen moest varen. Dat was voor allebei gevaarlijk. Zo strande er wel eens een schip op een zandbank of er kwam een grote brand in de duinen. Toen werden er torens geboud. Boven in de toren is een lamp en daaromheen draaid een soort van caroucel. In die caroucel allemaal lezen en stukjes glas. Die zorgen er voor dat als die om de lamp draaien dat je de stralen gaat zien. Moet je vanavond maar eens kijken. Die toren, er zijn er nog veel meer langs de kust hebben allemaal zo hun eigen caroucel. Deze toren heeft steeds 2 lichtflitsen achter elkaar en de volgende die komt duurt dan weer iets langer voordat je hem ziet. Dan weer die twee achter elkaar en zo verder. Als je nu op het stand bent moet je maar eens kijken of je de vuurtoren van Ouddorp ziet. Bij Renesse en op het verklikkerstrand kun je die ook goed zien. Dan zie je de lichtflitsen die steeds dezelfde regelmaat hebben . Dat noemen ze het karakter van de vuurtoren.  Zo kan de Kapitein van het schip zien waar hij is. Want ze zijn allemaal anders.  De vuurtorens werden dus gebouwd voor de veiligheid van de schepen. Op de vuurtoren werkt een vuurtorenwachter. Die kijkt met zijn verrrekijker naar de zee en naar de duinen. Hij houd alles in de gaten en als er een schip in nood komt dan waarschuwd hij de reddingsboot die dan de mensen kan gaan redden. Kunnen we bij hem gaan kijken, vraagt pa die inmiddels ook is aangeschoven, Nee helaas niet meer. De vuurtorenwachter is verdwenen. De toren is geautomatiseerd. Op de vuurtoren van Oudorp wordt dit gebied nu  via de radar bekeken.  "Toch wel jammer want het moet wel een fantasitsch uitzicht zijn". 
"Hoe weet u dat allemaal" vraagt Beertje.  Omdat zegt die mevrouw, "toen ik net zo klein was als jij nu, ik bij de toren ging wonen en mijn papa vuurtorenwachter was".  "Cool zeg" zegt ze. 
Zullen we nu eens gaan kijken waar jullie gaan slapen. Ga daar maar eens kijken. Samen rennen ze naar de slaapkamer met het stapelbed. Ik wil boven.. ...Nee ik wil boven. Het is mama die met de oplossing komt. Puck gaat eerst een paar nachtjes in het bovenste bed en dan mag Beer nog een paar nachtjes in het bovenste bed. 





 

Wandelen
De echte wandelaars onder u zijn zeker al eens op de kop van Schouwen geweest. Dit zal zeker ook niet de laatste keer zijn.
Vanwege zijn prachtige natuur is de Kop van Schouwen een populair gebied voor wandelaars.
Er is een keur aan wandelpaden en wandelroutes.

Boswachterij Westerschouwen.
5 gemarkeerde wandelroutes, in lengte variërend van 3 tot 8 kilometer.
rode route: 3 kilometer (foxdalwandeling)
witte route: 7 kilometer (hoekeputje-tocht, en vaak gebruikt door de fanatieke jogger)
gele route: 8 kilometer (Schuilhuttocht)
blauwe route: 7 kilometer (Theunesses Hil-tocht)
groene route: 7 kilometer (meeuwenduinwandeling)
zoek je weg wandeling van 3 kilometer.

Vroongronden.
Tussen Haamstede en Renesse treft u de Vroongronden. In het Gradabos is een zoek je weg wandeling van 3 kilometer.

Schelphoek.
In de Schelphoek aan de zuidkant van Schouwen-Duiveland ontstond tijdens de watersnoodramp van 1953 het grootste gat in de dijk.
In de loop van de maanden verdween ca. 500 meter dijk. Geulen werden uitgeschuurd tot bijna 40 meter diepte.
De Schelphoek is nu een gevarieerd natuurgebied met een gemarkeerde wandeling van 4 kilometer rond de kreek.




Een strandwandeling.              

Ook in de wintermaanden is er van alles te beleven op het strand. Kijk eens naar het vloedmerk. De grens tot waar het hoogwater heeft gestaan. In deze strook is vanalles te vinden.

Allereerst zijn er de schelpen. een omhulsel, een bescherming van de weekdieren die er in gewoond hebben. Gewoonlijk is er veel gruis maar daar tussen zijn soms heel bijzondere schelpen te vinden. Ik denk daarbij aan een klein wenteltrapje. Een schitterende schelp met al zijn verschillende facatten. Maar ze zijn zeldzaam op het vuurtorenstrand. 

De schelpen laten zich in 2 groepen onderscheiden: 
1e de slakachtigen
2e de tweekleppigen.  

De slakachtigen, de behuizing is meestal rond en de mond half gesloten Zij leven hoofdzakelijk op rotsachtige bodem, waar zij hun voedsel (alg) van de harde ondergrond schrapen. De meeste slakachtigen zijn dan ook algeneters. De Wulk en de Tepelhoorn zijn rovers. zij belagen het weekdier met een speciaal daarvoor ontwikkeld boororgaan. Daarmee boren zij een gaatje in de dikwijls tweekleppige schelp bv een nonnetje en via het gaatje verorberen zij het weekdier. Vleeseters dus.  

De lege schelpen van de slakachtigen worden nogal eens gebruikt door andere dieren. De Heremietkreeft b.v  Dit dier heeft voor zijn weke achterlijf een bescherming nodig en zoekt daarvoor een alikruik, tepelhoorn of wulk op al naar gelang zijn groote. Door de groei wordt echter zijn huis steeds te klein en moet hij op zoek naar een ander onderkomen. Vind u een Wulk, een van nature ruwe schelp met een glad stuk dan is deze schelp bewoont geweest door z,n heremietkreeft. Duidelijk is aan de schelp te zien dat hij over de bodem geschuurd is door het meeslepen van de kreeft.

De tweekleppigen. daarvan vinden we vaak maar 1 helft terug.Let ook eens op de boorgaatjes van bv de Wulk. U weet nu hoe dat komt. De tweekleppigen houden zich meestal op of net onder de zandbodem op en met een syphon filteren zij voedseldeeltjes uit het water.
Bij eb of wanneer er ander gevaar is kunnen ze zich razendsnel ingraven zodat wij ze zelden in levende lijve te zien krijgen als strandwandelaar.  

De Mesheften zien we tegenwoordig steeds vaker op de stranden voor de Zeeuwse kust. Vroeger en ook nu nog zijn er altijd veel te vinden geweest in Cadzand. Zeeuws-Vlaanderen. 
Het vuurtorenstrand is meer de plek van de nonnetjes, de venusschelp, zaagje, de tere platschelp, de boormossel, en soms een muiltje. 

met dank aan Ardri Karman, Colijnsplaat. voor aanvulling op de tekst.  



 

De Meeuw,

Een groepje meeuwen circelen boven ons hoofd. We lopen door de z.g “Meeuweduinen” een uitgestrekt natuurgbied in de “Kop van Schouwen” 

 Er vliegen verschillende meeuwesoorten.Mantelmeeuwen, stormmeeuw, de kokmeeuw Een van de grotere soorten is de zilvermeeuw. Ongeveer 56 cm lang en verder te herkennen aan zijn gele snavel met rode stip aan de onderkant. Op de rug zie je grijze vleugels met een zwarte vlek aan het uiteinde. De huid om de ogen lijkt op een gele ring, terwijl de felle ogen ook geel zijn. In verhouding tot het lijf zijn de ogen vrij klein.

De  poten zijn vleeskleurig, soms geel en tussen de drie tenen zitten zwemvliezen, maar aan de achterkant van hun poten zit nog een duimpje, zonder zwemvlies. Dit houd hen in evenwicht. De drie tenen hebben twee gewrichtjes en kleine nageltjes.

De zilvermeeuw kan wel 36 tot 40 jaar oud worden. In die tijd kan de populatie zich dus aardig uitbreiden.  

De kuikens hebben een donkerbruine donsvacht die ze verliezen voor het vierde levensjaar. Ze hebben zwart-grijze pootjes en snavel die langzaam zullen verkleuren naar de kleur die een volwassen zilvermeeuw heeft.

Zilvermeeuwen eten van alles. Hun natuurlijke voedsel varieert van vis en dode dieren, tot eetbaar vuilnis op die plaatsen waar ze dichtbij mensen wonen. Breng een in de zomermaanden een bezoek aan b.v neeltje Jans. Laat uw bordje met frites dan echter niet even onbeheerd achter, de meeuwen weten het in korte tijd geheel leeg te stelen. Overigens wel een leuk gezicht voor de overige mensen op het terras.

Vis vangen doen ze ook op een leuke manier: ze vliegen een beetje op en neer boven zee, maar als ze een vis zien, duiken ze als een raket naar beneden. Je zou verwachten dat het hele lichaam van de meeuw onder water zou gaan. Niets is minder waar: meestal zijn het alleen de poten die de vis vlug wegrissen. Als de meeuw helemaal zou ondergaan zou hij knap chagrijnig zijn, want dat vinden ze veel te koud. De kleur van de zilvermeeuw helpt hem ook bij het vissen. Door zijn witte buik steekt hij niet af tegen de lucht en reageren de vissen trager dan bijvoorbeeld met een bruine vogel. Jonge zilvermeeuwen, die bruin zijn, vissen dan ook het liefst (als ze kunnen) langs de kust.

Zilvermeeuwen lusten en pakken ook vaak mosselen of andere weekdieren. Mosselen kunnen ze niet met hun snavel of poten open krijgen, dus pakt de Zilvermeeuw de mossel op, vliegt ermee weg en laat de mossel vallen. "Goh, wat slim, dat werkt zeker heel goed", zul je denken. Dan heb je het mis. De zilvermeeuw kan niet onderscheiden op welke bodem hij de mossel gooit. Hij kan de mossel wel vier of vijf keer op een zandbank gooien. Alleen als er toevallig een steentje ligt, of een rotsachtig stuk grond, heeft de zilvermeeuw een keer geluk en te eten!

Ook weer tijdens een wandeling over Neeltje –Jans kun je de restante van de stuk gevallen schelpen op de asfaltweg en het dijktalut zien liggen.

Ook gaat er bij de Zilvermeeuw weleens een lekker eitje van een andere vogelsoort in.

Ook de vuilnisbelt is een geliefd voerrangeringsgebied voor de meeuwen. Vroeger lag de vuilnisbelt van Schouwen-Duiveland waar nu een gedeelte van het plan “Tureluur “ligt. De vuilnisbelt is echter afgedekt, maar aan de kust van de Oosterschelde is nog genoeg voedsel te vinden.

Een naddel is dat de meeuw ook wel eens verstrikt raakt in touw of stukken net. Die op de glooiing zijn komen aandrijven.

Verschillende gebieden waar de zilvermeeuw broed zijn tot
tot beschermd natuurgebied verklaard.Zoals de meeuweduinen tussen Westenschouwen en de vuurtoren. Het is dus verboden in de broedtijd het gebied binnen te gaan en men zorgt ervoor datde natuur bewaard blijft voor de zilvermeeuw en andere vogels en dieren.Hebt u op zee wel eens een vissersboot zien varen met zo,n hele zwerm meeuwen er achter aan. Schitterend gezicht.  De zilvermeeuwen vliegen achter de vissers boten aan en vangen de afval vissen van de boot. Hierdoor zijn de zilvermeeuwen sterk in aantal toegenomen. Mede door het feit dat de zilvermeeuw geen natuurlijke vijanden heeft. Wel worden de eideren belaagd door de mens. (hierover later) en zowel de eieren als ook de jinge vogels door de vos, roofvogels als de havik en sperwer en de kraaien.    

De zilvermeeuw houdt van het strand maar ook van de duinen, en in het binnenland van een lekker plekkie bij een meertje waar ze dan ook het hele jaar door te zien zijn. De afgelopen 20 jaar zijn ze zeer in aantal toegenomen. Dit komt door de toegenomen hoeveelheid aan afval van de mens en de strengere controle van het behoud van hun natuurgebied.


Na het vierde jaar zijn ze volwassen en zoeken een partner. Het mannetje maakt met een paringsdans het vrouwtje het hof. Dan sluiten ze bij wijze van spreken een eeuwig huwelijk tot de dood hen scheidt.



Het nest is het liefst op de grond, maar kan zich ook bevinden op de rotsen, op huizen, schoorstenen, torens, enz. Als het op de grond genesteld is dan is het het meestal aan de kust of bij een groot meer of in de duinen. Het nest kan soms een uit de bodem gekrabde kuil zijn met wat planten erin, maar ook een flink bouwsel van stroo, wier, dorre stengels en dergelijke, van binnen gevoerd met fijnere plantendelen en soms wel veren. Het komt voor dat voor het bouwen van het eigenlijke nest in het begin een paar speelnesten gemaakt worden waarvan er later een uitgekozen wordt als "het echte nest". Hierin legt het vrouwtje 1 t/m 4 forse eieren. Zijn het er meer dan 4 dan zitten er meerdere wijfjes op een nest. De kleur van de eieren varieert erg, van allerlei tinten groen tot diverse soorten bruin. Op de eieren zitten meestal vlekken, vegen, stipjes, maar ze kunnen ook egaal zijn. De moeder legt om de 2 tot 3 dagen een ei, totdat ze al haar eieren gelegd heeft. Als alle eieren gelegd zijn, wordt ze regelmatig afgelost door het mannetje.

De eieren komen na elkaar uit met dezelfde tussenpozen als ma de eieren heeft gelegd. Ze beginnen al snel wat rond te lopen op het territorium van pa en ma en worden door de ouders gevoerd met babyhapjes.

 
De jongen reageren in iedergeval op de rode vlek van de ouders, ze pikken ernaar en krijgen te eten. In het begin braken de ouders het eten nog op en houden kleine stukjes in de punt van hun snavel. Later laten ze stukjes eten vallen en dan pikken de kleintjes er zelf stukjes af. Na 6 weken beginnen ze met vliegen. Ze hebben dan nog steeds een bruine donsvacht, die ze pas na 4 jaar verliezen. Tot dan kunnen ze niet goed vis vangen omdat ze dan te veel opvallen voor de vissen en daarom worden ze ook uiteindelijk wit. Als de jongen aan het eind van de zomer niet meer door hun ouders gevoerd en verzorgd worden moeten ze op eigen benen kunnen staan zodat de ouders het jaar daarop weer kuikens kan krijgen. Het duurt 4 jaar voordat ze volwassen zijn. Elk jaar krijgen ze een nieuw bruin gestippeld kleed. Naarmate de jaren verstrijken word hun vacht lichter en minder gestippelt.

Ze hebben een aparte plaats in de kolonie. 1e, 2e en 3e jaars Zilvermeeuwen vormen een soort vrijgezellen klupje aan de rand van de kolonie. De mannetjes en wijfjes kunnen elkaar dan al leren kennen zodat als het puntje bij het paaltje komt ze geen moeite meer hoeven te doen om hun partner te kiezen.

Als ze dan eindelijk 4 jaar dus volwassen zijn zien ze er precies zo uit als de oudere zilverweeuw. Hun kuikenvacht ligt dan helemaal versprijd over hun leefomgeving. Ze paren dan voor het eerst met de dan al lang gekozen partners die tot de dood hen schijdt bijelkaar blijven.

Meeuwen leven in kolonies, waar paartjes zilvermeeuwen hun territorium goed verdedigen tegen alle soorten gevaren: vossen, roofvogels en mensen
 
In de kolonie van de zilvermeeuw is het ontzettend belangrijk om je eigen stukje territorium te verdedigen. Dit is de taak van de mannetjes. Zodra een andere meeuw zich te dichtbij het territorium van dat bepaalde mannetje waagt, loopt de "huisbaas" van dat stukje grond op hem af. Hij is boos en dat kan je zien aan zijn lange nek en omlaagwijzende snavel. Hij gaat pal voor de brutale indringer staan en schreeuw erop los. KIU-U-UIAU-KJAU-KJAU (=wil je wel eens oprotten in het meeuws!) Als zijn scheldpartij geen succes heeft grijpt hij met zijn snavel een polletje gras beet en begint daar woest aan te trekken alsof hij wil zeggen, dat doe ik straks ook met jou!

Maar als ook dat geen indruk maakt op de indringer dan is het snel knokken belazen. De verdediger komt als een houten klaas met stijve poten op de ander af, grijp hem met zijn snavel en schud hem flink door elkaar en deelt met zijn vleugels rake klappen uit! De brutale indringer kiest al gauw het hazepad.

Zelfs de mens, Het wil nog wel eens voorkomen dat ook de mens de kolonie betreed om de eirenen van de zilvermeeuw te gaan rapen. (stropen) De blauw,grijs,bruine eieren zijn zo groot als anderhalf kippenei en hebben een donkerdere dooier.Voor de liefhebber erg smaakvol. Maar lopend door de colonie moet de stroper er niet van staan te kijken dat ook hij wordt aangevallen, Rakelings scheert de meeuw over zijn hoofd en daarbij pikbewegingen maken en hard krijssen. Een angstige ervaring. En wat dacht u van een goed gemikte meeuwenpreel zoals we hier zeggen. Die bregt echt geen geluk. Dan is pas te voelen dat er naast de mossetjes en de vis ook schelpen worden gegeten.

Stukje nostalgie,

Soms, en het is net zo iets als met het  jagen komen er teveel meeuwen. Dan krijgt een groep mensen een vergunning om de eiren van de zilvermeeuw te gaan rapen. (Kol-eiers). Zaak is dan ok nestjes van maximaal 3 eiren leeg te halen. Zijn er meer dan zijn ze vaak al bebroed en niet meer eetbaar. Thuis worden de eiren nog geschouwd. De eiren gaan in een teil met water en die eieren die gaan drijven zijn vuil(bebroed)

Toen ik nog een klein meisje was kregen de vuurtorenwachters zo,n vergunnig en ging ik vaak met mijn vader en colleg,s mee de duinen in. Koleiers zoeken. Thuis werden ze voor consumptie gekookt 10 min lang en met een beetje peper en zout gegeten. Ook waren er mensen die er een omlet van maakten. De eieren werden ook wel verkocht. O.a aan de bakker.

De bebroede eieren gingen naar een boer en werden nog gebruikt als varkensvoer.

Tegenwoordig hoor ik er niet meer van dat er officieel nog eieren geraapt mogen worden. Stropers zullen er in de Westhoek van Schouwen wel altijd blijven, maar pas op de boswachter of de meeuwen zelf. 

                                                                                                   

De meeuweduinen zijn tijdens het broedseizoen gesloten. Buiten dit seizoen mag men over de gebaande paden lopen. Van de vuurtoren naar het dennenbos Westenschouwen.of in tegengestelde richting, e.v terug over het strand. Een flinke wandeling.