Dinsdag 20 mei 2008
verantwoording naam
Iemand die in Haamstede geboren is wordt hier wel "Duinkonijn"genoemd.
Ik ben geboren in Haamstede, in een mooi wit huisje in de duinen onder de vuurtoren van Haamstede.Ik heb hier leren lopen, ik speelde hier, ik ben hier opgegroeid en heb de omgeving hier zien veranderen.
Nu ben ik in de gelukkige omstandigheid hier zelf een plekje te hebben.
Een van de appartementen op het terrein van "de Torenhoeve".
Vroeger was "de Torenhoeve"een oude boerderij. Mijn eerste herinnering gaat terug naar de tijd toen juffrouw Truus van der Stadt daar woonde en daar een theeschenkerij runde. Op het grasveld bij de boerderij stond een bok.
Zo eentje met een grote sik.
Inmiddels waren wij (mijn vader,moeder en ik) verhuisd en nu woonden we helemaal echt onder de vuurtoren.
Mijn vader werd vuurtorenwachter, later hoofd kustwacht.
Als kind had ik altijd wel een poes, die na enige tijd de duinen in trok, jonge konijnen opvrat en niet meer terug kwam. Meestal had de poes dan al wel voor nageslacht gezorgd dus was er vervanging. Natuurlijk konden we niet alle jong geboren poesjes houden en zo gebeurde het dat tante Truus (ik noem haar nog steeds zo, geen familie) van de Torenhoeve een van onze poesjes kreeg.Toen later het poesje spelend op mijn afkwam kostte dat een heleboel tranen.
Dat brengt mij op het volgende verhaal.
Ik had ook altijd een konijn in een kooitje. Dat ging lange tijd goed. Ik moest er zelf voor zorgen. maar zo rond de kerstdagen werd het konijn verkocht. Het was dan al flink gegroeid en van die centjes werd een ander konijn gekocht.
IK heb het verhaal heel lang geloofd totdat ik als volwassene het verhaal een keer zit te vertellen en ja hoor,...... ik geloofde niet meer wat ik zelf zat te vertellen.
Ook ben ik eens thuis gekomen met een dode bunsing in mijn armen. met de woorden "kijk eens mama wat een lief konijntje".
Ik heb daar geen trauma aan overgehouden, wel de liefde voor de natuur, de zee en de duinen.
Een oom die jachtopziener was heeft denk ik ook veel bijgedragen aan mijn liefde voor alles wat er in de natuur gebeurt.
Ik ben geboren in Haamstede, in een mooi wit huisje in de duinen onder de vuurtoren van Haamstede.Ik heb hier leren lopen, ik speelde hier, ik ben hier opgegroeid en heb de omgeving hier zien veranderen.
Nu ben ik in de gelukkige omstandigheid hier zelf een plekje te hebben.
Een van de appartementen op het terrein van "de Torenhoeve".
Vroeger was "de Torenhoeve"een oude boerderij. Mijn eerste herinnering gaat terug naar de tijd toen juffrouw Truus van der Stadt daar woonde en daar een theeschenkerij runde. Op het grasveld bij de boerderij stond een bok.
Zo eentje met een grote sik.
Inmiddels waren wij (mijn vader,moeder en ik) verhuisd en nu woonden we helemaal echt onder de vuurtoren.
Mijn vader werd vuurtorenwachter, later hoofd kustwacht.
Als kind had ik altijd wel een poes, die na enige tijd de duinen in trok, jonge konijnen opvrat en niet meer terug kwam. Meestal had de poes dan al wel voor nageslacht gezorgd dus was er vervanging. Natuurlijk konden we niet alle jong geboren poesjes houden en zo gebeurde het dat tante Truus (ik noem haar nog steeds zo, geen familie) van de Torenhoeve een van onze poesjes kreeg.Toen later het poesje spelend op mijn afkwam kostte dat een heleboel tranen.
Dat brengt mij op het volgende verhaal.
Ik had ook altijd een konijn in een kooitje. Dat ging lange tijd goed. Ik moest er zelf voor zorgen. maar zo rond de kerstdagen werd het konijn verkocht. Het was dan al flink gegroeid en van die centjes werd een ander konijn gekocht.
IK heb het verhaal heel lang geloofd totdat ik als volwassene het verhaal een keer zit te vertellen en ja hoor,...... ik geloofde niet meer wat ik zelf zat te vertellen.
Ook ben ik eens thuis gekomen met een dode bunsing in mijn armen. met de woorden "kijk eens mama wat een lief konijntje".
Ik heb daar geen trauma aan overgehouden, wel de liefde voor de natuur, de zee en de duinen.
Een oom die jachtopziener was heeft denk ik ook veel bijgedragen aan mijn liefde voor alles wat er in de natuur gebeurt.
Geschreven door duinkonijn om 20:25
