Donderdag 20 juli 2006
vakantiefoto
Vakantiefoto - Provence 2006Mazan / Vaucluse
Geschreven door blues om 10:42
Reageer op dit bericht
Vakantiefoto - Provence 2006Mazan / Vaucluse
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Donderdag 20 juli 2006
vakantiefoto
Vakantiefoto - Provence 2006
Geschreven door blues om 10:32
Reageer op dit bericht
Donderdag 20 juli 2006
Meer vakantiefotos
'sMorgens ging ik de krant halen en dan een grote koffie drinken bij de Jojo in Café "Le Siècle" in Mazan. Eigelijk om in de franse sfeer te zijn zou die krant een Libre Belgique of Le soir moeten zijn, en zou dat koffietje in een kleiner tasje moeten zijn, maar ja dan is hij zo straf en zo vroeg, nee geef mijn maar een "grand café avec du mait".
Merci et Au revoir.
Blues
Geschreven door blues om 00:00
Reageer op dit bericht
Dinsdag 18 juli 2006
Zij verdienen onze achting.
Laatst hoorde ik nog een discussie, het ging over de jeugd van tegenwoordig. Wat ik daar allemaal van minpunten hoorde opnoemen,kan zijn dat er zo'n gevallen bestaan, maar wanneer spreken we eens over dat andere deel, de andere jeugd die wij blijkbaar niet kennen, of niet willen kennen.
Het is gemakkelijk om iemand de steen te werpen, en met voorbeelden aftekomen die dikwijls ver overdreven zijn, maar ik ken ook jongelingen die het ook waard zijn om hier tussen ons te wonen, en alzo deel uit te maken van onze maatschappij. Jongelingen die zich regelmatig opofferen voor hun medemensen, als vrijwilligers geheel belangloos dus, studenten die in de toekomst onze leiders zullen zijn, studenten die het nog aandurven om heel fanatiek een beroep aan te leren, en dat zijn niet alleen dokters, maar ook andere gewone ambachtslieden. En het verheugd mij ten zeerste dat er bij DIE jongeren ook veel jongeren zijn van andere culturen, marokaanse, turkse en nog andere inwijkelingen. Ik weet het nu gaan er veel mij met een scheef oog aanzien, maar vrienden wees er zeker van zowel dat er bij ons een gedeelte van betere makelij is, hebben we bij de alochtonen jongeren ook een deel die het goed begint te menen, en die er nog echt iets van willen maken. Zij hebben begrepen dat, dat toch de beste manier is om verder te komen in dit leven. Het zal voor hen zeer moeilijk zijn om hoge posten te bekleden, zij hebben zo een grote achterstand goed te maken, daarom ben ik telkens blij wanneer er uit die chaos eens een marokaan(se), of een turk(se) enkele trappen hoger klimt.
Aan hen die het al gelukt is, proficiat jongens, aan hen die minder geluk hebben gehad, moed en volharding, waar een wil is is een weg.
Blues.
Geschreven door blues om 19:40
Reageer op dit bericht
Dinsdag 18 juli 2006
Don't worry, be happy.
Laatst vroeg iemand aan mij wat zou je nu eens op dit ogenblik heel graag willen doen, waar zou je nu op dit ogenblik heel graag willen zijn,en wat zou je nu heel graag willen hebben.
Dan denk je de eerste seconden "haa, maar dat weet ik," maar hoe langer je er over nadenkt hoe moeilijker het word.
Ik zou zo niet dadelijk op een van die drie vragen kunnen antwoorden.
Wat kunnen wij hier nog meer verlangen, wanneer je gezond bent, (hout vasthouden ). Luxe? Meer geld? Een mooie wagen?
Dat vind ik allemaal zo vergankelijk, ik woon in een rijhuis, met de garage naast het huis, beneden wonen, op de eerste verdieping de slaap- en badkamers, daarboven nog een zolder. Hoeveel mensen zouden het op de wereld beter hebben, kwestie van wonen? Meer geld, en dan meer opdoen zeker, ik ga niet zeggen dat ik de overvloed heb, maar waarom is dat nodig, en dan die mooiere wagen, die is ook versleten binnen 10 jaar hoor.
Ik denk dat er veel problemen zouden opgelost zijn moesten de mensen rapper tevreden zijn, tevreden zijn met hun lot. Tevreden zijn
dat we nog kunnen gaan en staan waar we willen, we hebben regelmatig ons verzetje, een feestje bij de vrienden, een uitstapje, wat hebben wij nog meer nodig?
Geloof me maar beste vrienden we leven hier nog altijd in een klein, gouden landje.
Ik had eens een nonkel, een haarkapper, en die emigreerde naar zuid afrika, die schreef in zijn brieven hoe wondermooie de natuur daar was, maar hij besloot "maar hoe graag zou ik nu in't park van Kapellen zitten."
Dus laat ons tevreden zijn met wat we hebben, en voel je je eenzaam, en gaat het niet zo goed, je weet het, de deur van uw vriend Blues staat altijd open."
Tot dan, tot ziens.
Blues
Geschreven door blues om 19:07
Reageer op dit bericht
Zondag 16 juli 2006
Waar ben jij?
Volgens een heel oud boek,is er een plaats, daar heeft de tijd geen vat op je leven.
Hoe ouder ik word hoe meer ik daar naar zoek,
ik wil dat zeker in mijn herfst nog beleven.
Ik heb gerezen mijlen ver om te ontdekken,
op het water, door de lucht en langs de baan.
De weg gevraagd, gezocht, naar zulke plekken,
of die wel degelijk bestaan.
Ik heb geprobeerd in eigen gezin het te zoeken,
zeer mooie tijd, boompje, huis en vrouw.
Na enige tijd ben ik dat ook gaan vervloeken,
omdat het echt niet klikken wou.
Misschien heb ik het nu gevonden,
geef me nog een beetje tijd, ik blijf hopen,
Helen hier nu stillaan die diepe wonden?
telkens scheurt iemand weer die wonden open.
Is het dan niet voor mij, zal het nooit gebeuren,
dat er echt iemand alleen voor mij bestaat.
Zal er eens iemand komen die dit alles gaat kleuren,
en waar het over ONS en niemand anders gaat.
Zo lang blijf ik maar zoeken in de hemel in de hel,
't wordt echt een zeer zware last.
Waar ben jij, BESTA JE WEL???
Blues ( zonder woorden )
Geschreven door blues om 10:04
Reageer op dit bericht
Zaterdag 15 juli 2006
Haïkoe
De zon speelt door het kantwerk van de kathedraal,de beiaardier,
een lied.
Blues.
Geschreven door blues om 12:09
Reageer op dit bericht
Vrijdag 14 juli 2006
De Afspraak.
Na maanden zou ik haar terug ontmoeten,
ik heb nog steeds haar rondingen in mijn kop.
Wie jou verloochend zou moeten boeten,
plus nog extra lijfstraffen er bovenop.
Wie gaat niet door de knieën op rotsen,
of in't in't mulle zand,
Ik heb ooit mannen voor je schoonheid weten kotsen,
toen liep het pas goed uit de hand.
Van verre zal je mij weer verwonderd zien staan,
sluit de ogen tot je heel dicht bij mij bent.
nu is er geen weg meer om terug tegaan,
ik ben nieuwsgierig of jij mij nog kent.
Ik heb je al woester aanschouwd,
zo kan ik je niet beminnen.
Ik wil dat je dat opstandige voor jezelf houd,
anders moet alles weer van 't begin beginnen.
Wie gaf ooit, lang geleden je naam, ben je zo'n vergeter
Luna, Laura , Marie Jo of Lia Lee,
waarom klonk hij niet wat chiker niet wat beter,
dan gewoon maar, ZEE.
Blues (in verwondering )
Geschreven door blues om 22:12
Reageer op dit bericht
Vrijdag 14 juli 2006
Moeders handen.
Het ouderlijk huis, al jaren verkocht
getooid door klimop en blauwe regen,
niet veel veranderd, wat vervallen
de ramen hadden houten luiken gekregen.
De deurbel, stuk, was een klokje aan een draad,
hong schots en scheef maar nooit vervangen,
zelfs de door moeder gehaakte gordijntjes,
nu grijs,versleten, met gaten erin, had men laten hangen
Toen voelde ik een arm,
juist beneden mijn lenden,
een lichte drang
of iemand mij wilde zenden.
het was geen muziek
't leek op het ruisen van het koren,
wanneer je goed luisterde
kon je zelfs verre zachte stemmen horen.
Ik liet me gaan volgde
de gids zonder dralen,
altijd maar door
zonder te verdwalen.
Waar ik liep bogen de takken opzij
de bloemen braken open
Achter mij geen spoor
alsof er nooit was gelopen
"Moeder"riep ik"ben jij dat"
ze had beloofd om terugtekomen.
Maar al wat ik hoorde
was een lange zucht, de wind door de bomen.
En even snel zoals het was begonnen,
werd alles weer gewoon, kreeg alles weer dezelfde kleur
Stond ik waar ik was vertrokken,
voor het ouderlijk huis, voor die zo bekende deur.
Maar er was iets veranderd,
het klokje hong weer recht, het blonk in de avondzon,
de gehaakte gordijntjes waren versteld,
Zoals alleen mijn moeders hand dat kon.
Vrienden wat mis ik haar,
vooral in minder goede tijden,
waarom moest, die avond, mijn wandelpad
langs mijn moeders huis leiden.
Blues.
Geschreven door blues om 14:55
Reageer op dit bericht
Vrijdag 14 juli 2006
MIJMERINGEN
Ik heb zo juist mijn blog bekeken, de klassieke pianomuziek die mijn blog begeleid, speelt nog steeds. Buiten is de zon minder warm, zeg maar heet, tegenover gisteren, een koel windje doet de gordijnen bollen. Heel in de verte hoor ik het lawaaie van een, zaagmachine, denk ik toch, maar dat geluid dat deze machine voortbrengt, bereikt zulk een muzikale hoogte dat zij ergens goed inspeelt bij de klassieke muziek die uit mijn pc komt. Het is juist of die persoon die daar aan het werken is, met die zaag, het is zo precies of hij hoort hetzelfde liedje als ik, want telkens wanneer de piano stopt, stopt het gezaag ook. Als groot orgelpunt als finale hoor ik in de verte de stoomfluit van een schip dat in de antwerpse de sluizen binnenvaart, ergens bij de geburen hebben kinderen ruzie, de moeder komt er nu tussen, dat menske zal ook blij wanneer de schooldeuren terug opengaan.
Vandaag heb ik een rustiger dag we bollen uit het weekeinde is in't zicht
misschien nog even wat schilderen, even enkele voortekeningen maken want volgende week gaan we naar Liloo buiten schilderen en als oefening wil ik toch wat bootjes tekenen en wat kleuren mengen om daar ter plaatse gebruiken. Een week geleden zaten we met ons schildergroepje aan het districthuis van Ekeren aan het Kasteel Veltwijck, maar het wou niet vlotten in die warmte na enkele uurtjes hebben we onze schildersezel opgeborgen, zulke dagen bestaan er ook voor een amateurschilder.
Blues (drooggeschilderd)
Geschreven door blues om 12:38
Reageer op dit bericht
Donderdag 13 juli 2006
Ons jaarlijks verlof is pas voorbij, of we denken al aan de volgende vacantie. Zouden we het nogmaals proberen zo ver met de wagen rijden naar de Provence? Er is daar nog zoveel te zien, nu we terug zijn en we bekijken onze foto's, begrijpen we eerst hoe ne goeie verlof we hebbengehad. Maar het word zo druk op de autostrade, en anders moeten we de Route Napoleon eens pakken, hier komt ge minder snel vooruit maar het is er zo druk niet en men ziet meer ook, en natuurlijk geen péages. Tot voorbij Orange was dat 39.50 €. Neem dan het dubbel daar kun je dan toch weer iets anders nuttigers plezanters meedoen. In dien er onder de lezers personen zijn die een alternatieve weg richting Provence weten, dan zouden ze mij een heel groot plezier doen indien ze dit aan mij zouden willen laten weten. Of weten de lezers soms een andere richting uit in Franrijk die kwestie van schoonheid kan evenaren mer de Provence.
Ik dacht misschien aan den Elzas, aan den Ardeche of een andere streek in la douce France.
Blues
Geschreven door blues om 00:00
Reageer op dit bericht
Maandag 3 juli 2006
Hee krekel daar hoog in die olivier.
Hee krekel daar hoog in die olievijee,
hou nu eens uw gesjirp, stop er eens mee.
Heel de godgansen dag zit ge daar op uwe poot te spelen,
da begint ons toeristen hier wel te vervelen.
Moet dat nu zo'n lawaaie in die profaane uren,
ik bid dat de mistral u allemaal naar den Camarque gaat sturen.
Daar hebben ze al stieren en vliegen en veel paardenstront,
dus een duizendtal muzikale krekels, maakt het zaakje daar wel rond.
Ge kunt misschien eens aan iets nuttigs gaan doen,
maak eens honing zoals de bijen uit een bloem.
Of geef s'avonds eens wat vuur zoals die rare dwaallichten,
wanneer je zo op uw poot blijft spelen, zijt ge precies een bende nichten.
Doe eens zoals de termieten, die bouwen torens tot in de lucht,
maar jank niet zo t'is een grote klucht.
Ik weet het toen god de wereld schiep, was het maar pover,
toen Mijnheer Krekel aan de beurt was schoot er alleen nog wat bruin en enkele valse klanken over.
Toch uit schaamte hield de goede God nog een mooie opdracht voor jullie op zij,
"speel daar in Frankrijk heel den dag muziek breng wat leven in de brouwerij."
En dat doen die krekels ons nu al jaren aan,
ik denk zeker wanneer zij zwijgen is het met ons allemaal gedaan.
Dus sjirp maar cricket, krekel of hoe jullie ook heten,
Ik zit hier nu in den Belgique en begin je stillekesaan te vergeten.
Blues (on a sunny afternoon.....)
hou nu eens uw gesjirp, stop er eens mee.
Heel de godgansen dag zit ge daar op uwe poot te spelen,
da begint ons toeristen hier wel te vervelen.
Moet dat nu zo'n lawaaie in die profaane uren,
ik bid dat de mistral u allemaal naar den Camarque gaat sturen.
Daar hebben ze al stieren en vliegen en veel paardenstront,
dus een duizendtal muzikale krekels, maakt het zaakje daar wel rond.
Ge kunt misschien eens aan iets nuttigs gaan doen,
maak eens honing zoals de bijen uit een bloem.
Of geef s'avonds eens wat vuur zoals die rare dwaallichten,
wanneer je zo op uw poot blijft spelen, zijt ge precies een bende nichten.
Doe eens zoals de termieten, die bouwen torens tot in de lucht,
maar jank niet zo t'is een grote klucht.
Ik weet het toen god de wereld schiep, was het maar pover,
toen Mijnheer Krekel aan de beurt was schoot er alleen nog wat bruin en enkele valse klanken over.
Toch uit schaamte hield de goede God nog een mooie opdracht voor jullie op zij,
"speel daar in Frankrijk heel den dag muziek breng wat leven in de brouwerij."
En dat doen die krekels ons nu al jaren aan,
ik denk zeker wanneer zij zwijgen is het met ons allemaal gedaan.
Dus sjirp maar cricket, krekel of hoe jullie ook heten,
Ik zit hier nu in den Belgique en begin je stillekesaan te vergeten.
Blues (on a sunny afternoon.....)
Geschreven door blues om 20:47
Reageer op dit bericht
Maandag 3 juli 2006
Terug van weggeweest.
Zo dat was het dan, ons verlof zit er weeral op.
Ik dank de Provensaalse zon, die heel de vacantie onmeedogenloos op onze boddies heeft gebrand. Ik dank ook het duizendkoppige krekelorkest dat urenlang zijn topsongs op ons heeft losgelaten.
Ik bedank toch die enkele onsympatieke kelners, in zulk een weer is het vast niet gemakkelijk te werken, laat staan vriendelijk te blijven, tegen een vlaming die bij zijn Truite au amandes nog fritten bij vraagt, ik dank ook de honderden wielrenners die echt nog meer kleur aan de al zo kleurvolle provence hebben gegeven, bij hun pogingen om de mysterieuze Mont Ventoux te overwinnen. Ik dank de Franse ministers van openbare gezondheid van alle départementen van la douce France, dat ze toch nog enkele echte franse ( gat in de grond) toiletten laten bestaan, het is telkens weer een belevenis om daar op een serieeuze manier, op zulk een monument, uw behoeften te doen, ook al deed een klein vies fransmanneke, JeangPieieieeieirrrrrrrre, het ons voor in Sault.
Ik dank de plaatselijke boeren die telkens weer van de markten een kleurig spektakel maken en hun beste fruit en groenten aan billijke prijzen aan de toeristen kwijt willen. Ik dank toch, ondanks alles, ook die politieagent, in Cavaillon, die dreigde om ons achter slot en grendel te zetten op water en brood, omdat we ongewild, de opnames van een film met in de hoofdrol Mister Bean ofte Rowan Atkinson stoorden, mens toch was me dat een ambetand manneke.
Ik dank de campinguitbater die speciaal voor ons een orkestje optrommelde helemaal uit Marseille, om de laatste dag een feestje te organiseren, en ik dank zeker mijn geliefde die mij telkens weer naar dat reuze scherm zag verdwijnen wanneer er werd gevoetbald bij "Die Manshaft".
Ik vraag vergiffenis aan elke belgische voetbalsupporter omdat ik op zeker ogenblik een oranje-t-shirt heb aangetrokken, om mijn nederlandse idolen alzo een zetje in de rug gegeven te hebben ( het heeft nie veel geholpen trouwens), en dan ten tweede male veraade ik België door gekleed in een truitje van Zizou naar de teevee-avond te gaan, en dat heeft dan wel weer geholpen. De volksliederen van Engeland en de Franse Marseillaise ( hier zit een fout in denk ik) zijn nog steeds mijn top-vader-landse-liederen.
Ik dank zeker uit volle borst, de mooie brazilaanse schonen die de hunne aan heel de teevee kijkende wereld lieten zien, De Coach van Portugal vind ik persoonlijk de grootste clown.
Voor de rest was alles bonne in de Provence, alles was er beaucoup, très beaucoup, du vin, du pain, maar geenen boursin, hebben dan maar Appenzeller genomen, was heel lekker en dan deden we de Zwitsers ook weer alle eer aan. Langs deze weg zou ik nog de groeten willen doen aan madame Ginette die zo vriendelijk was om in al die drukte mijn lief toch een brusshing te geven, merci bien belle ginette, hopelijk was je tevreden met de fooi, ook nog de groeten aan de Jojo van de bar "Le Siècle" in Mazan die het mogelijk maakte dat ik met een plaatselijk jazzbandje enkele bluesliedjes mocht meespelen op mijn mondharmonika. Laat op den avond hebben we gezworen van ooit nog eens samen een ceedee te maken maar toen waren we al in zulk een vergevordende alcoholische toestand, dus ver boven ons theewater, dat dat meer begint te trekken op een dronkemanseed. Veel dikke kussen aan mijn homovriend Jan Pepermans, die toch op de afspraak was in Gordes, en die ons de poorten openden naar de naïve zwarte schilderkunst.
De Provence was prachtig, maar waarom ligt daar halverwege, die stad Lyon, dat zal eeuwig en altijd een doolhof blijven wat hebben die mensen daar misdaan om zulk een stad als de hunne te verdienen. Le Pen heb ik niet gezien ik moest hem van onzen De Winter nen goeden dag doen maar dat zal veur nen aandere keer zijn (grapje).
Wat wordt het volgend jaar, gaan we terug naar de Provence, of proberen we eens iets anders met minder muzikale krekels, minder voetbal, zodat we wat meer tijd kunnen wijden aan onze beddegenoot, die vond Beckham toch de mooiste, zeg hee, ja jij daar, snoeper, heb je zijn vrouwtje gezien, neen ???? IK WEL !!!!!!!!!!
Daaaaaag,
Blues.
Ik dank de Provensaalse zon, die heel de vacantie onmeedogenloos op onze boddies heeft gebrand. Ik dank ook het duizendkoppige krekelorkest dat urenlang zijn topsongs op ons heeft losgelaten.
Ik bedank toch die enkele onsympatieke kelners, in zulk een weer is het vast niet gemakkelijk te werken, laat staan vriendelijk te blijven, tegen een vlaming die bij zijn Truite au amandes nog fritten bij vraagt, ik dank ook de honderden wielrenners die echt nog meer kleur aan de al zo kleurvolle provence hebben gegeven, bij hun pogingen om de mysterieuze Mont Ventoux te overwinnen. Ik dank de Franse ministers van openbare gezondheid van alle départementen van la douce France, dat ze toch nog enkele echte franse ( gat in de grond) toiletten laten bestaan, het is telkens weer een belevenis om daar op een serieeuze manier, op zulk een monument, uw behoeften te doen, ook al deed een klein vies fransmanneke, JeangPieieieeieirrrrrrrre, het ons voor in Sault.
Ik dank de plaatselijke boeren die telkens weer van de markten een kleurig spektakel maken en hun beste fruit en groenten aan billijke prijzen aan de toeristen kwijt willen. Ik dank toch, ondanks alles, ook die politieagent, in Cavaillon, die dreigde om ons achter slot en grendel te zetten op water en brood, omdat we ongewild, de opnames van een film met in de hoofdrol Mister Bean ofte Rowan Atkinson stoorden, mens toch was me dat een ambetand manneke.
Ik dank de campinguitbater die speciaal voor ons een orkestje optrommelde helemaal uit Marseille, om de laatste dag een feestje te organiseren, en ik dank zeker mijn geliefde die mij telkens weer naar dat reuze scherm zag verdwijnen wanneer er werd gevoetbald bij "Die Manshaft".
Ik vraag vergiffenis aan elke belgische voetbalsupporter omdat ik op zeker ogenblik een oranje-t-shirt heb aangetrokken, om mijn nederlandse idolen alzo een zetje in de rug gegeven te hebben ( het heeft nie veel geholpen trouwens), en dan ten tweede male veraade ik België door gekleed in een truitje van Zizou naar de teevee-avond te gaan, en dat heeft dan wel weer geholpen. De volksliederen van Engeland en de Franse Marseillaise ( hier zit een fout in denk ik) zijn nog steeds mijn top-vader-landse-liederen.
Ik dank zeker uit volle borst, de mooie brazilaanse schonen die de hunne aan heel de teevee kijkende wereld lieten zien, De Coach van Portugal vind ik persoonlijk de grootste clown.
Voor de rest was alles bonne in de Provence, alles was er beaucoup, très beaucoup, du vin, du pain, maar geenen boursin, hebben dan maar Appenzeller genomen, was heel lekker en dan deden we de Zwitsers ook weer alle eer aan. Langs deze weg zou ik nog de groeten willen doen aan madame Ginette die zo vriendelijk was om in al die drukte mijn lief toch een brusshing te geven, merci bien belle ginette, hopelijk was je tevreden met de fooi, ook nog de groeten aan de Jojo van de bar "Le Siècle" in Mazan die het mogelijk maakte dat ik met een plaatselijk jazzbandje enkele bluesliedjes mocht meespelen op mijn mondharmonika. Laat op den avond hebben we gezworen van ooit nog eens samen een ceedee te maken maar toen waren we al in zulk een vergevordende alcoholische toestand, dus ver boven ons theewater, dat dat meer begint te trekken op een dronkemanseed. Veel dikke kussen aan mijn homovriend Jan Pepermans, die toch op de afspraak was in Gordes, en die ons de poorten openden naar de naïve zwarte schilderkunst.
De Provence was prachtig, maar waarom ligt daar halverwege, die stad Lyon, dat zal eeuwig en altijd een doolhof blijven wat hebben die mensen daar misdaan om zulk een stad als de hunne te verdienen. Le Pen heb ik niet gezien ik moest hem van onzen De Winter nen goeden dag doen maar dat zal veur nen aandere keer zijn (grapje).
Wat wordt het volgend jaar, gaan we terug naar de Provence, of proberen we eens iets anders met minder muzikale krekels, minder voetbal, zodat we wat meer tijd kunnen wijden aan onze beddegenoot, die vond Beckham toch de mooiste, zeg hee, ja jij daar, snoeper, heb je zijn vrouwtje gezien, neen ???? IK WEL !!!!!!!!!!
Daaaaaag,
Blues.
Geschreven door blues om 19:51
Reageer op dit bericht
Maandag 3 juli 2006
Met vacantie!!!!
Sorry vrienden maar nu ga ik er toch een veertientaldaagjes tussenuit,
naar de Provence.
Alors, au revoir.
Blues
naar de Provence.
Alors, au revoir.
Blues
Geschreven door blues om 14:54
Reageer op dit bericht
Dinsdag 13 juni 2006
Leest er nog iemand, andermans blog?????
HEE? bloggers.Laat eens iets van jullie horen, dan kom ik zeker bij u terug, een boodschap is zo rap gegeven.
Dan bezoek ik u ook, al is het maar even.
Blueske (braaf)
Geschreven door blues om 11:05
Reageer op dit bericht
Dinsdag 13 juni 2006
Mooie plaatjes......
Wij zien naar mooie plaatjes,luisteren naar mooie klanken
kijken naar wondervolle kleuren
zo kunnen wij ons voltanken.
Vol van al dat schoons
dat wij aan u dan weer afgeven
Nu hoop ik dat door de REIKI
de mens en zeker mijn vrienden nog,
lang, lang gezond mogen leven.
Blues.
Geschreven door blues om 10:59
Reageer op dit bericht
Dinsdag 13 juni 2006
De bluesmicrobe
Soms bekruipt me die microbe,ik krijg goesting naar mijn peecee
Dan spring ik, nu in monokini,
en ik chat een uur of twee.
Dan lees ik al die lotgevalle,
van bloem, fien en Jutter,
dit is voor mij,
wat een baby heeft aan zijn tutter.
Van overal komen ze op het scherm gekropen,
ook van over de grens.
Een grote discussie,
van mens tot mens.
Familienieuwjes, bevallingen, maar ook minder goede boodschappen,
stop met die miserie, nu gaan we wat lol trappen
Het dansen op de chat daar word je ni moe van
trage, tango, wals alles kan
zelfs de vogeltjesdans klinkt door de lucht,
daar ken ik echt nikske van.
Ik moet toch eens naar een bijeenkomst komen,
wanneer we het wat dichter vieren,
dan doe ik mijn beste dansschoenen aan,
want dan wil ik zwaaien en zwieren.
Dus AAATJES probeer volgende keer,
eens wat dichter te komen
Dan vieren we een feest
waar de chatterkes nog lang van zullen dromen.
Blues for ever.
Geschreven door blues om 10:51
Reageer op dit bericht
Dinsdag 13 juni 2006
Een BLUESgebeuren.
Een zonnestraaltje, dat nog juist door een kiertje van de overgordijn was gekropen, wekte mij die morgend.Zo wat zou deze dag ons weer brengen, zeker goed weer, want ik hoorde geen wind of geen gestadig getik van een zomerregenvlaag, neen de vogels opende met hun concert in zeer grote tertz, de nieuwe versgebakken mogend.
Nu zien dat ik met mijn juiste been uit het bed stap, zo okee, 6.30 uur mooie uur om op te staan.
Met wat er in de badkamer gebeurt, en welke persoon ik die morgend zie in de spiegel, ga ik u niet vervelen, maar wanneer ge mij nu van den trap zou zien komen zou je niet zeggen daar komt een bijna zeventigjarige persoon voorbij. Ik heb geleerd dat de ouderwordende mens zich soms poses toeeigent, bijvoorbeeld de manier van lopen, de manier van door zijn bril zien, dus poses toeeigent, die hem ouder maken. Ik probeer altijd met een rechte rug te gaan, soms zie ik mijn eigen schaduw, naast mij en dan probeer ik zo flink mogelijk te gaan. Wanneer we door een bril zien met dubbel zicht, dan buigt men zijn hoofd even voorover om ofwel over de bril te zien of in de andere focus van het brilglas te kijken. Dat geeft ook een indruk van ouder worden. Wanneer ik soms nog eens mijn ex-collegas van mijn vroeger werk tegenkom, dan vindt ik die toch zo oud aangekleed. Grijze broeken, hemden met lange mouwen, enz maar jongens toch probeer u eens wat beter te kleden. Zij beweren ook dat zij niets meer op den dansvloer kunnen gaan uitspoken, wel moesten ze mij bezig zien dan zouden ze ofwel zeggen, hij is zot geworden of anders, hij ziet er toch nog goed uit. En laat die auto eens een keertje op stal staan en neem uw fiets die er ook naar verlangd om te bollen in de vrije natuur.
Nog een raad, als u het mij toestaat natuurlijk, koop een klein hondje,
heb al verschillende mensen deze raad gegeven en allemaal zonder uitzondering, gaven dit grif toe, dat verjongd. Wanneer je dan dat hondje nog uit het asiel haalt dan doe je een nog veel betere koop.
Hee chatterkes, ik ga u weer een tijdje(14 Dagen) verlaten, ik spring een vrijdagnacht de wagen in en kom er niet uit voor ik in de Provence ben.
Het schildergerief neem ik zeker mee want BLOEM heeft me enkele plaatskes aangeduid waar het zeer goed te vertoeven is.
Dat zou nog eens een vacantie zijn met al de vrienden Chatterkes op verlof, dan konden we echt eens dansen in plaats van dat over het chatkanaaal te doen, dat zou lol zijn.
Ik kom zeker terug op de chat want ik heb er enkele goede vriendinnen aan overgehouden, ik heb nog enkele ideetjes om het chatten nog aangenamer te maken, dus wrijft uw beentjes maar in,
tot binnenkort ik probeer eens vanuit de Provence op het chatkanaal te komen,
Daaaaaag,
Blues ( du vin, du pain en daarna een stuk in de kraag)
Geschreven door blues om 10:14
Reageer op dit bericht
Woensdag 31 mei 2006
Waarom???
Wanneer ik het hongeren en lijden zie op aard
in weekblad, krant of op de buis
wanneer ik in die onschuldige donkere ogen kijk
zittend, liggend, stervend zonder have of huis
Dan knapt er telkens iets van binnen
ik voel me leeg en rot
Dan helpt bij mij geen schouderklop
slaat alles met een klap kapot
Armoede, gelukkig heb ik nooit ontmoet
op mijn lange levenspad
Ik kwam toe, met eten
heb altijd een goede gezondheid gehad
En dan stel ik mij toch de vraag
als er toch beschermengelen daar boven staan
Waarom laten zij dan,
die miserie hier begaan.
Blues ( voor Yoko, Sylvester en Hamida )
Geschreven door blues om 16:40
Reageer op dit bericht
Dinsdag 30 mei 2006
Breek!!
Voel je vrij, als een meeuw,glijdend boven de schuimende zee.
Breek die ketens, haak af,
weg ermee.
begin vanaf morgen,
eens met een nieuwe start,
Doe eens iets gans anders,
doe eens iets heel appart.
Breek die dagelijkse sleur,
ga eens lopen.
Of ga eens iets in de
kringloop kopen.
Verf je haren,
groen of ros.
spring eens uit je harnas,
laat je eigen los.
Sta eens even voor
zessen op.
De radio aan,
de hele buurt op zijn kop.
Hang eens rode linten
aan je deur van voor.
of steek een oorbel,
in je oor.
Laat je baard,
of snor eens staan.
Loop eens door het gras,
zonder schoenen aan.
Zie dat ik je nog herken,
mijn snoezepoes,
dit was een gouden raad,
van den BLUES.,
Blues
Geschreven door blues om 20:19
Reageer op dit bericht