Naar de inhoud

Dwarsliggers verhalen.

Ik ben een dwarsligger en daar ben ik fier op.
seniorennet.beseniorennet.be
Zondag 3 september 2006

De test.

Toch mooi hee.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door blues om 20:05 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zondag 3 september 2006

De simpele test.

In een cursus over honden en hun karakter vertelde de instructeur van een simpele test. Het baasje laat zich vallen en doet of hij zich heeft bezeerd. Een hond met een slecht karakter zou zijn baas bijten, een hond met een goed karakter zou zijn baasje likken.
Op een avond zat ik een pizza te eten, nu zou ik eens die simpele test op mijn beide honden uittesten.
Ik stond op liet een gil en viel neer, de honden keken eens naar mij en begonnen toen mijn pizza op te eten.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door blues om 20:03 Reageer op dit bericht
Zondag 3 september 2006

Op een bank.

Mijn vriendin en ik zaten, op een zonnige zondagnamiddag, op een bankje op de dijk van Lillo, te genieten van het drukke scheepvaartverkeer. Naast ons stond onze spiksplinter nieuwe BMWmoto te glanzen in de zon.
Een bejaarde man op een damesbrommertje stopte, loerde naar de moto en dan naar ons:"Heb ik vroeger ook gedaan." zei hij plotseling."Maar het mag niet meer vanwege mijn rug." Dan zonder enige overgang "wat doe je voor de kost?"
Ik was in die tijd werkzaam op een bankinstelling, en antwoorde dan ook naar waarheid,"Ik zit op een bank." Toen beet de man mij beledigend toe:" Ja grote lummel, dat zie ik ook wel."
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door blues om 19:24 Reageer op dit bericht
Zondag 3 september 2006

Nog een schepje klassiek.

MORGENSTIMMUNG.
Ik denk van Grieg maar ben er niet zeker van?
En ik denk zelf dat het uit Peer Gynt komt?
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door blues om 10:09 Reageer op dit bericht
Zondag 3 september 2006

Klassiek.

Onder mijn dak,
is  muziek,
                  de koning.
Meestal klassiek,
                   speelt door mijn woning.

In de morgend zon,
                    waar het licht word geboren,
Speel ik chopin
                    wil ik van niemand anders horen.

De voormiddag, eten maken
                     klanken van potten, en porselein,
dat moet de speelse Vivaldi zijn.

Na de middag, siëstatijd 
                     ontspannen, relaxen met een boek,
 Mozart 's kleine nachtmuziek,
                     komt op bezoek.

De avond behoud ik voor iemand speciaal,
                     de componist van mijn hart,
dat is een heel verhaal,
iets gans appart.
Bach vooral zijn cellostukken,
                     kunnen mij nu bekoren.
Geconcentreerd koptelefoon,
                      op beide oren.

En dan maar dromen, van gele velden, 
grijze steden,
dromen van straks en van't verleden.

Bij deze muziek gaat mijn dwaze wereld onder,
dit is geen muziek,
dit is een wonder.


Blues ( dat wil niet zeggen dat ik niet van Jazz hou, maar dat is iets voor volgende keer.)



                     

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door blues om 10:03 Reageer op dit bericht
Zaterdag 2 september 2006

Enkele kleine gedichjes.

Licht op uw handen,

Gij en het licht op uw handen,
biddend voor het slapen gaan.
Is een beeld dat nooit zal verbranden,
blijft in mijn geheugen staan.

------

Het laatste kruiske dat ik van u heb gekregen,
een late zomerzon scheen op je bleke gelaat,
blijft voor mij een zegen,
ik voel mij gewapend tegen alle kwaad.

------

De handen van moeder, konden van alle wonderen doen,
 van 't fijnste borduurwerk, tot de gevulde kerstkalkoen.

------

Ik was jong en eigenwijs,
ik weet het, ik wist het, verloor nooit de draad.
Nu ik al wat ouder ben,
mis ik zo mijn moeders raad.

------

Moeders zijn ikonen,
met edelstenen en bladgoud eraan,
kun je nergens kopen,
zullen ook nooit in de solden staan.

------

Ik kamde mijn moeders grijze haren,
tot alles netjes lag.
Ik kon niet verdragen,
dat iemand haar met verwarde haren zag.

Het laatste beeld bij't afscheid deed me zeer,
nu lag ze daar stil, kleren netjes in de plooi
ik legde haar kam toch naast haar neer,
alhoewel, daar boven is geen wind, daar zijn je haren altijd mooi.

-------

Blues ( uit het oog maar niet uit het hart )
          ( ik bij jullie ook niet, hoop ik. )















Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door blues om 20:28 Reageer op dit bericht
Zaterdag 2 september 2006

Pompiers hebben altijd honger.

Ik ben ooit nog op een blauwe maandag, bij een bedrijfsbrandweer geweest. Zo kregen we elke nieuwe werkdag, 24 uur op 24 uur af, telekens wanneer we terug op kwamen een andere plaats op een van de brandweerwagens toegewezen.
Zo had ik die dag ziekenwagen, dus wanneer er ergens in de fabriek een gekwetste viel, moesten wij die ophalen, soms ter plaatse eerste zorgen toedienen, maar dan zo vlug mogelijk naar de ambulantiedienst. Die dag was het toch een beetje erger, en moest de gekwetste naar Stuyvenberg gebracht worden. Dat viel ook goed mee  we leverde het slachtoffer veilig en wel in het ziekenhuis af.
Op de terugweg kregen we plots vanuit de kazerne een oproep om langs een frituur te rijden en daar het nodige mee te brengen, en dan volgde de volledige waslijst van een bestelling.
8 grote fritten, 4 loempias, 3 berepoten, 2 cervalla's...enz. We stopten aan het gele kraampje, gelukkig er was niet te veel volk, zodat we toch nogal tamelijk snel bediend waren. Met onze lekkere lading togen we toen kazernewaarts.
Het werd daar toen een feest want men had ook nog vlaaien laten aanrukken, koffie gezet, enfin alles was pikkobello in orde.  Tot............de volgende dienstdag, toen werden we allemaal bij de commandant geroepen, hij stond in de oproepkamer toen we allemaal nieuwsgierig waren verzameld, zette hij een van de bandopnemers op, en daar kwam heel die frituurbestelling door de luidspreker.
Natuurlijk zijn er toen harde woorden gevallen, maar met de belofte dat we dat noooiiiit of te noooiiit meer zouden doen kwam alles toch nog in kannen en kruiken.

Blues ( voor een heet vuur )
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door blues om 19:00 Reageer op dit bericht
Donderdag 31 augustus 2006

Ken je hem nog

Elf britse officieren, brachten een bezoek aan West-Berlijn. Ze werden zeer gul onthaald, er werd afgesproken om de muur te gaan bezoeken. De oostduitsers toonden de gebruikelijke belangstelling voor Uniformen, een van beide haalde een camera met telelens te voorschijn. De Britse soldaten waren door het dolle heen, en poseerden als een voetbalteam, 5 mannen staande op de achtergrond, en zes hurkend op de voorgrond. De oostduitser tuurde door zijn zoeker terwijl zijn gezicht strak in de plooi bleef, toen gebaarde hij met zijn armen dat we dichter bij elkaar moesten gaan staan, zodat we allemaal op de foto konden.
Die middag deed zich een zeldzaam verschijnsel voor: er werd geglimlacht aan weerszijden van de muur.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door blues om 22:18 Reageer op dit bericht
Donderdag 31 augustus 2006

Wist je.

Wist je dat bij 20 procent van de ongevallen in Zweden, een eland betrokken is.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door blues om 21:54 Reageer op dit bericht
Donderdag 31 augustus 2006

Een klein liedeke,

Speel me een klein liedeke,
's morgens ,
nog met mijn hoofd vol
         muizenissen.

Iets van Bach,
of Vivaldi, zelfs Chopin
op mijn nuchter maag,
wil ik niet missen.

Speel dan, nog altijd,
zacht,
anders kan ik het nie
verteeren.

Op die oude orgel,
zou ik toch terug wat
liedjes willen leren.

Ben nu goed wakker,
de zon schijnt,
kruipt tussen de reten.

De jaren 60,
mag ik nu wel vergeten.

'T Is klassiek,
dat ik wil vandaag.

Al het andere,
ligt me toch maar zwaar
opde maag.

Ik dweep met Bach,
dans met Chopin in de ronde,
zelfs een dove Beethoven
heb ik terug gevonden.

Muziek wat zouden wij
zonder u doen.
Waarschijnlijk lag ik zonder u
dan, in't bed tot de noen.

Blues.





Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door blues om 10:43 Reageer op dit bericht
Woensdag 30 augustus 2006

Afscheid van blues.

Ik heb opgemerkt dat er tegenwoordig weer een stroom van nieuwe chatters toestroomt op het dagelijkse chatscherm.
Is er dan echt geen systeem dat men slechts eenmaal kan inloggen, voor men op de chat gaat. Zoals ik al eerder heb gemeld weet ik zeker dat er verschillende personen onder andere namen chatten. Ik denk wel dat het amusant moet zijn voor die personen die de eene persoon kennen die achter verschillende namen schuil gaat. Vroeger heb ik al de namen eens opgeschreven hun ouderdom hun geslacht maar dat word nu zulk een omvangrijke lijst dat ik echt niet meer volgen kan. Ik heb eens een gedicht gemaakt waar al de toenmalige chatters op reim werden vernoemd. Moest ik dat nu nog eens proberen, zou dat onbegonnen werk zijn. Ik heb de laatste dagen verschillende mailtjes gekregen, onder deze ook verschillende die vroegen om als Blues terug op de chat te komen, het spijt me lieve vrienden maar laat ons over den blues op de chat maar zwijgen, ik kom misschien nog wel eens terug, maar dan als iets heel anders een heel ander type, geheimzinnig hee. Misschien ben ik al terug onder u wie weet.
Dag schatterkes allemaal 't was plezant als blues samen met u te mogen chatten maar blues is nu gewist, uitgestrooid, misschien hebben er toch enkele een goede herinnering aan blues, bedankt daarvoor ik draag enkele ook zeer diep in mijn hart, en dat weten zij, en die zullen wel voelen wie de plaats van blues heeft ingenomen.
Tot Chat, tot weldra.

................../stop.
 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door blues om 23:11 Reageer op dit bericht

Meer van Dwarsliggers verhalen.

↑ Terug naar de berichten